HOW DID THE UNMONASTERY IDEA COME ABOUT?
The idea for the unMonastery
has now been going for 16 months.
It came about in a session
at the first unconference in Strasbourg.
It was a room of about 30 people
who came together with the realization that,
in order to continue to do the work
that they were doing and not burn out,
not become alienated,
there was the need to build a strong foundation
or what I refer to as an infrastructure
on which to do that work.
Because although people refer to things
like the sharing economy
as a great evolution or paradigm shift or whatever,
despite how great we may think this is,
in our experiences with it,
it doesn't really cut the mustard
when it comes to actually feeding outselves
or paying rent and stuff like that.
So the unMonastery evolved from that conversation of
what we need is a physical space
because none of us really use that much money,
funding isn't necessarily needed
for a lot of the stuff that we execute on
because it's skill-based, it's code-based,
the tools are normally free
and if they're not free we can probably build them.
What we do struggle with is having
property and space in which to do those things.
So that was the kind of natural conversation
that evolved that led us to say "Let's start a set of spaces".
WHY "unMonastery"?
The reason why we adopted the name "unMonastery"
is because we wanted to create a space
that doesn't necessarily have a fixed purpose
but is kind of multi-use
so when we thought about the different kinds of spaces
that have existed throughout history
we thought about the monastery because of the way
they have never really had this fixed purpose:
that they would brew beer,
there was scripture,
there was prayer and worship,
there was a completely different set of actions
that were executed in these spaces
which seemed to mirror the way in which we wanted
to construct a new space
and we looked to other existing structures
such as hackerspaces
and thought there was something incredibly useful and powerful
in those kinds of structures
and particularly their spread.
But one of the things we struggled with is that
hackerspaces don't necessarily have a civic or social contract
with the communities in which they are based
and generally serve the individuals,
whether it be hobbies or personal projects
and things like that.
So the monastery seemed like an interesting model
because it had the same kind of silo approach
that the hackerspaces have
but also has
this kind of social contract and interaction with its community.
Since coining that term as a group actually
if you begin to look at what the monasteries were doing
in the early seventh or eighth century
you begin to realize that maybe the name should have been
REmonastery, because the contribution
that monks and monastic life made to communities
in terms of building the infrastructure and things like that
is actually a lot of what we're attempting to do.
HOW DID THE IDEA BECOME A PROTOTYPE?
So after the first conference the idea did stick
but we didn't really get very far in its development
and we continued to have conversations,
and write documents, and try and think:
how do we get something like this off the ground?
and it wasn't until the 2nd conference in December of last year
that we all sat down, we were like
"Okay, of all the things that we've spoken about
this is the project that we're most committed to".
And in the space of three days
we worked together to formalize some of the structure
of what the space might look like.
We mined the metaphor of the monastery,
begun to think about what would monastic principles
look like in this sense,
and built the website, created the logo,
put out an initial call for applications,
that asked quite a lot of complex and difficult questions
of anybody that wanted to apply,
because we saw this is like a real pledge of commitment.
Five or six edgeryders came forward and said
"yes I would fully commit to this project,
were you to establish it somewhere".
And coupled with that we have Alberto Cottica,
who is one of the the founding members of Edgeryders,
and he was working with Matera 2019
in the [European] City of Culture [2019] bid,
and it was only in this context the we had the opportunity
to offer this as a potential model
and Matera was interested and said yes
and so that's kind of,
in terms of necessity of realizing the project,
how we end up in Matera.
But I think it's really important to understand,
particularly when I came here for the first time,
that it's an incredible place
but one can't describe to other people;
and the generosity
and the way in which the community
here has interacted with us
makes it seem like
it almost couldn't start in any other place!
WHAT'S THE FOCUS FOR unMonastery?
Edgeryders originally developed within a policy context,
so the unMonastery does have a policy slant.
But [it] is much more focused on constructing a model
that can create meaning and can create a safe space
in which to articulate that meaning.
But in the present moment there are a set of problems
that the unMonastery has kind of been constructed to solve
by combining them.
So the 3 primary issues that the unmonastery is focused on is
- high unemployment, particularly on the part of
skilled people graduating from University
- a massive amount of unused housing stock,
and commercial stock, throughout Europe
- and with the onset of austerity you see
the rolling back of states service provision
and the need to plug that gap if we're to continue.
And then there's 2 other things that are less primary, but that's
- brain drain from small towns and cities to capital cities.
There's the desire to roll that back in some way,
and unMonastery is very firmly a model
that can only be used in the context of small towns and cities,
and never be placed in the capital city
because it's just not appropriate.
- and the last thing is a particular focus
on creating resilient processes, infrastructure,
and ways of working that can be sustainable
in the event of future and existing crises.
So I think those things are really fundamental
to what the unmonastery essentially is
WHAT'S HAPPENING HERE IN MATERA,
AND WHAT'S NEXT FOR unMonastery?
The unMonastery project has been
quite a heavy thing to carry
because there hasn't been any money involved.
Edgeryders is already
quite a precarious distributed network of people.
At the second conference, when we really knew
that we were going to do it,
I stepped forward and said that I would facilitate
and administrate the project
but that would not mean that I was in any way its sole owner
or that I would get to make specific decisions
and I've tried to extricate myself
as much as possible from that process.
So this is probably the first real opportunity
since that moment
to come together again as a community
and to feed in all of the things that we've been thinking
and roughly sketching out online
since that conference in December of last year,
and really solidify what the challenges are,
punch holes in the existing model,
and figure out how we can make something like this
effective in 4 months
because it is only really a prototype,
so there's a lot to build, and construct, and agree on
before we actually turn up here in February.
So the things going forward is
establishing clearer roles for the people
who've stepped forward to be involved in the project,
to accept a series of applications
that have been made meet the criteria of
[addressing the] challenges that exist within Matera
and I think also what has arisen out the last 24 hours
is the need to keep this building alive
between now and February.
So there's a stack of other things that need doing
but I would say that's probably the list of priorities.
Wie kam es zur Idee „unMonastery“?
Die Idee für das unMonastery
gibt es jetzt seit sechzehn Monaten.
Alles hat während einer Sitzung
der ersten Un-Konferenz in Straßburg angefangen.
Da waren etwa 30 von uns im Raum
und wir haben zusammen gemerkt, dass
um unsere Arbeit fortzuführen,
ohne Nervenzusammenbrüche und ohne uns dabei zu entfremden,
wir eine solide Grundlage schaffen müssen
- ich nenne es die Infrastruktur -
um unsere weitere Arbeit zu erleichtern.
Die Tatsache ist dass, obwohl schon viele Personen über Sachen wie
die „Sharing Economy“ [Wirtschaft des Teilens] sprechen,
so als ob es ein großer Schritt vorwärts, ein Paradigmenwechsel oder so etwas wäre.
Aber auch wenn wir denken dass dies großartig ist
und großartige Erfahrungen damit machen,
liefert es nicht das gewünschte Ergebnis
sobald es darum geht, sich zu ernähren,
die Miete zu zahlen, oder ähnliches.
Auf dieser Weise hat sich unMonastery während dem Geschpräch entwickelt.
So in etwa: Wir brauchen da Räumlichkeiten.
Weil, niemand von uns braucht viel Geld
und Fremdkapital ist nicht unbedingt notwendig
für viele der Aktivitäten die wir unternehmen,
da diese auf Fähigkeiten basieren, und auf Software.
Die Hilfsmittel dafür sind zumeist gratis,
für wo sie nicht gratis sind, können wir sie meist selbst herstellen.
Unser größtes Problem bleibt, dass wir einen Ort, Platz brauchen
an dem das Ganze gemacht werden kann.
Als natürliche Folgerung haben wir gesagt
„Schaffen wir doch eine Anzahl solcher Räume.“
Warum „unMonastery“?
Der Grund wofür wir dem Namen „unMonastery“ gewählt haben,
liegt daran dass wir eine Raum schaffen wollten
welcher nicht unbedingt einen festen Zweck haben soll,
sondern eine Art von Mehrzweck-Raum.
Als wir über die verschiedenen Typen von Räumen nachgedacht haben
welche es im Verlauf der Geschichte gegeben hat,
sind uns die Klöster eingefallen,
da sie nie wirklich einen festen Zweck hatten.
Es wurde Bier produziert,
es ging um religiöse Literatur,
es wurde gebetet und Gott verehrt.
Es gab also eine Vielzahl an Tätigkeiten
die innerhalb dieser Räume unternommen wurden.
Das schien am besten unserer Vorstellung zu entsprechen
wie wir diesen neuen Raum schaffen wollten.
Wir haben uns auch schon existierende Einrichtungen angeschaut,
zum Beispiel Hackerspaces,
und haben uns dabei gedacht, dass diese Art Räume etwas unglaublich Nützliches und Effektives haben,
insbesondere ihre Verbreitung.
Aber einer der Aspekte der für uns nicht funktionierte
ist dass die Hackerspaces nicht unbedingte eine gesellschaftliche oder soziale Vereinbarung haben
mit den lokalen Gesellschaften in denen sie sich befinden.
Meistens dienen sie den Einzelnen,
ob es sich um Hobbys oder persönliche Projekte handelt
und ähnliches.
Deshalb erschien uns den Kloster wie ein interessantes Modell
weil es denselben Ansatz der Konzentration an einem Ort hat
wie ihn die Hackerspaces haben
aber auch
eine Art von sozialen Vertag und Austausch mit der umgebenden Gesellschaft.
Nachdem dieser Begriff in der Gruppe geprägt wurde,
wenn man auf die Tätigkeiten der Klostern
Anfang des 7. oder 8. Jahhundert zurückschaut,
fängt man an zu verstehen, dass der Name vielleicht
reMonastery [Wieder-Kloster] hätte sein sollen, da der Beitrag der Ordensmitglieder
und des Klosterlebens
(besonders was dem Bau von Infrastruktur und ähnliches für damaligen Gemeinschaften angeht)
viel von dem hat, was wir zustande bringen möchten.
Wie ist die Idee zu einem Prototyp geworden?
Nach der ersten Konferenz war die Idee zwar da,
aber wir kamen mit der Umsetzung nicht wirklich voran.
Wir haben weiter darüber diskutiert,
Dokumente verfasst, und haben uns dabei gefragt:
Wie können wir so etwas starten?
Erst bei der zweiten Konferenz in Dezember letzten Jahres
haben wir uns zusammengefunden und gesagt:
„Ok, aus den vielen Themen die wir besprochen haben,
dies ist das Projekt an dem wir am meisten beteiligt sind.“
Innerhalb der folgenden drei Tage
haben wir zusammen daran gearbeitet, Teile der Struktur zu formalisieren
und daran, wie wohl die Raumlichkeiten aussehen würden.
Wir haben die Metapher des Klosters weiter ausgebaut,
und begonnen darüber nachzudenken: Wie würden die Prinzipien des Klosterlebens hier aussehen?
Wir haben die Website erstellt, ein Logo gemacht,
haben einen ersten Aufruf für Bewerbungen online gestellt.
Darin wurden viele komplexe und schwierige Fragen gestellt
an alle, die sich bewerben wollen.
Wir haben es als eine glaubwürdige Absichtserklärung betrachtet.
Fünf oder sechs Edgeryders haben sich gemeldet und dabei gesagt:
„Ja, ich möchte mich voll an diesem Projekt beteiligen,
um es irgendwo zu verwirklichen."
Darunter war auch Alberto Cottica,
einer der Gründungsmitglieder von Edgeryders,
und hat auch mit „Matera 2019“ gearbeitet
bzgl. der Bewerbung als „Europäische Kulturhauptstadt 2019“.
