Laten we bij het begin beginnen.
Rond 1800 tot ongeveer de jaren '40 van die eeuw.
hadden banken, in die tijd, feitelijk de mogelijkheid om geld te creëren.
De manier waarop ze dat deden was door het drukken van stukjes papier.
Wanneer men munten naar de bank bracht, dan gaf deze een ontvangstbewijs
en op dat ontvangstbewijs stond dat er £5 was gestort
en omdat het comfortabeler was om stukjes papier bij je te dragen dan metalen munten,
gebruikten de mensen die stukjes papier alsof het geld was.
Feitelijk betaalde men in een winkel met stukjes papier, en zolang de
winkelier de bank kende en vertrouwde,
accepteerde hij het papier. Dus, in principe werden de stukjes papier die de banken uitgaven
behandeld als geld, en zij kregen dezelfde waarde als geld.
Toen de banken dit door hadden, realiseerden zij zich dat,
werkelijk, als we nu eens meer stukje papier uitgeven,
met grotere bedragen erop gedrukt, en de mensen behandelen het als geld,
dan hebben we effectief het recht om geld te creëren.
Dus, hoe meer we uitgeven
des te meer we kunnen uitlenen, en hoe meer we kunnen uitlenen, des te meer rente we ontvangen.
Dus, u kunt zich voorstellen, met een dergelijke stimulans liep het niet goed af.
Zij creëerden te veel geld en dat begon instabiliteit te veroorzaken in de economie.
Het veroorzaakte banken crises, en nadat dit
een aantal jaren zo was doorgegaan, nam namens de toenmalige overheid,
het was een Conservatieve Minister President
Sir Robert Peel, het woord en zei:
"Wel, we kunnen het niet langer toestaan dat banken papieren geld uitgeven
vanwege de problemen die dat veroorzaakt in de economie."
Dus werd dit stuk wetgeving uitgevaardigd:
'The Bank Charter Act'
die bepaalde dat vanaf dat moment alleen de Bank of England
het recht zal hebben om papieren geld te creëren.
Maar men vergat daarbij iets.
Omdat papieren geld niet de enige manier is waarmee je betalingen kunt doen,
en door de toename van het gebruik van cheques
gebruikten de mensen een wijze van betaling via getallen
die in de boekhouding van de bank stonden,
als administratieve posten. Op die manier betaalde men
zonder dat men nog langer papieren- of muntgeld nodig had.
Later, nadat we elektriciteit uitvonden, kregen we bepaalpassen
elektronisch betalingsverkeer en internetbankieren.
Zodat we nu het moment hebben bereikt waarop 99% van het betalingsverkeer
elektronisch geschiedt.
Het schokkende is, dat alhoewel ons monetaire systeem nu elektronisch is,
deze wet sinds 1844 nooit is bijgewerkt,
en dat houdt in, dat die wet al bijna 170 jaar verouderd is.
De wet die daadwerkelijk van kracht is over ons monetaire systeem.
Wel, de reden waarom banken geld kunnen creëren
is omdat de schulden, de administratieve posten die zij creëren,
door ons worden gebruikt als geld.
Wanneer u uw betaalpas gebruikt, dan verplaatst u geen
briefje van £10 van uw rekening naar die van iemand anders.
In werkelijkheid zijn het slechts administratieve posten tussen banken onderling
De Bank of England verklaart dat vrij duidelijk.
Zij zeggen: "De sector in het Verenigd Koninkrijk die het geld creëert
bestaat uit onze nationale banken en bouwfondsen."
Geld-creërende organisaties geven schulden uit die door
anderen worden behandeld als betalingsmiddelen.
en die schulden zijn de getallen die u ziet in uw rekeningoverzicht.
Dit betekende, dat door de toename van het elektronisch betalingsverkeer
we een punt hebben bereikt waarop,
[Sir Mervyn King]: "Het meeste geld in onze economie
bestaat uit schulden bij banken in de vorm van rekeningsaldi."
Dus, het meerendeel van het geld in onze economie
bestaat uit schulden bij banken in de vorm van rekeningsaldi.
Wanneer we dus zeggen dat ongeveer 97% van de geldhoeveelheid wordt gecreëerd door banken
dan is dát het waar we het over hebben.
Deze grafiek. De blauwe lijn is de geldhoeveelheid gecreëerd door banken.
Dit, hier onderaan, is contant geld.
Dus, dit is 3% van al het geld dat er bestaat.
en dan is dit de 97% van de geldhoeveelheid
die door de banken sector werd gecreëerd.
en alleen deze 3% wordt gedekt door wetgeving.
en dit is de 97% die volledig wordt genegeerd door de huidige wetgeving.
Ik heb het altijd merkwaardig gevonden dat er een
onderdeel is van de overheid, de politie en justitie, die verantwoordelijk is voor
het achtervolgen, aanhouden en vervolgen van iedereen die zijn eigen geld drukt,
iets dat zij 'valsemunterij' noemen.
