วันนี้ฉันจะมาพูดเกี่ยวกับเรื่องโกหก
การฟ้องร้อง
และเรื่องชวนขำ
ในตอนแรกที่ฉันได้ยินเรื่องการ ปฎิเสธว่าโฮโลคอสเคยเกิดขึ้น
ฉันหัวเราะ
เชื่อว่าโฮโลคอสต์ไม่เคยเกิดขึ้นเนี่ยนะ
โฮโลคอสต์ที่เป็น หนึ่งในการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์
ที่มีการบันทึกไว้หนาแน่นและดีที่สุดในโลก
ใครจะไปคิดว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น
ลองคิดดูนะคะ
การที่คนที่ปฎิเสธจะถูกต้อง
มีใครบ้างที่จะต้องผิด
ก่อนอื่นเลย เหยื่อของโฮโลคอสต์
เหล่าผู้รอดชีวิตที่เล่าเรื่องราว ที่น่าหดหู่ของพวกเขา
ใครอีกบ้างหล่ะที่ต้องผิด
เหล่าคนที่อยู่ตรงนั้น
คนที่อยู่ในเมืองและหมู่บ้านทั้งหลาย
บนแนวรบตะวันออก
ที่มองดูเพื่อนบ้านของพวกเขาถูกล้อม
ทั้ง ผู้ชาย, ผู้หญิง, เด็ก, ทารก, คนแก่
แล้วถูกพาไปด้านนอกของเมือง
โดนสังหาร แล้วทิ้งศพไว้ในคูน้ำ
หรือว่าชาวโปแลนด์
ที่อยู่ในเมืองรอบ ๆ ค่ายกักกัน
ที่เห็นรถไฟที่เข้ามาพร้อมคนเต็มคันรถ
และออกมาอย่างว่างเปล่า
วันแล้ววันเล่า
มากไปกว่านั้น ใครอีกหล่ะที่ต้องผิด
ผู้กระทำผิดไง
เหล่าคนที่พูดว่า "เราเป็นคนทำ
ฉันเป็นคนทำ"
อาจจะมีแก้ตัวเพิ่มมาด้วย
พวกเขาบอกว่า "ฉันไม่มีทางเลือก ฉันถูกบังคับ"
อย่างไรก็ตาม พวกเขาพูดว่า "ฉันทำ"
ลองคิดดู
ไม่มีการไต่สวนอาชญากรสงครามครั้งใด หลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง
ที่ผู้กระทำผิด ไม่ว่าจะสัญชาติใด บอกว่า "มันไม่เคยเกิดขึ้น"
ถึงแม้พวกเขาอาจจะบอกว่า "ฉันโดนบังคับ" แต่ก็ไม่เคยบอกว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น
พอมาคิดแล้ว
ฉันตัดสินใจว่า การไม่เชื่อเรื่องนี้ ไม่ใช่สิ่งที่ฉันต้องให้ความสำคัญ
ฉันมีเรื่องที่ใหญ่กว่ามากที่ต้องคิด ต้องเขียน และต้องค้นคว้า
แล้วฉันก็ก้าวต่อไป
ผ่านไปประมาณ 10 กว่าปี
และสอง นักวิชาการอวุโส
ผู้ซึ่งเป็นที่โดดเด่นในวงการประวัติศาสตร์ เกี่ยวกับโฮโลคอสต์
เข้ามาหาฉันแล้วบอกว่า
"เดโบร่าห์ ไปดื่มกาแฟกัน
เรามีไอเดียการวิจัย ที่เราคิดว่าเหมาะกับคุณมาก
รู้สึกทั้งทึ่งและดีใจที่พวกเขาเลือก ที่จะมาหาฉัน
แล้วคิดว่า ฉันคู่ควรกับมันหรือ
ฉันถามว่า "มันคืออะไร"
พวกเขาตอบว่า "การปฏิเสธการเกิดโฮโลคอสต์"
และนั้นเป็นครั้งที่สองที่ฉันขำ
การปฏิเสธว่าโฮโลคอสต์เคยเกิดขึ้น เนี่ยนะ
ยังกับความเชื่อว่าโลกแบน
