I want to tell you a love story.
But it doesn't have a happy ending.
Once upon a time, I was a stubborn five-year-old
who decided to become a marine biologist.
Thirty-four years, 400 scuba dives and one PhD later,
I'm still completely enamored with the ocean.
I spent a decade working with fishing communities
in the Caribbean,
counting fish, interviewing fishermen,
redesigning fishing gear and developing policy.
I've been helping to figure out what sustainable management can look like
for places where food security, jobs and cultures
all depend on the sea.
In the midst of all this, I fell in love.
With a fish.
There are over 500 fish species that live on Caribbean reefs,
but the ones I just can't get out of my head
are parrotfish.
Parrotfish live on coral reefs all over the world,
there are 100 species,
they can grow well over a meter long
and weigh over 20 kilograms,
but that's the boring stuff.
I want to tell you five incredible things about these fish.
First, they have a mouth like a parrot's beak,
which is strong enough to bite coral,
although mostly they're after algae.
They are the lawn mowers of the reef.
This is key, because many reefs are overgrown with algae
due to nutrient pollution from sewage and fertilizer
that runs off of land.
And there just aren't enough herbivores like parrotfish
left out on the reefs
to mow it all down.
OK, second amazing thing.
After all that eating, they poop fine white sand.
A single parrotfish can produce over 380 kilograms
of this pulverized coral each year.
Sometimes, when scuba diving,
I would look up from my clipboard
and just see contrails of parrotfish poop raining down.
So next time you're lounging on a tropical white-sand beach,
maybe thank of parrotfish.
(Laughter)
Third, they have so much style.
Mottled and striped, teal, magenta,
yellow, orange, polka-dotted,
parrotfish are a big part of what makes coral reefs so colorful.
Plus, in true diva style,
they have multiple wardrobe changes throughout their life.
A juvenile outfit,
an intermediate getup,
and a terminal look.
Fourth, with this last wardrobe change comes a sex change from female to male,
termed sequential hermaphroditism.
These large males then gather harems of females to spawn.
Heterosexual monogamy is certainly not nature's status quo.
And parrotfish exemplify some of the beauty
of diverse reproductive strategies.
Fifth, and the most incredible,
sometimes when parrotfish cozy up into a nook in the reef at night,
they secrete a mucus bubble from a gland in their head
that envelops their entire body.
This masks their scent from predators
and protects them from parasites,
so they can sleep soundly.
I mean, how cool is this?
(Laughter)
So this is a confession of my love for parrotfish
in all their flamboyant,
algae-eating, sand-pooping, sex-changing glory.
(Laughter)
But with this love comes heartache.
Now that groupers and snappers are woefully overfished,
fishermen are targeting parrotfish.
Spearfishing took out the large species,
midnight blue and rainbow parrotfish are now exceedingly rare,
and nets and traps are scooping up the smaller species.
As both a marine biologist and a single person,
I can tell you,
there aren't that many fish in the sea.
(Laughter)
And then, there's my love for their home,
the coral reef,
which was once as vibrant as Caribbean cultures,
as colorful as the architecture,
and as bustling as carnival.
Because of climate change,
on top of overfishing and pollution,
coral reefs may be gone within 30 years.
An entire ecosystem erased.
This is devastating,
because hundreds of millions of people around the world
depend on reefs for their nutrition and income.
Let that sink in.
A little bit of good news
is that places like Belize, Barbuda and Bonaire are protecting these VIPs --
Very Important Parrotfish.
Also, more and more places are establishing protected areas
that protect the entire ecosystem.
These are critical efforts, but it's not enough.
As I stand here today,
only 2.2 percent of the ocean is protected.
Meanwhile, 90 percent of the large fish,
and 80 percent of the coral on Caribbean reefs,
is already gone.
We're in the midst of the sixth mass extinction.
And we, humans, are causing it.
We also have the solutions.
Reverse climate change and overfishing,
protect half the ocean
and stop pollution running from land.
But these are massive undertakings
requiring systemic changes,
and we're really taking our sweet time getting around to it.
Each of us can contribute, though.
With our votes, our voices, our food choices,
our skills and our dollars.
We must overhaul both corporate practices
and government policies.
We must transform culture.
Building community around solutions
is the most important thing.
I am never going to give up
working to protect and restore this magnificent planet.
Every bit of habitat we preserve,
every tenth of a degree of warming we prevent,
really does matter.
Thankfully, I'm not motivated by hope,
but rather a desire to be useful.
Because I don't know how to give an honest talk
about my beloved parrotfish and coral reefs
that has a happy ending.
Thank you.
(Applause)
أود أن أروي لكم قصة حب.
لكن نهايتها حزينة.
فيما مضى، كنت طفلةً عنيدةً بعمر الخمس سنوات
قررت أن تصبح عالمة أحياءٍ بحرية.
خلال 34 عاماً، مارست الغوص 400 مرة، وحصلت على درجة الدكتوراه،
ومازلت مُتيمةً بالمحيط.
أمضيت عقداً وأنا أعمل مع مجتمعات الصيد
في منطقة الكاريبي،
أُحصي الأسماك، وأُجري مقابلاتٍ مع الصيادين،
أعيد تصميم معدات الصيد وأطور السياسات العامة.
كنت أساعد في معرفة كيف يمكن أن تبدو الإدارة المستدامة
للأماكن التي يكون فيها الأمن الغذائي والوظائف والثقافات
تُعول كلها على البحر.
وفي خضم كل هذا، وقعت في الحب.
مع سمكة.
هنالك ما يزيد على 500 فصيلةٍ من الأسماك تعيش على شعاب الكاريبي،
لكن الفصيلة التي لم أتوقف عن التفكير بها
هي سمك الببغاء.
يعيش سمك الببغاء على الشعاب المرجانية حول العالم،
يوجد منها 100 نوعٍ،
يمكن أن تنمو ليتعدى طولها المتر الواحد
ووزنها 20 كيلوغراماً،
لكن هذه المعلومات المملة.
دعوني أخبركم خمسة أشياءٍ مذهلة عن هذه الأسماك.
أولاً، فمها يشبه منقار الببغاء،
وهو قوي بما يكفي لقضم الشعاب المرجانية،
مع أنّهم غالباً يبحثون عن الطحالب.
وهم جزازات العُشب في الشعاب.
وهذه هي النقطة الأساسية، لأن معظم الشعاب تنمو فيها الطحالب بشكل مفرط
نتيجة التلّوث الغذائي من الصرف الصحي والأسمدة
التي تنجرف من الأرض.
ولا توجد حيوانات عاشبة كافية كسمك الببغاء
الموجودة على الشِعاب
لجزّها كلها.
حسناً، الشيء المذهل الثاني،
بعد كل هذا الطعام، تكون فضلاتهم رملاً أبيض ناعماً.
يمكن لسمكة الببغاء الواحدة أن تنتج 380 كيلوغراماً
من هذا المسحوق المرجاني في كُلّ عام.
أحياناً، أثناء الغوص،
كنت أرفع عيني عن لوحة المشبك
لأشاهد فقط فضلات سمكة الببغاء وهي تنهمر.
إذاً في المرة المقبلة التي تستلقي فيها على شاطئ رمل أبيض،
ربما يعود فضل ذلك لسمك الببغاء.
(ضحك)
ثالثاً: لديها أشكال عديدة.
مُزركش، مُخَطّط، أزرق مُخضر، أرجواني،
أصفر، برتقالي، مُنقط،
لسمك الببغاء فضل كبير في جعل الشعاب زاخرة بالألوان.
علاوة على ذلك، مثل طلات المشاهير،
يتغيّر شكلها مرات عديدة طيلة حياتها.
رداء يافِع،
ثُمّ مظهر أوسط،
ثم شكل نِهائيّ.
رابعاً، عندما تصل إلى مرحلة شكلها النهائي يتغير جنسها من أنثى إلى ذكر،
وتُسمى بِالخنوثة المُتسلسلة.
فتجمع هذه الذكور الكبيرة أحْرُم من الإناث لتبيض.
فالزواج الأحادي من الجنس المغاير ليست طبيعتها في الوضع الحالي.
ويجسد سمك الببغاء جزءاً من جمال
إبداع التنوّع التناسُليّ.
خامساً، وأروع شيء،
عندما تتقرّب إلى بعضها في خلوة في الشعاب عند الليل.
تفرز فقاعة من المخاط من غدة في رأسها.
ويَلّف ذلك كامل جسدها.
يُخفي هذا رائحتهم عن المفترسات
ويحميهم من الطُفيليّات،
حتي يتمكنوا من النوم بهناء.
أعني، كم هذا مذهل؟
(ضحك)
إذًا هذا اعتراف بحبّي لسمك الببغاء
في كامل زخرفته،
آكل الطحالب، فضلاته من رمل، ومُتغيّر للجنس.
(ضحك)
لكن مع هذا الحب يأتي وجعُ القلب.
الآن حيث يُستنزف النهاش والقُشر بالصيد الجائر،
يستهدف الصيادون سمك الببغاء،
ويُودي صيد السمك بالرمح بحياة الأنواع الكبيرة،
وبذلك أصبح سمك الببغاء الأزرق وسمك الببغاد ذو غشاء قوس قزح نادرين للغاية،
أما الشباك والمصائد فتَغرف أنواعًا أصغر.
كوني عالمة أحياءٍ بحرية وعزباء،
يمكنني إخباركم،
لا يوجد العديد من السمك في البحر.
(ضحك)
ويوجد أيضاً حبّي لموطنهم،
الشعاب المرجانية،
التي كانت ذات مرّة نابضة بالحياة كالثقافات الكاريبية،
وزاخرة بالألوان كالهندسة المعمارية،
وتعُج بالحركة كالكرنفال.
نتيجة تغيُّر المُناخ،
بالإضافة إلى الصيد الجائر والتلوث،
قد تندثر الشعاب المرجانية في غضون 30 سنة.
وسيُمحى نظام بيئي كامل.
إنّه لأمر مدمر،
لأنّ مئات الملايين من البشر حول العالم،
يُعولون على الشعاب من حيث التغذية والدَخل.
فكروا بهذا جيداً.
القليل من الأخبار السارّة
أن أماكن مثل بيليز، وباربودا، وبونير تقوم بحماية...
أسماك الببغاء الهامّة.
أيضًا، أسَّسَت أماكن كثيرة مواقع محمية
لتحمي النظام البيئي بالكامل.
هذه الجهود جبارة، لكنها لا تكفي.
بينما أقف هنا اليوم،
2,2 في المئة فقط من المحيط في مأمن.
في حين أنّ 90 في المئة من الأسماك الكبيرة،
و80 في المئة من المرجان على الشعاب الكاريبية،
سبق لها أن اختفت.
نحن نعيش في خضم الانقراض الجماعي السادس.
و نحن، البشر، السبب في هذا.
نحن أيضاً نملك الحلول.
عكس التغيُّر المُناخي والصيد الجائر،
يحمي نصف المحيط
ويصدّ التَلَوّث المنبعث من الأرض.
لكن هذه التعهّدات الهائلة
تتطلّب تغيُّرات نظامية،
وبالكاد يتسع لنا الوقت للعمل على ذلك.
لكن، بوسع كُلّ واحدٍ منا المساهمة.
بتصويتنا، وأصواتنا، وخياراتنا للطعام،
ومهاراتنا، وأموالنا.
يجب العمل على تعديل ممارسات الشركات
وسياسات الحكومات.
يجب علينا خلق ثقافة.
وتأسيس مجتمعات مساندة للحلول
هو الأمر الأهم.
أنا لن أستسلم أبدًا
من العمل لحماية هذا الكوكب الرائع.
كل رقعة من موطن نحافظ عليها،
كُلّ عشر درجات من الاحتباس نمنعها،
لها تأثيرها بالفعل.
لحسن الحظ، لا يُحفزني الأمل،
ولكن الرغبة في أن أكون مفيدة.
لأنني لا أعرف كيف أُلقي محادثة صادقة
تُعبر عن حبّي لسمك الببغاء والشعاب المرجانية
تحمل في طياتها نهاية سعيدة.
شكراً لكم.
(تصفيق)
من دەمەوێت چیرۆکێکی خۆشەویستیتان بۆ باس بکەم.
بەڵام کۆتاییەکی خۆشی نییە.
ڕۆژێک لە ڕۆژان منداڵێکی لاساری پێنج ساڵان بووم
کە بڕیاریدا ببێت بە زیندەوەرزانی دەریایی.
سی و چوارساڵ، ٤٠٠ئامێری هەناسەدانی ژێرئاو و دواتر یەک بڕوانامەی دکتۆرا،
من هێشتا بەتەواوەتی پەیوەستم بە دەریا.
دە ساڵم بەکارکردن لە کۆمەڵی ماسییەکان بەسەربرد
لە کاریبیان،
ژماردنی ماسی، چاوپێکەوتنی ماسیگرەکان،
دووبارە نەخشاندنی ئامێری ماسیگرتن و پێشخستنی سیاسی.
من هاوکاربووم لەزانینی ئەوەی بەرێوبردنی بەردەوام دەکرێت چۆن بێت
بۆ ئەو شوێنانەی ئاسایشی خۆراک، کار و کلتورەکان
هەموویان پشت بە دەریا دەبەستن.
لە نێوەندی هەموو ئەوانەوە، من کەوتمە خۆشەویستیەوە.
لەگەڵ ماسییەک.
زیاد لە ٥٠٠ جۆری ماسی دەریایی لەسەر مەرجانەکانی دەریای کاریبی دەژین،
بەڵام ئەوەی کە ناتوانم لە مێشکم دەری بکەم
ماسی توتیە.
کە لە تەواوی جیهان لەسەر دەمارە مەرجانیەکان دەژین،
١٠٠ جۆریان هەیە،
ئەوان بەدرێژی مەترێک دەتوانن گەشە بکەن
و بەکێشی زیاد لە ٢٠ کیلۆگرام،
بەڵام ئەمە شتێکی بێزارکەرە.
دەمەوێت پێنج شتی ناوازەتان پێ بڵێم دەربارەی ئەو ماسیانە.
یەکەم، ئەوان دەمێکی وەک دەنووکی تووتیان هەیە،
تەواو بەهێزە بۆ گازگرتن لە مەرجانەکان،
هەرچەندە ئەوان لەدوای قەوزەن.
ئەوان گیابڕی دەمارەکانی دەریاکەن.
ئەمە کلیلێکە، چونکە زۆر دەمارەکانی دەریایی لەگەڵ قەوزە زیاد لە پێویست گەشەدەکەن
بەهۆی پیسبوونی پێکهاتەی خۆراک بە ئاوی ئاوەڕۆ و پەیین
کەوا لە زەوییەکە دەردەچێت.
و لەوێ بەپێی پێویست هیچ گیاخۆرێکی وەک ماسی تووتی نییە
لەسەر دەمارەکانی دەریا
بۆ ئەوەی هەمووی لەژێرەوە ببڕێت.
باشە، دووەم شتی سەرسوڕهێنەر.
دوای ئەوهەموو خواردنە، ئەوان پیساییەکی لمی سپی جوان دەکەن.
ماسییەکی توتی تاک دەتوانێت زیاد لە ٣٨٠ کیلۆگرام دروست بکات
لەو هاڕاوە مەرجانییە لە هەرساڵێک.
هەندێک جار،کە دەچمە ژێر دەریا،
لە چاویلکەکەمەوە دەڕوانم
شوێنەواری پیساییە سپییەکەی ماسی تووتی دەبینم.
بۆیە جاری داهاتوو کاتێ لەسەر ئەو لمە سپییەی سەرکەناری خولگەیی دەسوڕییتەوە،
ڕەنگە پێوستە سوپاسی ئەم ماسیە بکەیت.
(پێکەنین)
سێیەم، ئەوان شێوازی زۆریان هەیە.
فرەڕەنگ و هێڵدار، شینی سەوزباو، ئەرخەوانی سوور،
زەرد، پرتەقاڵی، خاڵدار،
ماسی توتی بەشێکی مەزنە وادەکات دەماری مەرجانی ڕەنگاوڕەنگ بن.
وەک کەسایەتییە بەناوبانگەکان،
بەدرێژایی ژیانیان چەندین جۆری ستایل دەگۆڕن.
دەرکەوتنی لاویەتی،
دواتر تەمەنی مامناوەندی،
و کۆتا دەرکەوتن.
چوارەم، لەگەڵ کۆتا گۆڕانکاری ڕەگەزیشیان دەگۆڕێت لە مێیەوە بۆ نێر،
ناودەبرێت بە زنجیرەی نێرەموک.
ئەم کۆمەڵە گەورەیە لەنێرەکان دواتر لەناوچەی مێینەکان کۆدەبنەوە بۆ گەراکردن.
ئارەزووی ڕەگەزی تر و تاک هاوسەریەتی بەدڵنیاییەوە شتێکی ئاسایی نیە،
و ماسی توتی نمونەیە بۆ هەندێک جوانی
لە بەرنامەڕێژی پەیوەندی زاوزێی جۆراوجۆر.
پێنجەم، و سەرسوڕهێنەرتریان،
کاتێک ماسی توتی کۆ دەبنەوە لەنێو دەمارە بێدەنگەکان لە شەودا،
ئەوان بڵقێکی لینج لە لیکەڕژێنەکانی سەریانەوە دەردەدەن
کەوا تەواوی لەشیان دەپێچێت.
ئەمە بۆنیان دەشارێتەوە لە دڕندەکان
و دەیانپارێزێت لە مشەخۆرەکان،
بۆ ئەوەی بەسەلامەتی بخەون.
ئەمە چەند جوانە؟
(پێکەنین)
بۆیە ئەمە دانپێدانانی خۆشەویستی منە بۆ ماسی توتی
بۆ هەموو جوانییەکانیان،
خواردنی قەوزە، پیسایی لم، گۆڕینی ڕەگەز.
(پێکەنین)
بەڵام لەگەڵ ئەم خۆشەویستییە خەم دێت.
ئێستا ئەم گروپانە و ماسیە سورەکان زیاد لە پێویست ڕاو دەکرێن،
ماسیگرەکان ماسی توتی بە ئامانج دەگرن.
ڕمەکانی ماسیگرتن جۆرە گەورەکان بە ئامانج دەگرن،
ماسی شینی نیوەشەو و ماسی توتی پەلکەڕەنگینە ئێستا زۆر دەگمەنن،
و تۆڕ و تەڵەکان بچوکترین جۆریان ڕاودەکەن.
وەک زیندەوەرزانی دەریا و کەسێک،
دەتوانم پێتان بڵێم،
ماسی ئەوەندە زۆر نییە لە دەریادا.
(پێکەنین)
و من ماڵەکەیانم خۆشدەوێت
کە دەمارە مەرجانیەکانن،
کە جاران وەک کلتوری کاریبی چالاک بوو،
ڕەنگاوڕەنگ بوو وەک تەلارسازی،
و بەجموجۆڵ بوو هەروەک کەرنەڤاڵ.
بەهۆی گۆڕانی کەش و هەوا،
زیاد لە پێویست ڕاوکردنی ماسی و پیسبوون،
ڕەنگە دەمارە مەرجانیەکان لە ماوەی ٣٠ ساڵ نەمێنن.
تەواوی سیستەمێکی ژینگەیی بسڕێتەوە.
ئەمە وێرانکەرە،
چونکە سەدان ملیۆن خەڵک لەسەرانسەری جیهان
پشت بە دەمارە دەریاییەکان دەبەستن بۆ خۆراک و داهاتیان.
بە باشی بیری لێبکەوە.
کەمێک لە هەواڵی باش
ئەوەیە شوێنەکانی وەک بڵیز، بەربودا و بۆنیر ئەم ماسیە توتیە تایبەتانە
دەپارێزن.
هەروەها، شوێنی زیاتر و زیاتر ناوچەی پارێزراو دادەمەزرێنن
کە بەتەواوی سیستەمی ژینگەییەکە دەپارێزێت.
