ไม่กี่ปีที่ผ่านมา
ผมได้ใช้เวลาในช่วงหน้าร้อน ในห้องทดลองทางชีววิทยาทางทะเล
ในวู๊ด โฮล, แมสซาชูเซ็ท
และที่นั่น สิ่งที่ผมทำโดยส่วนใหญ่ก็คือเช่าเรือ
ผมอยากจะชวนพวกคุณ
ให้ลงเรือลำเดียวกับผมไปในค่ำคืนนี้
เอาล่ะ เราล่องเรือออกจาก เอล พอร์ต ไปยัง ไวน์ยาร์ด ซาวด์
ที่อยู่ห่างออกไปจากชายฝั่ง มาร์ทา ไวน์ยาร์ด
เรามีโดรนที่จะช่วยกำหนดตำแหน่ง
ว่าเราจะจอดเทียบท่าที่ไหนในแอตแลนติก
ก่อนหน้านี้ ผมกำลังจะพูดถึง ส่วนลึกของแอตแลนติก
แต่เพื่อที่จะพบกับสิ่งที่เป็นปริศนา เราไม่ต้องลงไปลึกมากก็ได้
ห่างไปไม่ถึงสองไมล์ดี
จากห้องปฏิบัติการชีววิทยาการทางทะเล ที่ว่ากันกว่าดีที่สุดในโลก
เราหย่อนตาข่ายตัวอย่างแพลงค์ตอนลงในน้ำ
และสิ่งที่เราดึงขึ้นมาจากผิวน้ำ
คือสิ่งที่มนุษยชาติแทบจะไม่ได้ใส่ใจกับมัน
และบ่อยครั้งที่เราไม่เคยเห็นมันมาก่อน
นี่คือสิ่งมีชีวิตอย่างหนึ่ง ที่เราใช้ตาข่ายจับมาได้
มันคือแมงกะพรุน
แต่ลองดูดี ๆ สิครับ
มีสิ่งมีชีวิตอีกอย่างอาศัยอยู่ในสัตว์ชนิดนี้
ซึ่งมันค่อนข้างใหม่มากต่อวิทยาศาสตร์
เป็นสายพันธุ์ใหม่
หรือว่าสิ่งมีชีวิตอีกอย่างที่สวยงามโปร่งใส
ที่มองเห็นหัวใจที่กำลังเต้นนี้
ที่เติบโตอยู่บนหัวของมัน
ลูกหลานที่จะเติบโตต่อไป และสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศ
ให้ผมพูดอีกทีนะครับ
สัตว์ชนิดนี้เติบโตอย่างไม่อาศัยเพศ บนหัวของมันเอง
ลูกหลานของมันจะเติบโตต่อไป เพื่อสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศในรุ่นต่อไป
เป็นแมงกะพรุนที่ประหลาดหรือเปล่า
ก็ไม่ค่อยครับ
นี่คือ แอสซิเดียน
กลุ่มของสัตว์
ที่ตอนนี้เรารู้ว่าเรามีบรรพบุรุษ ที่มีจีโนมร่วมกันอยู่มาก
และบางทีมันอาจเป็นสิ่งมีชีวิตไร้กระดูก สันหลัง ที่มีความใกล้เคียงกับเรามากที่สุด
มาเจอกับญาติของคุณหน่อยไหมครับ
ทาเลีย ดีโมเครติกา
(เสียงหัวเราะ)
ผมค่อนข้างแน่ใจว่าคุณไม่ได้เหลือพื้นที่ สำหรับงานรวมญาติเอาไว้
ให้กับทาเลีย
แต่ให้ผมบอกอะไรหน่อยนะครับ
สัตว์เหล่านี้เกี่ยวข้องกับพวกเราอย่างมาก
ในแบบที่เราเพิ่งจะเข้าใจ
ฉะนั้น ครั้งหน้าเมื่อคุณได้ยินใครก็ตาม พูดอย่างเย้ยหยันว่า
งานวิจัยอะไรแบบนี้ เป็นแค่การสำรวจสำหรับการตกปลา
ผมหวังว่าคุณจะจำการเดินทาง ที่เราเพิ่งเห็นนี้ได้
ในปัจจุบัน นักชีววิทยามากมายเห็นคุณค่า
แค่การศึกษาให้ลึกลงไป จากสิ่งที่เรารู้อยู่แล้ว --
ในการทำแผนที่สำรวจทวีปที่เราค้นพบแล้ว
แต่พวกเราบางคนให้ความสนใจมากกว่า ต่อสิ่งที่ยังเป็นปริศนา