Terwijl, er een ander deel is van diezelfde overheid,
die feitelijk meer mogelijkheden en meer financiële middelen heeft
om al het mogelijke te doen om banken, dat zijn private ondernemingen,
aan te moedigen om geld te creëren.
En ik heb werkelijk nooit begrepen waarom die tegenstrijdigheid er was
en waarom het goed was om elektronisch geld te laten creëren
door de private banken sector, maar dat het slecht was als iemand anders geld drukt.
Ik vond dit interview met Paul Fisher door de BBC
[Paul Fisher]: "Wanneer u geld gaat drukken, creëert u iets van waarde voor uzelf.
Indien u in staat bent IOU's (schuldbekentenissen) met een waarde van duizend pond aan anderen uit te geven,
dan krijgt u duizend pond voor niets.
En daarom beperken wij voor mensen het recht om hun eigen geld te creëren."
[Interviewer]: "U beschermt ons tegen onszelf?"
[Paul Fischer]: "Wij beschermen u tegen charlatans."
{Gelach door het publiek}
Hij sprak over valsemunterij, maar voor mij behoort die uitspraak zo te luiden:
"Indien u aan anderen IOU's uit kunt geven met een waarde van 1000 pond,
dan krijgt u 1000 pond voor niets."
OK. Wat banken doen, wanneer ze leningen creëren, is
het creëren van schulden, IOU's. Alleen al in de laatste 10 jaar,
hebben banken voor meer dan £1 triljoen aan dit soort nieuwe IOU's
uitgegeven, dus schulden. Wel, dat is gratis geld krijgen
met een waarde van £1 triljoen aan schulden, in rentedragende contracten.
Dit zijn hypotheken, persoonlijke- en zakelijke leningen.
Dit zijn schulden van ons aan de banken sector.
Zoals u vanmorgen heeft gezien, is het totaal aan rente dat op deze schulden moet worden betaald
een overdracht van de gemeenschap naar de banken sector
van tussen de £108 en £217 miljard ieder jaar opnieuw.
Wel, natuurlijk, iets daarvan keert terug naar de mensen
via rente op spaartegoeden,
en via de bonussen, de provisies en de belastingen die banken betalen,
maar het is nog altijd een mega waarde die wordt afgeroomd,
en het is een mega overdracht van rijkdom,
en het verergert ongelijkheid.
Wel, ik denk, dat de economen en de overheidsfunctionarissen die dit systeem verdedigen
en beweren dat dit iets is wat we moeten behouden en dat het nuttig is,
ik denk dat ze dat doen omdat zij denken dat het onder controle te houden is.
En ze geloven dat het onder controle te houden is, omdat ze dat hebben geleerd
van bepaalde verhalen uit Economische studies over de 'money multiplier' (geld vermenigvuldiger)
en dat de centrale bank de controle houdt over hoeveel geld er is in de economie.
We geloven werkelijk niet dat het onder controle kan worden gehouden
en dat is één van de redenen waarom wij willen afrekenen met deze werkwijze.
vanwege het gebrek aan controleerbaarheid. Om te beginnen, dit lijkt niet erg op
een geldgroei die onder controle werd gehouden. Dit is iets wat volledig uit de hand loopt.
en zelfs Mervyn King heeft gezegd dat de voornaamste taak van de Bank of England
altijd is geweest om te garanderen dat de economie wordt voorzien van de juiste hoeveelheid geld
niet te veel en niet te weinig.
"Gedurende 50 jaar, hebben mijn voorgangers geworsteld om te voorkomen dat er teveel zal zijn, want dat leidt tot inflatie.
Ik bevind me in een tegenovergestelde situatie door te verklaren dat er te weinig geld is in de economie."
Dus dit is de hoogst verantwoordelijke man bij één van de meest vooraanstaande centrale banken ter wereld
die toegeeft dat gedurende de laatste halve eeuw, het een ware worsteling is geweest om de banken onder controle te houden,
en daarbij ook de geldgroei onder controle te houden.
En als je dan een erkenning als deze hoort, dan denk ik dat dit het bewijs is dat het systeem oncontroleerbaar is.
Het boek (Modernising Money) gaat daar werkelijk gedetailleerd op in; in ongeveer 60 pagina's wordt verklaard waarom het mechanisme waarvan
economen geloven dat het de geldgroei onder controle kan houden, niet langer werkt.
Maar, feitelijk gaat het hier om de strijd tussen het verlangen van de banken sector
om zoveel mogelijk geld te creëren om hun winsten te maximaliseren,
omdat hoe meer geld ze creëren, des te meer ze uitlenen, en hoe meer ze uitlenen, des te meer rente ze ontvangen,
versus de noodzaak van de Bank of England om het publieke belang te beschermen,
inflatie alsmede instabiliteit in de economie te beperken.
En, gedurende tenminste de laatste 50 jaar,
heeft het winstbejag van de banken, wat deze beide punten betreft, gewonnen.
Dus, wat zijn de gevolgen hiervan?
Wel, ten eerste weten we dat banken teveel geld creëren.
Zij creëren dit geld om de verkeerde reden.
