De oproep van Jezus
Welkom bij deze les 24: 'How To Grow Up'.
De laatste keer hadden we het over de verschillende spirituele niveaus,
die we in de Bijbel zien. We spraken over baby's, pasgeborenen,
hoe op te groeien en kinderen te worden in het geloof,
en dan ouders te worden in het geloof.
We moeten erop uitgaan en een persoon van vrede vinden, waar Jezus het over heeft,
iets waar we naar hebben gekeken in deze serie 'The Call of Jesus'.
Maar als we die persoon van vrede vinden,
moeten we weten hoe we het evangelie met hen kunnen delen,
zodat ze echt opnieuw geboren kunnen worden.
Maar we moeten ze ook helpen op te groeien.
We moeten hen helpen volwassen te worden in Christus.
Zoals in een familie. Wat we in een gezin zien, is dat...
In een gezin zouden baby's moeten zijn.
In de natuurlijke familie.
Maar ze moeten niet als baby's blijven.
Ze zouden moeten opgroeien.
En na een tijd zouden ze eigenlijk zoveel moeten opgroeien,
dat ze het huis verlaten en naar buiten gaan om hun eigen gezin te hebben.
En nu zijn we geen ouders maar grootouders.
Zoals het in het natuurlijke is, wilde God het in het spirituele.
Als ik vandaag naar de kerk kijk, wil ik gewoon zeggen:
Het is triest om te zien hoe ver we verwijderd zijn gekomen,
wat God wil dat we zijn,
hoe weinigen er zijn die echt opgroeien en goede vruchten zien,
in hun dagelijks leven.
Er zijn tegenwoordig zoveel mensen in kerken die gewoon,
helaas om te zeggen, de rest van hun leven spirituele baby's blijven.
Waarom? Waarom is dat zo?
Zou het kunnen dat we gebrek aan discipelschap hebben?
Ik denk dat dat er één van is.
Maar de waarheid is ook dat,
veel mensen in de kerk zijn nog niet opnieuw geboren.
Ik wil hier een citaat lezen uit mijn boek 'The Call of Jesus' in dit hoofdstuk.
'Als iemand echt opnieuw geboren is, zie je het in hun leven.
Er zijn vruchten in hun leven, dat laat zien dat ze een nieuwe creatie zijn.
Als er vruchten zijn in iemands leven,
hebben ze melk nodig zodat ze volwassen kunnen worden.
Echter als de vruchten er niet zijn, betekent dit dat ze niet opnieuw geboren zijn,
en ze hebben iets veel sterkers nodig dan melk.'
Wanneer een persoon opnieuw geboren wordt,
we hebben het de vorige keer bekeken, die persoon heeft melk nodig.
Maar als een persoon niet echt opnieuw geboren is,
hebben ze iets veel sterkers nodig dan melk.
Wat is dat? Bloed.
Het bloed van Jezus. Ze moeten opnieuw geboren worden.
Want wanneer ze opnieuw geboren zijn,
wordt het leven getransformeerd,
niet van buiten naar binnen, maar van binnen naar buiten.
1 Johannes 3:6-10 zegt dit:
'Niemand die in Hem woont, blijft zondigen.
Niemand die blijft zondigen, heeft Hem gezien of gekend.
Lieve kinderen, laat niemand je op een dwaalspoor brengen.
Degene die het goede doet, is rechtvaardig, net zoals Hij rechtvaardig is.
Degene die doet wat zondig is, is van de duivel,
omdat de duivel vanaf het begin zondigde.
De reden dat de Zoon van God verscheen, was om de werken van de duivel te vernietigen.
Niemand die uit God geboren is, zal doorgaan met zondigen,
omdat Gods zaad in hen blijft;
ze kunnen niet blijven zondigen, omdat ze uit God geboren zijn.
Zo weten we wie de kinderen van God zijn en wie de kinderen van de duivel zijn.
Iedereen die niet doet wat goed is, zijn niet Gods kinderen,
evenmin is er iemand die niet van zijn broers of zussen houdt.'
Wat we hier zien is... de Bijbel is heel erg duidelijk,
dat iedereen die werkelijk wedergeboren is, niet blijft zondigen.
Het zaad van God zit in hen en ze kunnen niet blijven zondigen.
We lezen ook dat ze van hun broers houden, degenen die opnieuw geboren zijn.
Als die dingen in iemands leven ontbreken,
als mensen in zonde leven,
als mensen niet de liefde hebben om bij andere gelovigen te zijn.
Waarom? Waarom ontbreekt het?
Zou het kunnen zijn dat ze niet echt opnieuw geboren zijn?