ئەمانە هەوڵی گرنگن، بەڵام ئەمە بەس نیە.
لەم کاتەدا کە من لێرە وەستاوم،
تەنها سەدا ٢.٢ ی زەریاکان پارێزراون.
لەهەمان کاتدا، سەدا ٩٠ ی ماسیە گەورەکان،
و سەدا ٨٠ ی مەرجانەکانی سەر دەمارەکانی دەریایی کاریبی،
بە تەواوی لەناوچوون.
ئێمە لە ناوەندی شەشەم لەناوچونی بەکۆمەڵین.
و ئێمە، مرۆڤەکان، هۆکاری ئەم لە ناوچونەین.
و هەر ئێمە چارەسەرەکەشیمان لایە.
چاککردنی گۆڕانی کەش و هەوا و وەستانی زیادەڕۆی لە ڕاوکردنی ماسی،
پاراستنی زەریاکان و
وەستانی پیسکردنی خاکەکان.
بەڵام ئەمانە پڕۆژەی گەورەن
گۆڕانکاری سیستەمی پێویستە
و ئێمە بەڕاستی ئەو کاتەمان نییە تا لە دەستی بدەین.
هەریەکەمان دەتوانین بەژداربین،
بە دەنگدانمان، دەنگەکانمان، هەڵبژاردنی خواردنەکانمان،
تواناکانمان و دۆلارەکانمان.
پێویستە هەوڵ بخەینەگەڕ بۆ چاککردنی هەڵسوکەوتی کۆمپانیاکان
و سیاسەتەکانی حکومەتەکان.
پێویستە شارستانیەت بگۆڕین.
بنیادنانی کۆمەڵگەیەک لەدەوری چارەسەریی
گرنگترین شتە.
من هەرگیز کۆڵ نادەم
کاردەکەم بۆ پاراستن و گەڕاندنەوەی ئەم هەسارە قەشەنگە.
ھەر بەشێک لە ژینگە کە دەیپارێزین،
یەک لە دەی لەگەرمبوون کەمدەکاتەوە،
بەڕاستی کێشەیە.
بەسوپاسەوە، من ھیوا پاڵنەرم نیە،
بەڵکو ئارەزووم بۆ بەسوود بوون پاڵنەرمە.
چونکە من نازانم چۆن وتارێکی ڕاستگۆیانە پێشکەش بکەم
دەربارەی خۆشەویستەکەم ماسی توتی و دەمارە مەرجانیەکان
کە کۆتاییەکی خۆشی هەبێت.
سوپاس.
(چەپڵە لێدان)
Ich möchte Ihnen eine Liebesgeschichte erzählen.
Aber es gibt kein Happy End.
Es war einmal eine eigensinnige Fünfjährige,
die sich entschloss, Meeresbiologin zu werden.
35 Jahre, 400 Tauchgänge und eine Promotion später
bin ich immer noch in den Ozean verliebt.
Ich habe ein Jahrzehnt mit Fischergemeinden
in der Karibik gearbeitet.
Fische gezählt, Fischer befragt,
Fanggeräte neu entworfen und Konzepte weiterentwickelt.
Ich half auszuarbeiten, wie nachhaltige Bewirtschaftung funktionieren kann,
in Gegenden in denen Nahrungsgarantie, Jobs und Kultur vom Meer abhängen.
Inmitten all dem, habe ich mich verliebt.
In einen Fisch.
In der Karibik gibt es über 500 Fischarten,
aber der, den ich einfach nicht aus meinem Kopf bekomme,
ist der Papageifisch.
Papageifische sind Bewohner der Korallenriffe,
es gibt 100 Arten,
sie können über 1 Meter lang werden
und über 20 Kg wiegen,
aber all das ist langweilig.
Ich möchte Ihnen fünf unglaubliche Dinge über diese Fische erzählen.
Erstens, ihr Mund ist wie ein Papageienschnabel,
so stark, dass sie Korallen zerbeißen können,
obwohl sie eher Algen fressen.
Sie sind die Rasenmäher der Riffe.
Das ist wichtig, da viele Riffe aufgrund von Nährstoffbelastungen
durch Abwasser- und Düngemittelverschmutzungen
mit Algen überwachsen sind.
Es gibt einfach nicht genügend Pflanzenfresser
wie die Papageifische, um die Riffe abzuweiden.
Die zweite großartige Sache:
Nachdem sie gefressen haben, scheiden sie weißen Sand aus.
Ein Papageifisch alleine, kann pro Jahr über 380 Kg von diesen
pulverisierten Korallen produzieren.
Manchmal, wenn ich beim Tauchen von meinem Klemmbrett aufblicke,
sehe ich rieselnde Papageinfischausscheidungen.
Das nächste Mal, wenn Sie an einem tropischen weißen Strand liegen,
bedanken Sie sich bei einem Papageifisch.
(Lachen)
Drittens, sie sind so stylisch.
Gefleckt und gestreift, aquamarin, magenta,
gelb, orange, gepunktet,
Papageifische sind ein großer Teil von dem, was die Riffe so bunt macht.
Zudem ändern sie wie echte Divas mehrmals in ihrem Leben ihr Outfit.
Ein juveniles,
ein heranreifendes,
und ein terminales Outfit.
Viertens, mit der letzten Farbphase ändert sich auch ihr Geschlecht,
von weiblich zu männlich,
genannt sequentieller Hermaphroditismus.
Diese großen Männchen versammeln dann weibliche Harems, um zu laichen.
Heterosexuelle Monogamie ist gewiss nicht der Status quo der Natur.
Papageifische veranschaulichen einige Schönheiten,
von vielfältigen Fortpflanzungsstrategien.
Fünftens, und am erstaunlichsten,
manchmal, wenn Papageifische es sich nachts in den Riffen gemütlich machen,
scheiden sie vom Kopf aus einen Schleimkokon aus,
der ihren ganzen Körper umschließt.
Das verdeckt ihren Geruch vor Angreifern und schützt sie vor Parasiten,
damit sie ruhig schlafen können.
Wie cool ist das denn?
(Lachen)
Das ist mein Liebesgeständnis an die Papageifische,
mit all ihrer extravaganten,
algenfressenden, sandausscheidenen, geschlechtsverändernden Pracht.
(Lachen)
Aber bei soviel Liebe, kommt auch Trauer.
Jetzt wo Zackenbarsche und Schnapper überfischt sind,
haben Fischer Papageifische im Visier.
Speerfischen hat die großen Arten ausgelöscht,
Mitternachts- und Regebogenpapageifische
gibt es inzwischen kaum noch
und Netze und Fallen fangen die kleineren Spezies.
Als Meeresbiologin, aber auch als Alleinstehende,
kann ich Ihnen sagen,
so viele Fische gibt es nicht im Meer.
(Lachen)
Dann ist da noch meine Liebe für ihr Zuhause,
die Korallenriffe,
die einst so dynamisch waren, wie die karibische Kutur,
so farbenfroh wie die Architektur
und so lebhaft wie der Karneval.
Durch Klimaveränderungen,
zusammen mit Überfischung und Verschmutzungen,
könnten die Riffe innerhalb von 30 Jahren verschwinden.
Ein komplettes Ökosystem vernichtet.
Das ist verheerend,
da Hunderte von Millionen von Menschen weltweit
von den Nährstoffen und Einnahmen der Riffe abhängen.
Das muss uns bewusst werden.
Eine gute Nachricht jedoch ist,
das Orte wie Belize, Barbuda und Bonaire diese VIPs --
Very Important Pagageifische -- schützen.
Außerdem gibt es immer mehr Orte, die Schutzgebiete schaffen,
die komplette Ökosysteme schützen.
Das sind sehr wichtige Bemühungen, jedoch reichen diese nicht aus.
Heutzutage sind nur 2,2 % der Ozeane geschützt.
90 % der großen Fische
und 80 % der Korallen der karibischen Riffe
gibt es inzwischen schon nicht mehr.
Wir sind inmitten der sechsten Massenausrottung
und wir Menschen sind die Ursache.
Wir haben auch die Lösungen.
Eine Umkehrung des Klimawandels und der Überfischung,
Schutz für den halben Ozean
und das Ende landseitiger Verschmutzungen.
Aber das sind massive Vorhaben,
die systemische Veränderungen benötigen
und dennoch lassen wir uns viel Zeit dabei.
Jeder von uns kann einen Beitrag leisten.
Mit unserer Stimme, unseren Ernährungsgewohnheiten,
unseren Fähigkeiten und unserem Geld.
Wir müssen Unternehmenspraktiken und die Politik überarbeiten.
Wir müssen die Kultur ändern.
Das Wichtigste ist es, Gemeinschaften um Lösungen herum zu schaffen.
Ich werde niemals aufgeben daran zu arbeiten,
diesen großartigen Planeten zu schützen und wiederherzustellen.
Jeder Lebensraum, den wir erhalten,
jedes Zehntelgrad Erwärmung, das wir verhindern, ist von Bedeutung.
Zum Glück motiviert mich nicht Hoffnung,
sondern eher der Wunsch nützlich zu sein.
Weil ich nicht weiß,
wie ich einen ehrlichen Vortrag,
über meine geliebten Papageifische und die Riffe halten kann,
bei dem es ein Happy End gibt.
Danke schön.
(Applause)
Θα ήθελα να σας πω μια ιστορία αγάπης.
Αλλά δεν έχει αίσιο τέλος.
Μια φορά και έναν καιρό, ήμουν ένα πεισματάρικο πεντάχρονο,
που αποφάσισε να γίνει θαλάσσια βιολόγος.
Τριάντα τέσσερα χρόνια, 400 υποβρύχιες καταδύσεις και ένα διδακτορικό αργότερα,
εξακολουθώ να είμαι ολοκληρωτικά ερωτευμένη με τον ωκεανό.
Πέρασα μια δεκαετία δουλεύοντας με αλιευτικές κοινότητες
στην Καραϊβική,
μετρώντας ψάρια, παίρνοντας συνεντεύξεις ψαράδων,
επανασχεδιάζοντας εξοπλισμούς αλιείας και αναπτύσσοντας πολιτικές.
Βοηθούσα στο να βρούμε τρόπους για το πώς μπορεί να μοιάζει η αειφόρος διαχείριση
σε μέρη στα οποία η επισιτιστική ασφάλεια, οι δουλειές και οι πολιτισμοί
όλα εξαρτώνται από τη θάλασσα.
Εν μέσω όλων αυτών, ερωτεύτηκα.
Με ένα ψάρι.
Υπάρχουν πάνω από 500 είδη ψαριών στους υφάλους της Καραϊβικής,
όμως αυτά που δεν μπορώ να βγάλω από το μυαλό μου
είναι τα παπαγαλόψαρα.
Τα παπαγαλόψαρα ζουν σε κοραλλιογιενείς υφάλους ανά τον κόσμο,
υπάρχουν 100 είδη,
μπορούν να ξεπεράσουν το ένα μέτρο
και ζυγίζουν πάνω απο 20 κιλά,
όμως, αυτό είναι το βαρετό κομμάτι.
Θέλω να σας πω πέντε απίθανα πράγματα γι' αυτά τα ψάρια.
Πρώτον, έχουν ένα στόμα σαν ράμφος παπαγάλου,
που είναι δυνατό για να μασάει κοράλλια
αν και, κυρίως, αναζητούν φύκια.
Είναι οι μηχανές γκαζόν του υφάλου.
Αυτό είναι σημαντικό, αφού πολλοί ύφαλοι καλύπτονται από φύκια
λόγω της ρύπανσης από λύματα και λιπάσματα
που ρέουν από τη γη.
Δεν υπάρχουν αρκετά φυτοφάγα σαν τα παπαγαλόψαρα
που να απομένουν στους υφάλους ώστε να «κουρέψουν» όλο το τοπίο.
Δεύτερο απίθανο γεγονός.
Μετά το φαγητό, αφοδεύουν λευκή ψιλή άμμο,
Ένα παπαγαλόψαρο παράγει πάνω από 380 κιλά
κονιορτοποιημένων κοραλλιών κάθε χρόνο.
Κάποιες φορές, όταν καταδυόμουν,
κοιτούσα προς τα πάνω και έβλεπα
να πέφτουν σαν βροχή ίχνη από περιττώματα παπαγαλόψαρων.
Έτσι, την επόμενη φορά που θα βρεθείτε σε μια τροπική παραλία λευκής άμμου
σκεφτείτε, ίσως, τα παπαγαλόψαρα.
(Γέλια)
Τρίτον, έχουν πάρα πολύ στιλ.
Πιτσιλωτά, ριγέ, γαλαζοπράσινα, φούξια,
κίτρινα, πορτοκαλί, πουά,
τα ψάρια αυτά παίζουν μεγάλο ρόλο στο ότι οι ύφαλοι είναι τόσο χρωματιστοί.
Επιπλέον, όπως μια αληθινή ντίβα,
έχουν πολλές διαφορετικές γκαρνταρόμπες κατά τη διάρκεια της ζωής τους.
Μια νεανική ενδυμασία,
ένα ενδιάμεσο ντύσιμο,
και ένα τελικό στιλ.
Τέταρτον, με το τελικό ένδυμα έρχεται και η αλλαγή φύλου από θηλυκό σε αρσενικό,
που ονομάζεται διαδοχική ερμαφροδίτιδα.
Έπειτα, αυτά τα μεγάλα αρσενικά μαζεύουν χαρέμια θηλυκών για να ωοτοκήσουν.
H ετερόφυλη μονογαμία δεν είναι σίγουρα το κατεστημένο της φύσης.
Και τα παπαγαλόψαρα αποτελούν παράδειγμα της ομορφιάς
των ποικίλων αναπαραγωγικών στρατηγικών.
Πέμπτο και πιο απίθανο,
κάποιες φορές τα βράδια, όταν βολεύονται στις εσοχές των υφάλων,
εκκρίνουν μια βλεννώδη φούσκα από κάποιον αδένα στο κεφάλι τους
που περικλείει όλο τους το σώμα.
Αυτό κρύβει τη μυρωδιά τους από τους θηρευτές
και τα προστατεύει από παράσιτα,
ώστε να κοιμούνται βαθειά.
Πόσο τέλειο είναι αυτό;
(Γέλια)
Λοιπόν, αυτή είναι η ερωτική μου εξομολόγηση για τα παπαγαλόψαρα
με την ένδοξη λαμπρότητα τους,
τα φύκια που τρώνε, τα κακά άμμου και την αλλαγή φύλλου.
(Γέλια)
Αλλά, με αυτή την αγάπη έρχεται και ο πόνος.
Τώρα που οι ροφοί και οι σφυρίδες, δυστυχώς, υπεραλιεύονται,
οι ψαράδες στοχεύουν στα παπαγαλόψαρα.
Το ψαροντούφεκο αφάνισε τα μεγάλα είδη,
τα μπλε και τα πολύχρωμα παπαγαλόψαρα πλέον σπανίζουν,
και δίχτυα και παγίδες μαζεύουν τα μικρότερα είδη.
Ως θαλάσσια βιολόγος και ως ελεύθερη,
μπορώ να σας πω,
πως δεν υπάρχουν αρκετά ψάρια στη θάλασσα.
(Γέλια)
Έπειτα, είναι και η αγάπη μου για τα σπίτια τους,
τους κοραλλιογενείς υφάλους,
που ήταν κάποτε το ίδιο ζωντανοί με τους πολιτισμούς της Καραϊβικής,
τόσο πολύχρωμοι όσο η αρχιτεκτονική,
και πολυσύχναστοι όπως το καρναβάλι.
Λόγω της κλιματικής αλλαγής,
πέραν της υπεραλιείας και της μόλυνσης,
οι ύφαλοι, πιθανόν, να εξαφανιστούν στα επόμενα 30 χρόνια.
Ένα ολόκληρο οικοσύστημα αφανισμένο.
Αυτό είναι συγκλονιστικό
διότι εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο
βασίζονται στους υφάλους για τη διατροφή και τα έσοδα τους.
Σκεφτείτε το.
Κάποια καλά νέα είναι ότι
κάποια μέρη όπως το Μπελίζ, η Μπαρμπούντα και το Μποναίρ προστατεύουν τα ΠΣΠ --
Πολύ Σημαντικά Παπαγαλόψαρα.
Επιπλέον, όλο και περισσότερα μέρη ιδρύουν προστατευόμενες περιοχές
που προστατεύουν ολόκληρο το οικοσύστημα.
Αυτές είναι σημαντικές προσπάθειες, αλλά δεν είναι αρκετές.
Καθώς βρίσκομαι σήμερα εδώ,
μόλις το 2,2% του ωκεανού προστατεύεται.
Στο μεταξύ, 90% των μεγάλων ψαριών
και 80% των κοραλλιών στους υφάλους της Καραϊβικής,
έχουν ήδη εξαφανιστεί.
Βρισκόμαστε στα μισά της έκτης μαζικής εξαφάνισης.
Και είμαστε εμείς, οι άνθρωποι, που το προκαλούμε.
Επίσης, έχουμε και τις λύσεις.
Να αντιστρέψουμε την κλιματική αλλαγή και την υπεραλιεία,
να προστατέψουμε τον μισό ωκεανό
και να σταματήσουμε τη μόλυνση από τη γη.
Όμως, αυτά είναι σημαντικά εγχειρήματα
τα οποία απαιτούν συστημικές αλλαγές
και ασχολούμαστε με αυτά με το πάσο μας.
Παρόλ' αυτά ο καθένας μας μπορεί να συνεισφέρει.
Με τις ψήφους, τις φωνές μας, τις διατροφικές μας επιλογές,
τις ικανότητές μας και τα χρήματά μας.
Πρέπει να αναμορφώσουμε και τις εταιρικές τακτικές
και τις κυβερνητικές πολιτικές.
Πρέπει να αλλάξουμε τον πολιτισμό.
Το να χτίσουμε μια κοινότητα γύρω απο τις λύσεις
είναι το πιο σημαντικό πράγμα.
Ποτέ δεν θα σταματήσω
να δουλεύω για να προστατεύσω και να αποκαταστήσω αυτόν τον υπέροχο πλανήτη.
Κάθε κομμάτι του οικοσυστήματος που διατηρούμε,
κάθε δέκατο του βαθμού της υπερθέρμανσης που αποτρέπουμε,
στ' αλήθεια παίζει ρόλο.
Ευτυχώς, δεν λειτουργώ με κίνητρο την ελπίδα
αλλά την επιθυμία να είμαι χρήσιμη.
Διότι δεν ξέρω πώς να δώσω μια ειλικρινή ομιλία
για τα αγαπημένα μου παπαγαλόψαρα και τους κοραλλιογενείς υφάλους
η οποία να έχει χαρούμενο τέλος.
Σας ευχαριστώ.
(Χειροκρότημα)
Quiero contarles una historia de amor,
pero no tiene un final feliz.
Érase una vez, yo era una terca de cinco años
que decidió convertirse en bióloga marina.
34 años, 400 inmersiones y un doctorado más tarde,
sigo completamente enamorada del océano.
Pasé una década trabajando con comunidades pesqueras
en el Caribe,
contando peces, entrevistando a pescadores,
rediseñando artes de pesca y desarrollando políticas.
He estado ayudando a descubrir cómo puede ser la gestión sostenible
para lugares donde la seguridad alimentaria, el empleo y la cultura
depende totalmente del mar.
En medio de todo esto, me enamoré
de un pez.
Hay más de 500 especies de peces que viven en los arrecifes del Caribe,
pero los que no puedo sacar de mi cabeza
son los peces loro.
El pez loro vive en los arrecifes de coral de todo el mundo,
hay 100 especies,
pueden crecer más de un metro de largo
y pesar más de 20 kg.
Pero eso es lo aburrido.
Quiero contarles cinco cosas increíbles sobre estos peces.