Nur dank diesem Kontext konnten wir
der Stadt Matera unMonastery als mögliches Projekt anbieten,
und Matera war interessiert und hat ja gesagt.
Auf diese Weise,
aus der Notwendigkeit heraus das Projekt umzusetzen,
sind wir nach Matera gekommen.
Ich glaube aber, dass es sehr wichtig ist zu verstehen, dass
– besonders als ich zum ersten Mal hierher angekommen bin –
dass es sich um einen unglaublichen Ort handelt,
den man anderen gar nicht beschreiben kann.
Die Großzügigkeit,
sowie die Art und Weise wie die lokale Bevölkerung
mit uns umgeht,
lässt es so aussehen,
dass wir fast nirgendwo sonst hätten anfangen können.
Worauf konzentriert sich unMonastery?
Zu Beginn hat sich Edgeryders im Bereich der Politik und gesellschaftlichen Richtlinien entwickelt,
deshalb verfügt auch unMonastery über eine entsprechende Seite.
Aber unMonastery ist viel stärker auf die Entwicklung eines Modell fokussiert,
das Bedeutung erzeugen kann, und einen geschützen Raum,
in dem diese Bedeutung artikuliert werden kann.
Zur Zeit haben wir eine Reihe von Problemen,
und man kann sagen dass unMonastery hier gegründet wurde,
um diese in einer kombinierten Form zu lösen.
Die drei wichtigsten Herausforderungen
auf die sich unMonastery konzentriert, sind:
hohe Arbeitslosigkeit,
besonders unter qualifizierten Leuten,
die gerade von der Universität kommen;
eine enorme Menge von ungenutzten
Geschäfts- und Wohngebäuden in ganz Europa,
sowie - durch die Verbreitung und Verschärfung der Sparmaßnamen -
der Bedarf die enstehenden Lücken im Wohlfahrtssystem zu füllen (wenn das so weitergeht).
Weiters gibt es zwei zusätzliche Aufgabenbereiche, die weniger untergeordnet sind:
einerseits der Talentschwund, von kleineren und mittleren Städten
in die Großstädten, und unMonastery will das in der einen oder anderen Art rückgängig machen.
unMonastery ist explizit ein Modell welches
nur innerhalb kleineren und mittleren Städten funktionieren kann,
und das nie in einer Großstadt eingestetzt werden kann, weil es gar nicht dafür tauglich ist.
Zuletzt ist das noch die besondere Aufmerksamkeit
auf den Aufbau widerstandsfähiger Prozesse,
Infrastrukturen und Arten zu Arbeiten, die auch in Fällen von zukünftigen und gegenwärtigen Krisen
aufrecht erhalten werden können.
Ich denke dass sind wirklich grundlegenden Aufagenbereiche für unMonastery.
Was passiert hier in Matera, und was ist der nächste Schritt für unMonastery?
Das Projekt unMonastery hat sich als ziemlich schwer zu Tragen erwiesen,
weil kein Geld darin involviert ist. Edgeryders ist ja ein Netzwerk,
von Leuten, die bereit in einer präkeren Lage sind.
Bei der zweiten Konferenz, als wir sicher waren, dass wir es tatsächlich gemacht hätten,
habe ich mich gemeldet und dabei gesagt, dass ich das Projekt ermöglichen und verwalten würde.
Aber das hieß natürlich nicht dass ich der Besitzer bin
noch dass ich spezifische Entscheidungen treffen darf.
Ich habe versucht soweit wie möglich mich klar darüber zu äußern.
Es handelt sich also praktisch um die erste gute Gelegenheit
seit damals, uns alle als Gemeinschaft zu treffen
und unsere neuesten Gedanke mitzuteilen,
die wir meistens schon online angesprochen haben,
eben seit der Konferenz in Dezember des letzten Jahres.
Und um die Herausforderungen besser zu verstehen,
das existierende Modell auf Schwachstellen zu prüfen,
und herauszufinden, wir wir es innerhalb von vier Monaten zu etwas Wirksamem machen können –
weil es sich eigentlich noch immer um ein Prototyp handelt,
der also noch viel Arbeit, Koordination und Aufbau braucht
bevor wir hierhin im Februar zurückkommen.
Die nächsten Schritte wären also:
klare Rollen zu etablieren für jene, die sich für das Projekt engagiert haben.
Und dass wir eine Anzahl von Bewerbern akzeptieren, die sich bereits beworben haben
und die die Kriterien der Herausforderungen zu erfüllen, die es hier in Matera gibt.
Und ich denke auch, wie sich in den letzten 24 Stunden gezeigt hat, die Notwendigkeit
dieses Gebäude von heute bis Februar „am Leben zu halten“.
Es gibt also ein Haufen andere Sachen die erledigt werden müssen,
ich glaube aber dass diese die Prioritäten sind.
Πως προέκυψε η ιδέα του μη-Μοναστηριού
.
Η ιδέα του μη-Μοναστηριού
εκτυλίσσεται εδώ και 16 μήνες.
Προέκυψε σε μια συνεδρίαση
του πρώτου μη-συνεδρίου στο Στρασβούργο.
Ήταν μια συνεδρία περίπου 30 ανθρώπων
που κατέληξαν στην κοινή διαπίστωση ότι,
για να συνεχίσουν να κάνουν τη δουλειά
που έκαναν και να μην "καούν"
και να μην αποξενωθούν/υποχωρήσουν
ήταν ανάγκη να δημιουργήσουν ένα ισχυρό ίδρυμα
ή αυτό που λέω υποδομή
μέσω της οποίας να κάνουν την ίδια εργασία.
Επειδή, παρά το ότι οι άνθρωποι αναφέρονται σε ζητήματα
όπως η "οικονομία του διαμοιρασμού"
σαν μια μεγάλη εξέλιξη ή παράδειγμα μεταβολής ή οτιδήποτε τέτοιο
παρά το πόσο μεγάλο μπορεί να νομίζουμε είναι αυτό
η εμπειρία μας με αυτό
στην πραγματικότητα δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες μας
όταν το θέμα έρχεται στο να καλύψουμε τις διατροφικές μας ανάγκες
ή να πληρώσουμε το ενοίκιο και τέτοιου είδους θέματα
Έτσι, το μη-Μοναστήρι συμπέρανε απ αυτή τη συζήτηση ότι
αυτό που χρειαζόμαστε είναι ένας φυσικός χώρος
επειδή κανείς από εμάς δεν χρησιμοποιεί τόσο πολύ το χρήμα
η χρηματοδότηση δεν είναι απαραίτητα αναγκαία
για πολλά από τα πράγματα που κάνουμε
επειδή αυτά βασίζονται στις ικανότητες, είναι κωδικοποιημένα,
τα εργαλεία είναι συνήθως ελεύθερα-δωρεάν
και αν δεν είναι δωρεάν μπορούμε πιθανώς να τα φτιάξουμε.
Αυτό για το οποίο παλεύουμε είναι να έχουμε
ιδιοκτησία και χώρο μέσα στον οποίο να κάνουμε αυτά τα πράγματα.
Αυτή ήταν λοιπόν η φύση της συζήτησης
που εκτυλίχθηκε και μας οδήγησε στο να πούμε "Ας ξεκινήσουμε να δούμε μια σειρά από χώρους".
ΓΙΑΤΙ "μη-Μοναστήρι";
Ο λόγος για τον οποίο υιοθετήσαμε το όνομα "μη-Μοναστήρι"
είναι επειδή θέλαμε να δημιουργήσουμε ένα χώρο
που δεν έχει απαραίτητα ένα συγκεκριμένο σκοπό
αλλά έναν χώρο που να έχει κατά κάποιον τρόπο πολλές χρήσεις
έτσι λοιπόν, όταν σκεφτήκαμε τα διάφορα είδη χώρων
που υπήρξαν ιστορικά
σκεφτήκαμε το μοναστήρι γιατί τα μοναστήρια
δεν είχαν ποτέ στην πραγματικότητα ένα δεδομένο σκοπό:
έτσι, κατασκεύαζαν μπύρα
υπήρχαν ιερά κείμενα
υπήρχε προσευχή και εκκλησιασμός
υπήρχε μια σειρά από διαφορετικές δραστηριότητες
που διεξάγονταν μέσα σε αυτούς τους χώρους
γεγονός που έμοιαζε με τον τρόπο που εμείς θέλαμε
να κατασκευάσουμε έναν νέο χώρο.
Κοιτάξαμε και άλλες υπάρχουσες δομές
όπως τα "hackerspaces" (χώροι συνάντησης hackers)
και σκεφτήκαμε ότι υπάρχει κάτι το πολύ χρήσιμο και δυνατό
σε αυτού του είδους τις δομές
ιδιαίτερα η εξάπλωσή τους.
Αλλά ένα από τα θέματα που μας προβλημάτισαν ήταν ότι
τα hackerspaces δεν έχουν απαραίτητα κάποιο αστικό ή κοινωνικό συμβόλαιο
με τις κοινωνίες στις οποίες βρίσκονται
και γενικά εξυπηρετούν τα άτομα,
τα χόμπι τους ή τα προσωπικά τους σχέδια
και τέτοιου είδους πράγματα.
Έτσι, το μοναστήρι φάνηκε ένα ενδιαφέρον μοντέλο
επειδή είχε την ίδια κάθετη προσέγγιση
που έχουν τα hackerspaces
αλλά επίσης διαθέτει
αυτό το είδος του κοινωνικού συμβολαίου και την αλληλεπίδραση με την κοινωνία στην οποία βρίσκεται.
Αφού επινοήσαμε ως ομάδα αυτό τον όρο
αν αρχίσει κανείς να βλέπει ποιες ήταν οι δραστηριότητες στα μοναστήρια
στις αρχές του 7ου η 8ου αιώνα
αρχίζει να συνειδητοποιεί ότι ο όρος ίσως θα έπρεπε να είναι
Ξανά-μοναστήρι, επειδή η συνδρομή
των μοναχών και της μοναστικής ζωής στις κοινωνίες
στο επίπεδο του χτισίματος υποδομών και σε τέτοιου είδους θέματα
αποτελούν στην πραγματικότητα ένα μεγάλο κομμάτι αυτών που επιχειρούμε και εμείς να κάνουμε
ΠΩΣ Η ΙΔΕΑ ΕΓΙΝΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ;
Έτσι λοιπόν, μετά την πρώτη συνεδρίαση η ιδέα αδυνατούσε να προχωρήσει
και δεν καταφέραμε να την προχωρήσουμε αρκετά
και συνεχίσαμε να συζητάμε
να γράφουμε κείμενα, να προσπαθούμε και να σκεφτόμαστε:
πως υλοποιούμε κάτι τέτοιο;
και πριν την 2η συνεδρίαση το Δεκέμβριο του προηγούμενου χρόνου
καθίσαμε όλοι μαζί και είπαμε
"Απ όλα τα πράγματα για τα οποία έχουμε συζητήσει
αυτό είναι το σχέδιο στο οποίο είμαστε όλοι περισσότερο αφοσιωμένοι".
Και μέσα σε 3 μέρες
δουλέψαμε όλοι μαζί για να τυποποιήσουμε κάποιες από τις δομές
σχετικά με το πως θα μπορούσε να μοιάζει ο χώρος.