Je weet dat we een boom kunnen herkennen aan zijn vruchten.
En als dit er niet is,
als het verlangen om een ​​heilig leven te leiden,
als het verlangen om hun broers lief te hebben,
en bij andere mensen te zijn ontbreekt in iemands leven.
Zo iemand kun je niet tot volwassenheid discipelen. Waarom?
Omdat ze nog niet wedergeboren zijn.
En daarom, als we praten over hoe je kinderen kunt laten opgroeien,
waar we altijd mee moeten beginnen is het evangelie.
We moeten altijd teruggaan naar het evangelie en het simpel houden.
Verkondig het evangelie, zelfs aan degenen die naar kerken komen,
zelfs voor degenen die in je vriendenkring komen.
Want als je een persoon hebt en je ziet dat er iets ontbreekt,
wat ontbreekt, onthult gewoon een dieper probleem.
En wat is dat? Dat is de wortel.
We weten dat we een boom kunnen herkennen aan zijn vruchten.
Als een boom bijvoorbeeld sinaasappels voortbrengt,
en je wilt dat de boom in plaats daarvan appels voortbrengt ,
de oplossing is niet om alle sinaasappels te verwijderen,
en de boom te vertellen: Je moet stoppen met het voortbrengen van sinaasappels!
Je moet appels gaan voortbrengen! Wat is er met je aan de hand, boom?
Nee, de boom brengt gewoon voort wat hij is.
Een sinaasappelboom brengt sinaasappelen voort.
Een appelboom brengt appels voort.
Een boom brengt voort wat het is.
Hetzelfde geldt voor een persoon. Als je iemand hebt die in zonde leeft,
als je iemand hebt die niet naar de vriendschap verlangt,
dan wil ik je aanmoedigen,
voordat je er diep, diep, diep in gaat en ze probeert te discipelen,
en ze eruit trekt, en: Kom op, je moet stoppen met zondigen.
Kom op, je moet naar de vriendenkring komen.
Kom op, je moet... omdat je daarin uitgeput raakt,
neem liever de tijd om bij hen te gaan zitten en het evangelie te delen.
Want als mensen dat leven echt krijgen... Halleluja!
Ze hebben niemand om zich heen nodig om:
Kom op! Je moet heilig leven! Kom op! Je moet de vriendenkring hebben!
En dat herinner ik me. Ik was 19 jaar oud toen ik mijn leven aan God gaf.
Ik was de eerste in mijn familie die zijn leven aan God gaf.
Ik had er geen, zoals gezinnen, en veel vrienden.
Ik had een vriend die christen was. Ik had niemand anders.
Meteen, zonder ooit echt in de kerk te zijn geweest,
toen ik opnieuw geboren werd, het eerste wat gebeurde. Wat was dat?
Het was wat we lazen.
Eén van de eerste dingen die gebeurden was dat ik niet kon blijven zondigen.
Ik kon het niet. Zoals, toen ik dingen deed die ik gewend was te doen,
dat was zonde, ik voelde het gewoon in mij.
Het zaad van God zat in mij.
Ik kon niet blijven zondigen.
En ik weet voor mijn bestwil, ik had geen opgeheven vinger nodig die zei:
Hé, je mag dit niet doen. Je moet dit doen. Je moet dit doen.
Nee. Ik had het niet nodig. Waarom? Omdat het zaad in mij zat.
God was daar. Zoals we eerder lazen.
Een ander ding was: Ik verlangde naar vriendschap met mijn nieuwe families.
Ik verlangde naar vriendschap.
Een man zoals ik, die opnieuw geboren was. Toen ik verlangde naar vriendschap,
had ik meer dan één dag per week nodig,
om er heen te gaan en gewoon te ontmoeten, zondag was niet genoeg.
Ik had meer nodig.
En ik wilde heilig leven, maar in het begin viel ik,
en deed ik verkeerde dingen, en voelde ik me veroordeeld,
en daar had ik ook iemand om me heen nodig,
meer dan een dag per week.
En in mijn leven gaf God mij iemand.
Hij gaf me mijn schoonvader,
die mijn spirituele vader werd, die er voor mij was.
En mijn schoonvader heeft me geholpen op te groeien.
Hij ging nooit bij me zitten en zei:
Torben, nu hebben we een les. Deze week praten we hierover,
volgende week praten we hierover, derde week praten we hierover.
Nee, mijn lering, de lering die hij me gaf, de melk die hij me gaf,
was op de bank, bij hem, zittend naast mij.
Ik zat daar met mijn Bijbel en ik was hongerig.