Primero, tienen la boca como el pico de un loro,
lo suficientemente fuerte como para morder coral,
aunque principalmente buscan algas.
Son los cortacéspedes del arrecife.
Esto es clave, porque muchos arrecifes están cubiertos de algas.
debido a la contaminación de nutrientes por aguas residuales y fertilizantes
que se escapan de la tierra.
Y simplemente no hay suficientes herbívoros como el pez loro
en los arrecifes
para cortarlo todo.
Lo segundo asombroso.
Después de comer mucho, defecan arena blanca y fina.
Un solo pez loro puede producir más de 380 kg.
de este coral pulverizado cada año.
A veces, cuando buceo,
levanto la vista de mi portapapeles
y solo veo las estelas de caca de pez loro lloviendo.
Así que la próxima vez que descansen en una playa tropical de arena blanca,
quizá piensen en el pez loro.
(Risas)
Tercero, tienen mucho estilo.
Moteado y rayado, verde azulado, magenta,
amarillo, naranja, lunares,
El pez loro es gran parte de lo que hace a los arrecifes de coral tan coloridos.
Además, como en el verdadero estilo de una diva,
tienen múltiples cambios de vestuario a lo largo de su vida.
Un atuendo juvenil,
un atuendo intermedio,
y una aspecto terminal.
Cuarto, con el último cambio de vestuario viene un cambio de sexo de mujer a hombre,
denominado hermafroditismo secuencial.
Estos machos grandes luego reúnen harenes de hembras para desovar.
La monogamia heterosexual ciertamente no es el status quo de la naturaleza.
Y el pez loro ejemplifica parte de la belleza
de diversas estrategias reproductivas.
Quinto, y el más increíble,
a veces cuando el pez loro se acomoda en un rincón del arrecife por la noche,
secretan una burbuja de moco de una glándula de su cabeza
que envuelve todo su cuerpo.
Esto enmascara su aroma de los depredadores
y los protege de los parásitos,
para que puedan dormir profundamente.
¿No es genial todo esto?
(Risas)
Así que esta es una confesión de mi amor por el pez loro
con todas sus extravagancias
de comer algas, excretar arena, y la gloria del cambio de sexo.
(Risas)
Pero con este amor viene la angustia.
Ahora que los meros y los pargos están lamentablemente sobrepescados,
los pescadores están apuntando al pez loro.
La pesca submarina eliminó las especies grandes,
el pez loro azul de medianoche y el pez loro arco iris
ahora son extremadamente raros,
y las redes y trampas están recogiendo las especies más pequeñas.
Como bióloga marina y como persona soltera,
les puedo decir,
que no hay tantos peces en el mar.
(Risas)
Y luego, está mi amor por su hogar,
el arrecife de coral
que alguna vez fue tan vibrante como las culturas caribeñas,
tan colorido como la arquitectura,
y tan bullicioso como el carnaval.
Debido al cambio climático,
además de la sobrepesca y la contaminación,
los arrecifes de coral pueden desaparecer en 30 años.
Todo un ecosistema borrado.
Esto es devastador
porque cientos de millones de personas en todo el mundo
dependen de los arrecifes para su nutrición e ingresos.
Piénsenlo.
Algunas buenas noticias.
es que lugares como Belice, Barbuda y Borneo están protegiendo a estos VIP.
Pez loros muy importantes.
Además, cada vez más lugares establecen áreas protegidas
que protegen todo el ecosistema.
Estos son esfuerzos críticos, pero no son suficientes.
Mientras estoy aquí hoy,
solo el 2.2 % del océano está protegido.
Mientras tanto, el 90 % de los peces grandes,
y el 80 % del coral en los arrecifes del Caribe,
ya no existe.
Estamos en medio de la sexta extinción masiva.
Y nosotros, los humanos, la estamos causando.
También tenemos soluciones.
Revertir el cambio climático y la sobrepesca,
proteger la mitad del océano
y detener la contaminación que recorre de la tierra.
Pero estas son empresas masivas
que requieren cambios sistémicos,
y realmente nos estamos tomando nuestro maravilloso tiempo para hacerlo.
Sin embargo, cada uno de nosotros puede contribuir
con nuestros votos, nuestras voces, nuestras elecciones de alimentos,
nuestras habilidades y nuestro dinero.
debemos revisar ambas prácticas corporativas
y políticas gubernamentales.
Debemos transformar la cultura,
construyendo comunidad alrededor de las soluciones.
Es lo más importante.
Nunca me voy a rendir
trabajando para proteger y restaurar este magnífico planeta.
Cada pedacito de hábitat que conservamos,
cada décimo de grado de calentamiento que evitamos,
realmente importa.
Afortunadamente, no estoy motivada por la esperanza,
sino más bien por un deseo de ser útil.
Porque no sé dar una charla honesta
sobre mi querido pez loro y arrecifes de coral
que tiene un final feliz
Gracias.
(Aplausos)
Je vais vous raconter une histoire d'amour,
mais elle n'a pas une fin heureuse.
Il était une fois une petite fille têtue de cinq ans
qui a décidé de devenir biologiste marin.
34 ans plus tard, après avoir complété 400 plongeons et un doctorat,
Je suis encore totalement folle de l'océan.
J'ai passé une décennie auprès des communautés de pêche
dans les Caraïbes,
à compter les poissons, à interviewer les pêcheurs,
à réaménager leur matériel de pêche et à développer des politiques.
Je les aidais à comprendre et à trouver une solution de gestion durable
pour les endroits où la sécurité alimentaire, l'emploi, et la culture
dépendent de la mer.
Au milieu de tout cela, je suis tombée amoureuse...
d'un poisson.
Il y a plus que 500 espèces de poissons qui vivent dans les récifs caribéens,
mais ceux que j'aime le plus
sont les poissons-perroquets.
Ils vivent dans les récifs coralliens du monde entier,
y comptant 100 espèces différentes,
ils peuvent mesurer plus d'un mètre
et peser plus de 20 kilos,
mais cela est l'info barbante.
J'aimerais plutôt vous raconter cinq faits incroyables sur ce poisson.
D'abord, ils ont une bouche similaire au bec d'un perroquet
qui peut briser le corail,
même s'ils se nourrissent principalement d'algues.
Ils sont les tondeuses du corail.
C'est vital parce qu'il y a beaucoup de récifs qui sont envahis par les algues,
à cause de la pollution par les eaux usées et les engrais
qui s'écoulent de la terre.
Et il n'y pas assez d'herbivores comme ce poisson
dans les récifs
pour tout tondre.
D'accord, deuxième fait incroyable.
Après avoir autant mangé, ils défèquent du sable fin et blanc.
Un seul poisson-perroquet peut produire plus de 380 kilos
de ce corail moulu chaque année.
Des fois, en plongée sous-marine,
je jetais un coup d'œil vers le haut
et voyais tomber des traînées de selles de poissons-perroquets.
La prochaine fois que vous traînerez sur une plage de sable blanc,
souvenez-vous du poisson-perroquet.
(Rires)
Troisièmement, ils sont tellement stylés.
Tacheté et rayé, bleu sarcelle, magenta,
jaune, orange, à pois,
le poisson-perroquet fait une grande partie de la couleur des récifs.
De plus, comme une vraie diva,
ils ont plusieurs changements de tenue tout au long de leur vie :
un habit juvénile,
des fringues mi-parcours,
et un look ultime.
Numéro 4 : ils passent de femelle à mâle pendant leur dernier changement de tenue,
ce qui s'appelle hermaphrodisme successif.
Ces grands mâles rassemblent plusieurs femelles pour s'accoupler.
La monogamie hétérosexuelle n'est pas du tout le statu quo dans la nature,
Et le poisson-perroquet représente bien la beauté
de ces stratégies variées de reproduction.
Cinquièmement, le point le plus extraordinaire :
parfois, quand ils se blottissent la nuit dans un coin du récif,
une glande dans leur tête sécrète une bulle de mucus
qui enveloppe entièrement leur corps.
Il s'agit de masquer leur odeur des prédateurs
et les protéger des parasites
pour dormir en sécurité.
Bah ça, c'est tellement cool, non ?
(Rires)
Voici ma déclaration d'amour pour le poisson-perroquet
de milles couleurs,
mangeant des algues, défequant du sable et changeant de sexe.
(Rires)
Pourtant, il y a du chagrin qui vient avec cet amour.
Maintenant que tous les mérous et les vivaneaux sont horriblement surpêchés,
les poissons-perroquets commencent à être ciblés.
La pêche au harpon a tué les grandes espèces,
jusqu'au point que les poissons-perroquets bleu et arc-en-ciel sont en danger,
et les autres espèces se font prendre par les filets et les pièges.
En tant que biologiste marin et célibataire,
je peux vous dire
qu'il ne reste plus grand-chose à pêcher.
(Rires)
Et puis, il y a également mon adoration pour leur habitat,
les récifs coralliens,
qui étaient autrefois aussi vibrants que la culture caribéenne,
aussi colorés que l'architecture,
et animés comme le carnaval.
A cause du changement climatique,
en plus de la surpêche et de la pollution,
les récifs coralliens pourraient disparaître d'ici 30 ans.
Un écosystème entier décimé.
C'est bouleversant
car des centaines de millions de personnes dans le monde
dépendent des récifs pour leur alimentation et leur salaire.
Réfléchissez-y bien un moment.
Une petite bonne nouvelle,
c'est que les endroits comme Belize, Barbuda, et Bornéo protègent ces VIP--
- Very Important Poissons.
Et beaucoup de zones protégées sont en cours de création
pour protéger l'écosystème entier.
Ce sont de gros efforts, mais ce n'est pas suffisant.
A l'heure actuelle,
seulement 2,2 % de l'océan est protégé.
Alors que 90 % des grands poissons
et 80 % du récif corallien des Caraïbes
ont déjà disparu.
On est entré dans la sixième extinction massive.
Et nous, les êtres humains, en sommes la cause.
Pourtant, nous avons aussi les solutions.
Luttez contre le changement climatique et contre la surpêche,
protégez la moitié de l'océan,
et arrêtez le ruissellement de la pollution.
Mais celles-ci sont d'importantes actions
exigeant un changement du système,
et on prend trop de temps à les appliquer.
Cependant, chacun de nous peut contribuer
avec nos votes, nos voix, nos choix alimentaires,
nos qualifications et notre argent.
Il faut réviser la pratique des entreprises
et la politique gouvernementale.
Nous devons transformer la culture.
La création de communautés autour des solutions
est l'action la plus importante.
Je n'abandonnerai jamais -
je continuerai à protéger et à soigner cette magnifique planète.
Chaque morceau d'habitat qu'on préserve,
chaque dixième d'un degré de réchauffement qu'on empêche,
fait une grande différence.
Heureusement, je ne suis pas motivée par l'espoir
mais plutôt le désir de me rendre utile.
Car je ne sais pas comment donner une conférence honnête
sur mes bien-aimés poissons-perroquets et les récifs coralliens
qui finisse bien.
Merci.
(Applaudissements)
હું તમને એક લવ સ્ટોરી કહેવા માંગુ છું.
પરંતુ તેનો અંત ખુશ નથી.
એ સમયે, હું પાંચ વર્ષ પહેલાં જીદ્દી હતો
જ્યારે મેં દરિયાઇ જીવવિજ બનવાનું નક્કી કર્યું હતું
ચોત્રીસ વર્ષ, 400 સ્કુબા ડાઇવ્સ અને એક પીએચડી પછી,
હું હજી પણ સમુદ્ર સાથે મોહિત છું.
મેં એ દાયકામાં માછીમારી સમુદાયો સાથે કામ કર્યું
કેરેબિયનમાં,
માછલી ની ગણતરી, માછીમારોની મુલાકાત લેવી,
ફિશિંગ ગિયરને ફરીથી ડિઝાઇનીંગ કર્યું અને વિકાસ નીતિ.
હૂં એને સમજાવા માં મદદ કરું છું કે ટકાઉ વ્યવસ્થા શું હોય
તે સ્થાનો જ્યાં અન્ન સુરક્ષા, નોકરી અને સંસ્કૃતિઓ
બધા સમુદ્ર પર આધાર રાખે છે
આ બધાની વચ્ચે હું પ્રેમમાં પડી ગયો.
માછલી સાથે.
માછલીઓની 500 થી વધુ જાતો છે જે કેરેબિયન ખડકો પર રહે છે,
મારા મગજ ની બહાર નીકળતી જ નથી
પોપટ માછલી
સમગ્ર વિશ્વમાં પોપટફિશ કોરલ રીફ પર જીવંત છે
ત્યાં 100 પ્રજાતિઓ છે,
તેઓ એક મીટર ની લંબાઈ સુધી સારી રીતે વિકાસ કરી શકે છે
અને વજન 20 કિલોગ્રામથી વધુ છે,
પરંતુ તે કંટાળાજનક સામગ્રી છે.
હું તમને આ માછલી વિશેની પાંચ અવિશ્વસનીય વસ્તુઓ કહેવા માંગુ છું
પ્રથમ, તેઓનું મોં પોપટની ચાંચ જેવું હોય છે
જે પરવાળાને કરડવા માટે પૂરતું મજબૂત છે,
જોકે મોટે ભાગે તેઓ શેવાળ પછીના છે.
તેઓ રીફના મોવર છે.
આ કી છે, કારણ કે ઘણા ખડકો શેવાળથી વધુ ઉગાડવામાં આવે છે
પોષક પ્રદૂષણને કારણે ગટર અને ખાતરમાંથી
જમીન ની અંદર ચાલે છે.
અને ત્યાં પૂરતા પ્રમાણમાં પોપટ ફિશ જેવા શાકાહારી જીવ નથી
જેના કારણે ખડકો પર છોડી દીધી
તે બધા ઘાસ કાપવા માટે.
ઠીક છે, બીજી આશ્ચર્યજનક વસ્તુ.
તે બધું ખાધા પછી,તેઓ સુંદર સફેદ રેતી પર પપ કરે છે
એક પોપટફિશ દર વર્ષે 380 કિલોગ્રામથી વધુ પેદા કરી શકે છે
દર વર્ષે આ પલ્વરલાઇઝ્ડ કોરલની
કેટલીકવાર, જ્યારે સ્કુબા ડાઇવિંગ,
હું મારા ક્લિપબોર્ડ પરથી જોઉં છું
પોપટ ફિશ પૂપ વરસાદ વરસતા ફક્ત વિરોધાભાસ જુઓ
ઉષ્ણકટિબંધીય સફેદ રેતીના બીચ પર તમે લોંગ કરી રહ્યાં છો
મારો પોપટ ફિશનો આભાર
(હાસ્ય)
ત્રીજું, તેમની પાસે ખૂબ જ શૈલી છે
બાફેલી અને પટ્ટાવાળી, ટીલ, કિરમજી,
પીળો, નારંગી, પોલ્કા ડોટેડ,
પોપટ ફિશ એ મોટો ભાગ છે જેથી કોરલ ખડકો રંગબેરંગી બને છે.
ઉપરાંત, સાચા દિવા શૈલીમાં,
તેમને જીવન દરમ્યાન ઘણા કપડા બદલ્યા છે
એક કિશોર પોશાક,
મધ્યવર્તી ગેટઅપ,
અને ટર્મિનલ દેખાવ.
ચોથું, આ છેલ્લા કપડા ફેરફાર સાથે સ્ત્રીથી પુરુષમાં લિંગ પરિવર્તન આવે છે,
ક્રમિક ક્રમિક હર્મેફ્રોડિટિઝમ.
પછી આ મોટા નર ભેગા થાય છે ફેલાવવા માટે સ્ત્રીઓ ના harems.
વિજાતીય એકવિધતા ચોક્કસપણે પ્રકૃતિની સ્થિતિ નથી.
અને પોપટફિશ ઉદાહરણ આપે છે સુંદરતા ના કેટલાક
વિવિધ પ્રજનન વ્યૂહરચના.
પાંચમું, અને સૌથી અતુલ્ય
થોડી વાર જ્યારે પોપટફિશ રાત્રે રીફની એક હૂંફાળું માં હૂંફાળું,
તેઓ લાળ પરપોટો સ્ત્રાવ તેમના માથા માં એક ગ્રંથી થી
તે તેમના આખા શરીરને પરબિડીયામાં મૂકે છે.
આ શિકારીથી તેમની સુગંધ માસ્ક કરે છે
અને તેમને પરોપજીવીઓથી સુરક્ષિત કરે છે,
જેથી તેઓ નિંદ્રાધીન સૂઈ શકે.
મારો મતલબ, આ કેટલું સરસ છે?
(હાસ્ય)
તેથી આ એક કબૂલાત છે પોપટ ફિશ માટે મારા પ્રેમનો
તેમના બધા ભડકાઉ,
શેવાળ-ખાવું, રેતીથી છૂપો કરવો, સેક્સ-બદલાતી ગૌરવ.
(હાસ્ય)
પરંતુ આ પ્રેમ સાથે હૃદયનો દુખાવો આવે છે.
હવે તે જૂથો અને સ્નેપર્સ દુ: ખી રીતે વધારે પડ્યા
માછીમારો પોપટ ફિશને નિશાન બનાવી રહ્યા છે.
સ્પિયરફિશિંગ એ મોટી જાતિઓ બહાર કાઢી
મિડનાઇટ વાદળી અને સપ્તરંગી પોપટફિશ હવે ખૂબ જ દુર્લભ છે,
અને જાળી અને ફાંસો ખાઈ રહ્યા છે નાની પ્રજાતિઓ.
બંને દરિયાઇ જીવવિજ્ બની તરીકે અને એકલ વ્યક્તિ,
હું તમને કહી શકું છું,
સમુદ્રમાં ઘણી માછલીઓ નથી.
(હાસ્ય)
અને તે પછી, તેમના ઘર માટે મારો પ્રેમ છે,
કોરલ રીફ,
જે એક સમયે વાઇબ્રેન્ટ હતું કેરેબિયન સંસ્કૃતિઓ તરીકે,
આર્કિટેક્ચરની જેમ રંગીન,
અને કાર્નિવલની જેમ ખળભળાટ મચી ગયો છે.,
હવામાન પરિવર્તનને લીધે
ઓવરફિશિંગ અને પ્રદૂષણની ટોચ પર,
કોરલ રીફ 30 વર્ષમાં થઈ શકે છે.
સમગ્ર ઇકોસિસ્ટમ ભૂંસી.
આ વિનાશક છે,
કરોડો લાખો કારણ કે વિશ્વભરના લોકો
ખડકો પર નિર્ભર તેમના પોષણ અને આવક માટે.
તે ડૂબી જવા દો.
થોડાક સારા સમાચાર
તે બેલિઝ, બાર્બુડા જેવા સ્થાનો છે અને બોનેર આ વીઆઇપીને સુરક્ષિત કરી રહ્યાં છે -
ખૂબ મહત્વપૂર્ણ પોપટફિશ
ઉપરાંત, વધુ અને વધુ સ્થાનો રક્ષિત વિસ્તારોની સ્થાપના કરી રહ્યા છે
તે સમગ્ર ઇકોસિસ્ટમનું રક્ષણ કરે છે.
આ નિર્ણાયક પ્રયત્નો છે, પરંતુ તે પૂરતું નથી.
આજે હું અહીં ઊભો છું,
માત્ર 2.2 ટકા સમુદ્ર સુરક્ષિત છે
દરમિયાન, 90% મોટી માછલીઓ,
અને 80 ટકા કેરેબિયન ખડકો પરના પરવાળાના,
પહેલેથી જ ગયો છે.
છઠ્ઠા સમૂહ ની લુપ્તતા માં અમે વચમાં છીએ
અને આપણે, માનવીઓ, તેનું કારણ બની રહ્યા છે.
અમારી પાસે ઉકેલો પણ છે.