เราต้องการที่จะค้นพบทวีปใหม่
และมองไปยังทัศนคติอันไม่เดียงสา ที่มากมายเหลือเกินนั้น
เราสลักเสลาประสบการณ์ ที่ไร้ซึ่งความกระจ่าง
ด้วยบางสิ่งที่เราไม่เคยเห็นมาก่อน
และใช่แล้ว ผมเห็นด้วย
ว่ามันสนองตอบความต้องการ ที่จะอวดเก่งสักหน่อย เมื่อสามารถพูดได้ว่า
"เฮ่ ผมเป็นคนแรกที่ค้นพบมัน"
แต่นี่ไม่ใช่หน่วยงานเพื่อการคุยโวโอ้อวด
เพราะว่าในการวิจัยค้นคว้าแบบนี้
ถ้าคุณไม่รู้สึกว่าส่วนใหญ่แล้ว คุณเป็นไอ้งี่เง่า
คุณก็ไม่ได้ทำอะไรที่เป็นวิทยาศาสตร์มากพอ
(เสียงหัวเราะ)
ฉะนั้น ทุกฤดูร้อน ผมนำสิ่งที่เรารู้จักมันน้อยนิด
ขึ้นมาบนเรือน้อยของเรานี้ มากขึ้นและมากขึ้น
ผมอยากที่จะใช้ค่ำคืนนี้ บอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิต
ที่น้อยนักที่จะได้รับการบอกเล่า ในสิ่งแวดล้อมเช่นนี้
จากมุมมองที่ชัดเจนของห้องทดลองทางชีววิทยา แห่งศตวรรษที่ 21 ของเรา
เราได้เริ่มฉายความกระจ่าง ไปยังปริศนามากมายของชีวิตด้วยความรู้
เรารู้สึกได้ว่าหนังจากหลายศตวรรษ แห่งการวิจัยทางวิทยาศาสตร์
เราเริ่มที่จะเข้าที่เข้าทาง
ในการทำความเข้าใจอย่างมีนัยสำคัญ ต่อบางสิ่งที่เป็นพื้นฐานของชีวิต
ความมองโลกในแง่ดีของเรา สะท้อนออกมาโดยการเติบโตทางเทคโนโลยีชีวภาพ
ไปทั่วโลก
ความกระหายในการใช้ความรู้ทางวิทยาศาสตร์ เพื่อรักษาโรคต่าง ๆ ของมนุษย์
อย่างเช่น มะเร็ง การชราภาพ โรคที่เกี่ยวข้องกับภาวะเสื่อมต่าง ๆ
ซึ่งนี่เป็นเพียงสิ่งที่เราไม่ต้องการบางส่วน ที่เราต้องการควบคุมมันให้ได้
ผมมักคิดว่า
ทำไมเราถึงได้เป็นเดือดเป็นร้อนมากมาย
ในการพยายามแก้ปัญหาเกี่ยวกับมะเร็ง
เป็นเพราะว่าเราพยายามแก้ปัญหา ที่เกี่ยวข้องกับมะเร็ง
และไม่ได้พยายามเข้าใจชีวิตหรือเปล่า
ชีวิตบนโลกนี้มีจุดกำเนิดร่วมกัน
และผมสามารถที่จะสรุประยะเวลา 3.5 พันล้านปีแห่งประวัติศาสตร์ชีวิตบนโลก
ได้ในหนึ่งสไลด์
ที่คุณเห็นอยู่ตรงนี้แสดงถึงทุกสายพันธ์ุ บนโลกของเรา
ในความไพศาลของชีวิต และความหลากหลายทางชีวภาพ
เราครอบครองตำแหน่งที่ไม่โดดเด่นเลย
(เสียงหัวเราะ)
โฮโม เซเปียน
สุดท้ายของวงศ์พงศ์พันธ์ุ
และถึงแม้ว่าผมจะไม่อยากดูหมิ่นอะไร
ความสำเร็จของสายพันธุ์ของเรา
ที่เราหวังว่ามันจะเป็นอย่างนั้น และมักจะเสแสร้งว่ามันเป็นเช่นนั้น
เราไม่ได้เป็นหน่วยวัดของทุกสิ่ง
แต่อย่างไรก็ดี เราเป็นตัววัดของหลายสิ่งหลายอย่าง
เราหาปริมาณ วิเคราะห์ และเปรียบเทียบ กันอย่างไม่หยุดหย่อน