Αξιοποιήσαμε τη μεταφορά του μοναστηριού,
αρχίσαμε να σκεφτόμαστε για πως θα διαμορφώνονταν οι μοναστικές αρχές
στο δικό μας πλαίσιο
φτιάξαμε την ιστοσελίδα, δημιουργήσαμε το σήμα
απευθύναμε ένα αρχικό κάλεσμα για αιτήσεις
που ρωτούσαν αρκετές δύσκολες και πολύπλοκες ερωτήσεις
σε όποιον ήθελε να κάνει αίτηση
και αυτό γιατί αντιληφθήκαμε ότι το να συμμετέχει κανείς σε κάτι τέτοιο ήταν μια ισχυρή δέσμευση για τον ίδιο.
5-6 edgeryders(καβαλάρηδες των ορίων) δέχτηκαν την πρόκληση και είπαν
"ναι δεσμεύομαι απόλυτα σε αυτό το σχέδιο
το οποίο θα εγκαθιδρύσουμε κάπου"
Σε συνδυασμό με το γεγονός ότι έχουμε τον Alberto Cottica,
που είναι ένα από τα ιδρυτικά μέλη των Edgeryders
ο οποίος εργαζόταν στο σχέδιο Μαδέρα 2019
στην προσπάθεια να γινει η Μαδέρα Ευρωπαϊκή Πολιτιστική Πρωτεύουσα 2019,
μόνο μέσα σε αυτό το πλαίσιο είχαμε την ευκαιρία
να προσφέρουμε την ιδέα μας σαν ένα πιθανό μοντέλο
και η Μαδέρα ενδιαφέρθηκε και είπε το ναι
και κάπως έτσι,
για λόγους αναγκαιότητας υλοποίησης του σχεδίου
καταλήξαμε στη Μαδέρα
Όμως νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό να βλέπεις,
ειδικά όταν ήρθα εδώ την πρώτη φορά
ότι είναι ένα απίστευτο μέρος
τόσο που δεν μπορείς να το περιγράψεις με λόγια στους άλλους
και η γεναιοδωρία
και ο τρόπος με τον οποίο η κοινωνία εδω
αλληλεπέδρασε μαζί μας
το κάνει να φαίνεται σα να μήν μπορούσε
να ξεκινήσει σε κανένα άλλο μέρος εκτός από εδώ
ΠΟΥ ΕΣΤΙΑΖΕΙ το μη-Μοναστήρι;
Εξ αρχής οι Edgeryders αναπτύχθηκαν μέσα σε ένα συγκεκριμένο πολιτικό πλαίσιο
έτσι το μη-Μοναστήρι έχει κάποια πολιτική κλίση.
Αλλά εστιάζει πολύ περισσότερο στο να δημιουργήσει ένα πρότυπο
που μπορεί να δημιουργήσει εκφραστικότητα και μπορεί να δημιουργήσει έναν ασφαλή χώρο
μέσα στον οποίο να αρθρωθεί αυτή η εκφραστικότητα.
Αλλά αυτή τη στιγμή υπάρχουν μια σειρά από προβλήματα
που το μη-Μοναστήρι, κατά κάποιο τρόπο, έχει δημιουργηθεί για να επιλύει
συνδυάζοντάς τα.
Τα 3 πρωταρχικά ζητήματα στα οποία επικεντρώνεται το μη-Μοναστήρι είναι
-η υψηλή ανεργία, ειδικά για το κομμάτι
των ειδικευμένων ανθρώπων που είναι απόφοιτοι Πανεπιστημίων
-ένα αρκετά μεγάλο αχρησιμοποίητο απόθεμα κατοικιών
και εμπορευμάτων σε όλη την Ευρώπη
-και με την επίθεση λιτότητας που παρατηρούμε
την μείωση των κρατικών υπηρεσιών πρόνοιας
και την ανάγκη να καλύψουμε το κενό αν θέλουμε να συνεχίσουμε.
Έπειτα, υπάρχουν ακόμη 2 ζητήματα που είναι λιγότερο πρωταρχικά και αυτά είναι
-η φυγή των "μυαλών" από τις μικρές και μεγάλες πόλεις για τις πρωτεύουσες.
Υπάρχει η λαχτάρα να αναστρέψουμε αυτό το γεγονός με κάποιο τρόπο
και το μη-Μοναστήρι είναι ένα ιδανικό μοντέλο γι αυτή τη δουλειά
που μπορεί να δημιουργηθεί μόνο στο πλαίσιο των μικρών πόλεων
και ποτέ στις πρωτεύουσες
επειδή απλά αυτές δεν είναι κατάλληλες.
-Το τελευταίο πράγμα εστιάζει ιδιαίτερα
στο να δημιουργήσει ελαστικές διαδικασίες, υποδομές,
και τρόπους εργασίας που μπορούν να είναι βιώσιμοι
στην πραγματικότητα της σημερινής και των μελλοντικών κρίσεων.
Νομίζω ότι αυτά τα πράγματα είναι θεμελειώδη
για το τι πραγματικά είναι το μη-Μοναστήρι.
ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΕΔΩ ΣΤΗ ΜΑΔΕΡΑ;
ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ μη-Μοναστήρι;
Το σχέδιο για το μη-Μοναστήρι είναι
μια αρκετά βαριά υπόθεση
γιατί σε αυτό δεν έχουν χρησιμοποιηθεί χρήματα.
Οι Edgeryders είναι ήδη
ένα επισφαλώς κατανεμημένο δίκτυο ανθρώπων.
Στο δεύτερο συνέδριο, όταν ήδη ξέραμε
ότι πρόκειται να το κάνουμε
βγήκα μπροστά και είπα ότι θα διευκόλυνα
και θα διοικούσα το σχέδιο
αλλά αυτό δεν σήμαινε ότι θα ήμουν με οποιονδήποτε τρόπο ο μοναδικός του ιδιοκτήτης
ή οτι έπρεπε να πάρω συγκεκριμένες αποφάσεις
και προσπάθησα να διαχωρίσω τον εαυτό μου
το δυνατόν περισσότερο από αυτή τη διαδικασία
Λοιπόν, αυτή είναι ίσως η πρώτη πραγματική ευκαιρία
από εκείνη τη στιγμή
να βρεθούμε όλοι μαζί ξανά σαν κοινότητα
και να αλληλοτροφοδοτηθούμε με όλα αυτά τα πράγματα που σκεφτόματε,
τα οποία δύσκολα περιγράφονται μέσω του διαδικτύου,
από εκείνο το συνέδριο του περασμένου Δεκεμβρίου
ώστε να σταθεροποιήσουμε το ποιες είναι οι προκλήσεις,
να ανοίξουμε τρύπες στο υπάρχον μοντέλο
και να βρούμε τον τρόπο πώς θα κάνουμε κάτι σαν αυτό
αποτελεσματικό μέσα σε 4 μήνες
γιατί στην πραγματικότητα είναι απλά ένα πρότυπο
και άρα υπάρχουν πολλά να οικοδομήσουμε και να κατασκευάσουμε
και να συμφωνήσουμε πριν εμφανιστούμε εδώ τον Φεβρουάριο.
Τα θέματα που που πρέπει να προχωρήσουμε είναι
να θεσπίσουμε πιο καθαρούς ρόλους για τους ανθρώπους
που έκαναν το βήμα να εμπλακούν στο σχέδιο
να αποδεχτούμε μια σειρά αιτήσεων
που κατατέθηκαν και πληρούν τα κριτήρια που θέσαμε
σχετικά με τις προκλήσεις που υπάρχουν στη Μαδέρα
και επίσης νομίζω οτι αυτό που προέκυψε το τελευταίο 24ωρο
είναι η ανάγκη να κρατήσουμε αυτό το κτήριο ζωντανό
από τώρα ως τον Φεβρουάριο.
Υπάρχουν μια σειρά από άλλα πράγματα που πρέπει να γίνουν
αλλά θα έλεγα ότι ίσως αυτή είναι η λίστα των πρωτεραιοτήτων.
.
¿CÓMO SURGIÓ LA HISTORIA DEL "DESMONASTERIO"?
.
La idea para el desMonasterio
lleva en marcha ahora 16 meses.
Surgió en una sesión
de la primera desconferencia en Estrasburgo.
En una sala con cerca de 30 personas
que nos dimos cuenta juntos de que,
para poder seguir haciendo el trabajo
que estábamos haciendo y no quemarnos,
no alienarnos,
había necesidad de construir una base sólida
o lo que yo llamo una infraestructura
sobre la que hacer ese trabajo.
Porque aunque la gente se refiere a cosas
como la economía de compartir
como una gran evolución o cambio de paradigma o lo que sea,
a pesar de lo fantástico que creemos que sea eso,
en nuestra experiencia con ella,
realmente no da la talla
a la hora de alimentarnos en la práctica
o pagar el alquiler o cosas así.
Así que el desMonasterio evolucionó a partir de esa conversación
sobre que lo que necesitamos es un espacio físico
porque ninguno de nosotros realmente usa tanto dinero,
el apoyo económico no es siempre necesario
para muchas de las cosas que realizamos
porque está basado en las habilidades, en el código,
las herramientas son normalmente libres/gratis
y si no son libres/gratis probablemente podemos construirlas.
Con lo que tenemos dificultades es con tener
propiedad y espacio en los que hacer esas cosas.
Así que ese fue el tipo de conversación natural
que evolucionó para hacernos decir "Iniciemos un conjunto de espacios".
¿POR QUÉ "desMonasterio"?
El motivo por el que adoptamos el nombre de "desMonasterio"
es porque queríamos crear un espacio
que no necesariamente tiene un propósito fijo
sino que es más bien multi-uso
así que cuando pensamos en los diferentes tipos de espacio
que han existido a lo largo de la historia
pensamos en el monasterio por la forma en que
realmente nunca han tenido ese propósito fijo:
hacían cerveza,
se ocupaban de las escrituras,
había rezos y contemplación,
había un conjunto de acciones completamente diferentes
que se ejecutaban en estos espacios
que parecían un reflejo de la forma en que queríamos
construir un nuevo espacio
y miramos a otras estructuras existentes
tales como los "hackerspaces"
y pensamos que había algo increiblemente útil y potente
en ese tipo de estructura
y particularmente en su difusión.
Pero una de las cosas con las que veíamos dificultades es que
los "hackerspaces" no necesariamente tienen un contrato civil o social
con las comunidades en las que se basan
y generalmente dan servicio a los individuos,
en sus aficiones o proyectos personales
y cosas así.
Así que el monasterio parecía un modelo interesante
porque tenía el mismo tipo de enfoque de "silo"
que tienen los "hackerspaces"
al mismo tiempo que tiene
esa especie de contrato social e interacción con su comunidad.
Desde que acuñamos ese término como grupo, de hecho,
si empiezas a mirar a lo que los monasterios estaban haciendo
a principios de los siglos siete u ocho
empiezas a darte cuenta de que tal vez el nombre debiera haber sido
REmonasterio, por la contribución
que los monjes y la vida monástica hacían a las comunidades
en términos de construir la infraestructura y cosas así
es realmente mucho de lo que estamos intentando hacer.
¿CÓMO SE CONVIRTIÓ LA IDEA EN UN PROTOTIPO?
Así que después de la primera conferencia la idea persistió
pero realmente no llegamos muy lejos con su desarrollo
y continuamos teniendo conversaciones,
y escribiendo documentos, e intentando pensar:
¿cómo conseguimos que despegue una cosa así?
Y no fue hasta la segunda conferencia en diciembre del año pasado
en que todos nos sentamos, y dijimos algo como que
"Vale, de todas las cosas de las que hemos hablado
este es el proyecto con el que nos sentimos más comprometidos".
Y en el espacio de tres días
trabajamos juntos para formalizar parte de la estructura
y qué aspecto podría tener el espacio.