En ik stelde veel vragen: Hoe zit het hiermee? Hoe zit het met dit?
Hoe zit het met dit? Hoe zit het met dit?
En als ik worstelde, was hij er altijd.
Toen ik twijfelde en vragen stelde, was hij er.
Dit is wat een pasgeboren gelovige nodig heeft.
Ze hoeven niet alleen naar een ontmoeting te komen.
Ze hebben familie nodig. Ze hebben het 24 uur per dag nodig.
Iemand die er is, die klaar is om het leven met hen te delen.
En zo zien we kinderen echt opgroeien en sterk worden.
In 1 Korintiërs 4:14-16 zegt Paulus dit:
'Ik schrijf dit niet om je te beschamen,
maar om je te waarschuwen als mijn lieve kinderen.
Zelfs als je tienduizend beschermers in Christus had,
je hebt niet veel vaders,
want in Jezus Christus werd ik je vader door het evangelie.
Daarom verzoek ik je dringend mij na te volgen.'
Er waren veel beschermers, of veel leiders, zoals we vandaag in de kerk zouden zeggen.
Maar er zijn niet veel vaders.
Paulus was echt een vader voor sommige van die mensen,
en ik moedig je daar aan, als het erom gaat hoe mensen op te laten groeien in Christus,
wanneer een persoon een pasgeborene is en Christus ervaart,
hebben ze meer nodig dan alleen uitgenodigd te worden voor een ontmoeting.
Ze verlangen naar vriendschap. Ze willen heilig leven.
Ze hebben iemand nodig die er gewoon voor hen kan zijn,
iemand die het leven met hen kan delen,
iemand die van ze kan houden.
Ze hebben meer nodig dan alleen maar om voor een kerk uitgenodigd te worden.
Ze hebben het nodig om uitgenodigd te worden voor een kopje koffie of voor een etentje.
En dit is wat ik je aanmoedig om te doen. Wanneer je met mensen begint te werken,
en je begint mensen tot Christus te zien komen,
open je huis. Nodig ze uit voor een etentje.
Ga met ze op de bank zitten. Praat over het leven.
En daar krijgen ze antwoord op sommige vragen,
die mensen vaak niet beantwoord krijgen in de kerk.
Ik weet dat toen ik een pasgeboren gelovige was,
en in mijn schoonvaders huis zat.
Hij gaf geen onderwijs, zoals ik zei,
maar hij beantwoordde de vragen die ik op dat moment had.
Hé, ik worstel hiermee. Hoe zit het hiermee?
Hoe zit het met dit? Hoe zit het met dit?
En hij gaf me zoveel meer door iemand te hebben,
om de vragen te beantwoorden die ik op dat moment had,
dan 45 minuten een preek te horen,
over iets dat niet werkte in mijn leven.
Maar ik wil zeggen dat het niet altijd gemakkelijk is om de juiste mensen te vinden,
mensen die volwassen zijn en mensen willen helpen.
Buiten de kerk of binnen de kerk is het niet gemakkelijk.
Ik herinner me een paar jaar geleden dat ik in een stad was,
en ik leidde enkele mensen naar Christus.
Er was geen kerk in die stad, maar er was een kleine groep,
van christenen die bijeenkomen. Er kwamen zes christenen bijeen.
En ik probeerde een paar van die nieuwe gelovigen in die groep op te nemen,
maar het was niet makkelijk, want in die kleine groep waren er zes mensen,
en toen ik naar ze keek, waren er twee die geweldig waren,
die van Jezus hielden, geweldig, in vuur en vlam, het kwam er gewoon altijd uit.
Nog twee waren neutraler, en zoals: Wie zijn ze?
Ze zijn goed en niet slecht, maar ze houden van Jezus, dus het is prima.
Maar er waren er twee, het ergste vergif ooit.
Twee zeer religieuze mensen die elk leven uit een nieuwe gelovige halen.
Het was heel moeilijk voor mij, want hoe breng ik mensen naar die kleine groep,
en ik wilde dat ze contact maakten met die twee,
of misschien met die twee, maar niet met die twee.
En dat valt niet mee. Omdat ik die ervaringen had, stopte ik gewoon.
Mensen naar de kerk te brengen, omdat ik nooit wist wie ze in de kerk zullen ontmoeten.
Dus in plaats van alleen maar te zeggen: Kom naar de kerk,
en ze contact te laten maken met iedereen,
omdat één van de eersten die ik echt naar de kerk leidde,
ze had contact met de verkeerde mensen in de kerk, mensen die lauw leefden,
en ze ging uiteindelijk naar de stad, en dat meisje viel weer weg,
omdat ze aan het drinken waren.
