[Sense of ownership and social status]
Here is another idea turned into a situation in the monetary system.
Many of you think that the monitor you're looking at now is yours,
the room in which you live in belongs to your apartment
and the car in the garage is also yours.
Sorry to say but the only prove you have
that those are yours, are some documents.
Remember what these documents are.
Only papers.
Human imagination works overtime here
because not only those who "own" these kind of objects
trough documents feel like they own them,
but others also accept them as yours.
I mean, if you buy a car
the neighbor by the power of imagination admits that it's yours
in a same way you admit it belongs to you.
It's a very risky deal based only on imagination.
You cant own anything. Keep it in mind.
The sense of property or ownership has gone mad
and many people collect objects in their nests that they don't use
or use rarely.
Just think about the decor objects.
Some unnecessary things, but things that people buy.
The sense of property makes you your own prisoner
since you only own one house or even more,
because you are forced to go back to those places,
also you feel obligated to take care of those objects
which you think are yours.
Most times people are driven by things, goods,
and they build their lives around them.
I would have been out here a little bit sooner,
but they gave me the wrong dressing room
and I couldn't find a place to put my stuff.
And I don't know how you are, but I need place to put my stuff.
So, that's what I've been doing back there. Just trying to find a place for my stuff.
You know how important that is. That's the whole meaning of life. Isn't it?
Trying to find a place for your stuff.
That's all your house is. Your house is just a place for your stuff.
If you didn't have so much god damn stuff you wouldn't need a house.
You'd be just walking around all the time.
That's all your house is. It's a pile of stuff with a cover on it.
You see that when you take off in an airplane and you look down
and you see everybody's got a little pile of stuff.
Everybody's got their own pile of stuff.
And when you leave your stuff you gotta lock it up.
You don't want somebody to come by and take some of your stuff.
They always take the good stuff.
They don't bother with that crap you're saving.
Ain't nobody interested in your 4th grade arithmetic papers.
They are looking for the good stuff.
That's all your house is. Its a place to keep your stuff
while you go out and get more stuff.
Now sometimes you gotta move. You gotta get a bigger house.
Why? Too much stuff!
You gotta move all your stuff.
And maybe put some of your stuff in storage.
Imagine that. There is a whole industry based on keeping and eye on your stuff.
Enough about your stuff. Let's talk about other people's stuff.
Did you ever noticed when you go to somebody else's house
you never feel like a hundred percent at home?
You know why? No room for your stuff.
Somebody else's stuff is all over the place.
And what awful stuff it is.
Where did they get this stuff?
And if you have to stay over night at someone's house you know unexpectedly
and they give you a little room to sleep that they don't use that often.
Someone died in here eleven years ago?
And they haven't moved any of his stuff.
Or wherever they give you to sleep, usually right here at the bed
there is a dresser and there is never any room on the dresser for your stuff.
Someone's shit is on the dresser.
Have you noticed that their stuff is shit and your shit is stuff?
Now sometimes you go on vacation. You gotta bring some of your stuff with you.
You cant bring all your stuff.
Just the stuff you really like.
The stuff that fits you well that month.
Lets say you gonna go to Honolulu. You gonna go all the way to Honolulu.
You gonna have to take two big bags of stuff.
Plus you carry on stuff. Plus the stuff in your pockets.
You go al the way to Honolulu and when you get into your hotel room
and you start to put away all your stuff. That's the first thing we do in a hotel room
is to put away your stuff.
Hey we got more places than we've got stuff.
We gonna have to buy more stuff.
And you put all your stuff away and you know that you are thousands of miles form home
and you don't feel quite ease but you know that you must be OK
because you do have some of your stuff with you.
And you relax in Honolulu on that basis...
That's when your friend from Maui calls and says...
Hey why don't you come over to Maui for the weekend.
Spend a couple of nights over here.
Of shit, noo...
Now what stuff do you bring?
Right. You've gotta bring an even smaller version of your stuff.
Just enough stuff for a weekend on Maui.
And you get over... And you are really spread out now.
You've got shit all over the world.
You've got stuff a t home, stuff in the storage, stuff in Honolulu,
stuff in Maui, stuff in your pockets.
Supply lines are getting longer and harder to maintain.
The sense of property is normal for the monetary system
which by nature is based on consumption.
The hallucinating part is represented by those who admit parts of the earth
as their own.
Countries, cities, gardens, lands, private beaches, plantations
are considered as being properties. As belongings to someone.
And all in the same system that provides some papers with a old language attached
as the only evidence all based on imagination.
The sense of property makes you care about certain objects
and when other take those objects from you it creates a conflict.
Because the monetary system is based on this consumption
it doesn't offer any such object for free
even though it's never owned anything.
Trough the sense of property many people own objects they don't need
that others could benefit from or even objects they seldom use.
But an exchange is not possible in the monetary system
without any submission from one of the two parties.
The sense of property is developed by the desire of consumption
perpetuated by the monetary system.
Social status is another imagination and it's directly related to the sense of property.
People imagine that they climb an imaginary ladder when they buy certain objects,
when they complete a college course or have a job.
It's a fantasy that can only exist in system that constantly wants competitive consumers.
Remember. No matter that you have five cars, houses, expensive watches,
gold, money. You are doctor, lawyer, teacher, mechanic, salesman.
All are just imagination. Only that.
All are just some extension of the human being.
Like technology or information.
Technology seen in objects and information in education.
You are a human being who has access to a certain technology.