Dus, we zien het grootste deel van het geld, zodra het nieuw gecreëerd is, rechtstreeks in de huizenmarkt en in de financiële sector verdwijnen.
Erg weinig, slechts 13%, ging de laatste 10 jaar naar niet financiële bedrijven.
En dat is de werkelijke economie: de banen, de winkels, de bedrijven en fabrieken.
En, ongeveer 10% ging naar credit cards, persoonlijke leningen, en consumptief krediet.
En dit heeft geleid tot financiële crises. Zoals Adair Turner het zei, en zoals we deze morgen hebben gezien.
Sommige krantenkoppen die we de laatste tijd hebben gezien worden erger en erger.
Britannië gaat op dit moment door de ergste malaise sinds de Grote Depressie.
Even, dachten we dat we herstellend waren; de groei was 0,1%.
Nu, zijn we terug in een 'double-dip' recessie,
en daarna waren we weer terug herstellend, en nu zijn we terug in een 'triple-dip' recessie.
Dit is een echte achtbaan.
Werkloosheid in de werled bereikt een record van 200 miljoen mensen in 2013.
200 miljoen mensen. Is er dan niets nuttigs te doen voor deze mensen, gegeven de situatie waar we nu in verkeren?
Maar, er is niet genoeg geld. Er zijn niet genoeg getallen gecreëerd in de computersystemen van de banken sector
om het die mensen mogelijk te maken iets nuttigs te doen.
Het heeft geleid tot een mega schuldenberg, omdat geld werd gecreëerd door banken door leningen te verstrekken.
Dus, als de geldhoeveelheid toeneemt, nemen de schulden toe.
en een hele generatie kan het zich niet veroorloven een huis te kopen.
Dat is de ongelijkheid die we hebben besproken.
De instabiliteit, die werkelijk erg slecht is voor bedrijven.
U hoort altijd van economen en lobbyisten uit de banken sector dat het huidige bancaire systeem goed is,
omdat het kredieten verschaft aan bedrijven en omdat het de economie helpt te groeien,
maar in werkelijkheid geloven we dat per saldo het huidige bancaire systeem zeer schadelijk is voor de zakelijke economie en voor de creatie van echte welstand.
Het is zeer destructief voor het milieu, zoals we dat vanmorgen bespraken.
En, het is ook slecht voor de democratie.
De banken hebben thans meer macht om via hun uitleenbeleid de economie vorm te geven dan heel het overheidsapparaat.
Maar, we hebben toch al die volksvertegenwoordigers die alles wat de overheid doet nauwlettend volgen,
en slechts ongeveer 80 bestuursleden die opletten wat de banken aan het doen zijn.
En de oorzaak waarom dit systeem zover is gekomen, is omdat iedere keer dat er iets mis ging met het huidige bancaire systeem,
de overheid een vangnet heeft geboden of er kwamen nieuwe ondersteunende maatregelen die het bestaande systeem overeind hielden.
En u heeft dit in z'n meest extreme vorm gezien gedurende de laatste vijf of zes jaren.
Nu zijn er mensen die aannemen, dat omdat het bancaire systeem op een bepaalde manier zo is gestructureerd,
dat dit zo is, omdat het door 'wijze mannen' zo is ontworpen.
Het huidige bancaire systeem geeft, zonder hier nu een evolutonair debat aan te gaan,
nu niet direct tekenen van intelligent ontwerp van dit huidige bancaire systeem.
{gelach van het pibliek}
Het is door de tijd heen geëvolueerd, en iedere keer dat er een crisis was
kwam de overheid met een nieuw pakket aan maatregelen, of kwamen die van de Bank of England.
Zaken zoals bailouts, financiële ondersteuning; al dit soort acties om het systeem maar in de benen te houden.
Soms werkt een evolutionair proces redelijk goed, en ontstaat er iets dat vrij mooi en efficiënt en effectief is.
Soms is de uitwerking echter niet zo goed.
We loven geen prijs uit aan degene die raadt welke vis de banken sector vertegenwoordigt.
Het gaat er om dat u begrijpt dat het niet verstandig is om een huis op drijfzand te bouwen. Want het stort in.
Dit is wat we op dit moment hebben.
We hebben een bancair systeem gebouwd op drijfzand.
Het maakt niet uit hoeveel versterking, of hoeveel ondersteuning u geeft.
Het is niet voldoende om tegen de bewoners te zeggen,
"Loop alstublieft lichtvoetig als u binnen bent, want het huis is een beetje instabiel,
en als u ook nog wat afvalt dan helpt dat ook enorm."
Het moet van de aardbodem verdwijnen. We moeten opnieuw beginnen en iets bouwen op een sterke fundering, van de grond af aan.
En, dat is wat we geloven dat we aan het doen zijn in dit boek hier.
Dus, we hebben te maken met een zeer slecht functionerend systeem,
dat niet echt werkt in het belang van de economie of in het belang van de gemeenschap.