We zien tegenwoordig zoveel dingen.
Het is beter, in plaats van mensen naar de kerk te leiden,
om ze gewoon naar één of twee mensen te leiden die in vuur en vlam zijn.
En ik hoop dat jij dat bent, dat jij in brand staat.
Dat jij de tijd neemt om mensen te ontmoeten.
Of, als je dat niet kunt, vindt dan iemand anders die leeft, als die in brand staat,
en probeer die nieuwe gelovigen aan hen voor te stellen.
Iemand die kan helpen, iemand die voor ze kan zorgen,
iemand die hen kan helpen opgroeien.
En ik geloof dat dit voor ons allemaal zou moeten zijn.
Ik weet dat het niet altijd gemakkelijk is, want met wie moet je contact maken,
maar ik heb ook steeds weer gezien dat God de controle heeft.
Dus als je niemand hebt,
begin dan te bidden dat God de juisten naar die mensen zal sturen.
En dit is wat Hij met mij deed. Als ik naar mijn eigen leven kijk.
Ik had niemand die me kon helpen, die voor me kon zorgen,
maar toen gaf God mij mijn schoonvader.
Het was niet zomaar een ongeluk. Het was God die het verordende.
Het was God die ervoor zorgde.
Ik herinner me dat we op een avond in een samenkomst waren, een profetische samenkomst.
Een profeet belde hem op en zei: Je hebt één zoon.
Hij zei: Nee, ik heb drie dochters. Je hebt een zoon.
Nee, ik heb drie dochters. Je hebt een zoon.
Hij is als een zoon voor jou en het is jouw taak om er voor je zoon te zijn.
En hij wist over wie hij het had. Mij.
Dus God heeft mijn schoonvader geroepen om er voor mij te zijn.
Mijn schoonvader is geen grote bediener.
Hij is niet iemand die in kerken spreekt en overal is.
Dit is ook niet wat jij nodig hebt en wat andere mensen nodig hebben.
We hebben geen grote bediener nodig die geen tijd heeft om voor mensen te zorgen.
We hebben mensen nodig die tijd hebben.
We hebben mensen nodig die gewoon kunnen geven wat God hen heeft gegeven.
En daarover deel ik veel meer in mijn boek 'The Call of Jesus',
waar ik praat over hoe we er voor andere mensen kunnen zijn.
En als we zelf niemand hebben, wat kunnen we dan doen,
en hoe we kunnen bidden en God kunnen vragen ons naar iemand te leiden.
Dus ik wil dit zeggen: Wanneer we beginnen te werken met discipelschap,
het beste discipelschap is om familie en vrienden te worden met mensen,
om met mensen om te gaan, om het leven met mensen te delen.
Om er speciaal te zijn voor die nieuwe mensen die tot geloof komen.
De beste manier om mensen volwassen te maken,
is om gewoon bij hen te gaan zitten op een bank, boven de salontafel,
luister naar hun leven, luister naar hun verhaal,
luister naar waar ze nu mee worstelen,
waar worstelen ze mee, welke vragen hebben ze,
wat ze door de week in de Bijbel lazen, begrijpen ze niet,
en wees dan voor hen en beantwoord hun vragen.
En bid dan voor hen. En help ze dan.
Zo laten we mensen opgroeien.
Nodig ze niet alleen uit voor een vergadering en geef ze 45 minuten les.
Nee. Nodig ze uit bij je thuis. Ga naar hun huis. Wees er voor hen.
En ik moedig je aan, als je daarmee begint,
als iedereen dat gaat doen, als we mensen bereiken,
en we nemen de tijd, en nogmaals, we hebben geen grote bediener nodig.
Je hoeft geen voorganger te zijn die het allemaal doet.
Het is iets dat jij en ik kunnen doen, ieder van ons.
We kunnen mensen helpen. We kunnen voor ze zorgen.
Dit is dus hoe het is.
Wees erbij. Houd van mensen. Investeer in hen. Breng tijd met hen door.
En zo krijgen we mensen volwassen.
En dan zie je vruchten in hun leven.
De volgende keer dat ik hier een video ga maken,
met de titel 'Beste voorgangers en leiders',
want de volgende keer wil ik met jullie praten die allemaal voorgangers en leiders zijn.
Ik ben niet tegen de kerk.
Maar ik wil je uitdagen.
Ik wil je uitdagen om de oproep van Jezus echt te beantwoorden,
en geef het aan de mensen in de kerk,
en zie een beweging van God, daar waar je bent.
Dus ik kijk er naar uit om je de volgende keer te zien.
Tot ziens!
De oproep van Jezus