หรือเอลวิสยังไม่ตาย
ฉันควรศึกษามันจริงๆเหรอ
แล้วทั้งสองท่านก็พูดว่า
"ใช่ เราทึ่งกับมันมาก
ว่า พวกเขาคิดอย่างไร
อะไรคือ จุดประสงค์ของพวกเขา
พวกเขาทำอย่างไร ให้คนเชื่อในสิ่งที่พวกเขาพูด
หลังจากครุ่นคิด ถ้าพวกท่านคิดว่ามันคุ้มค่า
ฉันอาจจะผันมาศึกษาเรื่องนี้สักพัก
อาจจะปี, สองปี, สามปี ไม่ก็สี่ปี
ในมุมมองทางวิชาการ นั้นคือสักพัก
(เสียงหัวเราะ)
เราทำงานช้ามากค่ะ
(เสียงหัวเราะ)
และฉันจะมองไปที่พวกเขา
ฉันจึงรับงานนี้
ฉันทำงานวิจัย แล้วค้นพบหลายอย่างมาก
สองอย่างในนั้นคือสิ่งที่ฉันอยากจะ แบ่งปันกับคุณในวันนี้
หนึ่ง:
ผู้ปฎิเสธเหล่านั้นคือหมาป่าในคราบลูกแกะ
พวกเขาเหมือนกันหมด: ทั้ง นาซี, นีโอนาซี
คุณเลือกได้เลยว่าจะใส่คำว่า นีโอ ไว้ข้างหน้าไหม
เพราะเวลาฉันมองไปที่พวกเขา
ฉันไม่เห็นพวกเขาใส่ชุดแบบ พวก เอสเอส
หรือมีเครื่องหมายสวัสดิกะบนกำแพง
การทักทายด้วยการซีกไฮล์
ไม่มีเลย
แต่ฉันกลับพบว่า
พวกเขามาในฐานะนักวิชาการที่น่านับถือ
พวกเขามีอะไร
พวกเขามีสถาบัน
"สถาบันเพื่อตรวจสอบประวัติศาสตร์"
พวกเขามีวารสาร วารสารที่ดูดี
วารสารเกี่ยวกับการวิจัยทางประวัติศาสตร์
แบบที่มีงานวิจัย
พร้อมเชิงอรรถด้านล่าง
พวกเขามีชื่อใหม่
แต่ไม่ใช่ นีโอนาซี
ไม่ใช่ พวกต่อต้านชาวยิว - -
เป็น ผู้ปรับมุมมอง
พวกเขาบอกว่า "เราเป็นผู้ปรับมุมมอง
พวกเราออกมาทำเพียงอย่างเดียว
ปรับปรุงแก้ไขจุดผิดในประวัติศาสตร์"
แต่สิ่งที่พวกคุณต้องทำ คือขุดลึกขึ้นไปอีกแค่้นิดนึง
แล้วคุณจะเจออะไรอีก
การยกย่องสรรเสริญฮิตเลอร์
การเชิดชูจักรวรรดิไรช์ที่สาม
การต่อต้านชาวยิว, การเหยียดสีผิวและอคติ
และนี่คือสิ่งที่ฉันทึ่ง
ความคิดการต่อต้านชาวยิว, การเหยียดสีผิว และอคติ แต่มาในคราบของวาทกรรมที่มีเหตุมีผล
อีกอย่างหนึ่งที่ฉันค้นพบ
หลายๆคนในหมู่พวกเรา ได้รับการสอนให้คิดว่า มันมีข้อเท็จจริง และ ข้อคิดเห็น
แต่หลังจากศึกษาผู้ที่ปฏิเสธ
ฉันเปลี่ยนความคิด
เรามีข้อเท็จจริง
มีข้อคิดเห็น
และมีคำโกหก
และเหล่าผู้ที่ปฏิเสธนั้นต้องการ นำคำโกหกของพวกเขา
ไปปรุงแต่งให้ดูเหมือนข้อคิดเห็น
มันอาจจะดูเป็นข้อคิดเห็นที่รุนแรง
อาจจะดูเป็นข้อคิดเห็นที่นอกกรอบ
แต่ถ้ามันเป็นข้อคิดเห็น
มันควรอยู่ในการสนทนา
แต่แล้วพวกเขาก็บิดเบือนข้อเท็จจริง
ฉันตีพิมพ์งานชิ้นนี้ของฉัน
หนังสือถูกตีพิมพ์