Mijn collega Andrew Jackson, die met afstand het grootste deel van het werk aan dit boek voor zijn rekening heeft genomen, vond deze quote,
die naar mijn mening een opsomming is van het ethos achter dit boek.
"Onze problemen zijn door de mens gemaakt, dus kunnen ze worden opgelost door de mens. Geen probleem of menselijke bestemming ligt verder weg dan wat de mens kan bereiken."
Het monetaire systeem is niet meer, dan een verzameling regels en wetten en computer systemen.
En het is werkelijk opmerkelijk makkelijk te wijzigen.
De werkelijke uitdagingen bestaan uit zaken als de milieu crisis, de water crisis, de energie crisis,
de veranderingen die we de komende 40 jaar gaan meemaken, de groei van de wereldbevolking;
dat zijn de echt tastbare problemen waar we een echt praktische manier voor moeten vinden om mee om te gaan.
Dit... is slechts een kunstmatig monetair systeem.
Het is een computer systeem.
We kunnen ons niet laten afleiden van de werkelijk grote uitdagingen door dit kunstmatige, gebroken, disfuntionele monetaire systeem.
Dus wat doen we?
Wel, ik neem het even snel met u door.
En, daarna gaan we er meer gedetailleerd op in.
Het eerste wat we moeten doen is de banken het recht ontnemen om geld te creëren.
We moeten dat recht onderbrengen in een transparant en verantwoording afleggend proces.
We hebben dan geld gecreëerd zonder schuld,
We creëren alleen geld, wanneer de inflatie laag en stabiel is.
We zorgen ervoor dat nieuw geld uitsluitend in de echte economie terecht komt in plaats van in de financiële markten en in bezittingen.
En, we geven onszelf, als cliënten van banken en als burgers, controle en transparantie over hoe ons geld werkelijk wordt geïnvesteerd.
Ten eerste: we ontnemen de banken het recht over het creëren van geld.
Ik bespaar u de technische details over hoe dat zal worden gedaan.
Het wordt in eenvoudige taal uitgelegd in het boek.
In de komende maanden zullen we een serie video's uitbrengen die dit stap voor stap behandelen. Dit voor hen die meer visueel zijn ingesteld.
Nu een snel overzicht.
Zoals ik al zei, de banken hebben op dit moment het recht om geld te creëren,
omdat de schulden die zij creëren, het geld zijn dat we in de economie gebruiken.
Dus, geld-scheppende instellingen geven schulden uit die door anderen worden behandeld als ruilmiddel.
We gebruiken deze schulden om aan elkaar betalingen te verrichten.
In het huidige systeem, gebruiken we de schulden aan deze banken als betaalmiddel.
En, wat we gaan doen middels de monetaire hervormingen geschetst in het boek,
is dat we daadwerkelijk beginnen, het geld te gebruiken dat is gecreëerd door de Bank of England.
Dus, in plaats van de 'belofte van een bank om ons te betalen' te gebruiken om iemand anders te betalen,
gebruikt u in werkelijkheid het echte elektronische geld dat is gecreëerd door de Bank of England.
Wat dit betekent voor u, als cliënt van een bank, is dat u twee mogelijkheden hebt wanneer u uw salaris krijgt,
U kunt óf tegen uw bank zeggen: "Kijk, bewaar het voor me op een veilige plaats", of u kunt tegen hen zeggen:
"Ik wil dat u dit voor mij investeert. Ik wil er enig rendement over ontvangen."
En, indien u zegt dat u wilt dat uw geld veilig wordt bewaard, dan wordt dit geld naar een 'transactie rekening' geboekt.
die in feite hetzelfde is als uw betaalrekening van vandaag.
Maar, het verschil tussen een betaalrekening en deze nieuwe rekening
is dat uw geld feitelijk resideert bij de Bank of England.
Het zal feitelijk elektronisch geld zijn, elektronisch opgeslagen bij de Bank of England.
En, het zal feitelijk uw eigendom zijn.
En niet dat van de bank.
Het is hen niet toegestaan ermee te spelen, te beleggen, of er wat dan ook mee te doen.
Dan de beleggingsrekening. Wat u in feite doet is dat u uw elektronische geld, dat werd gecreëerd door
de Bank of England, aan uw bank geeft, zodat deze het aan iemand anders uit kan lenen.
Wat hiermee gebeurt is, dat door relatief eenvoudige wijzigingen van de regels en boekhoudmethodes,
de banken worden wat de mensen nu denken dat ze zijn. Ze worden tussenpersonen tussen spaarders en leners.
Na deze hervorming, is wat banken gaan doen: het geld van spaarders en beleggers,
daadwerkelijk uitlenen aan leners, ze doen exact wat de mensen nu denken dat ze doen.
Dus, omdat banken niet langer het recht hebben om geld te creëren,
moeten we dit recht onderbrengen in een transparant en controleerbaar proces.
Ik ben er zeker van dat iedereen hier, zeker weet dat we banken niet kunnen vertrouwen inzake het creëren van geld, vanwege de redenen die we hebben genoemd.