Profundizamos en la metáfora del monasterio,
empezamos a pensar en qué aspecto tendrían
los principios monásticos en este sentido,
y construimos la página web, creamos el logotipo,
hicimos una convocatoria inicial para quién querría entrar,
que hacía muchas preguntas complejas y difíciles
a cualquiera que quisiese presentarse,
porque vimos eso como un verdadero compromiso de participación.
Cinco o seis edgeryders ("surcabordes") dieron un paso adelante y dijeron
"sí, yo me comprometería del todo con este proyecto,
si lo ubicas en algún sitio".
Y aparejado a eso tenemos a Alberto Cottica,
que es uno de los miembros fundadores de Edgeryders,
y él estaba trabajando con Matera 2019
en la puja para ser Ciudad [Europea] de la Cultura [2019],
y fue sólo en este contexto en el que tuvimos la oportunidad
de ofrecer esto como un modelo potencial
y Matera estuvo interesada y dijo "sí"
y así es como,
en términos de necesidad de convertir el proyecto en realidad,
como terminamos en Matera.
Pero creo que es realmente importante entender,
particularmente cuando vine aquí por primera vez,
que es un lugar increíble
pero uno no puede describírselo a otra gente;
y la generosidad
y la forma en la que la comunidad
aquí ha interactuado con nosotros
hace que parezca que
¡casi no habría sido posible comenzar en ningún otro sitio!
¿CUÁL ES EL PUNTO FOCAL DEL desMonasterio?
Edgeryders originariamente se desarrolló dentro de un contexto de "política" [marco de acciones]
así que el desMonasterio tiene un giro político.
Pero está mucho más centrado en construir un modelo
que pueda crear significado y que pueda crear un espacio seguro
en el que articular ese significado.
Pero en el momento presente hay un conjunto de problemas
que el desMonasterio ha sido digamos creado para resolver
combinándolos.
Así que los 3 asuntos principales en los que se centra el desMonasterio son
- gran desempleo, particularmente entre
la gente formada que termina la Universidad
- cantidades masivas de viviendas sin usar,
y de locales comerciales sin usar, en toda Europa
- y desde el inicio de la austeridad se ve
cómo se desmonta la provisión de servicios del estado
y la necesidad de rellenar ese hueco si queremos continuar.
Y luego están otras 2 cosas que son menos primarias, pero que
- fuga de cerebros desde las ciudades pequeñas a las grandes.
Está el deseo de retroceder en eso de alguna manera,
y el desMonasterio es muy claramente un modelo
que sólo puede usarse en el contexto de las ciudades y pueblos pequeños,
y nunca se puede colocar en la gran capital
porque simplemente no es apropiado.
- y la última cosa es un enfoque particular
dirigido a crear procesos resilientes, infraestructura
y formas de trabajar que puedan ser sostenibles
cuando ocurran las crisis futuras y actuales.
Así que pienso que estas cosas son realmente fundamentales
para lo que el desmonasterio es esencialmente
¿QUÉ ESTÁ PASANDO AQUÍ EN MATERA,
Y QUÉ PASA DESPUÉS CON EL desMonasterio?
El proyecto desMonasterio ha sido
algo bastante pesado de llevar
porque no ha habido nada de dinero implicado.
Edgeryders es ya
bastante una red de gente distribuida y precaria.
En la segunda conferencia, cuando ya supimos
que íbamos a hacerlo,
di un paso al frente y dije que yo lo facilitaría
y administraría el proyecto
pero que eso no significaría que yo fuese de ninguna manera su único propietario
o que yo tomaría decisiones específicas
y he tratado zafarme
tanto como ha sido posible de ese proceso.
Así que esta es probablemente la primera oportunidad real
desde ese momento
de reunirnos de nuevo como comunidad
y de incluir todas esas cosas que hemos estado pensando
y dibujando groseramente en internet
desde esa conferencia en diciembre del año pasado,
y realmente solidificar cuáles son los desafíos,
ver los fallos del modelo existente,
y pensar en cómo podemos conseguir que algo como esto
de manera efectiva en 4 meses
porque realmente es sólo un prototipo,
así que hay mucho que construir y conformar, y en lo que ponernos de acuerdo
antes de que podamos aparecer aquí en la práctica en febrero.
De manera que mirando hacia delante
hay que establecer roles más claros para la gente
que ha dado el paso de implicarse en el proyecto,
y de aceptar una serie de aplicaciones
que se ha hecho que encajen con los criterios de
[dirigirse a los] desafíos que existen dentro de Matera
y creo que también lo que ha surgido en las últimas 24 horas
es la necesidad de mantener este edificio vivo
entre ahora y febrero.
Así que hay un montón de otras cosas que es necesario hacer
pero yo diría que esa es probablemente la lista de prioridades.
.
Kuidas UnMonastery idee tekkis?
...
unMonastery idee
on praegu loomisel olnud 16 kuud
See tekkis ühel sessioonil
meie esimesel unconference'il Strasbouris.
Me olime umbes kolmekümnekesi ruumis
kes olid jõudnud sellele arusaamale, et
jätkata selle tööga mida teeme
ja mitte põleda läbi,
mitte jääda ühiskonnast välja
on vaja luua piisavalt tugev keskkond
või mida ma nimetaks infrastruktuuriks
mis toetaks selle töö tegemist.
Olgugi, et inimesed viitavad asjadele
nagu jagamismajandus
kui suur evolutsiooniline hüpe või paradigma muutus või mis iganes,
ükskõik kui hea see meile ei tunduks
meie kogemus sellega on
et see ei too võid leivale
kui me reaalselt räägime enda ära toitmisest
või rendimaksmisest või muust sellisest.
Niisiis unMonastery arenes välja sellest vestlusest
et meil on vaja füüsilist ruumi
sest enamus meist ei kasuta eriti palju raha
rahastus ei ole see mida vaja
palju asju millega me aktiivselt tegeleme
sest see on oskuste baasil, on programmeerimiskoodi baasil
mille tööriistad on valdavalt vabad
ja kui nad ei ole siis me võime neist ise vabad versioonid luua.
Asjad millega me tõepoolest võitleme on
omada kohti ja ruume kus oma tööga tegeleda.
Nii et see oli nö. loomulik vestlus
mis arenes selleks, et "Alustame siis hulga vabu ruume kus meiesugused toimida saavad"
Miks "unMonastery"? (eestipäraselt mitteKlooster või peaaeguKlooster)
Miks me selle nime kasutusele võtsime
on see et me tahtsime luua ruumi
millel ei ole tingimata fikseeritud eesmärki
kuid on mitmesuguseks kasutuseks
ja kui me siis mõtlesime erinevate ruumide/majade peale
mis on eksisteerinud läbi ajaloo
me mõtlesime kloostri peale sest
neil ei olnud kunagi päris fikseeritud eesmärki
näiteks et nad pruulivad õlut
oli pühakiri
oli palve ja palvus
oli täiesti erinev tegevuste kogum
mis neis ruumides tehti
mis tundus peegeldavat mõningaid elemente
mida me tahtsime oma uude ruumi tekitada
ja me vaatasime ka muudele eksisteerivatele mudelitele otsa
näiteks hackerspaces (elektroonika ja tarkvarahäkkerite kokkusaamiskohad)
ja tundus et midagi väga vajalikku ja tugevat
on neis struktuurides
eriti selles kuidas nad on levinud.
Kuid üks asi millega oleme võidelnud on see
et hackerspace'id ei oma tingimata ühiskondlikku kokkulepet mis suunas nad tegutsevad
nende kogukondadega mille keskel nad asuvad
ja pigev teenivad indiviidide huve
kas on need siis hobid või isiklikud projektid
või muud sellised tegemised.
Seega tundus klooster kui huvitav mudel
sellepärast, et ühelt poolt oli tal sarnane eraldatud keskkonna aspekt
nagu hackerspace'del
aga samas oli ka
teatud ühiskondlik funktsioon mida ta koostöös kogukonnaga täitis.
Pärast selle nime paikasaamist meie grupi poolt hakkasime
vaatama mida kloostrid tegid
varasel seitsmendal ja kaheksandal sajandil
siis mõistsime et võib-olla oleks nimi pidanud hoopis olema
REmonastery (TAASklooster), sest see panus
mida mungad ja kloostrid tervikuna andsid oma kogukonadele
näiteks ehitades infrastruktuuri ja muude sarnaste asjade on
paljus see mida me üritame teha.
KUIDAS SELLEST IDEEST SAI PROTOTÜÜP?
Niisis pärast esimest konverentsi kui idee jäi püsima
aga me paraku ei jõudnud ideega väga kaugele
ja jätkasime diskussiooni
ja kirjutusime dokumente et proovida ja mõelda
kuidas me suudaksime midagi sellist käima saada?
ja läks kuni järgmise konverentsini eelmise aasta detsembris
kui istusime maha ja ütlesime midagi sellist
"Ok, kõikidest asjadest mida me oleme rääkinud
see on see projekt millega me kõige rohkem tahame tegeleda."
Seejärel kolme päeva jooksul
me töötasime koos et formaliseerida osa struktuurist
missugune see koht olema saaks.
Me uurisime "kloostri" metafoori,
alustasime mõtlemisega mis oleks kloostrielu printsiibid
selles valguses,
tegime selle veebi ja logo,
panime üles esialgse üleskutse taotluste jaoks (kes tahavad residentuuri tulla),
ja küsisime hulga komplekkseid ja keerulisi küsimusi
kõigilt kes tahtsid liituda,
sest mõistsime, et see on tõeline lubadus pühenduda.
Viis-kuus edgerydersi võrgustiku liiget astus ette ja ütles
"jah ma olen valmis pühenduma sellele projektile,
kui selge koht on olemas kus see tekkida saab."
Ja liseks sellele meil oli Alberto Cottica,
kes on ühtlasi üks Edgerydersi asutajaid
ja töötanud Materas
Euroopa kultuuripealinn 2019 projektiga
ja selles kontekstis tekkis meil võimalus pakkuda seda
kui potensiaalset mudelit.
Matera oli huvitatud ja ütles jah
nii et see oli see põhjus
miks tahtes realiseerida seda projekti
me maabusime Materasse.
Aga ma arvan et on ka oluline mõista
eriti kui me tulime siia esimest korda,
et see on imeline koht
mida on raske kirjeldada teistele;
samuti inimeste lahkus
ja see kuidas kohalik kogukond
on siin meiega suhelnud
tekitab tunde
et see ei oleks saanud tekkida kusagil mujal!
MIS ON unMonastery FOOKUS?
Kuna Edgeryders'i idee tekkis poliitilise diskussiooni kontekstist
siis on unMonastery'l ka poliitilise diskussiooni kallak
Samas on ta palju rohkem fokuseeritud et konstrueerida mudel
mis saab luua tähendust ja tekitada kaitstud koht
milles seda tähendust välja tuua.
Praegusel hetkel on meil hulk küsimusi
mille lahendamiseks unMonastery on rajatud
nende lahendamist ühendades.
Kolm teemat millega unmonastery tegeleb
- kõrge töötus, eriti nendel heade oskustega inimestel
kes on tulnud ülikoolist
- hulk kasutamata maju
- ja firmapindasid üle Euroopa
ja kokkuhoiupoliitikast alates on näha
kuidas riigi teenuseid vähendatakse
nii et me peame täitma selle tühimiku et jätkata
Samuti on veel 2 asja mis on vähem primaarsed, need on:
- ajude väljaränne väikestest linnadest suurtesse ja pealinnadesse
Meil on soov seda suunda muuta mingil viisil
ja unMonastery on väga tugevalt mudel
mis on mõeldud eelkõige kasutamiseks väikeste linnade kontekstis
mis kuidagi ei sobiks pealinna
sest see ei oleks lihtsalt nii relevantne
- ja viimane asi on fookus
vastupidavate protsesside ja infrastruktuuride loomisele
ja viisidele kuidas saaksime töödata jätkusuutlikul viisil
tulevaste kriiside ja ka praeguste kriiside valguses.