"การปฎิเสธโฮโลคอสต์: การเติบโตของ การจู่โจมความจริงและความทรงจำ"
มันถูกตีพิมพ์ในหลายประเทศ
รวมทั้งที่นี่โดย สนพ. เพนกวิน สหราชอาณาจักร
ฉันก็พอกับคนเหล่านี้แล้ว และพร้อมจะก้าวต่อไป
และแล้วจดหมายก็มาถึงสำนักพิมพ์ ที่นี่
เป็นครั้งที่สามที่ฉันหัวเราะ
เป็นเรื่องผิดพลาด
ฉันเปิดจดหมาย
จดหมายแจ้งว่า เดวิด เอิร์ฟวิ้ง ฟ้องร้องคดีหมิ่นประมาทต่อฉัน
ในสหราชอาณาจักร
เนื่องจากในงานได้เรียกเขาว่า ผู้ปฎิเสธโฮโลคอสต์
เดวิด เอิร์ฟวิ้ง ฟ้องร้องฉัน?
ใครคือ เดวิด เอิร์ฟวิ้ง
เดวิด เอิร์ฟวิ้ง คือนักเขียนงานทางประวัติศาสตร์
ส่วนใหญ่เกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่สอง
แทบทุกงานของเขามีจุดยืน
ว่าพวกนาซี ไม่ได้เลวร้ายอย่างที่เห็น
และพวกพันธมิตรก็ไม่ได้ดีอย่างที่เป็น
และเหล่าชาวยิว ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา
พวกเขาสมควรแล้ว
เขารู้ถึงเอกสาร
เขารู้ถึงข้อเท็จจริง
แต่เขาก็สามารถเปลี่ยนสิ่งเหล่านี้ ให้เข้ากับข้อคิดเห็น
เขาไม่ได้เป็นผู้ปฎิเสธโฮโลคอสต์มาตลอด
แต่ในช่วงหลังของยุค 80
เขาเข้าถึงแนวคิดนี้อย่างแรงกล้า
เหตุผลที่ฉันหัวเราะนั้น ก็เกี่ยวกับเขาด้วย
เขาไม่ใช่แค่ผู้ปฎิเสธโฮโลคอสต์
แต่เขาภูมิใจที่ปฎิเสธโฮโอคอสต์ด้วย
นี่คือเขา ฉันขออ้างอิงคำพูด
เขาพูดว่า "ผมจะจมเรือรบเอาชวิทซ์" (Battleship Auschwitz)
นี่แหละเขา
ผู้ซึ่งชี้ไปที่รอยสักบนแขนของผู้รอดชีวิต แล้วบอกว่า
"คุณทำเงินได้เท่าไหร่เนี่ย
จากการที่มีหมาบเลขสักอยู่บนแขนคุณ
นี่คือคนที่พูดว่า
"มีคนตายบนรถของ สว.เคนเนดี้
ที่ Chappaquidick มากกว่า
คนที่ตายในห้องรมแก๊สในเอาชวิทซ์
นั้นเป็นการอ้างอิงถึงชาวอเมริกัน แต่คุณสามารถค้นหาดูได้
นี่คือชายที่ดดูแล้วไม่อาย หรือแม้แต่สงวนท่าที
เกี่ยวกับการเป็นผู้ปฎิเสธโฮโลคอสต์
ตอนนั้นแหละ ที่เพื่อนร่วมงานเข้ามา ให้คำปรึกษาฉัน
"เดโบร่าห์ ช่างมันไปเหอะ ไม่ต้องสนใจมัน"
เมื่อฉันอธิบายว่าฉันไม่สามารถ ที่จะไม่สนใจ การโดนฟ้องร้องข้อหาหมิ่นประมาทได้
พวกเขาบอก "อย่างไรก็ดีใครมันจะไปเชื่อเขา"
แต่นี่แหละปัญหา:
เพราะกฎหมายอังกฤษให้การพิสูจน์ เป็นภาระของฉัน
เพื่อพิสูจน์ความจริงในสิ่งที่ฉันพูด
ซึ่งตรงกันข้ามกับฝั่งสหรัฐฯ
และอีกหลายประเทศ
ในการพิสูจน์ว่าเรื่องเหล่านั้น เป็นเรื่องโกหก
นั่นหมายความว่าอะไร?