વિપરીત હવામાન પરિવર્તન અને અતિશય માછલી
અડધા સમુદ્રનું રક્ષણ કરો
અને જમીનમાંથી વહેતા પ્રદૂષણને અટકાવો.
પરંતુ આ મોટા ઉપક્રમો છે
પ્રણાલીગત ફેરફારોની જરૂર છે,
અને અમે ખરેખર અમારો મીઠો સમય તેને આસપાસ મેળવવા માં લઈ રહ્યા છીએ
જોકે આપણું દરેક યોગદાન આપી શકે છે.
અમારા મતો સાથે, અમારા અવાજો, અમારા ખોરાક પસંદગીઓ,
અમારી કુશળતા અને અમારા ડોલર
અમારે બંને કોર્પોરેટ વ્યવહારને રદ કરવું પડશે
અને સરકારની નીતિઓ.
આપણે સંસ્કૃતિમાં પરિવર્તન કરવું જોઈએ.
ઉકેલોની આસપાસ સમુદાયનું નિર્માણ
એ સૌથી અગત્યની બાબત છે.
હું ક્યારેય છોડવાનો નથી-
રક્ષણ અને પુનઃeસ્થાપિત કરવા માટે કાર્યરત આ ભવ્ય ગ્રહ.
દરેક બીટ નિવાસસ્થાન આપણે સાચવીએ છીએ,
એક ડિગ્રી દરેક દસમા આપણે રોકીએ,
ખરેખર વાંધો નથી.
આભાર, હું આશાથી પ્રેરિત નથી,
પરંતુ ઉપયોગી થવાની ઇચ્છા.
કારણ કે મને ખબર નથી કેવી રીતે પ્રામાણિક વાત આપી
મારા પ્રિય પોપટ ફિશ વિશે અને પરવાળાના ખડકો
જેનો અંત ખુશ છે.
આભાર.
(તાળીઓ)
Elmondok egy szerelmi történetet.
De a vége nem túl vidám.
Hol volt, hol nem volt, volt egyszer egy makacs ötéves,
aki úgy döntött, hogy tengerbiológus lesz.
34 évvel, 400 merüléssel és egy doktorival később
még mindig imádom az óceánt.
10 évig dolgoztam halászati közösségekkel
a Karib-térségben
halakat számolva, halászokkal beszélgetve,
újratervezve a halászfelszerelést, és fejlesztve a szabályozást.
Segítek kitalálni, hogyan lehet fenntartható gazdálkodást folytatni ott,
ahol az élelmiszerbiztonság, a munka és a kultúra
mind a tengertől függ.
És mindeközben szerelmes lettem.
Egy halba.
Több mint 500 halfaj él a karibi zátonyokon,
de az egyetlen, amit képtelen vagyok elfelejteni:
a papagájhalat.
A papagájhal világszerte megtalálható a korallzátonyokon,
100 különböző alfaja van,
egy méternél is jóval nagyobbra nőhetnek,
és 20 kg-nál is többet nyomhatnak,
de ez az unalmas rész.
Szeretnék öt hihetetlen tényt megosztani a papagájhalakról.
Az első, hogy olyan a szájuk, akár egy papagáj csőre,
el tudják harapni a korallt,
bár általában algákat esznek.
Ők a zátonyok fűnyírói.
Ez fontos, mert sok zátonyt ellep az alga,
a földről befolyó szennyvíz és műtrágya
tápanyagszennyezése miatt.
És nincs túl sok olyan növényevő hal,
amely a zátonyokról
lelegelné ezeket.
Rendben, a következő csodás tény:
Evés után apró, fehér homokot ürítenek.
Egyetlen papagájhal több mint 380 kg-ot
termel ebből a korallporból évente.
Néha, amikor búvárkodtam,
és felnéztem,
csak a papagájhal ürülékének kondenzcsíkjait láttam.
Szóval legközelebb, ha fehér homokos strandon pihennek,
gondoljanak a papagájhalra.
(Nevetés)
A harmadik: rendkívül stílusosak.
Foltos és csíkos, kékeszöld, bíborvörös,
sárga, narancs, pöttyös,
a papagájhalak beszínezik az egész korallzátonyt.
Sőt, dívastílushoz illően
több öltözetük is van életük során.
Egy fiatalos megjelenés,
egy közepes
és egy végső megjelenés.
A negyedik, hogy az utolsó öltözetükkel nemváltás is történik nőstényből hímbe,
ezt szekvenciális hermafroditizmusnak nevezzük.
Ezek a nagy hímek aztán háremet alakítanak ki maguknak a szaporodáshoz.
Nem a heteroszexuális monogámia a legrégibb állapot a természetben.
És a papagájhalak jól bemutatják
a különböző reproduktív stratégiák szépségeit.
Az ötödik és leghihetetlenebb:
amikor elvonulnak éjszakára,
egy nyálkabuborékot alkotnak
az egész testük köré.
Ez elfedi a szagukat a ragadozók elől,
és megvédi őket a parazitáktól,
hogy nyugodtan alhassanak.
Mi ez, ha nem menő?
(Nevetés)
Ez az én szerelmi vallomásom a papagájhalakról,
az ő virító,
algaevő, homokot potyogtató, nemváltó lényükről.
(Nevetés)
De ez a szerelem fájdalmas.
Most, hogy a sügért és csattogóhalat siralmasan túlhalászták,
a halászok a papagájhalat keresik.
A szigonypuskákkal kifogják a nagyobb egyedeket,
a kékszegélyes és a szivárvány papagájhal már nagyon ritka,
a hálók és csapdák pedig elfogják a kisebbeket.
Tengerbiológusként
és szingliként is mondhatom,
nincs túl sok hal a tengerben.
(Nevetés)
És ott van a szeretetem az otthonuk iránt,
a korallzátonyok iránt,
melyek egykor olyan élénkek voltak, akár a Karib-szigetek kultúrája,
olyan színesek, akár az építészet,
és olyan nyüzsgő, akár a karnevál.
Az éghajlatváltozás,
a tetejében még a túlhalászás és a szennyezés miatt is,
a korallzátonyok 30 éven belül eltűnhetnek.
Egy teljes ökoszisztéma tűnik el.
Ez megsemmisítő erejű,
mivel a Földön több százmillió ember
élelme és jövedelme függ a zátonyoktól.
Ezt meg kell emészteni.
Egy kis jó hír,
hogy az olyan helyek, mint Belize, Barbuda vagy Borneo, védi ezeket a VIP-ket:
"Valóban Izgalmas Papagájhalak"-at.
Emellett sok helyen védőövezeteket alakítanak ki,
ami az egész ökoszisztémát védi.
Ezek létfontosságú kezdeményezések, de nem elegendőek.
Ebben a pillanatban
csupán az óceán 2,2 százaléka védett,
míg a nagy halak 90 százaléka,
és a karibi korallzátonyok 80 százaléka
már eltűnt.
A hatodik tömeges kihalás közepén vagyunk.
És mi, emberek vagyunk az okozói.
Megvannak a megoldásaink is.
Visszafordítani az éghajlatváltozást és a túlhalászást,
megvédeni az óceán felét,
véget vetni a földről származó szennyezésnek.
De ezek hatalmas feladatok,
amelyek következetes változtatásokat igényelnek,
mi azonban tétovázunk cselekvés helyett.
De mindannyian hozzájárulhatunk.
Szavazatainkkal, véleményünkkel, megválasztva ételeinket,
a képességeinkkel és a pénzünkkel.
Át kell vizsgálnunk a nagyvállalati gyakorlatot
és a kormánypolitikát.
Át kell alakítanunk a kultúrát.
A közösségi erővel kell támogatni a megoldásokat,
ez a legfontosabb dolog.
Soha nem fogom feladni
csodálatos bolygónk védelmét és helyreállítását.
Minden apró élőhely, amit megóvunk,
és minden tizedfok felmelegedés, amit megelőzünk,
tényleg számít.
Szerencsére nem a remény motivál,
hanem a vágy, hogy hasznos legyek.
Mert nem tudom, hogyan tartsak egy olyan őszinte beszédet
szeretett papagájhalaimról és a korallzátonyokról,
aminek boldog vége van.
Köszönöm.
(Taps)
Saya ingin menceritakan kisah cinta.
Namun, ceritanya tidak berakhir bahagia.
Dahulu, waktu berusia 5 tahun, saya adalah seorang anak keras kepala,
yang memutuskan untuk menjadi ahli biologi kelautan.
34 tahun kemudian, setelah melakukan 400 kali penyelaman dan bergelar PhD,
hati saya masih terpikat kepada lautan.
Selama 1 dekade,
saya bekerja dengan komunitas nelayan di Karibia,
menghitung ikan, mewawancarai nelayan,
mendesain ulang alat pancing dan mengembangkan kebijakan.
Saya membantu mewujudkan pengelolaan berkelanjutan,
di tempat-tempat dengan kondisi ketahanan pangan, pekerjaan, dan budaya,
yang semuanya bergantung kepada lautan.
Saat melakukan itu, saya jatuh cinta.
kepada seekor ikan.
Ada lebih dari 500 spesies ikan yang hidup di terumbu Karibia,
namun yang tidak dapat saya lupakan
adalah ikan kakatua.
Ikan kakatua hidup di terumbu karang di seluruh dunia.
Ada 100 spesies,
panjangnya bisa mencapai 1 meter lebih, dengan berat lebih dari 20 kg,
tapi informasi itu terlalu umum.
Saya ingin membahas 5 hal luar biasa tentang ikan ini.
Pertama, mulut mereka seperti paruh burung kakatua,
cukup kuat untuk menggigit karang,
meskipun mereka umumnya memakan alga.
Merekalah "pemangkas rumput" di terumbu.
Inilah kuncinya, karena banyak terumbu yang tertutup alga,
akibat polusi nutrisi dari limbah dan pupuk
yang mengalir dari daratan.
Tidak banyak jenis herbivora seperti ikan kakatua
yang tersisa di terumbu,
untuk memakan semua alga.
Baiklah, hal luar biasa kedua.
Setelah memakan semua alga, ikan kakatua mengeluarkan kotoran pasir putih halus.
Seekor ikan kakaktua dapat menghasilkan lebih dari 380 kg
karang halus setiap tahunnya.
Terkadang, ketika menyelam,
saya memperhatikan dari papan klip
dan hanya melihat jejak kondensasi kotoran ikan kakatua berjatuhan.
Jadi jika suatu hari Anda bersantai di pantai tropis berpasir putih,
mungkin Anda ingat kotoran ikan kakatua.
(Tawa)
Ketiga, mereka memiliki bermacam corak.
Belang dan bergaris, hijau kebiru-biruan,
magenta, kuning, oranye, polkadot,
ikan kakatua membuat terumbu karang tampak berwarna-warni.
Sebagai tambahan, dengan gaya diva sejati,
ikan kakatua berganti kostum beberapa kali sepanjang hidup.
Kostum remaja,
kostum gaya menengah,
dan penampilan akhir.
Keempat.
Pada pergantian kostum terakhir, terjadi pula perubahan jenis kelamin
dari betina ke jantan, disebut hermafroditisme sekuensial.
Jantan dewasa ini kemudian mengumpulkan ikan kakatua betina untuk memijah.
Monogami heteroseksual tentu saja bukan status quo dalam alam.
Ikan kakatua menunjukkan keindahan
strategi reproduksi yang beragam.
Kelima, dan yang paling luar biasa.
Terkadang ketika ikan kakatua beristirahat di sudut karang pada malam hari,
mereka mengeluarkan gelembung lendir dari kelenjar di kepala,
yang menyelimuti seluruh tubuh mereka.
Aroma lendir melindungi mereka dari pemangsa
dan parasit,
jadi mereka dapat tidur nyenyak.
Sangat menarik bukan?
(Tawa)
Jadi, ini adalah pernyataan cinta saya kepada ikan kakatua,
dengan segala pesonanya,
pemakan alga, kotoran berbentuk pasir, dan perubahan jenis kelamin.
(Tawa)
Namun, cinta ini menimbulkan sakit hati.
Saat ini, ikan kerapu dan kakap sulit ditemui akibat penangkapan berlebihan,
sehingga para nelayan mengincar ikan kakatua.
Penombak ikan menghabisi spesies berukuran besar,
sehingga ikan kakatua jenis midnight, blue, dan rainbow sangat langka sekarang,
dan spesies yang lebih kecil ditangkap dengan jaring dan perangkap.
Sebagai ahli biologi kelautan dan seseorang yang lajang,
saya bisa meyakinkan Anda,
bahwa tidak banyak ikan di laut.
(Tawa)
Selanjutnya, cinta saya kepada rumah mereka,
terumbu karang,
yang dulunya semeriah budaya Karibia,
beraneka warna seperti arsitekturnya,
dan seramai karnaval.
Akibat perubahan iklim,
diperburuk oleh penangkapan ikan berlebihan dan polusi,
terumbu karang mungkin akan punah dalam waktu 30 tahun.
Seluruh ekosistem akan punah.
Ini sangat menyedihkan,
karena ratusan juta orang di seluruh dunia
bergantung pada terumbu untuk memperoleh nutrisi dan meraih pendapatan.
Mari kita renungkan.
Ada sedikit kabar baik,
tempat-tempat seperti Belize, Barbuda, dan Bonaire melindungi para VIP ini --
"Very Important Parrotfish" (VIP).
Semakin banyak tempat yang membangun kawasan lindung,
yang melindungi seluruh ekosistem.
Semua ini adalah upaya mendesak, tetapi itu saja belum cukup.
Saat saya berdiri di sini,
hanya 2,2 persen lautan yang dilindungi.
Sementara itu, 90 persen ikan besar,
dan 80 persen karang di terumbu Karibia,
telah punah.
Kita berada di tengah kepunahan massal keenam.
Dan kita, manusia, yang menyebabkannya.
Kita juga punya solusinya.
Menghentikan perubahan iklim dan penangkapan ikan berlebihan,
melindungi separuh lautan,
dan menghentikan aliran polusi dari darat.
Tetapi, ini adalah tugas yang sangat berat,
yang membutuhkan perubahan sistemik,
dan kita harus meluangkan waktu untuk melakukan perubahan.
Setiap orang dapat memberikan kontribusi.
Dengan pilihan kita, suara kita, pilihan makanan kita,
keterampilan dan uang kita.
Kita harus merombak praktik korporat
dan kebijakan pemerintah.
Kita harus mengubah budaya.
Membangun komunitas untuk mencari solusi
adalah hal yang paling penting.
Saya tidak akan pernah berhenti bekerja
untuk melindungi dan memulihkan planet yang mengagumkan ini.
Setiap bagian dari habitat yang kita lestarikan,
setiap sepersepuluh derajat pemanasan yang kita cegah,
benar-benar penting.
Syukurlah, saya tidak suka berandai-andai,
saya lebih suka melakukan sesuatu yang berguna,
karena saya tidak tahu cara menyampaikan cerita nyata
tentang ikan kakatua dan terumbu karang yang saya cintai,
yang berakhir bahagia.
Terima kasih.
(Tepuk tangan)
Voglio raccontarvi una storia d'amore.
Ma senza lieto fine.
C'era una volta una testarda bambina di cinque anni
che decise di diventare una biologa marina da grande.
Dopo 34 anni, 400 immersioni subacquee e un dottorato,
sono ancora profondamente innamorata dell'oceano.
Ho passato dieci anni a lavorare con le comunità di pescatori
nei Caraibi,
contando pesci, intervistando pescatori,
riprogettando attrezzature da pesca e sviluppando linee guida.
Ho contribuito alla definizione di pratiche sostenibili
in luoghi in cui il cibo, il lavoro e la cultura
dipendono tutti dal mare.
In tutto ciò, mi sono innamorata.
Di un pesce.
Ci sono più di 500 specie di pesci nelle barriere coralline caraibiche
ma quello che mi ha colpito di più
è il pesce pappagallo.
Vive nelle barriere coralline di tutto il mondo,
ci sono 100 specie,
può superare il metro di lunghezza
e può pesare più di 20 kg,
ma questi sono dati noiosi.
Voglio raccontare cinque cose meravigliose che riguardano questi pesci.
La prima è che hanno la bocca come il becco di un pappagallo,
talmente duro da addentare un corallo,
anche se per lo più si nutrono di alghe.
Sono i tosaerba della barriera corallina.
Questo è fondamentale perché molte barriere sono invase dalle alghe
per colpa dei fertilizzanti chimici che arrivano al mare
dalla terraferma.
Non ci sono abbastanza erbivori, come il pesce pappagallo,
rimasti nelle barriere
per tosare le alghe.
Seconda cosa stupefacente:
dopo aver mangiato, defecano sabbia bianca e finissima.
Un solo pesce pappagallo può produrre più di 380 kg
di questa polvere di corallo ogni anno.
A volte, durante le immersioni,
alzavo lo sguardo dal mio blocco di appunti
e vedevo una pioggia di escrementi di pesci pappagallo.
Quindi la prossima volta che vi rilassate sulla sabbia bianca dei tropici
pensate al pesce pappagallo.
(Risate)
Terza cosa: hanno stile.
Screziati, a strisce, ottanio, magenta
gialli, arancioni, a pois,
i pesci pappagallo contribuiscono a rendere la barriera variopinta.
In più, come vere prime donne,
riescono a cambiare il loro guardaroba diverse volte nella vita.
Uno stile giovanile,
una tenuta intermedia
e un look per il finale.
Quarto: con l'ultimo cambio d'abito
si verifica un cambio di sesso da femmina a maschio
chiamato ermafroditismo sequenziale.
Questi grandi maschi radunano harem di femmine che depongono uova.
La monogamia eterosessuale non è uno status quo della natura.
E il pesce pappagallo rappresenta parte della bellezza
delle diverse strategie di riproduzione.
La quinta cosa, la più incredibile,
è che quando un pesce pappagallo
di notte si ripara in una nicchia della barriera,
dalla ghiandola sulla sua testa secerne una bolla di muco
che lo avvolge completamente.
Questo nasconde il suo odore ai predatori
e lo protegge dai parassiti,
così può dormire tranquillo.
È strabiliante, vero?
(Risate)
Perciò confesso il mio amore per il pesce pappagallo
in tutta la sua gloria raggiante
di mangiatore di alghe, defecatore di sabbia ed ermafrodita.
(Risate)
Ma questo è un amore straziante.
Ora che la pesca intensiva ha sterminato cernie e dentici
i pescatori stanno puntando al pesce pappagallo.
La pesca con la fiocina ha sterminato le specie più grandi
e i pesci pappagallo arcobaleno e blu notte stanno diventando rari
ora che reti e trappole stanno rastrellando le specie più piccole.
Da biologa marina e da donna single
vi posso dire
che il mare non è poi così pieno di pesci.
(Risate)
E poi c'è la mia passione per la loro casa,
la barriera corallina,
che un tempo era vivace come la cultura dei Caraibi,
variopinta come l'architettura
e piena di vita come un carnevale.
Per colpa dei cambiamenti climatici,
oltre alla pesca intensiva e all'inquinamento,
le barriere coralline potrebbero scomparire in 30 anni.
Un intero ecosistema cancellato.
È devastante
perché in tutto il mondo centinaia di milioni di persone
dipendono dalle barriere coralline per sostentamento e guadagno.
Digerite queste informazioni.
Una buona notizia è che
luoghi come Belize, Barbuda e Bonaire stanno proteggendo queste "star":
sono pesci molto famosi.
Vengono create sempre più aree protette
per preservare l'intero ecosistema.
Questi sforzi sono importanti, tuttavia non sono sufficienti.
Mentre sono qui, oggi,
solo il 2,2% dell'oceano viene protetto.
Mentre il 90% dei pesci più grandi
e l'80% delle barriere coralline caraibiche
è già sparito.
Siamo nel bel mezzo della sesta estinzione di massa.
E noi, esseri umani, ne siamo la causa.
Ma abbiamo anche la soluzione.