Maar, ik denk dat u déze mensen ook niet vertrouwt,
omdat het probleem is, dat politici op dezelfde wijze gestimuleerd worden hun recht tot geldcreatie te misbruiken. Net als bij de banken.
Hoe meer geld ze creëren, des te groter wordt de kunstmatige zeepbel gecreëerd in de economie om mensen op hen te laten stemmen.
En, dat gaat niet goed aflopen.
Dus, het allerbelangrijkste om te doen is, dat er een scheiding is tussen: de beslissing inzake hoeveel geld er wordt gecreëerd,
en waar dat geld voor wordt gebruikt.
Omdat zodra dezelfde persoon of dezelfde organisatie die twee beslissingen mag nemen, er een verstrengeling van belangen ontstaat.
Dus, ons voorstel is dat een nieuwe commissie, de Money Creation Committee,
die in de plaats komt van de Monetary Policy Comittee van de Bank of England,
verantwoordelijk zal zijn voor het beslissen hoeveel geld de economie nodig heeft om te groeien of te krimpen,
en de overheid zal verantwoordelijk zijn voor de uiteindelijke beslissing hoe dat geld in de economie terecht zal komen.
Echt belangrijk is, dat deze Money Creation Committee volledig is afgeschermd van lobbyisten.
Evenals van de gekozen regering van dat moment, die zo haar eigen doelstellingen heeft voor de economie,
die mogelijk niet het beste zijn voor de economie zelf,
alsmede voor de banken.
Dit hele proces dient transparant en verantwoording afleggend te zijn,
verantwoording afleggend aan de overheid.
We kunnen het niet hebben, dat George Osborne de Money Creation Committe belt en zegt:
"Kunt u nog eens extra £100 miljard de economie in pompen, want ik heb echt een herstel nodig voor 2015?"
Dan, moeten we er echt zeker van kunnen zijn dat er alleen geld wordt gecreëerd indien de inflatie laag en stabiel is.
Laat me u laten zien wat er gebeurt in het huidige systeem.
Banken verhogen hun uitleencapaciteit, wat betekent dat zij meer geld creëren.
Dit veroorzaakt prijsverhogingen, waardoor zij denken dat de economie gezond is, dus lenen ze nog meer uit.
En dan zeggen ze: "Wow, kijk naar de huizenprijzen. We moeten zelfs nog meer uitlenen."
En op dat moment zitten we in een zeepbel, maar iedereen overtuigt zichzelf ervan dat het geen zeepbel is.
En dat is zo ongeveer wat er met de geldgroei is gebeurd in de laatste 40 jaar,
meer specifiek in de laatste 10 jaar.
Wat er zou gebeuren middels de Money Creation Committee is dat zij geld in de economie pompen,
en zodra dit stijgende prijzen veroorzaakt, dus inflatie veroorzaakt, dan stoppen ze ermee.
Zodra de inflatie afneemt, creëren ze weer geld, en daarmee stoppen ze weer zodra het effect is uitgewerkt.
In plaats daarvan, wanneer banken geld creëren, hoe meer zij creëren des te meer inflatie er is,
en des te meer zij willen creëren,
omdat zij denken: "Huizenprijzen stijgen, dus kunnen we de mensen meer lenen om huizen te kopen."
De Money Creation Committee is daadwerkelijk verantwoordelijk om het geldcreatieproces te stoppen zodra het inflatie veroorzaakt.
Dat is dus compleet het tegenovergestelde van wat de banken zouden doen in die situatie.
We krijgen vaak de vraag: "Is niet alle geldcreatie inflatoir en veroorzaakt het prijsstijgingen?"
Wel, dat hangt ervan af.
Omdat, wanneer je 40% van al het nieuw gecreëerde geld in huizen en in de financiële markten stopt,
dan kan je er op rekenen dat de prijzen in die markten stijgen.
En dat hebben we gezien met de huizenmarkt. Dat hebben we gezien in de Aandelen Markten.
Heeft u de krant van gisteren gezien, er waren vreemde koppen.
Eerst stond er: "Deze malaise is erger dan de Grote Depressie",
en daaronder stond: "Financiële markten op het hoogste punt sinds 4 1/2 jaar."
En waarom gebeurt dat dan?
Het is een teken dat bewijst waar het geld heen gaat, vooral bij Quantative Easing.
Indien je in plaats daarvan geld steekt in niet-financiële bedrijven, dus in de echte economie,
dan stimuleer je daarmee dat deel van de economie.
Weet u, we hebben 2 1/2 miljoen mensen die thuis zitten en niets doen. Die kunnen aan het werk.
Wat je dan krijgt is dat de economische activiteiten toenemen. Dus, dan groeit de economie.
Dus niet iedere vorm van geldcreatie is inflatoir.
Het kan feitelijk, indien het in de juiste delen van de economie wordt gepompt, die economie helpen sneller te groeien dan welke inflatoire druk dan ook.
We moeten geld creëren vrij van schuld.