นั้นหมายถึง ถ้าหากฉันไม่สู้คดี
เอิร์ฟวิ่งจะชนะทันที
และถ้าเขาชนะโดยฉันไม่สู้คดี
เขาจะสามารถบอกได้โดยชอบธรรมว่า
"โฮโลคอสต์ในแบบฉบับของ เดวิด เอิร์ฟวิ่ง นั้นชอบธรรมในการอ้าง
เดโบร่าห์ ลิปสเต็ดต์ หมิ่นประมาทผมจริง
ตอนที่เธอกล่าวหาผมว่า เป็นผู้ปฏิเสธโฮโลคอสต์
โดยข้อเท็จจริงแล้ว ผมเดวิด เอิร์ฟวิ่ง ไม่ใช่ผู้ปฏิเสธโฮโลคอสต์"
แล้วแบบฉบับนั้นเป็นไงหน่ะเหรอ
ไม่เคยมีแผนที่จะฆ่าชาวยิว
ไม่เคยมีห้องรมแก๊ส
ไม่เคยมีการสังหารหมู่
ฮิตเลอร์ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องเลยกับ ความทุกข์ยากที่เกิดขึ้น
และชาวยิวแต่งเรื่องนี้ทั้งหมดขึ้น
เพื่อที่จะเรียกร้องเงินจากประเทศ เยอรมันนี
และเพื่อที่จะก่อตั้งรัฐของตน
และพวกเขาทำสำเร็จด้วยความช่วยเหลือและ ความสนับสนุนจากผ่ายพันธมิตร
พวกเขาได้ปลอมแปลงเอกสารและยัดหลักฐาน
ฉันทนให้เรื่องนี้เกิดขึ้นไม่ได้
หรือให้เรื่องนี้ไปถึงหูเหล่าผู้รอดชีวิต
แม้กระทั้งลูกหลานของผู้รอดชีวิต
ฉันไม่สามารถปล่อยเรื่องนี้เกิดขึ้น
และยังถือว่าตัวฉันเองเป็น นักประวัติศาสตร์ที่มีความรับผิดชอบ
เราจึงสู้คดี
และสำหรับพวกคุณ ที่ยังไม่ได้ดูหนัง เรื่อง"Denial"
ขอสปอยล์ว่า
เราชนะ
(เสียงหัวเราะ)
(เสียงปรบมือ)
ผู้พิพากษาตัดสินให้ เดวิด เอิร์ฟวิ่ง
เป็นคนโกหก
เป็นพวกเหยียดชาติพันธุ์
และพวกต้อต้านชาวยิว
มุมมองของเขาต่อประวัติศาสตร์นั้น มีนัยแอบแฝง
เขาโกหก เขาบิดเบือน
และสำคัญที่สุด
เขาจงใจทำอย่างนั้น
เราค้นพบรูปแบบ มากกว่า 25 กรณีสำคัญ
มันไม่ใช่สิ่งเล็กๆ หลายๆคนในนี้เขียนหนังสือ
และกำลังเขียนอยู่
เราเขียนผิดพลาดเสมอ และนั่นคือเหตุผลที่เรามีฉบับแก้ไข
เพื่อที่จะแก้จุดผิด
(เสียงหัวเราะ)
แต่งานเหล่านี้มีทิศทาง
เหมือนกันหมด โทษชาวยิว
แก้ตัวให้เหล่านาซี
แล้วเราชนะได้อย่างไรหล่ะ
สิ่งที่เราทำคือตาม เชิงอรรถ ของเขาไปยังแหล่างอ้างอิง
แล้วสิ่งที่เราเจอหล่ะ
ถึงจะไม่ใช่ในกรณีส่วนใหญ่