Contrastare i cambiamenti climatici e la pesca intensiva,
proteggere metà dell'oceano
e fermare l'inquinamento dalla terraferma.
Queste sono iniziative colossali
che richiedono un cambiamento sistemico
e ce la stiamo prendendo comoda per evitare di farlo.
Ognuno di noi può contribuire.
Con il nostro voto, la nostra voce, le nostre scelte sul cibo,
le nostre capacità e i nostri soldi.
Dobbiamo rivedere sia le pratiche societarie
che le politiche di governo.
Dobbiamo trasformare la nostra cultura.
Costruire una comunità basata su soluzioni
è la cosa più importante.
Non rinuncerò mai
a lavorare per proteggere e risanare il nostro meraviglioso pianeta.
Ogni pezzetto di habitat che preserviamo,
ogni frazione di grado di riscaldamento che preveniamo
fa davvero la differenza.
Grazie al cielo non sono motivata dalla speranza
ma dal desiderio di essere utile.
Perché non so come fare un discorso sincero
riguardo al pesce pappagallo e alle barriere coralline
che abbia un lieto fine.
Grazie.
(Applausi)
愛の物語について お話ししたいと思います
でもハッピーエンドではありません
昔 私は意地っ張りな５歳児で
海洋生物学者になると 心を決めていました
34年の歳月と 400回のダイビングと 博士号取得を経てもなお
海にすっかり夢中です
私は10年間カリブ海で
いくつもの漁村と協力し
魚を数えたり 漁師にインタビューしたり
漁具の再設計や漁業政策の立案を 手掛けたりしました
そして食の安全 仕事 文化が すべて海に依存している場所にとっての
自然の持続可能な管理とは どのようなものかを
見出す手伝いをしてきました
そうしている中で 私は恋に落ちました—
ある魚に
カリブ海のサンゴ礁群には 500種以上の魚がいますが
私が虜になったのは
ブダイです
ブダイ科の魚は 世界中のサンゴ礁に生息しており
100種類ほどいて
体長 1メートル以上 体重 20kg以上に なるものもあります
でもそんなの面白くない話です
ブダイの驚くべき事実を ５つお教えしましょう
１つ目 ブダイの口は オウムのくちばしのようで
サンゴをかじれるほど 強いんです
食べるのは藻なんですけど
ブダイはサンゴ礁の芝刈り機です
これは 大事なことで
多くのサンゴ礁では 地上から流れ出す下水や肥料の養分で
藻が過剰に成長してしまうからです
そして ブダイのように
サンゴ礁を刈り尽くしてくれる
草食魚はあまり多くいません
次に ２つ目の事実です
食べ終えた後 ブダイは白い砂の糞をします
一匹のブダイは一年あたり
この粉々のサンゴを 380kgも生成します
ダイビングしていて ふと見上げると
飛行機雲のような ブダイの糞が
降ってくるのを 目にすることがあります
今度みなさんが南国の白い砂浜で くつろげたなら
ブダイのおかげかもしれません
(笑)
３つ目 ブダイは実に多彩です
まだら模様 縞模様 青緑 赤紫
黄色 オレンジ 水玉模様
サンゴ礁が色彩豊かな 大きな理由の一つです
さらに 本当に歌姫のようだ といってよいのが
一生の間に何度も 衣装替えをすることです
子供服に
中間的な装い
最終的な姿と
４つ目 この最後の衣装替えの際 性別がメスからオスに変わります
専門用語で言う「雌性先熟」です
大きく成長したオスが 産卵のためハーレムを作ります
異性間の一夫一妻制は 自然の標準というわけではなく
ブダイは多様な繁殖戦略の 素晴らしさの
一例だといえますね
５つ目 最も驚くべきなのは
ブダイが夜に サンゴの隅で隠れているとき
頭の腺から粘液の泡を出して
全身を包むことです
これにより捕食者から においを隠し
寄生虫からも身を守り
よく眠ることができます
まじカッコイイでしょう？
(笑)
さて これが 色鮮やかで 藻を食べ 砂の糞をし
性転換する 栄えあるブダイへの
私の愛の告白です
(笑)
しかし 愛ゆえに心を痛めています
フエダイやハタがひどく乱獲され
今や漁師はブダイを狙っています
銛漁が大型のブダイを減らし
濃紺や虹色のブダイは 今や本当に目にしなくなりました
網や仕掛けで より小型のブダイも 捕らえられています
海洋生物学者 そしてひとりの人間として
言わせてもらいます
「海にはそんなに魚はいないのよ」
(笑)
ブダイの住みか
サンゴ礁への愛もあります
かつてはカリブ諸国の 文化のように生き生きとし
建築のように色鮮やかで
カーニバルのように 賑やかだったのに
地球温暖化が
乱獲や汚染に重なった結果
サンゴ礁は30年以内に 消滅するかもしれません
生態系全体が消え去るのです
壊滅的です
世界中の何億もの人々が
収入や食糧の点で サンゴ礁に依存しているのですから
心に刻んでおきましょう
ちょっと良い話は
ベリーズ、バーブーダ、ボネールなどでは
この大切なブダイの 保護をしていること
そして 生態系全体を 保護する区域が
どんどん作られています
とても重要な取り組みですが まだ十分とは言えません
現時点でさえ
海全体のたった2.2%しか 保護されていないのです
一方 カリブ海のサンゴ礁では
大型魚の９割と サンゴの８割が
既に消え去っています
我々は第６の大量絶滅の 真っただ中にいて
人類がそれを引き起こしているのです
我々には解決策もあります
地球温暖化と乱獲を 逆戻りさせ
海の半分を保護し
地上からの汚染も止めることです
でも これは社会全体の変革を伴う
大事業であり
みんな なかなか 取り掛かろうとしません
でも 一人ひとりが貢献できるのです
投票でも 発言でも 食べ物の選択や
技術や お金でも
企業のやり方と政策をどちらも
徹底的に見直さねばなりません
文化そのものを 変えなければなりません
解決に向けたコミュニティを作るのが
最も大切なことです
この素晴らしい地球を 守り 回復させることを
私は決して諦めません
わずかでも生息地の保護を拡げることが
0.1度でも気温上昇を抑えることが
本当に大事なんです
幸い 私を動かしているのは 希望ではなく
役に立ちたいという思いです
愛するブダイとサンゴ礁について
ハッピーエンドで終わる話が どうすればできるのか
私にはわからないのですから
ありがとうございました
(拍手)
여러분들께 사랑이야기를 들려드리려고 하는데,
해피 엔딩은 아니에요.
옛날 옛적에, 저는 아주 고집이 센 5살 짜리 아이였고,
해양생물학자가 되기로 결정했어요.
34년후, 400회의 다이빙과 박사 학위를 취득한 후
저는 여전히 해양과의 사랑에 홀딱 빠져있어요.
저는 10년 동안 카리브 해안의 어업 공동체와 함께 일했어요.
물고기 개체수를 세고, 어부들을 인터뷰하고,
어업에 필요한 기구들을 재설계하고 정책을 개발했어요.
저는 지속가능한 경영이 무엇인지 알아내는 것을 돕고 있습니다.
특히 식품 안전성, 직업 및 문화 모두가 바다에 의존하는
그런 장소의 지속가능한 경영말이죠.
이런 일이 한창 진행되던 중 저는 사랑에 빠졌습니다.
물고기하고요.
카리브해 산호초에 서식하는 물고기는 500여 종이 넘습니다.
하지만 제 머릿속은 온통 한 물고기 생각 뿐이었죠.
바로 비늘돔 입니다.
비늘돔 물고기는 전세계 산호초에서 서식하는데,
100여 종이 넘습니다.
1m 이상은 거뜬히 클 수 있고
몸무게는 20kg 이상 나가죠.
하지만 이런 건 따분한 사실일 뿐이고요.
비늘돔에 대한 놀라운 다섯 가지 사실을 제가 말씀드릴게요.
첫째, 비늘돔의 입은 앵무새의 부리같이 생겼어요.
산초를 깨물 수 있을 만큼 강하죠.
비록 해조만큼은 아니긴 하지만,
산호초의 관리하는 잔디깎기 같은 존재입니다.
이건 중요한데, 많은 산호초에는 너무 많은 해조가 자라기 때문이죠.
육지에서 흘러온 하수와 비료로 인한
영양 오염으로 초래된 결과예요.
산호초에 자라난 해조를 깎아 줄
비늘돔 같은 초식동물류가 충분하지 않습니다.
두 번째 놀라운 사실입니다.
비늘돔은 식사를 다 마친 후에, 미세한 하얀 모래를 배출합니다.
비늘돔 한 마리는 매년 분쇄된 산호를
380kg 이상을 배출한다고 합니다.
가끔 스쿠버다이빙을 할 때,
제 클립보드에서 올려다 보곤 하는데,
비늘돔이 배출하는 하얀 모래로 형성된 비행운을 볼 수 있습니다.
여러분들도 다음에 열대지방의 하얀 모래사장에서 누워 있을 때,
비늘돔을 떠올리실 수 있겠네요.
(웃음)
세 번째, 비늘돔은 정말 개성있어요.
얼룩 무늬와 줄무늬, 청록색, 진홍색,
노란색, 오렌지색의 점박이 무늬가 있는
비늘돔은 산호초를 더욱더 화려하게 만드는 큰 요소 중 하나입니다.
게다가, 진정한 디바처럼
다양한 모습으로 일생에 걸쳐 변화합니다.
청소년기의 모습, 청년기의 모습,
그리고 완전히 성장한 모습입니다.
넷째, 가장 마지막 단계의 변신은 암컷에서 수컷으로 바뀔 때 일어납니다.
이것은 순차적 자웅동체라고 불립니다.
이 커다란 수컷들은 번식을 위해 암컷을 모아서 알을 낳습니다.
이성적 일부일처제만 자연스러운 현상은 결코 아니죠.
비늘돔은 다양한 번식 전략의 아름다움을
잘 보여주는 예시라고 할 수 있죠.
다섯째, 가장 놀라운 사실은,
비늘돔이 밤에 산호초의 아늑한 곳에 다가가 쉬려고 할 때,
머리에 있는 분비선에서 점액 방울을 내뿜어서
전체 몸을 감싸곤 합니다.
이 보호막은 천적이 냄새를 맡지 못하게 하고
기생충으로부터 안전을 유지하여,
숙면을 가능하게 합니다.
정말 멋지지 않나요?
(웃음)
지금까지 비늘돔에 대한 제 사랑의 고백이었습니다.
비늘돔은 화려하고, 해조를 섭취하고,
하얀 모래를 배출하고, 성별을 바꾸는 아름다운 존재거든요.
(웃음)
하지만 이 사랑에도 아픔이 찾아왔죠.
농어와 도미가 무서울 정도로 남획되고 있기 때문에,
어부들은 비늘돔도 노리고 있습니다.
작살 낚시는 많은 어종을 멸종시켰죠.
암청색과 무지개색 비늘돔은 현재 엄청난 희귀종에 속합니다.
그물과 덫은 크기가 작은 어종도 모두 퍼 올리고 있어요.
해양 생물학자이자 한 개인으로서 제가 말씀 드릴 것은,
바다 속에 물고기가 그렇게 많지 않다는 사실입니다.
(웃음)
저는 비늘돔의 보금자리도 사랑합니다.
산호초는 카리브해 문화만큼이나 생기가 있었던 적이 있었고,
건축물처럼 알록달록했으며,
축제를 하는 것 처럼 붐볐어요.
기후변화 때문에,
그리고 어류 남획과 오염으로 인해
산호초는 30년 이내에 사라질지도 모릅니다.
전체 생태계가 소멸되는 거죠.
대단히 충격적이죠.
지구상에 살고 있는 수십억의 사람들이
영양분과 수입을 위해 산호초에 의존하고 있습니다.
이건 잠깐 제쳐둘게요.
좋은 소식을 좀 살펴보죠.
벨리즈, 바브다, 및 보르네오에서는 비늘돔을 VIP로 보호하고 있어요.
아주 중요한 비늘돔이거든요.
또한, 더 많은 곳에서 보호 구역을 지정하고 있습니다.
전체 생태계를 보호하려는 거죠.
이것은 매우 중요한 노력이지만, 그것만으론 충분하지 않습니다.
제가 여기 서있는 지금 현재
오직 2.2%의 해양만이 보호되고 있습니다.
그 와중에, 90%의 대어 및
카리브 해안 산호초의 80%가
이미 사라졌습니다.
저희는 현재 제 6차 대멸종의 한가운데 있는 겁니다.
우리 인류가 그것을 초래했죠.
하지만 우리는 해결책도 있습니다.
기후변화와 어류 남획을 억제하고,
바다의 절반은 보호하고,
땅에서 바다로 흘러가는 오염을 막아야죠.
하지만 이러한 것은 모두 대규모 사업으로
체계적인 변화가 필요합니다.
우리는 그런 변화를 추구하기 위해 기꺼이 시간을 할애하고 있습니다.
우리 각자 모두가 공헌 할 수 있죠.
우리의 투표권, 목소리, 음식에 대한 선택,
우리의 능력과 돈을 활용해서요.
우리는 기업의 관행 및 정부 정책을
모두 재정비해야 합니다.
우리는 문화도 바꾸어야 합니다.
해결책을 중심으로 공동체를 형성하는 게
가장 중요한 일입니다.
저는 결코 포기하지 않을 겁니다.
이렇게 눈부시게 아름다운 지구를 계속해서 보호하고 복구할겁니다.
우리가 보존해야 할 모든 서식지가,
우리가 막아야 할 온난화로 인해 상승하는 0.1도의 온도가,
정말 중요합니다.
감사하게도, 저는 희망에 의해 동기부여되는게 아니라,
쓸모있는 사람이 되려는 욕구로 동기부여됩니다.
왜냐하면 제가 어떻게 솔직하게 강연을 할지 잘 모르겠거든요.
해피엔딩으로 끝나는 비늘돔과 산호초에 대한
저희 사랑이야기를 말이죠.
감사합니다.
(박수)
من دەمەوێت چیرۆکێکی خۆشەویستیتان بۆ باس بکەم.
بەڵام کۆتاییەکی خۆشی نییە.
ڕۆژێک لە ڕۆژان منداڵێکی لاساری پێنج ساڵان بووم
کە بڕیاریدا ببێت بە زیندەوەرزانی دەریا
سی و چوارساڵ،٤٠٠ئامێری هەناسەدانی ژێرئاو و دواتر یەک بڕوانامەی دکتۆرا،
من هێشتا بەتەواوەتی پەیوەستم بە دەریا.
دە ساڵم بەکارکردن لە کۆمەڵی ماسییەکان بەسەربرد
لە کاریبیان،
ژماردنی ماسی، چاوپێکەوتنی ماسیگرەکان،
دووبارە نەخشاندنی ئامێری ماسیگرتن و پێشخستنی سیاسی.
من هاوکاربووم بۆ زانینی بەرێوبردنی بەردەوام چییە و چۆن دەبێت
بۆ ئەو شوێنانەی پاراستنی خۆراک، کار و کلتورەکان
هەموویان پشت بە دەریا دەبەستن.
لە نێوەندی هەموو ئەوانەوە، من کەوتمە خۆشەویستیەوە.
لەگەڵ ماسی.
زیاد لە ٥٠٠ جۆری ماسی تۆپەڵی دەریایی کاریبیان دەژین،
بەڵام ئەوەی کەناتوانم لە مێشکم دەری بکەم
ماسی توتیە.
ماسی توتی لەتەواوی جیهان لەسەر تۆپەڵی مەرجانی دەژیت،
١٠٠ جۆری هەیە،
ئەوان بە درێژی مەترێک دەتوانن گەشەبکەن
و بەکێشی زیاد لە ٢٠ کیلۆگرام،
بەڵام ئەمە شتێکی بێزارکەرە.
من دەمەوێت پێنج شتی باوەڕپێنەکراو دەربارەی ئەو ماسیانەتان پێ بلێم.
یەکەم، ئەوان دەمێکی وەک دەنووکی تووتیان هەیە،
بەپێی پێویست بەهێزە بۆگازگرتنی مەرجان،
هەرچەندە ئەوان لەدوای قەوزەن.
ئەوان گیابڕی تۆپەڵەکانی دەریاکەنن.
ئەمە کلیلێکە، لەبەرئەوەی زۆربەی تۆپەڵی دەریاکان لەگەڵ قەوزە گەشەدەکەن
بەهۆی پیسبوونی پێکهاتەی خۆراک بە ئاوی ئاوەڕۆ و پەیین
کەوا لە زەوییەکە دەردەچێت.
و لەوێ بەپێی پێویست هیچ گیاخۆرێکی وەک ماسی تووتی نییە
لە تۆپەڵی دەریا جێهێڵدرابێت
بۆ ئەوەی هەمووی لەژێرەوە ببڕێت.
باشە، دووەم شتی سەرسوڕهێنەر.
دوای ئەوهەموو خواردنە، ئەوان پیساییەکی لمی سپی جوان دەکەن.
ماسییەکی توتی تاک دەتوانێت زیاد لە ٣٨٠ کیلۆگرام دروست بکات
لەو هاڕاوە مەرجانییە لە هەرساڵێک.
هەندێک جار،کە دەچمە ژێر دەریا،
بە چاویلکەکەم
و تەنها ئەو هێلە سپییەی لە بارینی پیسایی ماسی تووتی دەبینم.
بۆیە جاری داهاتوو کاتێ لەسەر ئەو لمە سپییەی سەرکەناری خولگەیی دەسوڕییتەوە،
ڕەنگە پێوستە سوپاسی ئەم ماسیە بکەیت.
(پێکەنین)
سێیەم، ئەوان شێوازی زۆریان هەیە.
فرەڕەنگ و هێڵدار، شینی سەوزباو، ئەرخەوانی سوور،
زەرد، پرتەقاڵی، خاڵدار،
ماسی توتی بەشێکی گەورەیە کەوادەکات تۆپەڵی مەرجانی ڕەنگاوڕەنگبن.
لەگەڵ، بەشێوازی گۆرانیبێژێکی ڕاستەقینە،
ئەوان دۆڵابێک لەگۆڕانکاری جۆراوجۆریان هەیە بەدرێژایی ژیانیان.
دەرکەوتنی لاویەتی،
سیمای ناوەند،
ڕوانینی کۆتایی.
چوارەم،لەگەڵ کۆتا گۆڕانکاری لە دۆڵابی بەرگ گۆڕانکاری ڕەگەز دێت لەمێیەوە بۆ نێر،
ناودەبرێت بە زنجیرەی نێرەموک.
ئەم کۆمەڵە گەورەیە لەنێرەکان دواتر لەناوچەی مێینەکان کۆدەبنەوە بۆ گەراکردن.
ئارەزووی ڕەگەزی تر و تاک هاوسەریەتی بەدڵنیاییەوە یاسای سروشت نییە.
و ماسی توتی نمونەیە بۆ هەندێک جوانی
لە بەرنامەڕێژی پەیوەندی زاوزێی جۆراوجۆر.
پێنجەم، و سەرسوڕهێنەرتریان،
هەندێکجار کاتێ ماسی توتی خۆیگەرم دەکات لەنێو تۆپەڵی دەریایی لە شەودا،
ئەوان بڵقێکی لینج لەگڵاندی سەریانەوە دەردەدەن
کەوا بەرگی تەواوی لەشیان دەکەن.
ئەو ماسکانە بۆنەکەیان لە دڕندەکان
و لە مشەخۆرەکان دەیانپارێزێت،
بۆیە دەتوانن بە قوڵی بخەون.
ئەمە چەند جوانە؟
(پێکەنین)
بۆیە ئەمە دانپێدانانی خۆشەویستی منە بۆ ماسی توتی
لەهەموو گاڵتەکردنێکیان،
خواردنی قەوزە، پیسایی لم، گۆڕانی ڕەگەزی پیرۆز.