Wel, dit is één van de meest fundamentele punten uit heel het boek,
omdat wanneer 97% van al het geld dat we gebruiken wordt gecreëerd door banken wanneer zij leningen verstrekken,
dit betekent, dat hoe meer geld wij willen in de economie, des te meer schulden we zullen moeten hebben.
Als we net een crisis hebben gehad, en er moet nieuw geld de economie in,
dan is nu de enige optie dat banken hun leencapaciteit gaan vergroten.
Dat is waarom er nu zo de nadruk ligt op: "We moeten de banken weer aan het uitlenen zien te krijgen."
Terwijl juist de crisis is veroorzaakt doordat de mensen teveel schulden hebben.
En, vice versa, als we minder schulden willen in de economie, dan zullen we ook minder geld hebben,
omdat wanneer je je schulden aflost, dat geld daadwerkelijk verdwijnt.
Het is gewoon het omgekeerde boekhoudkundige proces van geldschepping.
Wat we werkelijk nodig hebben is minder schulden. En we hebben meer geld nodig in de economie om uit de huidige crisis te komen, de huidige recessie.
Dat is onmogelijk met het huidige systeem. Zoals u hier kunt zien, de twee zijn met elkaar verbonden.
Als de geldgroei toeneemt, nemen de schulden toe,
omdat het geld en de schulden dezelfde tegenovergestelde posten zijn, op dezelfde balans.
Dus dit is wat we te zien zullen krijgen als we nu een herstel krijgen met hetzelfde systeem: de schulden zullen stijgen.
Uiteindelijk gaat dat leiden naar weer een andere crisis, maar die zal de volgende keer nog veel erger zijn.
Wat deze hervormingen doen is het separeren van de creatie van geld van de creatie van schulden.
Dus wanneer banken geld uitlenen, verplaatsen zij feitelijk bestaand geld van een spaarder naar een lener,
en zij creëren daarbij geen nieuw geld.
Dus het geld kan worden gecreëerd. En dat geld kan worden gebruikt om oude schulden af te betalen.
Omdat er ook een aantal andere wijzigingen worden doorgevoerd in de wijze van boeken,
die nader worden verklaard in het boek, stelt dat ons in staat om bijna £1 triljoen aan consumptieve- en persoonlijke schulden af te betalen in de komende 20 jaar.
Probeert u zich nu eens te realiseren welk een complete transformatie dat zal betekenen in de levens van de mensen in dit land,
die niet meer zulke enorme schulden zullen hebben. De persoonlijke schulden zijn nu hoger dan ooit.
Deze veranderingen aan het systeem laten het feitelijk toe dat deze schulden worden gereduceerd.
Dus, in plaats van deze jaarlijkse rentelast op de geldvoorraad van £108 tot £217 miljard per jaar,
iets dat mogelijk kan worden teruggebracht tot de helft, misschien zelfs minder.
Ten vijfde. We moeten geld pompen in de echte economie.
We hebben het daar kort over gehad. Er zijn ongeveer vier mogelijkheden die men zou kunnen benutten om dit geld de economie in te krijgen.
We kunnen meer spenderen aan publieke dienstverlening; het geld gaat naar de overheid.
We kunnen de belastingen verlagen. We kunnen de staatsschuld afbetalen.
Of, we kunnen het gewoon verdelen onder de burgers en het hen direct geven.
We bespreken in het boek een combinatie hiervan die het meest wenselijk is en waarom dat zo is.
En feitelijk heeft het afbetalen van de staatsschuld waarschijnlijk de laagste prioriteit.
Maar het belangrijkste is dat dit alles, indien goed gedaan, een geldstroom oplevert naar de echte economie.
In tegenstelling tot wat we nu hebben, doordat banken het meeste geld in de huizenmarkt en de financiële markten steken.
En, slechts een klein deel van dat geld vanuit die markten in de echte economie terecht komt.
Wat we graag willen zien is dat zodra er geld vrijkomt nadat het is gecreëerd, dat het naar de overheid gaat,
en dat het daarna eerst naar de echte economie gaat.
Dan moeten de banken het geld lenen van mensen en bedrijven uit de echte economie
vóórdat zij het kunnen uitlenen áán de echte economie, terug naar de bedrijven of naar de huizen- en financiële markten.
Eén van de dingen die we graag willen zien is dat de geldstroom naar de financiële markten en speculaties,
en beurshandel fors naar beneden wordt bijgesteld.
Dus we moeten onszelf de controle en transparantie geven over waarin ons geld wordt geïnvesteerd.
Ik zag recent deze advertentie, die me werkelijk aan het lachen maakte.
"Heeft u zich ooit afgevraagd waar uw geld blijft?"
Dit is Lloyds TSB die zegt: "'Heeft u zich ooit afgevraagd waar uw geld blijft?"
{Gelach van het publiek}
Ik denk dat ze zich niet bewust waren van de Move Your Money campagne of in hoeverre ze in hun eigen valkuil trapten
omdat, nee, de meeste mensen niet nadenken over waar hun geld blijft,
en dat is omdat hun bank hen dat nooit zal vertellen.