บ้างก็มีคุณค่ามากมาย และแน่ล่ะว่าจำเป็น
แต่การเน้นย้ำว่าในปัจจุบัน การมุ่งความสนใจของงานวิจัยทางชีวภาพ
ไปยังเรื่องจำเพาะและ เพื่อผลิตผลงานที่ใช้ได้ทางปฏิบัติ
อันที่จริงแล้วเป็นการจำกัดความสามารถของเรา ในการตั้งคำถามเกี่ยวกับชีวิต
ให้แคบลงและลึกลงไปอย่างไม่น่าเชื่อ
เราวัดเสี้ยวของชีวิตที่แคบมาก ๆ
และหวังว่าปริมาณที่ทำนั้น จะช่วยชีวิตเราทุกคนได้
แคบแค่ไหนหรือ คุณอาจตั้งคำถาม
เอาเป็นว่าให้ผมบอกจำนวนนั้นก็แล้วกัน
ฝ่ายบริหารแห่งมหาสมุทรและบรรยากาศแห่งชาติ ได้คาดการไว้เมื่อเร็ว ๆ นี้ว่า
ประมาณ 95 เปอร์เซ็นต์ของมหาสมุทรของเรา ยังไม่ได้รับการสำรวจ
ทีนี้ลองตรึกตรองกันดูสักประเดี๋ยว
95 เปอร์เซ็นต์ของมหาสมุทรของเรา ยังไม่ได้รับการสำรวจ
ผมค่อนข้างมั่นใจที่จะบอกว่า
เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่า มีสิ่งมีชีวิตที่เราไม่รู้จักมากมายแค่ไหน
ฉะนั้น มันไม่น่าประหลาดใจเลย ที่ทุก ๆ สัปดาห์ ในวงการของผม
เราเริ่มจะค้นพบสายพันธุ์ใหม่ ๆ ถูกเพิ่มเข้ามา
ในรายการสิ่งมีชีวิตอันน่าทึ่งนี้ มากขึ้นเรื่อย ๆ
ยกตัวอย่างเช่นสิ่งนี้
ที่ถูกค้นพบเมื่อฤดูร้อนก่อนหน้านี้
มันใหม่ต่อวงการวิทยาศาสตร์
และตอนนี้อยู่ในส่วนรายการสิ่งมีชีวิต ที่แสนจะโดดเดี่ยว
ที่น่าเศร้าไปกว่านั้น
ก็คือเรารู้จักส่วนรายการของสายพันธุ์สัตว์ ที่อยู่ตรงนั้น
แต่ชีววิทยาของมันยังคงไม่ได้รับการศึกษาเลย
ผมแน่ใจว่าพวกคุณบางคนคงได้ยินเรื่องที่ว่า
ดาวทะเลสามารถที่จะงอกขามันออกมาใหม่ได้ หลังจากที่ถูกตัดขาไป
แต่พวกคุณบางคนอาจไม่รู้ว่า
ขาของมันข้างนั้นสามารถเจริญ ไปเป็นดาวทะเลตัวใหม่ทั้งตัวได้
และนี่คือสัตว์ที่ทำสิ่งที่น่าทึ่ง
ผมอยากที่จะพนันว่า
พวกคุณจำนวนมากไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับ หนอนตัวแบน ชมิดเทีย เมดิเตอร์เรเนีย
เจ้าตัวเล็กตรงนี้
ทำสิ่งที่ทำให้ผมอึ้งไปเลย
คุณจับสัตว์ชนิดนี้มาและตัดออกเป็น 18 ส่วน
และแต่ละส่วนของมันจะเจริญต่อไป
เป็นสัตว์ตัวใหม่ทั้งตัว
ภายในสองสัปดาห์
18 หัว 18 ตัว 18 ปริศนา
ราว ๆ ศตวรรษครึ่งที่ผ่านมา
ผมได้พยายามค้นหาว่า เจ้าสิ่งมีชีวิตตัวเล็ก ๆ พวกนี้ทำแบบนี้ได้อย่างไร
และพวกมันทำเรื่องอัศจรรย์นี้ได้อย่างไร
แต่เช่นเดียวกับนักมายากลเก่ง ๆ
พวกมันไม่ยอมเปิดเผยเคล็ดดลับให้ผมได้ล่วงรู้
(เสียงหัวเราะ)
ฉะนั้น เราก็มาอยู่ที่จุดนี้
หลังจาก 20 ปีของการศึกษาสัตว์เหล่านี้
การทำแผนที่จีโนม การเชื่อมโยงพวกมัน