(پێکەنین)
بەڵام لەگەڵ ئەم خۆشەویستییە خەم دێت.
ئێستا ئەم گروپانە و ماسیە سورەکان دەناڵێنن بەڕاوکردنی لە ڕادەبەدەر،
ماسیگرەکان ماسی توتی بە ئامانج دەگرن.
ڕمی ماسیگرتن جۆری گەورە دەردێنێت،
لەنیوەشەو ماسی توتی شین و پەلکەڕەنگینە ئێستا زۆر دەگمەنن،
و تۆڕ و تەڵەکان بچوکترین جۆریان ڕاودەکات.
بوونم وەک زیندەوەرزانی دەریا و کەسێک،
دەتوانم پێتان بڵێم،
لەوێ ئەوەندە ماسی لە دەریادە نییە.
(پێکەنین)
و لەوێ خۆشەویستیم بۆ ماڵەکانیان هەیە
تۆپەڵی مەرجانی،
کە جاران وەک کلتوری کاریبیان چالاک بوو،
ڕەنگاوڕەنگ هەروەک تەلارسازی،
و بەجموجۆڵ هەروەک کەرنەڤاڵ،
بەهۆی گۆڕانی کەش و هەوا،
زیاد لە پێویستی ڕاوکردنی ماسی و پیسبوون،
ڕەنگە تۆپەڵی مەرجانی لە ماوەی ٣٠ساڵ نەمێنێت.
تەواوی سیستەمی ژینگەیی دەسڕێتەوە.
ئەمە وێرانکەرە،
چونکە سەد ملیۆن خەڵک لەسەرانسەری جیهان
پشت بە تۆپەڵی دەریایی دەبەستن بۆ خۆراک و داهاتیان.
لێیگەڕێ نقوم بێت.
کەمێک هەواڵی باش
ئەوەیە شوێنەکانی وەک بڵیز،بەربودا و بۆنیر دەپارێرزن VIPsئەو --
ماسی توتی زۆر گرنگ,
هەروەها، زیاتر و زیاتر شوێنەکان ناوچەی پارێزراو دادەمەزرێنن
کە بەتەواوی سیستەمی ژینگەیی دەپارێزێت.
ئەوانە هەوڵی گرنگن، بەڵام ئەوە بەس نین.
هەروەک ئەمڕۆ من لێرە وەستاوم،
تەنها سەدا ٢.٢ لەزەریاکان پارێزراون.
لەهەمان کاتدا،سەدا ٩٠لە ماسیە گەورە،
وسەدا ٨٠ی مەرجان لە گردی دەریایی کاریبیان،
بەتەواوی لەناوچوون.
ئێمە لە ناوەندی شەشەم لەناوچونی بەکۆمەڵین.
و ئێمە، مرۆڤەکان، داینەمۆی ئەم لە ناوچونەین.
هەروەها ئێمە چارەسەرەکانیشمان هەیە.
چاککردنی گۆڕانی کەش و هەوا و وەستانی زیادەڕۆی لە ڕاوکردنی ماسی،
پاراستنی زەریاکان و
وەستانی پیسکردنی خاکەکان.
بەڵام ئەمانە پڕۆژەی گەورەن
گۆڕانکاری سیستەمی پێویستە
و ئێمە بەڕاستی ئەو کاتەمان نییە تا لە دەستی بدەین.
هەریەکەمان دەتوانین پێشنیار بکەین و بیربکەینەوە
لەگەڵ دەنگدانمان، دەنگەکانمان، هەڵبژاردنی خواردنەکانمان،
تواناکانمان و دۆلارەکانمان.
پێویستە هەوڵ بخەینەگەڕ بۆ چاککردنی هەڵسوکەوتی کۆمپانیاکان
و سیاسەتەکانی حکومەتەکان.
پێویستە شارستانیەت بگۆڕین.
بنیادنانی کۆمەڵگەیەک لەدەوری چارەسەرکردنەکان
گرنگترین شتە.
من هەرگیز کۆڵ نادەم
کاردەکەم بۆ پاراستن و گەڕاندنەوەی ئەم هەسارە قەشەنگە.
هەربەشێک لە ژینگە کە دەیپارێزین،
هەموو دە پلەیەک لەگەرمبوون ئێمە دەپارێزێت،
بەڕاستی کێشەیە.
بەسوپاسەوە، من باوەڕم بە هیوا نییە،
بەڵکو ویستێکە بۆ ئەوەی بەسوود بێت.
چونکە من نازانم چۆن وتارێکی ڕاستگۆیانە پێشکەش بکەم
دەربارەی خۆشەویستەکەم ماسی توتی و تۆپەڵی مەرجانی
کەوا کۆتاییەکی خۆشی هەیە.
سوپاس.
(چەپڵە لێدان)
Eu quero contar uma história de amor.
Mas não tem um final feliz.
Era uma vez uma criança teimosa de cinco anos
que decidiu ser bióloga marinha.
Ao fim de 34 anos, de 400 mergulhos, e de um doutoramento,
eu continuo completamente encantada com o oceano.
Passei uma década a trabalhar com comunidades piscatórias
nas Caraíbas,
a contar peixes, a entrevista pescadores,
a redesenhar equipamentos de pesca e a desenvolver políticas.
Tenho ajudado a imaginar como pode ser uma gestão sustentável
em locais onde a segurança alimentar, os empregos e as culturas
dependem totalmente do mar.
No meio de tudo isso, apaixonei-me
por um peixe.
Há mais de 500 espécies de peixes que vivem nos recifes das Caraíbas
mas os únicos que eu não consigo esquecer
são os peixes-papagaios.
Estes peixes vivem em recifes de corais no mundo inteiro.
Há 100 espécies,
atingem mais de um metro de comprimento
e podem pesar mais de 20 kg
mas essa é a parte sem graça.
Eu quero contar-vos cinco coisas incríveis sobre estes peixes.
Primeira, têm a boca como um bico de papagaio
que é bastante forte para morder os corais
embora eles prefiram as algas.
São os corta-relva dos recifes.
Isso é importante, porque muitos recifes estão cobertos de algas
devido à nutritiva poluição dos esgotos e dos fertilizantes
que escorrem da terra.
Não há outros herbívoros nos recifes, como o peixe-papagaio,
para limpar aquilo tudo.
Segunda coisa incrível.
Depois de comerem aquilo tudo, eles defecam areia fina e branca.
Um único peixe-papagaio
pode produzir 380 kg de coral pulverizado por ano.
Às vezes, quando eu mergulhava,
olhava para cima
e via rastos de cocó de peixe-papagaio a cair.
Então, da próxima vez que estiverem numa praia tropical de areia branca,
pensem no peixe-papagaio.
(Risos)
Terceira, eles têm imenso estilo.
Sarapintados e com listas, azul-esverdeado, magenta,
amarelo, laranja, com bolinhas,
os peixes-papagaios são responsáveis por os recifes serem tão coloridos
E mais, num verdadeiro estilo de divas,
mudam de roupa várias vezes, ao longo da vida.
Um visual juvenil,
uma roupa intermédia,
e um aspeto final.
Quarta, com esta última mudança de roupa vem a troca de sexo de fêmea para macho,
chamada hermafroditismo sequencial.
Esses grandes machos juntam haréns de fêmeas para desovar.
A monogamia heterossexual certamente não é o status quo da Natureza.
Os peixes-papagaios são exemplos
de algumas das belezas das diversas estratégias reprodutivas.
Quinta, e a mais incrível,
às vezes, quando o peixe-papagaio se aconchega num canto do recife à noite,
segrega uma bolha de muco de uma glândula na cabeça
que envolve todo o corpo.
Isso oculta o seu cheiro dos predadores
e protege-os dos parasitas.
Assim, eles dormem profundamente.
Não é fantástico?
(Risos)
Esta é a minha confissão do meu amor pelos peixes-papagaios
em toda a sua majestosa glória,
a comer algas, a fabricar areia, a mudar de sexo.
(Risos)
Mas com este amor vem o sofrimento.
Agora que as garoupas e os pargos são pescados em demasia,
os pescadores estão a pescar os peixes-papagaios.
A caça submarina acabou com as grandes espécies,
os peixes-papagaios azul escuro e arco-íris já são extremamente raros,
as redes e as armadilhas estão a arrasar as espécies mais pequenas.
Como bióloga marinha e solteira,
eu posso dizer-vos
que não há muitos peixes no mar.
(Risos)
Depois, há o meu amor pela casa deles,
pelos recifes de coral,
que foram outrora tão vibrantes quanto as culturas das Caraíbas,
tão coloridos quanto a arquitetura,
e tão animados quanto o carnaval.
Por causa da alteração climática,
para além da pesca excessiva e da poluição,
os recifes de corais podem desaparecer dentro de 30 anos.
Um ecossistema inteiro desaparecido.
Isso é devastador,
porque centenas de milhões de pessoas do mundo inteiro
dependem dos recifes para a sua alimentação e receitas.
Pensem bem nisso.
Algumas boas notícias:
em locais como Belize, Barbuda e Bornéu estão a proteger estes VIP
— peixes-papagaios muito importantes.
Também estão a ser instituídas cada vez mais áreas protegidas
que protegem todo o ecossistema.
Estes esforços são fundamentais mas não são suficientes.
Enquanto eu estou aqui hoje,
só 2,2% do oceano estão protegidos.
Entretanto, 90% dos peixes grandes
e 80% dos recifes de corais das Caraíbas,
já desapareceram.
Nós estamos no meio da sexta extinção em massa.
E somos nós, seres humanos que estamos a provocá-la.
Mas também temos as soluções.
Inverter a alteração climática e a pesca excessiva,
proteger metade do oceano
e deixar de poluir a terra.
Mas essas são empreitadas enormes
que requerem mudanças sistémicas,
e nós estamos a perder o nosso precioso tempo.
Porém, cada um de nós pode contribuir
com os nossos votos, as nossas vozes, as nossas escolhas de comida,
as nossas competências e os nossos dólares.
Precisamos de rever as práticas empresariais
e as políticas governamentais.
Temos de transformar a cultura.
Construir a comunidade em volta de soluções
é a coisa mais importante.
Eu nunca vou desistir
de trabalhar para proteger e restaurar este planeta magnífico.
Cada pedaço de habitat que preservamos,
cada décimo de grau de aquecimento que evitamos
realmente faz a diferença.
Felizmente, eu não sou motivada pela esperança,
mas sobretudo pelo desejo de ser útil.
Porque eu não sei como fazer uma palestra sincera
sobre os meus queridos peixes-papagaios e recifes de corais
que tenha um final feliz.
Obrigada.
(Aplausos)
Queria contar para vocês uma história de amor,
mas ela não tem um final feliz.
Era uma vez... aos cinco anos, eu era uma criança teimosa
que decidiu se tornar bióloga marinha.
Depois de 34 anos, 400 mergulhos e um PhD,
ainda continuo completamente apaixonada pelo oceano.
Passei uma década trabalhando com comunidades pesqueiras
no Caribe,
contando peixes, entrevistando pescadores,
redesenhando equipamentos de pesca e desenvolvendo políticas.
Ajudo a entender como fazer uma gestão sustentável
em lugares onde a segurança alimentar, o emprego e a cultura
dependem do mar.
No meio de tudo isso, me apaixonei.
Por um peixe.
Existem mais de 500 espécies de peixes vivendo nos recifes caribenhos,
mas aquele que não me sai da cabeça
é o peixe-papagaio.
Eles vivem nos recifes de corais do mundo todo,
existem 100 espécies,
chegam a mais de um metro de comprimento
e pesam mais de 20 kg,
mas essa é a parte chata.
Quero contar cinco fatos incríveis sobre esse peixe.
Primeiro, ele tem uma boca como o bico de um papagaio,
forte suficiente para morder corais,
embora geralmente coma algas.
Ele é o cortador de grama dos recifes.
Isso é essencial, pois muitos recifes ficam cobertos de algas
devido à poluição por nutrientes de esgotos e fertilizantes
que vêm da terra.
E não há herbívoros suficientes como o peixe-papagaio
que ainda vivem nos recifes para aparar as algas.
Está bem, segundo fato incrível.
Depois que come tudo, ele defeca uma areia branca fina.
Um único peixe-papagaio consegue produzir mais de 380 kg
desse coral pulverizado a cada ano.
Às vezes, quando mergulhava,
olhava para cima através da máscara
e via as trilhas de cocô caindo como gotas de chuva.
Na próxima vez que estiverem relaxando numa praia tropical de areias brancas,
talvez agradeçam ao peixe-papagaio.
(Risos)
Terceiro, ele é muito estiloso.
Multicolorido e listrado, verde-azulado, magenta,
amarelo, laranja, de bolinhas,
ele é o grande responsável por tornar os recifes de coral tão coloridos.
Além disso, como uma verdadeira diva,
troca de roupa várias vezes ao longo de sua vida.
Uma roupa jovial,
um traje maduro,
e um belo visual no final da vida.
Quarto, com essa última troca de roupa, acontece a mudança de fêmea para macho,
chamado de hermafroditismo sequencial.
Esse macho grande então reúne haréns de fêmeas para procriar.
A monogamia heterossexual com certeza não é o padrão atual da natureza.
E o peixe-papagaio exemplifica as belezas
de estratégias reprodutivas diversificadas.
Quinto, e o mais incrível,
às vezes, quando ele se aconchega à noite em um recanto no recife,
ele secreta uma bolha de muco de uma glândula da cabeça
que envolve seu corpo inteiro.
Isso esconde seu cheiro dos predadores
e o protege de parasitas,
assim, pode dormir profundamente.
Não é o máximo?
(Risos)
Por isso, essa é a declaração do meu amor pelo peixe-papagaio
com toda sua extravagância,
comendo algas, defecando areia, gloriosamente mudando de sexo.
(Risos)
Mas com esse amor também vem o sofrimento.
Agora que garoupas e pargos estão sendo pescados em excesso,
os pescadores começaram a buscar peixes-papagaio.
A pesca submarinha acabou com as grandes espécies,
o peixe-papagaio azul e o arco-íris agora são extremamente raros,
e redes e armadilhas estão capturando espécies menores.
Sendo bióloga marinha e solteira,
posso afirmar
que o mar não está para peixe.
(Risos)
E tem o meu amor pelo seu lar,
o recife de coral,
que já foi tão vibrante quanto as culturas do Caribe,
tão colorido quanto a arquitetura
e tão vibrante quanto o carnaval.
Por causa das mudanças climáticas,
além da pesca predatória e da poluição,
os recifes de corais podem desaparecer em 30 anos.
Um ecossistema inteiro destruído.
É devastador,
porque centenas de milhões de pessoas em todo o mundo
dependem dos recifes para sua alimentação e renda.
Pensem nisso.
A boa notícia
é que lugares como Belize, Barbuda e Bornéu estão protegendo esses "VIPs",
"Peixes-papagaio Muito Importantes".
Além disso, estão estabelecendo mais áreas protegidas
que preservam todo o ecossistema.
São esforços essenciais, mas não é o suficiente.
Nesse momento,
somente 2,2% dos oceanos estão protegidos.
Enquanto isso, 90% dos grandes peixes,
e 80% dos recifes de corais caribenhos
já foram destruídos.
Estamos no meio da sexta extinção em massa.
E nós, seres humanos, somos responsáveis.
Também temos as soluções.
Reverter a mudança climática e a pesca predatória,
proteger a metade dos oceanos
e estancar a poluição vinda da terra.
São iniciativas massivas
que requerem mudanças sistemáticas,
mas estamos enrolando bastante para começar.
Porém, cada um de nós pode contribuir.
Com nossos votos, vozes, escolhas de alimentos,
nossas habilidades e dinheiro.
Devemos revisar as práticas corporativas
e as políticas governamentais.
Devemos transformar a cultura.
Construir comunidades em torno das soluções
é a coisa mais importante a se fazer.
Nunca vou desistir
de trabalhar para proteger e restaurar este magnífico planeta.
Cada pedaço do habitat que preservamos,
cada décimo de grau de aquecimento que impedimos,
é muito importante.
Felizmente, não sou motivada pela esperança,
mas pelo desejo de ser útil.
Porque não sei como contar uma história real
sobre o meu amado peixe-papagaio e os recifes de corais
que tenha um final feliz.
Obrigada.
(Aplausos)
Vreau să vă relatez o poveste de dragoste.
Dar nu are un final fericit.
A fost odată o fetiță încăpățânată în vârstă de cinci ani,
care s-a decis să devină biolog marin.
După treizeci și șase de ani, 400 de scufundări și un doctorat,
încă mai sunt complet înamorată de ocean.
Am petrecut un deceniu muncind cu comunitățile de pescari
din Caraibe,
studiind pești, intervievând pescari,
reproiectând unelte de pescuit, și elaborând strategii.
Am contribuit la găsirea soluțiilor cu privire la managementul sustenabil
pentru locuri unde securitatea alimentară, locurile de muncă și culturile,
toate depind de ocean.
Prinsă între toate aceste chestii, m-am îndrăgostit.
De un pește.
Sunt peste 500 de specii de pești care trăiesc în recifurile din Caraibe,
însă aceia pe care pur și simplu nu mi-i pot scoate din minte
sunt peștii-papagal.
Peștii-papagal trăiesc în recifurile de corali din lume,
sunt 100 de specii,
pot crește mult peste un metru lungime,
și pot cântări mai mult de 20 kg,
dar astea sunt caracteristicile plictisitoare.
Vreau să vă enumăr cinci lucruri incredibile despre acești pești.
Mai întâi: au o gură ca și ciocul unui papagal,
destul de puternică să muște un coral,
deși în general aceștia consumă alge.
Sunt „cositoarele de gazon” din recif.
E o idee cheie, deoarece multe recifuri sunt încărcate cu alge
datorită poluării cu nutrienți din apele uzate și îngrășămintele
care se scurg de pe uscat.
Și nu sunt destui erbivori precum peștii-papagal
care au rămas în recifuri
să le cosească în întregime.
OK, iar acum al doilea lucru uimitor.
După ce au mâncat, ei elimină resturile sub formă de nisip fin alb.
Un singur pește-papagal poate produce mai mult de 380 kg
de coral pulverizat în fiecare an.
Uneori, când mă scufund,
mă uit în sus
și văd întocmai cum plouă cu resturi eliminate de peștii-papagal.
Data viitoare când o să vă relaxați pe o plajă tropicală cu nisip alb,
puteți să-i mulțumiți unui pește-papagal.
(Râsete)
În al treilea rând: au atât de mult stil.
Pestriți și dungați, albaștri-verzui, magenta,
galbeni, portocalii, cu buline polka,
peștii-papagal contribuie în mare măsură la coloratura recifurilor de corali.
Plus de asta, ca niște adevărate dive,
își schimbă garderoba de nenumărate ori.
O ținută tinerească,
una pentru „vârsta mijlocie”
și un stil „de apogeu”.
După schimbarea de garderobă, urmează cea de sex, de la feminin la masculin,
denumită hermafroditism secvențial.
Acești masculi mari adună apoi haremuri de femele pentru a se reproduce.
Monogamia heterosexuală nu este, cu siguranță, status quo-ul naturii.
Peștii-papagal exemplifică frumusețea
diverselor strategii de reproducere.
În al cincilea rând și cel mai incredibil,
când peștii-papagal se culcă confortabil într-un locșor din recif în timpul nopții,
aceștia secretă un balon de mucus dintr-o glandă din capul lor
care le învăluie întregul corp.
Acest lucru le ascunde mirosul în fața prădătorilor
și îi protejează de paraziți
așa că ei pot dormi buștean.
Ce tare e asta!
(Râsete)
Aceasta este declarația mea de dragoste pentru peștii-papagal
în toată splendoarea lor,
mâncători de alge, căcăcioși de nisip, și care-și schimbă sexul.
(Râsete)
Dar această iubire îmi frânge inima.