และไม่ใช่ส่วนสำคัญในกรณีนั้นๆ
แต่ในทุกๆตัวอย่างที่เขาอ้าง เกี่ยวกับโฮโลคอสต์นั้น
สิ่งที่ควรเป็นหลักฐานของเขาล้วนโดนตัดทอน
มีความจริงเพียงครึ่งเดียว
โดนแก้ไขวันที่
มีการเปลี่ยนแปลงลำดับเหตุการณ์
ใส่บางคนเข้าไปในการประชุม ทั้งๆที่ ไม่ได้อยู่
กล่าวคือเขาไม่มีหลักฐานใดๆเลย
หลักฐานของเขานั้นได้ไม่สามารถพิสูจน์
เราไม่ได้พิสูจน์ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง
แต่เราพิสูจน์ว่าสิ่งที่เขาบอกว่าเกิดขึ้น
และสิ่งเพิ่มเติมต่างๆ,เหล่าผู้ปฏิเสธ เนื่องจากเขาอ้างอิงคำพูด
ของคนเหล่านั้นหรือการที่คนเหล่านั้น ได้รับคำโต้แย้ง
จากเขาก็ตาม มันไม่จริง
สิ่งที่เขากล่าวอ้าง
พวกเขาไม่มีหลักฐานมาพิสูจน์มัน
นี่คือเหตุผลที่เรื่องของฉัน ไม่ใช่แค่เรื่องราว
ของการต่อสู้คดีที่แสนลำบาก ด้วยโวหารที่ยาวนานกว่า 6 ปี
ศาสตราจารย์ชาวอเมริกัน ถูกลากเข้าศาล
โดยคนที่ศาลตัดสินว่าในคำพิพากษา
ว่าเป็น ผู้โต้เถียงของ นีโอนาซี
ข้อความนั้นต้องการสื่อว่าอะไร
ฉันเชื่อว่าเป็นบริบทในการตั้งคำถาม ถึงความจริง
มันเป็นข้อความที่สำคัญมาก
เพราะในวันนี้
อย่างที่เรารู้กัน
ความจริงและข้อเท็จจริงนั้น โดนคุกคาม โจมตี
สื่อสังคมออนไลน์ สำหรับทุกคนแล้ว มันเป็นของขวัญที่ทุกคนได้รับ
และมันยังทำให้ความแตกต่างระหว่าง ข้อเท็จจริง, ข้อเท็จจริงที่ถูกสร้างขึ้น
และคำโกหกหลอกลวง
นั้นดูยากขึ้นมาก
อย่างที่สาม
พวกลัทธิหัวรุนแรง
คุณอาจจะไม่เห็น เสื้อคลุมของ พวก คลู คลักซ์ แคลน
คุณอาจจะไม่เห็นการเผาไม้กางเขน
คุณอาจจะไม่ได้ยินภาษาที่บอกถึง ความเหนือกว่าของคนขาวอย่างโจ่งแจ้ง
แต่มันจะมาในชื่อ พวกขวาจัดใหม่ หรือกำแพงของชาติ คุณเลือกชื่อได้เลย
แต่ภายใต้ชื่อนั้น ก็คือพวกหัวรุนแรง เหมือนที่ฉันเจอพวกที่ปฏิเสธโฮโลคอสต์
กล่าวอ้างด้วยวาทกรรมที่มีเหตุมีผล
เราอยู่ในยุคที่ความจริงนั้น กลับโดนโจมดี
นั่นทำให้ฉันนึกถึงการ์ตูนเรื่องหนึ่ง ของนิวยอร์กเกอร์