Need omadused ma arvan on fundamentaalsed
sellele mis unmonastery eelkõige on
MIS TOIMUB SIIN MATERAS
JA MIS JUHTUB JÄRGMISEKS unMonastery'ga?
See projekt on olnud
küllalt raske asi mida kanda
sest meil ei ole peaaegu üldse raha kasutuses olnud
Edgeryders on iseenesest
küllalt õrn hajutatud inimeste võrgustik.
Teisel konverentsil kui teadsime
et hakkame sellega tegelema
siis ma astusin ette ja ütlesin et aitan läbi viia
ja administreerida seda
aga ma ei taha olla selle tegemise ainuke omanik
ega taha olla ka see ainus kes peab tegema olulised otsused
nii et olen püüdnud ennast eraldada
sellest osast niipalju kui võimalik.
Nii et see on tõenäoliselt esimene võimalus
sellest hetkest alates
kus oleme kogukonnana kokku tulnud
ja sisestada sellesse protsessi kõik millele oleme mõlenud
ja jämedalt skitseerinud selle piirid mida tahame teha
pärast eelmise aasta konverentsi detsembris,
ning panna konkreetselt paika mis väljakutsed on
ja proovida olemasolevat mudelit kritiseerida
ning mõelda välja kuidas me suudame midagi sellist käima tõmmata
järgmise nelja kuu jooksul
sest praegu on ta vaid prototüüp
nii et palju on ehitada, luua ja kokku leppida
enne seda kui me reaalselt siia sisse asume veebruaris 2014.
Millega praegu läheme edasi on
panna paika täpsemad rollid inimeste jaoks
kes on võtnud enda kanda mingi osa sellest projektist
vaadata läbi hulk kandidaate (kes tahavad residentuuri tulla)
kelle projektid vastavad neile probleemidele
mis vajavad lahendamist siin Matera linnas
ja mulle tundub mis on tõusnud päevakorda viimase 24 tunni jooksul
on vajadus hoida see maja elus
praeguse ja veebruari vahel.
Loomulikult on kuhi muidki tegemisi mis ootavad tegemist
aga ma ütleks et see on ilmselt praegune prioriteetide list.
...
Comment est née l'idée de l'unMonastery?
L'idée de l'unMonastery
existe depuis 16 mois.
Elle est née en une séance
de la première (Living On The Edge) unconference en Strasbourg.
Il y avait environ 30 personnes dans la salle,
qui se sont rencontrés à la prise de conscience que,
pour continuer le travail
ils étaient en train de faire, et ne s'éteindre pas,
ne devenir pas aliéné,
il y avait la nécessité de bâtir une fondation solide
ce que j'appelle une infrastructure
où faire ce-travail-là.
Parce que même si les gens se réfèrent à des choses
comme la sharing economy
comme une grande évolution, ou un changement de paradigme, ou quoi,
même si nous pensons qu'elle est fantastique,
dans notre expérience,
elle ne fait pas vraiment le travail
quand il s'agit de gagner sa vie
ou payer le loyer et des trucs comme ça.
Donc, l'unMonastery a évolué à partir de cette conversation dans laquelle nous avons convenu
que nous avons besoin d'un espace physique
car aucun d'entre nous utilisent vraiment beaucoup d'argent,
financement n'est pas forcément nécessaire
pour beaucoup de choses que nous faisons
parce qu'ils sont basés sur nos compétences, sur le code,
les outils sont normalement gratuits
et même si elles ne sont pas gratuits, nous pouvons probablement les construire nous-mêmes.
Ce que nous ne luttons avec, c'est
accès aux immobiliers et à l'espace dans lequel faire ces choses.
Donc, celui-la était la conversation naturelle
qui a évolué et à nous a amené à dire "Commençons un ensemble d'espaces".
Pourquoi "unMonastery"?
La raison pour laquelle nous avons adopté le nom "unMonastery",
c'est parce que nous avons voulu créer un espace
qui n'a pas nécessairement un but fixe
mais est, comme on dit, polyvalent
alors quand nous avons pensé à les différents types d'espaces
qui ont existé à travers l'histoire
nous avons pensé à le monastère en raison de la façon
dont ils n'ont jamais eu un but fixe:
on y brassait de la bière,
on y copiait des manuscrits,
on y priait,
il y avait en ensemble d'activités bien varié
que on y exécutaient dans celle espaces-là
qui semblait refléter la façon dont nous voulions
construire un nouvel espace
puis, nous avons considéré des autres structures
telles que les hackerspaces
et nous avons pensé que il y avait quelque chose d'incroyablement utile et puissant
dans celle structures-là
particulièrement leur propagation.
Mais une des choses que nous avions des problèmes avec, c'est que
les hackerspaces n'ont pas nécessairement un contrat civique ou social
avec les communautés dans lesquelles ils se trouvent
et en général, ils servent les individus,
avec des passe-temps ou des projets personnels
et trucs comme-ça.
Ainsi, le monastère nous semblait un modèle intéressant
parce que il a la même méthode
des hackerspaces
mais aussi
une sorte de contrat social, e de l'interaction avec sa communauté.
Depuis que notre groupe a inventé ce mot,
quand on commence a regarder ce que les monastères ont fait
dans le septième et l'huitième siècles
tu commence à réaliser que peut-être le nom aurait dû être
REmonastery, parce que la contribution
donnée par les moines et la vie monastique aux communautés
dans le sens de la construction de l'infrastructure et des choses comme ça
est similaire à ce que nous essayons de faire.
Comment est-l'idée devenue un prototype?
Bien, depuis la première conference l'idée avait solidifié
mais nous n'avons pas vraiment eu très loin dans son développement
et on a continué à discuter,
à écrire des documents et essayer de penser:
comment pouvons-nous commencer quelque chose comme ça dans le monde réel?
N'était que après la deuxième conference en décembre 2012
q'on s'est assis, et on a realisé
"D'accord, de toutes le chose desquelles on a discuté
celui-ci c'est le projet dont nous sommes plus engagés."
Et pendant trois jours
nous avons travaillé ensemble pour formaliser une partie de la structure
de l'avenir de l'espace.
Nous avons utilisé la métaphore du monastère,
commencé à penser à une traduction des principes monastiques
dans ce contexte,
construire le site web, créer le logo,
publier un premier appel de candidatures,
qui demande beaucoup de questions complexes et difficiles
à tous ceux qui voulaient se présenter,
parce que nous regardons ça comme un vrai engagement.
Cinq ou six edgeryders ont pris l'initiative et nous ont dit
"oui, je m'engagerais complètement à ce projet,
si vous l'établiriez en quelque part".
Et au même temps nous avions Alberto Cottica,
l'un des fondateurs de Edgeryders,
et il travaillait avec la ville de Matera
pour sa candidature comme Capitale Europèenne de la Culture en 2019,
et dans ce contexte on a eu l'opportunité
de l'offrir comme un modèle possible
et Matera était intéressée et a accepté
voilà l'histoire
de la nécessité de réaliser le projet,
e de comme on est arrivé à Matera.
Mais je pense que c'est bien important de comprendre,
surtout, pour mois, quand je suis venu ici pour la première fois,
que c'est une ville incroyable
q'on ne peux pas décrire aux autres;
et la génerosité
et la façon dont la communauté
ici a interagi avec nous
donnent l'impression
il ne pouvait presque pas commencer en aucun autre lieu!
Quel est le point focal du unMonastery?
Edgeryders s'est développé dans un contexte de politiques publiques,
donc unMonastery a une inclinaison de politique.
Mais c'est beaucoup plus concentré en construire un modèle
pour créer du sens, et un espace
dans lequel articuler ce sens.
Mais en ce moment il y a un ensemble de problèmes
que unMonastery a été construit pour résoudre
en les combinant.
Ainsi, les 3 principales questions sur lesquelles la unmonastery se concentre sont:
– le chômage, surtout en affectant
des personnes qualifiées diplômés de l'Université;
– une quantité massive de logements inutilisés
et bâtiments commerciaux, à travers l'Europe;
– et avec le début de l'austérité vous voyez
un retrait de l'offre de service de l'Etat
et la nécessité de combler cette lacune si nous voulons continuer.
Et puis il ya deux autres choses qui sont moins primaire. Ils sont:
– brain drain des villages et petites villes vers les grandes capitales.
Il ya le désir de renverser cela,
et unMonastery est absolument un modèle
q'on ne peut utiliser que dans le contexte de un village ou une petite ville,
mais jamais dans une capitale
parce que ça ne marche tout simplement pas.
– et la dernière chose est un accent particulier
sur la création de processus résilients, des infrastructures,
et des méthodes de travail qui peuvent être durables
dans le cas de crises futures et existantes.
Donc, je pense que ces choses sont vraiment fondamentales
pour ce qui est essentiellement unMonastery.
Qu'est-ce qui se passe ici en Matera
et quelle est la prochaine étape pour unMonastery?
Le projet unMonastery a eté
un poids assez lourd à porter
parce que il n'a eu pas d'argent impliqué
Edgeryders, c'est deja
un réseau distribué assez précaire.
Lors de la deuxième conférence, alors que nous savions vraiment
que nous allions faire cela,
Je suis venu en avant et j'ai dit que je faciliterais
et administrerais le projet
mais cela ne signifie pas que je n'étais en aucune façon le seul propriétaire
ou que je serais le seul à prendre des décisions spécifiques
et j'ai essayé de me dégager
autant que possible de ce processus.
Maintenant, c'est probablement la première véritable occasion
depuis ce moment-là
de se réunir à nouveau en tant que communauté
et de systématiser toutes les choses que nous avons pensé
et plus ou moins esquissé en ligne
depuis cette conférence en Décembre 2012,
et vraiment se familiariser avec les défis,
rechercher des erreurs dans le modèle existant,
et comprendre comment exactement nous pouvons rendre quelque chose comme ceci
efficace en 4 mois,
parce que n'est q'un prototype,
donc il ya beaucoup de choses à construire, et dont se mettre d'accord
avant que nous passons ici en février 2014.
Donc, les choses qui vont de l'avant sont
l'établissement des rôles plus clairs pour les gens
qui ont accepté de s'engager dans le projet,
approuver des candidatures
qui répondent au critère de
répondre aux défis qui existent au sein de Matera
et je pense aussi ce qui a surgi sur les dernières 24 heures
est la nécessité de maintenir ce bâtiment animé
entre maintenant et février.
Donc, il ya beaucoup d'autres choses qu'il faut faire
mais je dirais que cela est probablement la liste des priorités.
– COME È NATA L'IDEA UnMONASTERY ? –
L'idea di un unMonastery
è nata sedici mesi fa.
Tutto è cominciato durante una sessione
alla prima unconference a Strasburgo.
Eravamo circa 30 in sala
e siamo arrivati alla conclusione che,
per continuare il lavoro
che stavamo facendo, senza crolli nervosi,
e senza diventare alienati,
avevamo bisogno di costruire fondamenta solide
– un'infrastruttura, come la chiamo io –
su cui appoggiarsi per fare il lavoro.