Fiindcă peștii-meru și bibanii de mare sunt pescuiți în mod excesiv,
pescarii au luat în vizor peștii-papagal.
Vânătoarea subacvatică nu mai țintește speciile mari,
peștii-papagal albaștri și cei curcubeu au scăzut drastic ca număr,
plasele și capcanele agață speciile mai mici.
Atât în calitate de biolog marin cât și ca persoană,
pot să vă spun
că nu mai există atâția pești în ocean.
(Râsete)
Apoi, mai e dragostea mea pentru casa lor,
reciful de corali,
care a fost cândva la fel de vibrant precum cultura caraibiană,
la fel de multicolor precum arhitectura,
la fel de zgomotos precum un carnaval.
Din cauza modificărilor climatice,
pe lângă pescuitul în exces și poluare,
recifurile de corali ar putea să dispară în decurs de 30 de ani.
Un întreg ecosistem radiat.
Este devastator,
pentru că sute de milioane de oameni din întreaga lume,
depind de recifuri pentru alimentație și venituri.
Să-mi termin ideea.
Sunt și puține vești bune,
și anume că locuri precum Belize, Barbuda și Bonaire protejează acești VIP -
Very Important Parrotfish.
De asemenea, din ce în ce mai multe locuri stabilesc arii protejate
care protejează întregul ecosistem.
Acestea sunt eforturi binevenite, dar nu suficiente.
În timp ce eu discut aici,
doar 2,2 procente din ocean sunt protejate.
Între timp, 90% din peștii mari
și 80% din coralii din recifurile caraibiene
deja au dispărut.
Suntem în mijlocul celei de a șasea extincții în masă.
Iar noi, oamenii, suntem cei care cauzăm asta.
Dar avem și soluțiile.
Trebuie să anulăm schimbările climatice și pescuitul excesiv,
să protejăm oceanul,
și să oprim poluarea ce se scurge de pe uscat.
Acestea sunt angajamente mari,
care necesită schimbări sistematice,
și noi chiar ne investim timpul prețios să realizăm asta.
Cu toții putem contribui.
Cu voturile noastre, vocile noastre, opțiunile alimentare,
abilitățile noastre și cu banii noștri.
Trebuie să revizuim și practicile corporative
și politicile guvernamentale.
Trebuie să transformăm cultura.
Să construim comunități care să vină cu soluții
este cel mai important lucru.
Nu intenționez să renunț vreodată
la munca mea pentru protejarea acestei planete magnifice.
Fiecare habitat pe care-l conservăm,
fiecare zecime de grad de încălzire pe care o prevenim,
contează cu adevărat.
Din fericire nu sunt motivată de speranță,
ci mai degrabă de dorința de a ajuta.
Pentru că nu știu cum să țin un discurs onest
despre scumpul meu pește-papagal și recifurile de corali
care să aibă un final fericit.
Vă mulțumesc!
(Aplauze)
Я хочу рассказать вам историю о любви.
Но у неё нет счастливого конца.
Однажды одна очень упрямая пятилетняя девочка
решила стать морским биологом.
Спустя 34 года, 400 погружений с аквалангом и одну докторскую степень
я всё так же преданно влюблена в океан.
Более десяти лет я работала с рыболовными сообществами
в Карибском море.
Я занималась подсчётом рыб, опрашивала рыбаков,
модернизировала рыболовные снасти и разрабатывала программы развития.
Я помогала понять, как применять сбалансированное управление
там, где продовольственная безопасность, рабочие места и культура сообщества
полностью зависят от моря.
Среди всего этого разнообразия я влюбилась.
Влюбилась в рыбу.
В коралловых рифах Карибского моря обитает свыше 500 видов рыб,
но среди них есть один, который покорил моё сердце навсегда, —
это рыбы-попугаи.
Рыбы-попугаи обитают в коралловых рифах по всему миру.
Существует 100 видов этих рыб.
Они могут вырасти более чем на метр,
а весить более 20 килограммов.
Но это всего лишь скучные цифры.
Я хочу рассказать вам пять невероятных фактов об этих рыбах.
Первый — их рот похож на клюв попугая.
Он может раскусывать кораллы,
хотя больше всего рыбы-попугаи любят водоросли.
Они — газонокосилки рифа.
Это важно, потому что многие рифы заросли́ водорослями
из-за загрязнения питательными веществами из нечистот и удобрений,
которые льются в океан с суши.
И никакие другие травоядные, кроме рыб-попугаев,
не могут очистить эти рифы.
Хорошо. Второй удивительный факт.
Питаясь подобным мусором, эти рыбы испражняются мелким белым песком.
За год одна рыба-попугай может произвести более 380 килограммов
этого измельчённого коралла.
Иногда, погружаясь с аквалангом,
я отрываю голову от планшета
и любуюсь дождём из экскрементов этих рыб.
Так что в следующий раз, когда будете лежать на белом песке тропического пляжа,
вы, возможно, поблагодарите рыб-попугаев.
(Смех)
Третий факт: они невероятно стильные.
Пятнистые и полосатые, бирюзовые и пурпурные,
жёлтые, оранжевые, в крапинку.
Именно благодаря рыбам-попугаям коралловые рифы такие красочные.
Кроме того, как истинные модники,
за свою жизнь они неоднократно меняют наряды.
Один — в юности,
второй — в зрелые годы
и третий — в старости.
Четвёртый факт: вместе с последней сменой гардероба самка превращается в самца.
Это называется «последовательный гермафродитизм».
Затем эти крупные самцы собирают гаремы самок для нереста.
Гетеросексуальная моногамия — не единственное, что есть в природе.
Рыбы-попугаи — это лишь один из примеров
разнообразных репродуктивных стратегий.
Пятый факт, самый невероятный.
Иногда, устроившись на ночлег в укромном уголке рифа,
рыбы-попугаи с помощью железы в голове создают пузырь из слизи,
который обволакивает всё тело.
Этот пузырь маскирует их запах от хищников
и защищает от паразитов,
обеспечивая крепкий сон.
Ну не круто ли?
(Смех)
Так что это моё признание в любви к рыбам-попугаям
во всём их экстравагантном,
опутанном водорослями, фекалиями из песка и меняющем пол великолепии.
(Смех)
Но моя любовь исполнена сердечной болью.
К сожалению, в наши дни, когда окуни и луцианы почти полностью выловлены,
рыбаки охотятся на рыб-попугаев.
Подводные охотники истребили крупные виды рыб —
полуночная и радужная рыба-попугай сейчас стали чрезвычайной редкостью —
а сети и ловушки загребают более мелкие виды рыб.
Как морской биолог и как незамужняя девушка
я могу сказать вам,
что в море не так уж много рыбы.
(Смех)
Также я хочу признаться в любви к их дому —
коралловым рифам,
которые раньше были такими же яркими, как культуры карибских народов,
прекрасными, как их архитектура,
и бурлили жизнью, как карнавалы.
Из-за изменения климата,
но, прежде всего, из-за чрезмерного отлова и загрязнения
коралловые рифы могут исчезнуть уже в ближайшие 30 лет.
Вся экосистема уничтожена.
Это убийственно,
потому что обеспечение продовольствием сотен миллионов людей по всему миру,
а также их доходы зависят от рифов.
Только вдумайтесь в это!
Но есть и хорошие новости.
В Белизе, на островах Барбуда и Борнео защищают этих VIPов —
очень важных рыб-попугаев.
Кроме того, появляется всё больше мест, где создают заповедные зоны
для защиты всей экосистемы.
Эти действия жизненно важны, но их недостаточно.
На данный момент
защищены только 2,2% океана.
В то время как 90% крупной рыбы
и 80% коралловых рифов Карибского бассейна
уже истреблены.
Мы живём в самом разгаре шестого массового вымирания.
И именно мы, люди, являемся его причиной.
У нас есть способы решения этой проблемы:
повернуть вспять изменения климата и чрезмерный отлов рыбы,
защитить половину океана
и остановить сброс отходов с суши.
Это масштабные задачи,
требующие систематических перемен.
А мы тянем время и никак не можем взяться за дело.
Однако каждый из нас может внести свой вклад:
участием в выборах, выражением мнений, выбором пищи,
профессиональными знаниями и деньгами.
Мы должны пересмотреть и нашу корпоративную культуру,
и государственную политику.
Мы должны кардинально изменить нашу культуру.
Самое важное — создать сообщество единомышленников,
которые будут претворять в жизнь эти решения.
Я никогда не перестану
защищать и восстанавливать нашу удивительную планету.
Каждый уголок нашей среды обитания, который мы сохраняем,
каждая доля градуса всемирного потепления, которую мы предотвращаем,
имеют огромное значение.
К счастью, мною движет не просто надежда,
а, скорее, желание быть полезной.
Потому что я не знаю, как рассказать правдивую историю
о моих обожаемых рыбах-попугаях и коралловых рифах,
чтобы у неё был счастливый конец.
Спасибо.
(Аплодисменты)
Jag vill berätta en kärlekshistoria.
Men den har inte ett lyckligt slut.
En gång i tiden var jag en envis liten femåring
som bestämde sig för att bli marinbiolog.
Trettiofyra år, 400 dykningar och en doktorsexamen senare,
och jag är fortfarande fullkomligt förälskad i havet.
I ett årtionde arbetade jag ihop med fiskesamhällen i Karibien,
jag räknade fisk, intervjuade fiskare,
designade om fiskeutrustning och utvecklade riktlinjer.
Jag har hjälpt till att komma underfund med
hur hållbar förvaltning kan se ut
för platser där livsmedelsförsörjning, arbete och kultur förlitar sig på havet.
I mitten av allt det här, blev jag förälskad.
I en fisk.
Det finns över 500 fiskarter som lever i de karibiska reven
men de jag inte kan förmå mig att sluta tänka på är papegojfisken.
Papegojfisken lever i korallrev över hela världen,
det finns 100 olika sorter,
de kan växa sig till över en meter långa och de väger över 20 kilo,
men det är de tråkiga grejerna.
Jag vill berätta om fem fantastiska saker om de här fiskarna.
Först och främst, munnen liknar näbben på en papegoja,
och är kraftfull nog att bita koraller,
även om de i regel är ute efter alger.
De är gräsklipparna av korallreven.
Vilket är av stor betydelse, då många korallrev är överväxta med alger
på grund av näringsföroreningar från avloppsvatten och gödningsmedel
som kommer från marken.
Det finns inte tillräckligt med växtätare,
som papegojefisken,
i korallreven som håller rent.
OK, den andra fantastiska saken.
Efter allt ätande, så bajsar de ut fin, vit sand.
En enda papegojfisk kan producera över 380 kilo
pulveriserade koraller varje år.
När jag dök brukade jag ibland
titta upp från min skrivplatta
och se strimmor av papegojfiskbajs som regnade ner.
Så nästa gång du slappar på en tropisk strand med vit sand,
kanske du kan skänka en tanke åt papegojfisken.
(Skratt)
För det tredje, de har en sådan stil.
Fläckig och randig, grönblå, magenta,
gul, orange, polka-prickar.
Papegojfisken är en stor anledning till att korallreven är så färgstarka.
Och som en äkta diva,
byter de utstyrsel flertalet gånger under deras livstid.
En ungdomlig utstyrsel, en mer vuxen klädstil,
för att sedan göra ett sista klädbyte.
För det fjärde, i samband med det sista klädbytet följer även ett könsbyte,
från hona till hane kallat sekventiell hermafroditism.
Dessa stora hanar samlar honorna i harem för att yngla av sig.
Heterosexuell monogami är definitivt inte naturens status quo.
Och papegojfisken exemplifierar det vackra
med olika sätt att fortplanta sig på.
Slutligen, det mest fantastiska är
ibland när papegojfisken gosar i ett hörn i korallrevet om natten,
utsöndras en slembubbla från en körtel i huvudet
som omsluter hela kroppen.
Vilket maskerar deras doft för rovdjur,
och skyddar dem från parasiter, så att de kan sova gott om natten.
Jag menar, hur häftigt är inte det här?
(Skratt)
Så detta är en bekännelse av min kärlek för papegojfisken
i deras extravaganta,
algätande, sandbajsande, könsbytande glans.
(Skratt)
Men med den här kärleken kommer hjärtesorg.
Nu när grouper- och snapperfiskar är fruktansvärt överfiskade,
siktar fiskare nu istället in sig på papegojfisken.
Harpunfiske slog ut de större arterna,
midnattsblå och regnbågspapegojfiskar är numer ytterst sällsynta,
och fiskenät och fällor fångar upp de mindre arterna.
Både som en marinbiolog, och singel,
så kan jag berätta för er,
att det finns inte många fiskar i havet.
(Skratt)
Och även min kärlek för deras hem, korallrevet,
som en en gång var lika livfullt som de karibiska kulturerna,
lika färgglatt som arkitekturen,
och lika livligt som en karneval.
På grund av klimatförändringarna,
utöver överfiske och föroreningar,
så kan korallreven vara utdöda inom 30 år.
Ett helt ekosystem, utplånat.
Det här är fruktansvärt,
för hundratals miljoner människor runt om i världen
är beroende av korallreven för deras näring och inkomst.
Låt det sjunka in.
Lite goda nyheter
är att platser som Belize, Barbuda and Borneo skyddar dessa "VIP:s"
Väldigt Viktig Papegojefisk.
Fler och fler platser etablerar skyddade områden
som skyddar hela ekosystem.
Det här är livsviktiga åtgärder, men det är ändå inte tillräckligt.
Idag när jag står här,
så är enbart 2,2% av havet skyddat.
Samtidigt är 90% av de större fiskarna,
och 80% av korallerna i det karibiska korallrevet utplånade.
Vi befinner oss i mitten av den sjätte massutrotningen.
Och det är vi människor, som orsakar den.
Det är även vi som har lösningarna.
Vrida tillbaka klimatförändringarna och överfiskning,
beskydda hälften av havet
och stoppa föroreningar från marken.
Men det här är massiva åtaganden
som kräver systematiska förändringar,
och vi tar verkligen god tid på oss att komma till skott.
Var och en av oss kan bidra.
Med våra röster, hur vi röstar, våra matvanor,
våra färdigheter och våra pengar.
Vi måste noggrant undersöka företagspraxis
och statlig policy.
Vi måste förändra kulturen.
Att anpassa samhällen efter lösningar
är det viktigaste.
Jag tänker aldrig att ge upp
med arbetet i att beskydda och återställa den här fantastiska planeten.
Varje habitat vi som vi bevarar,
varje tiondels grad av uppvärmning som vi förhindrar,
gör verkligen en skillnad.
Tack och lov så är jag inte motiverad av hopp,
utan snarare begäret av att vara till nytta.
För jag vet inte hur jag kan hålla ett ärligt tal
om min älskade papegojfisk och korallrev med ett lyckligt slut.
Tack så mycket.
(Applåder)
Size bir aşk hikâyesi anlatmak istiyorum.
Ama mutlu sonla bitmiyor.
Bir zamanlar, deniz biyoloğu olmaya karar vermiş
5 yaşında inatçı bir çocuktum.
34 yıl, 400 tüplü dalış ve bir doktoradan sonra
hâlâ okyanusa tamamen aşığım.
Karayipler'deki balıkçı topluluklarıyla çalışarak
on yıl geçirdim,
balık sayarak, balıkçılarla görüşerek,
olta takımlarının yeniden tasarlayarak ve politika geliştirerek.
Gıda güvenliğinin, işlerin ve kültürlerin denize bağlı olduğu yerler için
sürdürülebilir yönetimin nasıl olabileceğini
anlamaya yardımcı oluyordum.
Bütün bunların ortasında, aşık oldum.
Bir balığa.
Karayip kayalıklarında yaşayan 500'den fazla balık türü var
ama aklımdan çıkaramadığım tek tür ise
papağan balığı.
Papağan balıkları tüm dünyada mercan kayalıklarında yaşar,
100 türü vardır,
bir metreden fazla uzayabilirler
ve 20 kilogramdan ağır olabilirler
ama bunlar sıkıcı şeyler.
Size bu balıklarla ilgili 5 inanılmaz şeyi anlatmak istiyorum.
Birincisi, mercan ısırmaya yetecek kadar güçlü,
bir papağan gagası gibi ağızları vardır,
çoğunlukla yosun peşinde olmalarına rağmen.
Onlar kayalığın çim biçme makineleri.
Bu önemli çünkü birçok kayalık
kanalizasyon ve topraktan çıkan gübre kaynaklı besin kirliliği nedeniyle
yosunlarla kaplanmış durumda
ve bunları biçmek için kayalıklarda bırakılan
papağan balıkları gibi otçullar yeterli sayıda değil.
Tamam, ikinci şaşırtıcı şey:
Bütün bu yemeden sonra kaliteli beyaz kum dışkılıyorlar.
Tek bir papağan balığı her yıl 380 kilogramdan fazla
bu toz hâline getirilmiş mercandan üretebilir.
Bazen, tüplü dalış yaparken
panomdan yukarı bakardım
ve sadece papağan balığı dışkısının yağmur gibi yağdığını görürdüm.
Bir dahaki sefere tropikal beyaz kumlu bir sahilde uzandığınızda
belki papağan balıklarına teşekkür edersiniz.
(Gülüşmeler)
Üçüncüsü, çok fazla biçimleri var.
Alacalı ve çizgili, turkuaz, kızılımsı mor,
sarı, turuncu, benekli papağan balıkları,
mercan kayalıklarının renkliliğinin büyük bir parçası.
Ayrıca, gerçek bir diva gibi
ömürleri boyunca çoklu gardırop değişikliklerine sahipler.
Bir çocuk takımı,
orta düzey bir kıyafet
ve nihai bir görünüş.
Dördüncüsü, bu son gardırop değişikliğiyle sıralı hermafroditizm olarak adlandırılan
kadından erkeğe cinsiyet değişikliği geliyor.
Bu geniş erkekler, yumurtlamaları için dişi haremleri topluyor.
Heteroseksüel tek eşlilik kesinlikle doğada süregelen bir durum değil.
Papağan balıkları çeşitli üreme stratejilerinin
güzelliğinin bir kısmının örneği.
Beşincisi ve en inanılmaz olanı,
papağan balıkları geceleri bazen kayalıkta kuytu bir köşeye yanaştığında
kafalarındaki bir bezden bütün vücutlarını saran
bir mukus balonu salgılarlar.
Bu, kendi kokularını yırtıcılardan gizler
ve onları parazitlerden korur.
Böylece mışıl mışıl uyuyabilirler.
Yani, bu ne kadar havalı?
(Gülüşmeler)
İşte bu, bütün gösterişli papağan balıklarına olan
aşkımın bir itirafı,
yosun yiyen, kum dışkılayan, cinsiyet değiştiren şöhretine.
(Gülüşmeler)
Ama bu aşk kalp acısı getiriyor.
Şimdi de orfozlar ve levrekler ne yazık ki aşırı avlanıyorlar,
balıkçılar papağan balıklarını hedef alıyorlar.
Zıpkınla balık avlamak büyük türleri yok etti,
gece mavisi ve gök kuşağı papağan balıkları şimdi çok nadirler
ve ağlar ve tuzaklar daha küçük türleri topluyor.
Hem bir deniz biyoloğu hem de bir birey olarak
size söyleyebilirim ki
denizde çok fazla balık yok.
(Gülüşmeler)
Sonra, evlerine olan aşkım var,
mercan kayalıkları, bir zamanlar Karayip kültürleri kadar canlı,
mimarisi kadar renkli
ve karnaval kadar hareketli olan.
İklim değişikliği yüzünden
üstelik aşırı avlanma ve kirlilikle birlikte
mercan kayalıkları 30 yıl içinde yok olabilir.
Koca bir ekosistem silinebilir.
Bu yıkıcı
çünkü dünya çapındaki yüz milyonlarca insan
beslenmelerini ve gelirlerini bu mercanlara borçlu.
