Dua të imagjinoni se jeni një punëtor i Shërbimeve të Mbrojtjes së Fëmijëve.
Dhe ju duhet t'i përgjigjeni një raporti rreth abuzimit të fëmijëve.
Ju futeni brenda në shtëpi,pa paralajmërim papritur dhe sigurisht të paftuar.
Gjëja e parë që shihni është një dyshek në mes të dhomës, në dysheme.
Tre fëmijë të shtrirë në të, në gjumë.
Aty afër është një tryezë e vogël me nja dy shpuzore,
si dhe kanaçe bosh të birrës.
Kurthe të mëdha miu janë vendosur në qoshe,
jo shumë larg nga ku fëmijët flenë.
Kështu që ju merrni shënime.
Një pjesë e punës suaj është të ecni nëpër të gjithë shtëpinë.
Ju filloni me kuzhinën, ku shihni se ka shumë pak ushqim.
Ju vëreni një dyshek tjetër në dhomën e gjumit, poashtu në dysheme,
që nëna ndan me fëmijën e saj të sapolindur.
Tani, në përgjithësi, në këtë pikë, dy gjëra mund të ndodhin.
Fëmijët konsiderohen të pasigurt dhe duhen larguar nga shtëpia,
dhe vendosur në kujdestarinë e shtetit për një periudhë të caktuar kohore.
Ose fëmijët mbesin pranë familjes së tyre
dhe sistemi i mirëqenies së fëmijëve siguron ndihmë dhe mbështetje për ta.
Kur isha punonjëse e Shërbimeve të Mbrojtjes së Fëmijëve,
kam parë gjëra të tilla gjatë gjithë kohës.
Disa shumë më mirë, disa shumë më keq.
Unë ju kërkova të imagjinoni veten në atë shtëpi,
sepse pyes veten se çfarë ju shkoi ndër mend.
Çfarë i udhëheq vendimet tuaja?
Çfarë do të ndikojë në mendimin tuaj për atë familje?
Çfarë race, etnie, mendoni se ishte familja?
Unë dua që ju ta kuptoni se nëse ata fëmijë ishin të bardhë,
ka më shumë të ngjarë që familja e tyre të qëndrojë së bashku pas kësaj vizite.
Hulumtimet e bëra në Universitetin e Pensilvanisë
zbuluan se familjet e bardha,kanë qasje në më shumë ndihmë dhe më shumë mbështetje
nga sistemi i mirëqenies së fëmijëve.
Dhe çështjet e tyre kanë më pak të ngjarë të kalojnë përmes një hetimi të plotë.
Por nga ana tjetër, nëse ata fëmijë janë të zinj,
ata kanë katër herë më shumë të ngjarë të largohen,
si dhe ata kalojnë periudha më të gjata kohore në kujdestari,
si dhe është më e vështirë t'i gjesh atyre një vend të qëndrueshëm për kujdestari.
Kujdestaria ka për qëllim të jetë një strehë e menjëhershme për mbrojtjen
e fëmijëve që janë në rrezik të lartë.
Por është gjithashtu një largim konfuz dhe traumatik nga familja.
Hulumtimet e bëra në Universitetin e Minesotës
zbuluan se fëmijët që kishin përjetuar kujdestarinë
kishin më shumë probleme të sjelljes si dhe çështjeve tjera të brendshme
sesa fëmijët që mbeten me familjet e tyre dhe morën ndihmë dhe mbështetje.
Skenari që përmenda më herët nuk është i rrallë.
Një nënë beqare, që jeton në një banesë me të ardhura të ulëta
me katër fëmijët e saj.
Ku minjtë e bëjnë pothuajse të pamundur mbajtjen e ushqimit,
e lëre më gjetjen e ushqimit të freskët në shtëpi.
A e meriton kjo nënë t'ia marrin fëmijët e saj?
Emma Ketteringham, një avokate e gjykatës familjare,
thotë se nëse jetoni në një lagje të varfër,
atëherë duhet të jesh një prind i përsosur.
Ajo thotë se ne vendosim standarde të padrejta, shpesh të paarritshme
mbi prindërit që rrisin fëmijët e tyre me shumë pak para.
Dhe lagjia si dhe etnia e tyre
ndikojnë nëse fëmijët e tyre do të largohen apo jo.
Në dy vitet që kalova në linjën e parë të mirëqenies së fëmijëve,
Kam marrë vendime të rëndësishme.
Dhe pashë drejtëpërdrejt se si vlerat e mia personale ndikuan në punën time.