เป็น เกมส์โชว์ตอบปัญหาที่โผล่มาใน "เดอะนิวยอร์กเกอร์"
ที่ซึ่งพิธีกรของเกมส์โชว์ พูดกับหนึ่งในผู้เข้าแข่งขัน
"ใช่แล้วคุณ คุณมีคำตอบที่ถูกต้อง
แต่คู่แข่งของคุณ ตะโกนดังกว่าที่คุณตะโกนมาก
เขาเลยได้คะแนน"
แล้วเราทำอะไรได้หล่ะ
อย่างแรกเลย
เราไม่สามารถถูกหลอกลวง โดยรูปร่างที่ดูเหมือนจะมีเหตุมีผล
เราต้องดูลึกไปกว่านั้น
แล้วเราจะค้นพบถึงพวกหัวรุนแรง
อย่างที่สอง
เราต้องทำความเข้าใจว่า ความจริงไม่ได้สัมพันธ์กันหมด
อย่างที่สาม
เราต้องเป็นผ่ายบุกบ้าง
ไม่ใช่แค่รับการโจมตีอย่างเดียว
เมื่อบางคนกล่าวอ้างอะไรที่อุกอาจ
ถึงแม้ว่าพวกจะมีตำแหน่งใหญ่โตแค่ไหน ก็ตามในดินแดนนี้
ถ้าไม่ใช่ระดับโลก
เราต้องพูดกับพวกเขา
"ไหนหล่ะข้อพิสูจน์
ไหนหล่ะหลักฐาน"
เราต้องกดดันพวกเขาจนพวกเขายอมแพ้
เราห้ามปฏิบัติกับเรื่องโกหกของพวกเขา เสมือนว่าเป็นข้อเท็จจริง
เหมือนที่ฉันกล่าวไว้ตอนต้น ความจริงไม่ได้สัมพันธ์กัน
พวกเราหลายๆคนเติบโตมาในโลกของวิชาการ
ในโลกเสรีนิยมทางความคิดที่มีเหตุมีผล
ที่ซึ่งสอนพวกเราว่าทุกอย่างนั้น สามารถถูกนำมาโต้เถียงได้
แต่นี่ไม่ใช่กรณีเหล่านั้น
มันยังมีหลายสิ่งที่จริง
เป็นความจริงที่ไม่อาจโต้แย้งได้
เป็นความจริงที่รู้แจ้งอยู่แล้ว
กาลิเลโอสอนเราเรื่องนี้เมื่อหลายร้อยปีก่อน
แม้แต่หลังจากถูกบังคับให้ ถอนคำพูดโดย ทางวาติกัน
ว่าโลกนั้นหมุนรอบพระอาทิตย์
เขาออกมาพูด
และนี่คือสิ่งที่เขาจะได้รับฟังในปัจจุบัน
"ท้ายที่สุด มันก็ยังหมุนรอบอยู่"
โลกไม่ได้แบน
อากาศกำลังเปลี่ยนแปลง
เอลวิสตายไปแล้ว
(เสียงหัวเราะ)
(เสียงปรบมือ)
และที่สำคัญที่สุดคือ
ความจริงและข้อเท็จจริงนั้นถูกโจมตี
งานภายภาคหน้าของพวกเรา
ภาระในอนาคตของพวกเรา
สิ่งที่จะมาท้าทายเราในอนาคตนั้น
ยิ่งใหญ่มาก
แต่เวลาในการต่อสู้นั้นแสนสั้น
เราต้องเริ่มต่อสู้เดี๋ยวนี้
ช้ากว่านี้อาจจะสายไปแล้ว
ขอบคุณมากค่ะ
(เสียงปรบมือ)