Anlaşılmasına izin verin.
Birazcık güzel olan haber ise;
Belize, Barbuda ve Bonaire gibi yerler bu VIP'leri koruyor,
Çok Önemli Papağan balıkları.
Ayrıca, giderek daha fazla ülke bütün ekosistemi koruyacak
sit alanları kuruyor.
Bunlar ciddi uğraşlar ama yeterli değil.
Bugün ben burada dururken
okyanusların sadece yüzde 2,2'si korunuyor.
Bu sırada, büyük balıkların %90'ı
ve Karayip kayalıklarındaki mercanların %80'i
yok oldu bile.
Altıncı kitlesel yok oluşun tam ortasındayız.
Ve biz, insanlar, buna neden oluyoruz.
Aynı zamanda çözümlerimiz de var.
İklim değişikliğini ve avlanmayı tersine çevirmek,
okyanusların yarısını korumak
ve karadan kaynaklanan kirliliği durdurmak.
Ancak bu devasa projeler
sistemsel değişiklikler gerektiriyor
ve biz etrafında dolanarak güzel zamanımızı gerçekten harcıyoruz.
Gerçi, her birimiz katkı sağlayabiliriz.
Oylarımızla, sesimizle, yiyecek seçimlerimizle,
yeteneklerimizle ve paramızla.
Hem kurumsal uygulamaları hem de devlet politikalarını
elden geçirmeliyiz.
Kültürü dönüştürmeliyiz.
Çözümler etrafında topluluk oluşturmak
en önemli şey.
Bu harika gezegeni korumak ve yenilemek için
çalışmaktan asla vazgeçmeyeceğim.
Doğal yaşamın kurtardığımız her bir parçası,
önlediğimiz her 1/10 derecelik bir ısınma
gerçekten önemli.
Neyse ki umutla değil,
yararlı olma arzusuyla motive oluyorum.
Çünkü sevgili papağan balıklarım
ve mercan kayalıkları hakkında
nasıl mutlu bir sonu olan dürüst bir konuşma yapacağımı bilmiyorum.
Teşekkürler.
(Alkışlar)
Tôi muốn kể cho bạn một chuyện tình.
Nhưng nó không có một kết thúc có hậu.
Ngày xửa ngày xưa, tôi - một đứa trẻ lên năm cứng đầu,
quyết định sẽ trở thành một nhà hải dương học
34 năm sau, với 400 chuyến lặn biển và một bằng tiến sĩ,
tình yêu của tôi với đại dương vẫn vẹn nguyên.
Tôi dành cả thập kỷ làm việc với ngư dân vùng Caribe.
nghiên cứu về cá, phỏng vấn ngư dân
thiết kế ngư cụ và phát triển chính sách.
Tôi giúp tìm ra cách quản lý bền vững
cho những địa phương mà cái ăn, cái mặc
và văn hóa gắn liền với biển cả.
Trong quãng thời gian này, tôi đã phải lòng
một loài cá.
Có hơn 500 loài cá sống ở rạn san hô vùng Caribe
nhưng tôi chỉ đem lòng yêu một loài.
Đó là cá mó
Cá mó sống trong các rạn san hô trên toàn cầu,
có hơn 100 loài,
có thể dài tới hơn một mét
và nặng hơn 20kg,
nhưng đó là những con số khô khan đáng chán.
Tôi muốn kể cho bạn năm điều tuyệt vời về loài cá này.
Đầu tiên, chúng có miệng giống vẹt,
cứng đến nỗi có thể gặm cả san hô
dù chúng thường ăn tảo để sống.
Loài cá này là máy dọn cỏ của san hô.
Điều này có lợi, vì san hô thường bị tảo lấn át,
vì tảo phát triển mạnh nhờ vào những chất thải
và dư lượng phân bón từ đất liền
và không có nhiều loài ăn thực vật như cá mó
còn sống trong các rạn san hô để tiêu diệt chúng.
OK, điều tuyệt vời thứ hai.
Sau khi tiêu hóa, chúng thải ra cát trắng mịn.
Một chú cá mó có thể sản sinh ra hơn 380kg
bột san hô mỗi năm.
Thi thoảng, khi lặn biển,
tôi đưa mắt ra khỏi bìa kẹp hồ sơ
và nhìn thấy dòng cát từ cá mó rơi xuống như mưa.
Lần tới khi nằm dài ở bãi biển đầy cát trắng
hãy nghĩ đến cá mó nhé.
(tiếng cười)
Thứ ba, chúng có rất nhiều vẻ ngoài.
Vằn và sọc, xanh mòng két, đỏ tía
vàng, cam, chấm bi,
cá mó đóng vai trò quan trọng
tạo nên vẻ sặc sỡ cho rạn san hô.
Không chỉ vậy, với phong cách diva đích thực,
chúng có nhiều trang phục để thay đổi suốt cả đời.
Trang phục vị thành niên,
trung niên
cuối cùng, là ngoại hình đến cuối đời.
Thứ tư, trong lần thay đổi trang phục cuối,
chúng đổi luôn giới tính từ nữ sang nam,
gọi là lưỡng tính tuần tự.
Cá đực lớn sẽ giao phối với bầy cá cái để đẻ trứng.
Chế độ một vợ một chồng chắc chắn không phải là hiện trạng tự nhiên.
Và cá mó là ví dụ của vẻ đẹp giao phối đa dạng.
Thứ năm, đáng kinh ngạc nhất,
khi trú ngụ trong rạn san hô vào ban đêm,
cá mó tiết ra một bọc nhầy từ một tuyến trong đầu,
bao bọc lấy toàn bộ cơ thể,
ngăn kẻ thù ngửi thấy,
bảo vệ khỏi vật kí sinh
giúp chúng ngủ ngon hơn.
Tôi nghĩ là điều này tuyệt vời làm sao!
(tiếng cười)
Đây là lời tỏ tình của tôi dành cho cá mó.
Tôi yêu vẻ ngoài lòe loẹt,
cách chúng dọn sạch tảo, sinh ra cát trắng và thay đổi giới tính.
(tiếng cười)
Nhưng tôi cũng buồn cho chúng.
Hiện nay, cá mú và cá hồng bị đánh bắt quá mức
ngư dân đang nhắm đến cá mó.
Những người lặn biển săn cá bắt cá lớn,
cá mó xanh dương đậm cầu vồng nay trở nên cực kì hiếm,
cá nhỏ thì bị dính vào các lưới và bẫy.
Là một nhà hải dương học độc thân,
tôi có thể nói với bạn rằng không còn nhiều cá dưới đại dương đâu.
(tiếng cười)
Và tôi yêu cả nơi ở của chúng,
những rạn san hô
đã từng rực rỡ như nền văn hóa vùng Caribe,
đầy sắc màu như các công trình kiến trúc
và nhộp nhịp như lễ hội.
Do thay đổi khí hậu,
cùng với nạn đánh bắt quá mức và ô nhiễm,
các rạn san hô có thể sẽ biến mất trong 30 năm tới.
Cả hệ sinh thái sẽ bị xóa sổ.
Điều này gây thiệt hại nặng nề vì hàng triệu người trên khắp thế giới
sống dựa vào san hô để có cái ăn và thu nhập.
Hãy hiểu điều đó.
Một chút tin tốt là, những nơi như
Belize, Barbuda và Borneo đang ra sức bảo vệ cá mó.
Nhiều khu vực bảo tồn được thiết lập
để bảo vệ toàn hệ sinh thái.
Đây là những nỗ lực quan trọng, nhưng chưa đủ.
Khi tôi đứng đây hôm nay,
chỉ mới có 2.2% đại dương được bảo vệ.
Trong khi đó, 90% cá lớn
và 80% cá nhỏ ở các rạn san hô Caribe
đã biến mất.
Chúng ta đang ở giữa kỳ Đại tuyệt chủng lần sáu.
Và lần này là do chính chúng ta, con người, gây ra.
Chúng ta cũng có giải pháp.
Đảo ngược biến đổi khí hậu và đánh bắt quá mức,
bảo vệ một nửa đại dương và ngăn chặn các chất ô nhiễm từ đất liền.
Nhưng đó là những chiến lược quy mô lớn
cần thay đổi cả hệ thống
và chúng ta chưa thực sự hành động.
Dù vậy, mỗi chúng ta đều có thể góp phần,
bằng bầu cử, bằng ngôn luận và lựa chọn thức ăn,
bằng kĩ năng và bằng tiền.
Chúng ta phải thay đổi thói quen sinh hoạt
và chính sách nhà nước.
Chúng ta phải cải cách văn hóa.
Xây dựng cộng đồng hướng đến giải pháp
là điều quan trọng nhất.
Tôi sẽ không bao giờ bỏ cuộc
trong việc bảo vệ và khôi phục hành tinh xinh đẹp này.
Mỗi môi trường sống được bảo vệ,
mỗi 0.1 độ ngăn chặn được trong sự nóng lên toàn cầu
đều rất quan trọng.
Động lực của tôi không phải là hy vọng
mà là khát khao đóng góp.
Bởi tôi không biết kể câu chuyện
về loài cá mó và những rạn san hô tôi yêu
sao cho có hậu.
Xin cảm ơn.
(vỗ tay)
我想和你们分享一个爱情故事。
但这个爱情故事没有快乐的结局。
从前，我曾是一个倔强的 五岁小女孩，
立志成为一名海洋生物学家。
34 年、400 次潜水、 和 1 个博士学位后，
我仍旧深深地着迷于 浩瀚的海洋。
我在加勒比海地区和当地的渔业
共事了十年时间，
我们计算鱼量、采访渔夫、
重新设计渔具、以及制定政策。
我一直在帮助那些 在食品安全、就业、文化方面，
都仰赖于海洋的地区
寻找可持续性的管理方式。
在探索的过程中， 我爱上了
一种鱼。
加勒比海珊瑚礁群地区 栖息着 500 多种鱼类，
唯独一种让我 情有独钟，
那就是鹦嘴鱼。
鹦嘴鱼分布于 世界各地的珊瑚礁群里，
共 100 种不同品类，
能长到一米多长，
二十多公斤重，
但，这些都不重要。
我想和你们说说鹦嘴鱼拥有的 五个超凡绝伦、与众不同之处。
首先，它们有着鹦鹉喙一般的嘴巴，
强劲的咬合力能嚼碎珊瑚，
但以吃藻类为主。
它们可谓是珊瑚礁里的割草机。
这就很妙了。因为地面上 的污水和肥料流入海中，
会导致水体的富营养化， 藻类的过量生长，
从而引起珊瑚礁的退化。
像鹦嘴鱼这样能减少 藻类富集的食草动物
在珊瑚礁里
少之又少。
妙处之二：
食物消化后， 它们会拉出白色细沙样的粪便。
一只鹦嘴鱼每年 能产出超过 380 公斤的
这种细碎珊瑚粒。
有时，我会在潜水的中途，
把目光从书写板上移开，
看见一束束鹦嘴鱼粪便 如雨丝般落下。
下次，当你享受热带雨林 洁白细腻的沙滩时，
也许要感谢鹦嘴鱼。
（笑声）
第三点，它们变幻多端，风采各异。
斑点、条纹、青绿、桃红、
明黄、橙红、波点……
鹦嘴鱼让珊瑚礁更加 美轮美奂、色彩纷呈。
此外，作为百变天后，
整个生命周期， 它们要换好几个行头。
从青涩纯真，
到明艳风情，
再到成熟韵味。
第四点，伴随着最后一次变装， 鹦嘴鱼的性别也将由雌转雄，
专业术语为顺序性雌雄同体。
成熟雄鱼的身边聚集起 众多雌鱼，产下鱼卵。
异性一夫一妻制 显然不是自然界的常态。
而鹦嘴鱼为这种
多样化的繁殖策略代言。
第五点，也是最神奇的，
有时在夜里，鹦嘴鱼 围拢在礁石的一隅，
它们的头部腺体 分泌出的粘液形成了一个气泡，
包裹住整个鱼身。
这样，捕食者们就闻不到 它们的气味，
还能隔绝寄生虫，
它们就在泡泡里睡大觉。
也太酷了吧！
（笑声）
这就是我对鹦嘴鱼 爱的表白，
为这条纷华靡丽、
酷爱藻类、 能拉出 白沙粪便的变性鱼。
（笑声）
然而，爱之深，伤之切。
随着石斑鱼和红鱼 被过度捕捞而数量骤减，
渔夫们把目光转向了鹦嘴鱼。
以往常见的品种被人们 用鱼枪射杀，濒临灭绝，
紫鹦嘴鱼和虹彩鹦嘴鱼 几乎已经消失了踪迹，
渔夫们的网叉正扫荡着 更稀有的品种。
作为一名单身的海洋生物学家，
我可以很负责任地告诉大家，
海里的鱼真的没那么多。 （英语俚语反用：并非天涯各处有芳草）
（笑声）
接下来我要说说 鹦嘴鱼赖以生存的家园，
珊瑚礁。
曾几何时，它们就如 加勒比海域的文化般生机蓬勃，
如建筑般缤纷，
如嘉年华般热闹。
然而由于气候变化、
过度捕捞、环境污染 诸多问题的侵扰，
珊瑚礁可能会在 未来 30 年内彻底消失。
整个生态系统将毁于一旦。
这种打击是毁灭性的，
因为全世界数以亿计的人口
靠珊瑚礁填饱肚子和谋生。
大家认真想想。
好消息是，
在伯利兹、巴布达、博内亚等地区， 人们已经采取了积极行动，
保护这至关重要的鹦嘴鱼。
同时，越来越多的地方 正在建立保护区，
保护整个生态系统。
这些努力意义非凡， 但还不够。
就拿现在来说吧，
全球受保护的海洋面积仅占 2.2%，
与此同时，加勒比珊瑚礁群区域的
90% 的大鱼和 80% 的珊瑚
已经消失了。
我们正处在第六次生物大灭绝。
而我们人类， 就是始作俑者，
我们也不是没有办法。
对抗气候变化， 禁止过度捕捞，
保护海洋生态，
禁止地面污染流入海洋。
但这些长期而深远的行动
亟需系统性的改革，
而我们竟然还在 慢腾腾地浪费时间。
在座的每一个人， 都可以有所贡献——
通过投票、呼吁、食物选择、
专业技能和捐款。
我们必须改革公司规范
和官方政策。
我们必须转变文化。
建立以解决问题为核心的组织
是最重要的一环。
我永远不会放弃
保护并重建我们美丽的地球。
我们所保护的每一寸土地，
所防止的每 0.1 度气温的上升，
都是努力的意义。
我庆幸，支撑着我的 不是毁灭后希望的微光，
而是阻止毁灭发生的信念。
因为我真的不知道，
该如何诚实地对你们讲述
关于鹦嘴鱼和珊瑚礁的快乐结局。
谢谢。
（掌声）
我想和你們分享一個愛情故事。
但這個故事沒有美好結局。
很久以前，還是個固執五歲小孩的我
決定要成為海洋生物學家。
經過 34 年、四百次水肺潛水、 取得博士學位後，
我依舊深深迷戀著海洋。
我花了十年研究 加勒比海地區的漁業社區，
計算魚的數量、訪問漁人、
重新設計漁具，並發展政策。
我協助找出永續經營的可能模式，
提供一切必須仰賴海洋來確保 糧食安全、工作、文化的地區。
在這一切之中我陷入熱戀。
對象是一隻魚。
超過五百種魚種 住在加勒比海的珊瑚礁上，
但讓我無法忘懷的
是鸚鯉。
鸚鯉住在世界各地的珊瑚礁上，
品種有上百種，
牠們可以長到超過一公尺長、
20 公斤重，
不過講這個沒意思。
我想告訴你們關於這些魚 五件神奇的事。
首先，牠們的嘴跟鸚鵡的喙一樣，
強到足以咬珊瑚，
不過牠們平常尋覓的是海藻。
牠們是礁的除草機。
這很重要，因為 很多礁都長滿了海藻，
因為從陸地流出的廢水和肥料 造成的營養鹽汙染。
礁上像鸚鯉這樣的 草食動物實在太少了，
無法除去所有的海藻。
再來，第二件神奇的事：
牠們吃完之後會排泄出細緻的白沙。
一隻鸚鯉每年可以製造 超過 380 公斤
這種粉狀珊瑚。
有時我潛水
會將視線從手寫板移開，
只為了看鸚鯉糞便的軌跡如雨降下。
所以下次你在熱帶白沙灘上 消磨時間的時候，
也許該感謝鸚鯉。
（笑聲）
第三點，牠們有好多種造型。
斑紋、線條、鴨綠色、洋紅色、
黃色、橘色、圓點，
鸚鯉是讓珊瑚礁 色彩繽紛的最大功臣。
此外，牠們換上 真正的女名伶風格時，
有多套不同劇服在生活中登場。
青少年打扮、
中年服裝
和晚年裝扮。
第四，最後這套變裝 會讓牠們變性，由女變男，
術語稱為「循序之雌雄同體」。
這一大群公魚 會聚集在母魚閨房產卵。
異性戀一夫一妻制 實在不是大自然的常態。
鸚鯉是多樣化繁殖策略之美的典範。
第五點也是最神奇的一點，
有時鸚鯉晚上 在珊瑚礁深處窩著的時候，
牠們會從頭部腺體分泌黏液泡泡，
來包覆全身。
這招能夠遮掩牠們的香味， 避開食肉動物，
保護牠們遠離寄生生物，
如此就能一夜好眠。
這超酷的吧？
（笑聲）
這是我對鸚鯉的真愛告白，
因為牠們炫麗、
吃海藻、排沙子和變性的光環。
（笑聲）
但隨著這份愛而來的是心碎。
現在石斑魚和鯛魚都被過度捕撈，
漁人轉向鸚鯉。
射矛打魚帶走較大的魚種，
午夜藍鸚鯉和彩虹鸚鯉 現在已非常稀少，
漁網和誘鉺將較小的魚種一網打盡。
身為海洋生物學家和一介平民，
我可以告訴你，
其實海裡沒有那麼多魚。
（笑聲）
而且，我愛牠們的家，
也就是那些珊瑚礁，
一度如加勒比海文化般活躍，
如建築般繽紛，
如嘉年華般熱鬧。
由於氣候變遷，
加上過度捕撈和污染，
珊瑚礁可能在 30 年內消失。
整個生態會被消滅。
這件事讓人非常沮喪。
因為世界上有上億人
仰賴珊瑚礁供給他們營養和收入。
請了解這一點。
好消息是：
有些地方，像貝里斯、巴布達 和波納爾都在保護這些重要的魚，
非常重要的鸚鯉。
同時，越來越多地方在建立保護區，
保護整個生態系統。
這些努力都很關鍵，但都還不夠。
今天我站在這裡的同時，
只有 2.2% 的海洋受到保護。
此時，有 90% 的大魚，
和 80% 的加勒比海礁
都已經消失。
我們正歷經第六次大滅絕。
我們人類是罪魁禍首。
我們也有解決方法。
扭轉氣候變遷和過度捕撈、
保護一半的海洋、
阻擋來自陸地的污染。
但這些都是很大規模的任務，
需要系統變化，
事態緊急，我們卻在慢慢耗時光。
然而，我們每個人都能盡一己之力。
藉由我們的選票、聲音、食物選擇、
技能和財富。
我們必須改造企業的行事
和政府的政策。
我們必須徹底改變文化。
以解決方法為中心來建立社群
是最重要的事。
我永遠都不會放棄
繼續保護和修復這個壯麗的星球。
我們保護的每一分棲息地，
即使我們只能防止暖化 0.1 度，
都還是很重要。
還好我不僅是懷抱著希望，
而是渴望能更有助益。
因為我不知道要怎麼在真誠的演說中
提及我珍愛的鸚鯉和珊瑚礁，
而牠們沒有美好結局。
謝謝。
（掌聲）