Perchè – anche se la gente parla di cose
come la sharing economy
come un grande passo avanti, un cambio di paradigma o roba simile,
per quanto possiamo pensare che sia una cosa grandiosa,
nella nostra esperienza
non porta a casa il risultato
quando si tratta di guadagnarsi da vivere,
pagare l'affitto o roba così.
Così unMonastery si è sviluppato durante la conversazione
e quindi avevamo bisogno di uno spazio fisico
perchè in realtà nessuno avrebbe avuto bisogno di molti soldi
e finanziamenti non sono necessariamente richiesti
per molte delle attività che svolgeremo
poiché si basano sulle competenze delle persone; sullo scrivere codice,
con strumenti che di solito sono gratis
e se non sono liberi probabilmente li possiamo cosrtruire.
La cosa che ci dà problemi, invece, è avere una
struttura e uno spazio per fare tutte queste cose.
Così, è stato naturale, parlandone,
arrivare a dirsi "Creiamo una serie di spazi".
Perché "unMonastery"?
Il motivo per cui abbiamo adottato il nome "unMonastery"
è perché volevamo creare uno spazio
che non necessariamente avesse uno scopo fisso
ma fosse una specie di multi-uso,
così quando abbiamo pensato ai diversi tipi di spazi
che sono esistiti nel corso della storia
ci è venuto in mente il monastero, perché
i monasteri non hanno mai realmente avuto solo un'unica finalità:
si produceva birra,
si trascrivevano libri,
si pregava e si lavorava,
esisteva una molteplicità di azioni
che venivano svolte in questi spazi
e sembrava rispecchiare il modo in cui volevamo
costruire questo nuovo spazio.
Abbiamo preso in considerazione altre strutture già esistenti
come gli hackerspaces
e abbiamo pensato che vi era qualcosa di incredibilmente utile ed efficace
in questo tipo di strutture
in particolare per la loro diffusione.
Ma una delle cose che non ci funzionavano
è che gli hackerspaces non hanno necessariamente un contratto civile o sociale
con le comunità in cui si trovano
e generalmente son al servizio degli individui,
che si tratti di hobby o progetti personali
e cose del genere.
Quindi il monastero sembrava un modello interessante
perché aveva lo stesso tipo di approccio
che gli hackerspace hanno
ma anche
una specie di contratto sociale e interazione con la comunità.
Dal momento che il termine è stato creato come gruppo
se guardi cosa facevano i monasteri
agli inizi del VII o VIII secolo
cominci a capire che forse il nome sarebbe dovuto essere
RE-Monastery, in quanto il contributo
dei monaci e della vita monastica per le comunità
in termini di costruzione d'infrastrutture e cose del genere
è ciò che stiamo cercando di realizzare.
COME L'IDEA È DIVENTATA UN PROTOTIPO?
Dopo la prima conferenza l'idea ha fatto presa
ma non andammo molto avanti nel suo sviluppo
abbiamo continuato a discuterne,
scrivere documenti, cercando di pensare:
Come possiamo far nascere qualcosa di simile?
e solo alla seconda conferenza di dicembre, lo scorso anno,
che ci siamo seduti e ci siamo detti
"Okay, di tutte le cose di cui abbiamo parlato
questo è il progetto in cui siamo più coinvolti.
E nello spazio di tre giorni
abbiamo lavorato assieme per formalizzare parte della struttura
e come lo spazio sarebbe potuto apparire
Abbiamo usato la metafora del monastero,
cominciando a pensare a come tradurre i principi monastici
in questo senso,
creando il sito internet, e il logo
iniziando una prima chiamata per le candidature
in cui chiediamo di rispondere a molte domande difficili
a coloro che desideravano partecipare
perché vedevamo questo come un vera promessa di impegno.
Cinque o sei edgeryders si sono fatti avanti e hanno detto:
"Sì – desidero impegnarmi pienamente in questo progetto,
e realizzarlo da qualche parte"
E insieme a loro c'era Alberto Cottica,
uno dei membri fondatori di Edgeryders
e collaboratore con Matera 2019
alla candidatura della città a "Capitale della cultura Europea 2019"
ed è stato proprio in questo contesto che abbiamo avuto l'opportunità
di offrire questo modello potenziale
a Matera che interessata ha risposto "SI"
e questo,
in termini di necessità e realizzazione progettuale,
è come siamo arrivati a Matera.
Ma penso che sia molto importante comprendere,
in particolare quando sono venuto qui per la prima volta,
che è un posto incredibile
quasi impossibile da descrivere a chi non c'è stato;
e la generosità
e il modo in cui la comunità
qui ha interagito con noi
mi fa pensare
che non avremmo potuto iniziare in nessun altro posto!
QUAL È L'OBIETTIVO DI UnMonastery?
Edgeryders originariamente si articolava in un contesto di politiche pubbliche,
così anche UnMonastery ha un taglio di policy.
Ma è più focalizzato sulla costruzione di un modello
che possa creare un senso e uno spazio sicuro
in cui articolare tale significato.
Al momento abbiamo una serie di problemi
che l'unMonastery intende tentare risolvere
combinandoli tra loro.
Sono 3 le priorità su cui UnMonastery si sta focalizzando
- alto tasso di disoccupazione, in particolare per
persone qualificate e laureate
- un'enorme quantità di abitazioni inutilizzate
ed edifici commerciali, in tutta Europa
- e con l'avvento dell'austerità assistiamo ad
un arretramento della fornitura di servizi da parte degli Stati
e la necessità di colmare questo gap, se vogliamo andare avanti.
E poi ci sono due altre temi meno prioritari, ma importanti
- Fuga di cervelli dalle piccole città verso le capitali.
C'è il desiderio di invertire questa tendenza in qualche modo,
e UnMonastery decisamente è un modello
che può essere utilizzato solo nelle piccole città e nei paesi,
non nelle metropoli
perchè non sarebbe appropriato.
- e l'ultima cosa su cui siamo concentrati
è la creazione di processi resilienti, infrastrutture ,
e metodologie di lavoro sostenibili
nella crisi attuale e in quelle che verranno.
Penso che questi punti siano fondamentali
per descrivere cos'è, in essenza, UnMonastery.
COSA STA SUCCEDENDO QUI A MATERA,
E QUALI LE PROSPETTIVE PER unMonastery?
Il progetto nMonastery è stato
abbastanza difficile da iniziare
l'abbiamo fatto quasi senza denaro.
Edgeryders è già
una rete distribuita, e abbastanza precaria, di persone.
Durante la seconda conferenza, quando abbiamo capito davvero
che l'avremmo fatto,
ho fatto un passo avanti e ho detto che avrei voluto facilitare
e amministrare il progetto
ma ciò non significa che io sarei stato il suo unico riferimento
o che avrei preso specifiche decisioni
e ho cercato di svincolarmi
il più possibile dal processo.
Quindi, questa è probabilmente la prima vera occasione
da quel momento
di essere insieme come una comunità
e mettere insieme tutte le idee che abbiamo pensato
e approssimativamente abbozzato on-line
fin dalla conferenza di dicembre dell'anno scorso,
e elencare quali sono le sfide,
cercare punti deboli nel modello esistente
e capire come poter rendere qualcosa del genere
efficace in 4 mesi,
perché è veramente solo un prototipo,
quindi c'è tanto da costruire, realizzare e concordare
prima di tornare qui a febbraio.
Così ora stiamo lavorando su
stabilire ruoli chiari per la persone
che hanno deciso di fare un passo avanti ed essere coinvolte ,nel processo
accettare una serie di progetti
che hanno le caratteristiche giuste
e affrontano le sfide di Matera
e penso che ciò che è emerso nelle ultime 24 ore
sia la necessità di mantenere vivo questo edificio
da qui a febbraio.
Quindi c'è un mucchio di altre cose che devono essere ancora fatte
ma direi che questa è probabilmente la lista delle priorità.
.
SKĄD WZIĄŁ SIĘ POMYSŁ UNMONASTERY?
Pomysł stworzenia unMonastery
rozwija się już od 16 miesięcy.
Wszystko zaczęło się podczas jednej z sesji
w ramach pierwszej un-konferencji w Strasburgu.
Zebrało się tam około 30 osób,
które uświadomiły sobie,
że żeby być w stanie kontynuować swoją pracę
i się nie wypalić,
nie wyalienować się,
trzeba było wybudować silne fundamenty
albo, jak ja to nazywam, infrastrukturę,
w ramach której moglibyśmy wykonywać naszą pracę.
Chociaż ludzie mówią o ruchach
takich jak ekonomia współdzielenia
jak o wielkich ewolucjacj, zmianach w paradygmacie, czy tym podobnych,
pomimo tego, jak wielki myślimy, że ten ruch jest
w naszym doświadczeniu
to nie załatwia wszystkiego,
kiedy trzeba coś zjeść
opłacić czynsz, czy inne tego typu rzeczy.
Pomysł unMonastery wyłonił się wlaśnie z rozmowy o tym,
że potrzebujemy faktycznej, fizycznej przestrzeni,
ponieważ żaden i żadna z nas nie ma dużo pieniędzy.
Finansowanie nie było wcale potrzebne,
ponieważ wiele rzeczy jesteśmy w stanie zorganizować,
bo opierają się na umiejętnościach, kodach,
a te narzędzia są darmowe,
a jeśli nie są, to najprawdopodobniej jesteśmy w stanie je sami zbudować.
To, z czym się zmagaliśmy to znalezienie
budynku i przestrzeni, w której moglibyśmy robić te rzeczy.
I w ramach takiego naturalnego toku rozmowy
doszliśmy do "Zacznijmy tworzyć sieć takich miejsc".
DLACZEGO "unMonastery"
Nazwaliśmy nasz pomysł "unMonastery"
ponieważ chcieliśmy stworzyć przestrzeń,
która nie musi mieć ściśle określonego celu,
a jest raczej do różnorodnego użytku.
Dlatego, kiedy zaczęliśmy myśleć o różnych rodzajach przestrzeni,
które istniały na przestrzeni dziejów,
pomyśleliśmy o zakonach, ze względu na sposób,
w jaki one nigdy nie miały ściśle określonego celu.
Niektóre produkowały piwo,
zajmowały się Pismem Świętym,
modlono się w nich i czczono,
miały zupełnie inny zestaw rzeczy,
którymi się w nich zajomowano,
a to wydaje się odzwierciedlać sposób, w jaki my
chcieliśmy stworzyć tę przestrzeń.
Como surgiu a ideia do "unMonastery"?
A ideia do "UnMonastery"
tem vindo a ser desenvolvida
ao longo dos últimos 16 meses.
Surgiu numa sessão
na primeira "unconference" que houve em Estrasburgo,
e eram por volta de 30 pessoas
que se juntaram com a percepção
que para continuar o trabalho
que tinham vindo a desenvolver,
sem se esgotarem ou ficarem isoladas,
havia a necessidade de criar uma base sólida de suporte
ou o que eu costumo chamar de "Infra-estrutura"
onde desenvolver o trabalho.
Isto porque, embora as pessoas se refiram a coisas como a economia de partilha
como sendo uma grande evolução,
uma mudança de paradigma ou o que quer que seja,
apesar da importância que estas realidades
possam ter na experiência de cada um,
na realidade as expectativas estão longe de ser atingidas,
quando se trata de ter dinheiro para comer
ou para pagar as contas.
Portanto o "unMonastery" desenvolveu-se sobre o princípio
de que era necessário um espaço físico,
e como nenhum de nós gasta assim tanto dinheiro
a inexistência de financiamento não seria propriamente uma limitação
uma vez que a maioria das coisas que executamos e desenvolvemos
são baseadas nas nossas capacidades,
em código e programação,
ferramentas que não implicam a existência de dinheiro,
ou que podemos construir.