Dus, één van de dingen die we willen doen als onderdeel van deze monetaire hervormingen
is eisen dat indien u uw geld in een beleggingsrekening stort, ú stelt úw geld beschikbaar zodat de bank het kan beleggen,
dat de bank feitelijk tegen u zegt: "OK, we gebruiken het voor de wapenhandel, voor de olie industrie,
voor teerzand, voor het beleggen in bedrijven of voor het beleggen in grondstoffen speculaties."
Sommige mensen, we zijn niet naïef, maakt dit niets uit. Die maken zich geen zorgen.
Maar het betekent wel dat de mensen die het wél wat uitmaakt waar hun geld voor wordt gebruikt, de optie hebben om er uit te stappen.
Om te zeggen: "'Ik wil niet dat mijn geld op deze manier wordt ingezet."
En dan voor een ander soort beleggingsrekening kiezen, waar hun geld anders wordt ingezet.
Gaat het makkelijk worden om dit erdoor de krijgen? Natuurlijk niet!
Er zal een enorme weerstand gaan ontstaan. Er zijn enorme gevestigde belangen.
En, een aantal zaken die we de komende paar jaar gaan horen zodra deze zaken in de openbaarheid komen,
zijn zaken als: "Het zal inflatoir zijn." Als we de overheid het recht geven geld te creëren, dan veroorzaakt dat inflatie.
Werkelijk, dit is echt gemakkelijk te beantwoorden.
Wel, welke van deze twee zal het meest waarschijnlijk inflatie veroorzaken.
U weet wel, banken die zoveel mogelijk geld willen creëren, omdat het hun winsten maximaliseert,
of een commissie die ervoor verantwoordelijk is de geldcreatie te stoppen zodra inflatie de kop op steekt.
Het lijkt me een duidelijke keuze.
En dan hoor je ook: "Dit wordt hyperinflatie. We eindigen als Zimbabwe of Duitsland in de 1920's."
Wel, de mensen die dat beweren, helaas, hebben volstrekt genegeerd wat er feitelijk in ZImbabwe is gebeurd
en wat er feitelijk in de Weimer Republiek Duitsland is gebeurd.
In het boek is een hele appendix gewijd aan Zimbabwe en andere voorbeelden van hyperinflatie,
en andere voorbeelden van overheden die geld hebben gecreëerd zonder hyperinflatie,
Er is een studie waarin we alle 50 bekende hyperinflaties uit het verleden aanhalen,
en ontdekten dat in alle gevallen er sprake was van een economische of een politieke ineenstorting of een oorlog
voordat de hyperinflatie werkelijk begon.
Dat kwam niet omdat een centrale bank goedschiks en kwaadschiks geld ging drukken.
Er was sprake van een fundamentele ineenstorting van de economie, voordat deze hyperinflaties begonnen.
Dus het idee dat dit tot hyperinflatie zal leiden is zeer misleidend.
Deze hoor je ook altijd: "Het zal de beschikbare hoeveelheid krediet drastisch beperken."
We vernamen dit van een onafhankelijke commissie over bankieren.
We hebben hen gevraagd wat ze bedoelen met het woord drastisch.
Bedoelen ze een afname met 10% of 50%? Ze wisten het werkelijk niet; en ze zijn er nooit op terug gekomen.
We hebben hen ook gevraagd of we hun berekeningen mochten zien of het model of de werkwijze die ze volgden
waaruit blijkt dat het drastisch is, en grappig genoeg kwamen ze daar ook niet op terug.
Dus, dit is slechts een reflexmatige reactie zonder echt te begrijpen hoe het systeem werkt.
De spaarproducten van dit moment waarbij mensen hebben gezegd dat zij hun geld de komende 6 of 12 maanden niet nodig hebben,
vandaag al, is er genoeg geld in die rekeningen, genoeg 'schulden',
om in alle kredietbehoefte van de zakelijke economie te voorzien,
en ervoor te zorgen de mensen huizen kunnen kopen zonder de prijzen daarvan worden opgedreven.
Er is reeds genoeg geld beschikbaar om die delen van de economie te financieren waar het echt nodig is.
Er is mogelijk niet genoeg geld om de huizenprijzen met 200% te laten stijgen in 10 jaar tijd.
Er is mogelijk niet genoeg geld voor al dat speculeren in de financiële markten.
en ik denk dat dat heel goed is.
En, dan hoor je deze nog: "Wel, we killen Brittanië's beste industrie."
"Weet u, we hebben de banken sector nodig, vanwege de belastingen, onze scholen, en onze ziekenhuizen die zij betalen.
Deden zij dat niet dan komen we allemaal in de goot terecht."
Dat is niet waar. De banken sector; in het jaar dat zij de hoogste belastingen ooit betaalden, betaalden fabrieken in dit land drie keer zoveel belastingen.
Wil iemand raden wat dit getal voorstelt?
Het is het aantal mensen werkzaam in de banken sector in relatie tot het aantal mensen in de rest van de economie.
De banken sector biedt werk aan slechts 1 op de 53 mensen.