Tani, si punonjëse sociale në Universitetin Shtetëror të Floridës
unë drejtoj një institut
që ofron hulumtimin më inovativ dhe efektiv të mirëqenies së fëmijëve.
Dhe hulumtimi na tregon se ka dy herë më shumë fëmijë të zinj në kujdestari,
njëzet e tetë përqind,
sesa ka në popullatën e përgjithshme, 14 përqind.
Dhe megjithëse ekzistojnë disa arsye pse,
Dua të diskutoj një arsye sot:
paragjykimet implicite.
Le të fillojmë me fjalën " implicite".
Është diçka nënvetëdije, diçka për të cilën nuk jeni në dijeni.
Paragjykimet - këto stereotipe dhe qëndrime
që të gjithë kemi për grupe të caktuara njerëzish.
Kështu që, paragjykimet implicite janë ato që fshihen prapa
çdo vendimi që marrim.
Pra, si mund ta rregullojmë këtë?
Kam një zgjidhje premtuese që dua ta ndaj.
Tani, pothuajse në çdo shtet,
ka një numër të madh të fëmijëve të zinj që shkojnë në kujdestari.
Por të dhënat zbuluan se Nassau County,
një komunitet në New York,
kishte arritur të ulë numrin e fëmijëve të zi që largohen nga familjet e tyre.
Dhe në vitin 2016, unë hyra në atë komunitet me ekipin tim
dhe drejtuam një studim kërkimor,
ku zbuluam përdorimin e takimeve rreth largimeve të verbëra të fëmijëve.
Kjo funksionon kështu.
Një punëtor fillimisht i përgjigjet një raporti të abuzimit të fëmijëve.
Ata shkojnë në shtëpi,
por para se fëmijët të largohen nga shtëpia,
punëtori i çështjes duhet të kthehet në zyrë
dhe prezantojë ato që ai gjeti.
Por këtu është dallimi:
Kur ata paraqiten para komisionit,
ata fshijnë emrat, përkatësinë etnike, lagjen, racën,
të gjitha informacionet e identifikueshme.
Ata përqendrohen në atë që ndodhi, forcën e familjes, historinë përkatëse
dhe aftësinë e prindërve për të mbrojtur fëmijën.
Me këtë informacion, komisioni bën një rekomandim,
duke mos ditur kurrë racën e familjes.
Largimet e verbëra kanë bërë një ndikim drastik në atë komunitet.
Në vitin 2011, 57 përqind e fëmijëve që shkuan në kujdestari ishin të zinj.
Por pas pesë vjet të largimeve të verbëra, kjo është ulur në 21 përqind.
(Duartrokitje)
Ja çfarë mësuam nga biseda me disa nga punëtorët e çështjes.
"Kur një familje ka një histori me departamentin,
shumë prej nesh e mbajnë atë histori kundër tyre,
edhe nëse përpiqen t'i bëjnë gjërat ndryshe. "
"Kur shoh një rast nga një ndërtesë e caktuar apartamentesh,
lagje ose kod postar,
Unë thjesht mendoj automatikisht më të keqen ”.
"Mirëqenia e fëmijëve është subjektive, sepse është një fushë emocionale.
Nuk ka njeri që nuk ka emocione rreth kësaj pune
Dhe është shumë e vështirë të lini të gjitha gjërat tuaja jashtë
kur e kryeni këtë punë.
Pra, le ta heqim subjektivitetin e racës dhe lagjes,
dhe ju mund të merrni rezultate të ndryshme ".
Largimet e verbëra duket se po na ofrojnë
zgjidhjen e problemit të paragjykimeve implicite në vendimet e kujdestarisë.
Hapi im i ardhshëm është të kuptoj
si të përdorim inteligjencën artificiale dhe mësimin e makinerisë
për ta çuar në shkallë këtë projekt
dhe ta bëjmë atë më të kapshëm për shtetet e tjera.
Unë e di se ne mund të transformojmë mirëqenien e fëmijëve.
Ne mund t'i mbajmë përgjegjës organizatat
për zhvillimin e vetëdijes sociale të punonjësve të tyre.
Ne mund ta mbajmë veten të përgjegjshëm
për t'u siguruar që vendimet tona janë të drejtuara nga etika dhe siguria.
Të imagjinojmë një sistem të mirëqenies së që fokusohet në partneritetin me prindërit
fuqizimin e familjeve,
dhe nuk e shohin më varfërinë si dështim.
Le të punojmë së bashku për të ndërtuar një sistem
që dëshiron t'i bëjë familjet më të forta në vend që t'i ndajë ato.
Falemnderit.
(Duartrokitje) (Brohoritje)