A maior dificuldade é mesmo a existência de Espaço
onde se possam desenvolver os projectos.
Então, esta foi a ideia que foi crescendo naturalmente
e levou-nos a dizer:
"Vamos criar um conjunto de espaços".
Porque o nome "unMonastery"?
A razão deste nome
surgiu porque queríamos criar um espaço
que não tivesse um propósito fixo
funcionando como um espaço polivalente.
Portanto quando pensámos em vários tipos de espaços
que tinham existido ao longo dos tempos
Pensámos no Mosteiro (Monastery) exactamente porque
eram espaços que não tinham um único propósito
fermentava-se cerveja,
desenvolviam-se as escrituras
havia oração e adoração,
quer dizer, havia uma série de diferentes tarefas
que se desenrolavam nestes espaços,
que pareciam espelhar exactamente a estrutura que
queríamos criar neste novo espaço.
Pesámos também em outras estruturas existentes
como "Hackerspaces"
que achamos que transmitem
algo muito útil e poderoso nas suas estruturas
e em particular a forma como se propagam.
No entanto, uma das coisas com que nos confrontámos
foi o facto de não existirem necessariamente
preocupações cívicas ou sociais
com as comunidades em que se inserem,
e com o facto de em regra se limitarem a propósitos individuais,
sejam os seus hobbies, projectos pessoais
ou coisas deste tipo.
Assim, o Mosteiro surge como um modelo interessante
porque tem uma aproximação semelhante à dos "hackerspaces"
mas criando adicionalmente
uma relação social e cívica
com a comunidade em que se insere.
Depois de termos adoptado esta designação em grupo,
olhando para o que os Mosteiros faziam,
nos princípios do séc.VII ou no séc.VIII,
chega-se à conclusão que talvez o nome até devesse ser
"ReMosteiro",
uma vez que havia uma contribuição
dos monges e da vida monástica para a vida das comunidades
participando na produção de questões infra-estruturais,
é exactamente o que estamos a querer fazer.
Como é que se passou da Ideia ao Protótipo?
Sim, a seguir à primeira conferência a ideia "agarrou"
mas acabámos por nunca levar o seu desenvolvimento muito além.
Continuàmos a ter conversas,
a escrever sobre o assunto e a pensar:
Como é que podemos efectivamente desenvolver um projecto deste tipo?
Apenas na segunda conferência, em Dezembro do ano passado (2012),
é que nos reunimos e dissemos:
"Ok, de tudo o que temos falado até agora
este é o projecto em que estamos mais empenhados!"
E no espaço de 3 dias desenvolvemos juntos
a formalização inicial das características
que o espaço deveria ter.
Considerámos que características da vida monástica
seriam metaforicamente transportadas dos Mosteiros
para esta nova realidade.
Construímos o site,
criámos o logotipo,
abrimos as primeiras candidaturas,
com base em perguntas com um grau de complexidade
que desafiava empenho por parte dos candidatos,
criando à partida algum sentido compromisso.
Cinco ou seis Edgeryders exprimiram interesse e garantiram:
"Sim, contem com a minha dedicação
até conseguirmos efectivamente a implementação deste projecto".
Paralelamente temos o Alberto Cottica,
que é um dos membros fundadores dos Edgeryders,
e que estava a trabalhar com a comissão Matera 2019
na candidatura a Capital Europeia da Cultura 2019,
e foi apenas neste contexto que tivemos a oportunidade
de oferecer este projecto como um potencial modelo.
Matera estava interessada e disse que sim.
E esta foi a razão,
dentro da necessidade de concretizar o projecto
pela qual acabamos por vir parar a Matera.
No entanto,
acho que é muito importante compreender,
nomeadamente quando cheguei cá pela primeira vez,
que é um sítio incrível!...
mas que é difícil de descrever;
e a generosidade
e a forma como a comunidade local
interagiu connosco
até quase que nos faz pensar
que não poderia ter começado noutro lugar
Qual é o âmbito do unMonastery?
Os Edgeryders desenvolveram-se originalmente dentro de um contexto político
por isso mesmo os Edgeryders têm de facto uma inclinação política.
Mas está muito mais focado em construir um modelo
que consiga criar Significado e promover um espaço seguro
à própria articulação desse sentido.
Mas de momento existem uma série de problemas
que o unMonastery de certa forma criou para resolver,
unindo-os.
Assim, as três principais questões em que o unMonastery está centrado, são:
O elevado desemprego,
especificamente de pessoas com formação e recém licenciados;
A enorme quantidade de imobiliário desaproveitado,
habitacional e comercial, por toda a Europa;
Num contexto de austeridade,
vê-se um recuo da capacidade de prestação de serviços por parte do estado,
e a assim a necessidade de preencher esse espaço, se queremos avançar.
E depois há ainda 2 aspectos, talvez sejam menos urgentes, que são:
Fuga de capital humano de pequenas vilas e cidades para as cidades capitais,
existindo um desejo que contrariar esse fluxo de alguma forma,
e o unMonastery caracteriza-se por
ser um modelo específico para pequenas vilas ou cidades
e não para grandes cidades ou capitais, simplesmente porque não é apropriado.
E a última questão está relacionada com
a criação de processos de Resiliência,
infra-estruturas e de formas de acção
e trabalho que sejam sustentáveis
perante futuras crises e aquelas actuais.
Portanto, estas são as questões que considero essenciais para descrever o que é o unMonastery.
O que é que está a acontecer aqui em Matera,
e quais os próximos passos do unMonastery?
O projecto do unMonastery,
tem sido desenvolvido
com um algum peso,
porque não tem havido qualquer dinheiro envolvido.
Os Edgeryders são ainda uma rede de pessoas tendencialmente precárias.
Na segunda conferência, quando percebemos
que iríamos levar o projecto adiante,
eu responsabilizei-me pela facilitação
e gestão do projecto,
sem qualquer pretensão de ser o proprietário
ou te tomar quaisquer decisões específicas sozinho.
Tentei sempre desprender-me
desse papel, o mais possível.
Então, esta foi provavelmente,
a primeira oportunidade, deste então,
para nos reunirmos como comunidade
e para partilhar todas as coisas que temos andado a pensar
ou a estudar grosseiramente "online",
deste essa conferência em Dezembro do ano passado.
Consolidar quais são os desafios
identificar as falhas no modelo existente
e descobrir como tornar
este projecto exequível em 4 meses
porque é de facto apenas um Protótipo,
e por isso ainda há muitas coisas
por construir, discutir e encontrar concenso,
antes de arrancar efectivamente em Fevereiro.
Portanto, os próximos passos passarão por:
Definir claramente qual o papel específico de cada uma das pessoas envolvidas;
Escolher, das candidaturas recebidas,
aquelas que preenchem os critérios base
que respondem aos desafios definidos localmente por Matera;
E ainda, uma questão que tem sido muito referida nas últimas 24 horas
que é a necessidade de manter este espaço dinâmico
entre agora e Fevereiro.
Claro, que há uma série de outras coisas que terão que ser resolvidas,
Mas, eu diria que estas seriam a lista de prioridades.
Cum s-a nascut ideea de unMonastery?
.
Ideea unMonastery
se contureaza deja de 16 luni.
A aparut pentru prima data intr-o sesiune
la prima conferinta [Edgeryders] in Strasbourg.
Erau 30 de persoane intr-o incapere
fiecare realizand ca,
pentru a continua sa faca munca
pe care o faceau si sa nu se epuizeze,
sa nu se alieneze,
era nevoie sa construiasca o fundatie solida
sau ceea ce eu numesc infrastructure
in care sa faca acel lucru.
Pentru ca oamenii deja cunosc lucruri
precum economia colaborativa "sharing"
ca o evolutie sau schimb de paradigma,
insa in ciuda a cat de grozava credem ca este,
experienta ne araca
ca nu e suficient de eficienta
atunci cand vine vorba de a ne asigura hrana de toate zilele,
plata chiriei si alte necesitati.
Deci unMonastery a evoluat din acea conversatie:
ceea ce ne trebuie e un loc fizic,
pentru ca niciunul dintre noi nu cheltuie multi bani
si finantare nu e neaparat necesara
pentru o multime de lucruri pe care le facem,
si care se bazeaza pe aptitudini, abilitati de codare -
instrumentele sunt in general gratuite,
si daca nu sunt probabil ca le putem construi noi insine.
In schimb pentru ce ne luptam este sa avem
o proprietate, un spatiu in care sa facem aceste lucruri.
Aceea a fost un fel de conversatie naturala
care a evoluat si ne-a determinat sa spunem: "Hai sa incepem un model de spatii"
De ce "unMonastery"?
Motivul pentru care am adoptat numele "unMonastery"
este pentru ca vroiam sa creem un spatiu
care nu are neaparat un scop fix,
ci este mai degraba multi-functional,
asa incat atunci cand ne-am gandit la diversele tipuri de spatii
care au existat de-a lungul istoriei
ne-am oprit la manastiri deoarece
ele nu aveau acest scop fix:
aveau sa produca bere,
mai era ideea de scriptura,
era rugaciune si venerare,
era un set de actiuni complet diverse
executate in aceste spatii
care parea sa reflecte felul in care ne doream
sa construim un nou spatiu,
si ne-am uitat la alte structuri existente
precum spatii de hackeri,
si ne-am gandit ca exista ceva incredibil de folositor si puternic
in aceste structuri
si mai ales in raspandirea lor.
Dar unul din aspectele de care ne-am lovit este ca
spatiile de hackeri nu se bazeaza neaparat pe un contract civic sau social
cu comunitatile in care sunt plasate
si in general sunt utile indivizilor,
fie ca sunt hobby-uri sau proiecte generale
sau lucruri similare.
Deci ideea de manastire ne-a parut un model interesant
pentru ca avea acelasi tip de abordare singulara
precum spatiile de hackeri
dar avea si
acest contract social si de interactiune cu comunitatea.
De cand termenul a fost preluat de grup,
daca incepi sa te uiti la ce faceau manastirile
la inceputul secolelor 7 sau 8
incepi sa realizezi ca poate numele ar fi trebuit sa fie
REmonastery, pentru ca acea contributie
adusa de calugari si viata monastica la comunitate
in materie de construire a unei infrastructuri
este in esenta mare parte din ceea ce noi incercam sa facem.
Cum a devenit ideea prototip?
Dupa prima conferinta ideea a ramas,
dar nu ajunsesem foarte departe cu dezvoltarea ei
si am continuat sa discutam,
sa punem ideile in documente, si sa incercam sa ne gandim:
cum construim un lucru ca asta?
A fost abia la a doua conferinta in decembrie anul trecut [2012]
cand am stat cu totii si ne-am gandit:
"OK, dintre toate lucrurile despre care am vorbit
acesta e proiectul la care ne angajam"
Si in decursul a trei zile
am lucrat impreuna sa formalizam o parte din structura
sau cum ar arata spatiul.
Am pornit cu metafora manastirii,
am inceput sa ne gandim cum ar arata principiile monastice
in acest sens,
am creat website-ul, un logo,
am scos un call pentru aplicatii preliminare
care a pus tot soiul de intrebari complexe si dificile
tuturor celor care doreau sa aplice,
pentru ca am vazut in asta o pledoarie reala, un angajament.
Cinci sau sase edgeryders au venit si au spus
"da ma angajez in totalitate in acest proiect
daca va fi inceput undeva."