Dus voor iedere persoon in de bankwereld, iedere persoon in deze industrie die we beschermen,
door niet te vragen veranderingen aan te brengen en niet te vragen de manier waarop ze zaken doen te veranderen,
zijn er 52 mensen in de rest van de economie die de negatieve gevolgen moeten dragen van de impact van deze banken sector.
Dus, deze veranderingen zijn in feite voor de overige 98% van de werkende bevolking.
voor de bedrijven, voor de mensen met een baan buiten het bankwezen.
Dus, laat het me uitleggen. Persoonlijk hebben we niets tegen banken, of tegen de mensen die er werken.
Het is de industrie die het probleem veroorzaakt.Het is de werkwijze van die industrie en de effecten die dat heeft.
En het gaat niet om de mensen die er werken. Het gaat om het veranderen van de spelregels, en de manier waarop deze bedrijven opereren.
En dan hoor je ook nog: "Dit is veel te radicaal",
wat nogal bizar is, gegeven het feit dat we slechts vragen een wet uit 1844 bij te werken.
Ik kan me niet voorstellen dat de conservatieven in de 1840's werkelijk als radicalen werden beschouwd.
Dus, de voordelen van de monetaire hervormingen.
We krijgen stabiel geld. We krijgen dit in plaats van dit.
We krijgen deze afname van schulden.
In plaats van huizenzeepbellen krijgen we huizenprijzen die vlak blijven totdat de winst daadwerkelijk is gecompenseerd,
en ze worden weer betaalbaar.
Werkloosheid, tenslotte geef ik u nog één voorbeeld hoe belachelijk het huidige systeem is.
We hebben 2,5 miljoen mensen thuis zitten, ze doen niets, wanhopig op zoek om nuttig werk te vinden.
Er zullen ook een aantal dingen moeten gebeuren in de economie.
We hebben scholen die gerenoveerd moeten worden.
De overheid verspilt de laatste paar jaren veel tijd aan een scholen renovatie programma,
zeggend: "Er is niet genoeg geld. We zitten in een recessie. We moeten onze overheidsfinanciering in orde brengen."
En, eindelijk waren ze er uit en reserveerden £2 miljard voor de renovatie van scholen in Engeland.
Nu lijkt £2 miljard veel geld,
en het is zoveel geld dat ze het hebben moeten lenen middels private financiering.
Dus in feite lenen zij het geld dat is gecreëerd door administratieve posten van banken,
en betalen er rente over, omdat ze zelf niet genoeg geld hebben om de renovatie van de scholen te financieren.
Wel, de oorzaak daarvan, is volgens de BBC dat:
"Deze regeling ontziet het beperkte kapitaal budget van het Ministerie van Onderwijs,
waarvan de jaarbegroting door dit parlement is gehalveerd tot £3,8 miljard."
Dus £3,8 miljard voor het renoveren van scholen en het onderhouden van het hele educatieve systeem,
de feitelijke fysieke infrastructuur ervan, op niveau houden.
Opnieuw, dat klinkt als een hoop geld, maar deze groene lijn hier bovenaan
is hoeveel geld er is gegaan naar hypotheken en consumptief krediet gedurende de laatste 20 slechte jaren.
In juni 1999, creëerden de banken £4,5 miljard aan nieuw geld in één maand om in de onroerend goed markt te pompen.
In het kopen van bestaande huizen en het bouwen van nieuwe.
In 2005, creëerden ze £7 miljard in één maand.
In september 2007, creëerden ze £16 miljard in één maand om in bezittingen te pompen.
Dus, in tijd van één week, hebben ze net zoveel geld gecreëerd als de overheid wil besteden aan de renovatie van scholen in een heel jaar.
Dit is gekkenwerk. Als we de banken het recht geven geld te creëren, dan is dát hetgene wat ze gaan doen.
Ze pompen het in markten als deze in plaats van de dingen te doen die we eigenlijk moeten doen.
Zoals ik al zei, we kunnen niet toestaan dat dit blijft werken zoals het nu is,
gegeven de werkelijke uitdagingen waar voor staan in de komende 40 jaar.
Dus dit is waar het boek over gaat.
Het is een hele kluif.
Deels hebben we het geschreven voor de economen die dit soort ideeën normaal van zich af zetten,
maar we hebben geprobeerd het zo te schrijven dat als u geen economische achtergrond heeft,
als u begint bij het begin, uw kennis zich opbouwt en het voor u werkelijk begint te kloppen.
En, nadat u het uit heeft, weet u meer van het monetaire systeem dan 99% van de professionele economen.
Dus dit is het. Dit is wat we moeten doen.
De druk staat er echt op, vanwege de werkelijke uitdagingen waar we voor staan.
De beweging in dit land is verreweg de sterkste ter wereld.
Dit is de grootste bijeenkomst die ik ken voor de hervorming van het monetaire systeem.
Als wij het niet doen dan drukt niemand anders het erdoor.
Het komt daadwerkelijk op ons neer. Daar gaat het de rest van deze middag over.
Hoe we echt het systeem veranderen.