การตัดขาพวกมันเป็นพัน ๆ ครั้ง การเจริญเป็นสัตว์ตัวใหม่เป็นพัน ๆ ครั้ง
เรายังไม่เข้าใจอย่างสมบูรณ์ ว่าสัตว์เหล่านี้ทำอย่างที่มันทำได้อย่างไร
แต่ละพื้นที่ของมหาสมุทรเอง
เต็มไปด้วยสิ่งที่เป็นปริศนา
หนึ่งในลักษณะร่วม
ของสัตว์ทั้งหลายเหล่านี้ที่ผมพูดถึง
ก็คือพวกมันไม่น่าจะได้รับข้อกำหนด
ว่าพวกมันจะต้องทำตามกฎระเบียบ
ที่พวกเราได้พัฒนามัน มาจากสัตว์ต่าง ๆ ที่ถูกเลือกมาอย่างสุ่ม
ที่ตอนนี้มีประชากรเป็นจำนวนมาก
ในห้องทดลองทางชีวการแพทย์ทั่วโลก
มาพบกับผู้ที่ได้รับรางวัลโนเบลของเรากัน
มีทั้งหมดเจ็ดสายพันธุ์
ที่ได้ผลิตความเข้าใจเป็นส่วน ๆ
ในเรื่องของพฤติกรรมทางชีวภาพให้กับเรา
เจ้าตัวเล็กตรงนี้
ได้รับรางวัลโนเบลสามรางวัลใน 12 ปี
และถึงกระนั้น หลังจากที่มันได้รับความสนอกสนใจ
และความรู้ต่าง ๆ ที่พวกมันได้ให้กับเรา
เช่นเดี่ยวกันกับแบ่งเงินทุนก้อนโตมาให้
ตอนนี้เรายืนอยู่ [ต่อหน้า] เสียงสวดของปัญหาที่เรื้อรัง
และความท้าทายใหม่ ๆ มากมาย
และน่าเสียดาย นั่นก็เป็นเพราะว่า
สัตว์ทั้งเจ็ดนี้มีความเกี่ยวข้องเชิงพื้นฐาน
กับ 0.0009 เปอร์เซ็นต์ของสายพันธุ์ทั้งหมด ที่อาศัยอยู่บนโลก
ฉะนั้น ผมเริ่มจะสงสัย
ว่าการศึกษาอย่างจำเพาะของเรา เริ่มที่จะขัดขวางความก้าวหน้าของเรา
และที่แย่ที่สุดก็คือ นำเราไปผิดลู่ทาง
นั่นเป็นเพราะว่าชีวิตบนโลกนี้ และประวัติศาสตร์ของมันนั้น
เป็นประวัติศาสตร์ของผู้แหกกฎ
ชีวิตเริ่มขึ้นบนพื้นผิวของดาวเคราะห์ดวงนี้ ในฐานะสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียว
ว่ายน้ำเป็นเวลาหลายล้านปีในมหาสมุทร
จนกระทั่งหนึ่งในสิ่งมีชีวิตตกลงใจว่า
"ฉันจะทำสิ่งที่ต่างออกไปล่ะนะ
วันนี้ฉันอยากที่จะบุกเข้าไปในสิ่งที่เรียกว่า สิ่งมีชีวิตหลายเซลล์
และฉันก็จะทำ"
และผมก็มั่นใจว่า มันเป็นการตัดสินใจ ที่สร้างเรื่องฉาวมากที่สุด--
(เสียงหัวเราะ)
แต่อย่างไรก็ตาม มันก็พยายามทำจนได้
และจากนั้น สิ่งมีชีวิตหลายเซลล์ ก็เริ่มที่จะเพิ่มจำนวน
สิ่งมีชีวิตในมหาสมุทรที่เป็นบรรพบุรุษเหล่านี้
และพวกมันก็เจริญเติบโต
แและพวกเราก็มีพวกมันในปัจจุบัน
มวลผืนดินเริ่มที่จะปรากฏจากผิวของมหาสมุทร
และสิ่งมีชีวิตอีกอย่างหนึ่งก็คิดว่า
"เฮ้ย นั่นดูเป็นพื้นที่ที่ดีเลยนะ
ฉันอยากจะย้ายไปอยู่ตรงนั้น"
"จะบ้าหรือยังไง
เดี๋ยวก็แห้งตายหรอก ไม่มีอะไรที่จะอาศัยอยู่นอกน้ำได้หรอก"
แต่ชีวิตก็พบหนทาง
และนี่ก็เป็นสิ่งมีชีวิตที่ตอนนี้ ขึ้นมาอาศัยอยู่บนบก