Daca adaugam la asta faptul ca il avem pe Alberto Cottica,
unul dintre fondatorii Edgeryders
care lucra cu Matera 2019
in candidatura orasului ca si Capitala Culturala Europeana in 2019,
aveam un context favorabil unei oportunitati
de a oferi acest potential model,
iar Matera a fost interesata si a spus da,
astfel incat
in materie de nevoia de realizare a proiectului
am sfarsit in Matera.
Dar cred ca este foarte important sa intelegem,
mai ales de cand am venit aici pentru prima data,
ca e un loc incredibil,
dar pe care e greu sa-l descrii altor oameni;
iar generozitatea
si felul in care comunitatea
de aici a interactionat cu noi
face totul sa para ca si cum
nu ar fi putut incepe intr-un alt loc!
Care e focusul pentru unMonastery?
Edgeryders s-a dezvoltat original intr-un context de politici publice,
asa incat unMonastery are o orientare spre politici.
Dar e mult mai mult orientat spre construirea unui model
care poate crea semnificatie si poate crea un spatiu sigur,
in care sa articuleze acea semnificatie.
In prezent sunt o serie de probleme
pe care va trebui sa le rezolve unMonastery
prin combinarea lor.
Deci principalele 3 aspecte pe care se concentreaza unMonastery sunt:
- somajul crescut, mai ales ca urmare a faptului ca
oameni competenti absolv universitati;
- un numar mare de locuinte nefolosite
si spatii comerciale in toata Europa
- si odata cu austeritatea se observa
retragerea serviciilor de sprijin din partea statului
si nevoia sa acoperim acea gaura daca e sa continuam.
Si mai sunt doua aspecte mai putin prioritare, acestea sunt
- scurgerea de capital uman dinspre orase mici spre capitale.
Exista o nevoie de reintoarcere intr-o oarecare masura,
si unMonastery e foarte clar un model
care nu poate fi folosir decat in contextul oraselor mici si mijlocii,
si niciodata plasat intr-o capitala
pentru ca nu se potriveste.
-iar un ultim lucru este concentrarea pe
creerea de procese si infrastructuri resiliente,
modalitati de a lucra care pot fi sustenabile
in eventualitatea crizelor prezente si viitoare.
Cred ca toate aceste aspecte sunt cu adevarat fundamentale
pentru esenta unMonastery.
Ce se intampla aici in Matera,
si ce urmeaza pentru unMonastery?
Proiectul a fost unul
destul de greu de dus inainte
pentru ca nu au existat bani.
Edgeryders e deja
o retea distribuita de oameni care traiesc relativ precar.
La a doua conferinta [2012], cand ne-am dat seama ca
intr-adevar vom merge inainte,
am iesit in fata si am zis ca voi facilita
si administra proiectul,
dar ca asta in niciun caz nu va insemna ca eu voi fi singurul care il detine
sau ca eu voi lua decizii specifice
si am incercat sa ma feresc
cat de mult posibil de astfel de proces.
Deci aceasta e probabil prima ocazie reala
de la acel moment
sa venim impreuna ca o comunitate
si sa folosim toate acele lucruri la care ne-am gandit,
sa schitam online,
de la acea conferinta din decembrie anul trecut,
sa intarim ceea ce stim despre provocari,
sa gasim puncte critice in modelul existent,
si sa vedem cum putem face ca asa ceva
sa fie eficient in 4 luni,
pentru ca e numai un prototip,
prin urmare e mult de construit si de cazut de acord
inainte sa venim aici in februarie.
Deci de ce avem nevoie pentru a merge inainte este sa
stabilim roluri clare pentru oamenii
care au spus ca vor sa se implice in proiect,
sa acceptam o serie de aplicatii
care indeplinesc criteriile de
a propune solutii pentru problemele din Matera
si cred ca ceea ce a reiesit din ultimele 24 ore
e nevoia de a mentine cladirea vie
intre momentul prezent si februarie.
Exista o lista de alte lucruri care trebuie facute
Dar as spune ca sunt probabil prioritati mai mici.
.
Как появилась идея Unmonastery?
Бен Викерс, Edgeryders
Идея Unmonastery
развивается уже 16 месяцев
Она пришла в голову во время разговора
на первой "неконференции" в Страсбурге.
Это было пространство примерно для 30 человек,
которые встретились с осознанием того,
что для того, чтобы продолжить работу,
которую они делали, и не "сгореть",
не потерять мотивацию,
была необходимость построить крепкую основу,
или как я ее называю, инфраструктуру,
в которой можно эту работу делать.
Потому что несмотря на то что люди ссылаются на такие вещи,
как разделение экономики,
как к великому развитию или радикальному переосмыслению
несмотря на то, насколько крутым это является по нашему мнению.
на нашем опыте,
это на не соответствует реальности, на самом деле.
Когда все сходится к таким жизненным вопросам, как еда,
или плата за жилье, и все такое.
Так что unMonastery развивается в ключе того,
что нам нужно физическое пространство,
потому что никто из нас не использует так уж много денег,
и финансирование не так уж и нужно,
для многих вещей, которые мы делаем,
потому что все основано на навыках, кодах,
методы обычно бесплатные
и если не бесплатные, обычно мы можем их построить
Чего там не хватает
это имущества и пространства, в котором мы можем эти вещи делать
Так что это была такая естественная беседа,
которая привела к тому, что мы сказали "Давайте начнем делать несколько таких пространств".
Почему "unMonastery?"
Причина, по которой мы взяли такое имя, "unMonastery" (неМонастырь)
это потому что мы хотели создать пространство,
которое необязательно имеет определенное предназначение,
но в то же время для разных пользователей
так что когда мы подумали о разных пространствах,
которые существовали за всю историю,
мы подумали о монастыре, потому что
у них никогда не было определенного предназначения
они могли делать пиво,
там был манускрипт,
молитва и поклонение,
абсолютно разная деятельность.
и все действия осуществялись в этом пространстве,
которое как зеркальное отражение того, что мы хотели,
чтобы построить новое пространство.
И мы посмотрели на другие существующие структуры,
например, хакерские.
и мы подумали, что это что-то невероятно сильное и полезное,
в структурах такого типа,
и особенно - в их распространении,
Но одна проблема, с которой мы столкнулись,
это то, что хакерские пространства не обязательно имеют гражданский или социальный контракт,
с той общественностью, в которой они основаны,
и в основном приносит пользу индивидуумам,
хобби или личным проектам,
и все в таком духе.
Так что Монастырь показался интересной моделью
потому что у них был такой же подход,
как и у хакеров,
но в то же время есть
этот самый социальный контракт и взаимодействие с сообществом.
С момента определения этого понятия как группы, на самом деле,
Если ты начинаешь смотреть на то, что монастыри делали,
в раннем семнадцатом или восемнадцатом веке,
ты начинаешь понимать, что может быть имя должно было быть
ReMonastery (ПереМонастырь), потому что тот вклад,
который монахи и монашеская жизнь
в смысле построения инфраструктуры и всего такого,
на самом деле это то, что мы пытаемся сделать.
Как идея стала образцом?
После первой конференции идея осталась,
Но мы на самом деле недалеко ушли в плане разработки,
и мы продолжили обсуждения,
писали документы, попытались и подумали:
как же можно наконец начать что-то подобное?
и у нас не получалось до второй конференции в декабре прошлого года,
мы все сели и подумали
"Окей, из всех вещей, о которых мы говорили,
это проект, который нам больше всего запал в душу,
И в течение трех дней
мы работали вместе над тем, чтобы сформулировать что-то из формы,
в которой может выглядеть пространство,
Мы углубились в метафору монастыря,
начали думать о том, как бы монашеские принципы
могли выглядеть в нашем случае,
сделали сайт, логотип,
открыли призыв для заявлений,
в которых было довольно много многогранных и сложных вопросов,
от тех, кто хотел подать заявку,
потому что мы видели это как настоящий залог обязательств
Пять из шести эйджрайдеров откликнулись и сказали
"Да, я хотел бы полностью посвятить себя этом проекту,
если бы вы где-то его основали".
Вдобавок к тому, что у нас есть Альберто Коттика,
который один из основателей Edgeryders,
и он работал с "Матера 2019",
в "предложении "Европейксого города Культуры 2019"
и только поэтому мы получили возможность
предложить это как потенциальную модель
и Матера заинтересовалась, сказали "да",
так что это так,
в смысле необходимости реализации проекта,
как мы оказались в Матере,
Но я думаю, что это очень важно понять,
особенно когда я приехал сюда в первый раз,
что это было невероятное место,
но его невозможно описать другим.
и эта щедрость
и то, как общество здесь
взаимодействовало с нами
создается впечатление,
что это не могло случиться в каком-то другом месте!
Какая цель для UnMonastery?
Изначально Edgeryders развивались в контексте правил,
Поэтому и у unMonastery есть некий принципиальный уклон.
Но это намного больше сфокусировано на построении модели,
которая может создать значение и безопасное пространство,
в котором можно это значение излагать.
Но на данный момент существует несколько проблем,
которые unMonastery была создана решить,
сочетая их.
Так что 3 главных проблемы, на которых UnMonastery сфокусировано, это:
высокая безработица, особенно среди
квалифицированных людей, выпускающихся из ВУЗа,
огромное количество неиспользованных помещений,
и коммерческих ресурсов, по всей Европе
и с началом строгой экономии ты видишь,
что государство более не в состоянии поставлять услуги,
и необходимость заткнуть эту щель, чтобы продолжить действовать.
Также есть две вещи, которые немного менее приоритетны, но вот они:
Утечка мозгов из маленьких городов в мегаполисы и столицы,
Есть какое-то желание это остановить.
и unMonastery это очень жесткая модель,
которая может быть использована только в контексте маленьких городов,
и никогда не может быть использована в столицах.
Потому что там это просто не актуально.
И последняя вещь это особенный фокус
на создании неувядающих процессов, инфраструктур,
и методов работы, которые могут быть жизнеспособными,
с случае будущих и уже существующих кризисов.
Так что я думаю, что эти вещи - на самом деле основополагающие
для сущности unMonastery
Что происходит здесь, в Матере,
и что ждет unMonastery?
проект unMonastery
был довольно сложным для реализации,
потому что не было вовлечено никаких денег.
Edgeryders это уже
довольно нестабильное сообщество
И на второй конференции, когда мы уже точно знали,
что собирались сделать это,
я выступил и сказал, что я взялся бы вести
и администрировать проект.
Но это бы не означало, что я в каком-то смысле его единственный владелец,
или что я должен бы принимать какие-то определенные решения.
и я попытался освободить себя,
насколько возможно от этого процесса.
Так что наверное это первая настоящая возможность
с того момента
собраться вместе как сообщество.
и обработать все вещи, которые мы продумывали
и "набрасывали" в режиме онлайн,
с момента конференции в декабре последнего года,
и на самом деле зафиксировать все проблемы,
определить недостатки в существующей модели,
и понять как мы можем сделать что-то такое
эффективным в течение четырех месяцев.
Потому что это на самом деле модель.
Так что нужно много чего построить, сконструировать и много о чем договориться,
перед тем как мы окажемся тут в феврале.
Так что вещи, необходимые стать лучше, это
Определение более определенных роль для людей,
которые изъявили желание участвовать в проекте,
принять определенное количество заявок,
которые были сделаны, чтобы соответствовать критериям
тех проблем, которые существуют в Матере
и я также думаю, что в в течение последних 24 часов, был встал вопрос
необходимости поддержания здания "живым"
от настоящего времени и до февраля.
Существуют и другие вещи, которые надо сделать,
Но я бы сказал, что перечисленное - наверное и есть наш список приоритетов.
www.unmonastery.eu