เมื่อพวกมันขึ้นมาอยู่บนบก พวกมันอาจมองดูฟากฟ้า
และบอกว่า "มันคงจะดีนะ ที่จะไปอยู่บนเมฆ
ฉันจะบิน"
"แกทำลายกฎของแรงโน้มถ่วงไม่ได้ ไม่มีทางที่แกจะบินได้หรอก"
และถึงกระนั้น ธรรมชาติก็ได้ประดิษฐ์
หลากหลายหนทางต่าง ๆ
ในการบิน
ผมชอบที่จะศึกษาสัตว์เหล่านี้ ที่ได้แหกกฎเกณฑ์
เพราะว่าทุกครั้งที่พวกมันแหกกฎ พวกมันประดิษฐ์สิ่งใหม่ขึ้น
และทำให้มันเป็นไปได้สำหรับเรา ในการมาอยู่ที่ตรงนี้ในปัจจุบัน
สัตว์ต่าง ๆ เหล่านี้ไม่ได้ทำตามข้อกำหนด
พวกมันฝ่าฝืนกฎ
ฉะนั้น ถ้าเรากำลังที่จะศึกษาสัตว์เหล่านี้ ที่ฝ่าฝืนกฎ
นั่นน่าจะเป็นวิธีที่เราศึกษามันไม่ใช่หรือ
ผมคิดว่าเราต้องการ ปลุกจิตวิญญาณการสำรวจขึ้นมาใหม่
แทนที่จะนำธรรมชาติเข้ามายังห้องทดลองของเรา
และตั้งคำถามขึ้นที่นั่น
เราต้องนำวิทยาศาสตร์ของเราออกไป
สู่ห้องทดลองอันน่าเกรงขาม ซึ่งก็คือธรรมชาติ
และที่นั่น ด้วยเครื่องมือ ที่ใช้เทคโนโลยีขึ้นสูงของเรา
เราจะตั้งคำถามรูปแบบใหม่ ต่อชีวิตที่เราพบเจอ
และคุณสมบัติทางชีวภาพใหม่ ๆ ที่เราอาจพบ
อันที่จริงแล้ว เราต้องการที่จะนำ ความฉลาดเฉลี่ยวของเราออกมา
เพื่อที่จะโง่เขล่าอีกครั้ง
ไร้แนวทาง [เมื่อเผชิญ] ต่อความไพศาล แห่งความไม่รู้
เพราะว่าทั้งหมดทั้งมวลนี้
วิทยาศาสตร์ไม่ใช่เพียงแค่ความรู้
วิทยาศาสตร์นั้นเกี่ยวกับความไม่รู้
นั่นคือสิ่งที่เราทำ
เมื่อ อองตอน เดอ แซงเตก-ซูเปรี เขียนว่า
"ถ้าคุณต้องการสร้างเรือ
อย่าได้ระดมให้คนไปหาไม้
และอย่าได้สั่งงานและกำหนดหน้าที่ให้พวกเขา
แต่สอนพวกเขาให้กระหาย ต่อความกว้างใหญ่ไร้ขอบเขตของทะเล"
ในฐานะนักวิทยาศาสตร์และครู
ผมอยากที่จะแปลคำพูดนี้
ว่าเรานักวิทยาศาสตร์ ต้องสอนนักเรียนของเรา
ให้กระหาย ความต่อความกว้างใหญ่ไร้ขอบเขตของทะเล
ซึ่งคือความเขลาของเรา
เรา โฮโม เซเปียน เป็นเพียงสายพันธุ์เดียวที่รู้
สิ่งที่ผลักดันการหาคำตอบทางวิทยาศาสตร์
เช่นเดียวกับสายพันธุ์อื่น ๆ บนดาวเคราะห์ดวงนี้
เราหนีไม่รอดไปจากการถักทอ เข้าเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ชีวิตบนโลกนี้
และผมคิดว่า ผมอาจผิดไปสักหน่อย เมื่อผมพูดว่า ชีวิตเป็นปริศนา
เพราะว่าผมคิดว่าชีวิตนั้น อันที่จริงแล้วเป็นความลับที่เปิดเผย
ที่ส่งสัญญาณให้สายพันธุ์ของเรา ให้เราเข้าใจมันมานานหลายสหัสวรรษ
ฉะนั้น ผมขอถามคุณ
ไม่ใช่ว่าเรามีโอกาสที่ดีที่สุด ในการเข้าใจชีวิตหรอกหรือครับ
ถ้าเป็นเช่นนั้นแล้ว
เรายังจะรออะไรกันอยู่อีก
ขอบคุณครับ
(เสียงปรบมือ)