House, car, television, computer, and certain information.
School, college, experience, books, teachings etc.
Only that.
Non of this makes you better than another human being
especially in an unjust system.
When they say all men are created equal, that bothers me.
I told you. Some are thin, some are heavy, some have better eye sight then others.
I don't know what that means.
But I think they are trying to tell equal opportunity and I know that doesn't exist.
If you don't have the money into college
the words equal opportunities mean nothing.
So all I've been hearing about in this country is our differences.
That's all the media and the politicians are ever talking about.
The things that separate us.
Things that makes us different from one another.
That's the way the ruling class operates in any society.
They try to divide the rest of the people.
They keep the lower and the middle classes fighting with each other
so that they, the rich could run off with all the fucking money.
Fairly simple thing happens to work.
You know, anything different. That's what they gonna talk about.
Race, religion, ethnic and national background, jobs, income, education,
social status, sexuality.
Anything they can do is keep us fighting with each other
so that they can keep going to the bank.
You know, I describe the economic and social classes in this country?
The upper class keeps all of the money, pays non of the taxes.
The middle class pays all of the taxes, does all of the work.
The poor are there, just to scare the shit out of the middle class.
Keep on showing out on those jobs!
The monetary system has created a race trough this social ladder
and it's strange that no one asks what is the ultimate price.
For what is this fight and what is the purpose of this race?
Now my grandmother was a wonderful person.
She taught me how to play the game Monopoly.
She understood that the name of the game is to acquire.
She would accumulate everything she could and eventually
she became the master or the board.
And eventually every time she would take my last dollar
and I would quit in utter defeat.
And then she would always say the same thing to me.
She looked at me and said.
One day you'll learn to play the game.
One summer i played the game of Monopoly with a neighbor almost every day.
All day long. We played Monopoly for hours.
And that summer I learned to play the game.
I came to understanding that the only way to win is
to make a total commitment to acquisition.
I came to understand that money and possessions that's the way to keep score.
And by the end of that summer I was more ruthless than my grandmother.
I was ready to bend the rules if I had to to win that game.
And I sat down with her to play that fall.
I took everything she had.
I destroyed her financially and psychologically.
I watched here give here last dollar and quit in utter defeat.
And the she had one more thing to teach me.
Then she said.
Now it all goes back in the box.
All those houses and hotels.
All the railroads and utility companies.
All that property and all that wonderful money.
Now it all goes back in the box.
I didn't want it to go back in the box!
No she said. None of those were really yours.
You got all heated up about it for a while.
But it was around a long time before you sat down at the board ...
and it will be here after you're gone, "players come, players go"
but it all goes back in the box
Houses and cars...
titles and clothes...
...even your body".
Because the fact is that everything I clutch and consume and hoard...
is going to go back in the box and I'm going to lose it all.
So you have to ask yourself...
when you finally get the ultimate promotion,
when you have made the ultimate purchase ...
when you buy the ultimate home ...
when you have stored up financial security and climbed the ladder of success
to the highest rung you can possibly climb it,
and the thrill wears off ...
"and it will wear off" ...
then what?
How far do you have to walk down that road
before you see where it leads?
Surely you understand it will never be enough.
So you have to ask yourself the question:
What matters?
[ Alternative Solutions ]
[ 1) Abundance of goods and services / 2) Education ]
To remove this social race
you must get rid of the inequality between people
through producing an abundance of goods and services,
so no one would hold anything
but only would use these objects or services.
In fact if there was an abundance of goods and services
we wouldn't need currency,
it won't be necessary,
and so there would be fewer jobs
and through education the people would get rid of the feeling of competition and arrogance.
It's really hilarious to see how human beings are their own prisoners
through pure imagination.
It is strange how humans behave like photocopiers,
once they have established perceptions about their world
they perpetuate those perceptions and resist any change to them.
You are not an intelligent life form
if you trap yourself with technology and information that you created.
Чувство за собственост и социален статус
В монетарната система още една идея е превърната в действителност.
Много от вас си мислят, че мониторът, който в момента гледате, е ваш,
стаята, в която стоите, принадлежи на апартамента ви
и колата в гаража ви е също ваша.
Съжалявам, че го казвам, но единственото доказателство,
което имате за това, са някакви документи.
Помните ли какво представляват тези документи?
Обикновени хартии.
Човешкото въображение работи извънредно тук,
защото не само тези, които "притежават" тези предмети чрез "документи",
се чувстват все едно те са техни, но и останалите също ги приемат като такива.
Ако си купите кола,
съседът ви чрез силата на въображението признава, че тя е ваша,
по същия начин, по който вие смятате, че е ваша.
Това е много несигурна сделка, основана само върху въображението.
Нищо не може да ви принадлежи. Обърнете внимание на това.
Чувството за собственост и притежание е излязло извън контрол
и много хора събират неща, които не използват
или използват рядко.
Замислете се за декоративните предмети.
Ненужни предмети, които обаче хората купуват.
Чувството за собственост ви прави затворник сам на себе си,
тъй като притежавате само една къща, или повече от една,
и сте принудени да се връщате на тези места.
Също така се чувствате задължени да поддържате предметите, които смятате, че са ваши.
В повечето случаи хората са подтиквани от предмети, блага и градят живота си около тях.
Щях да съм тук по-рано, ако не ми бяха показали грешната съблекалня
и не можах да намеря място, където да прибера нещата си.
Не знам как е при вас, но на мен ми трябва място, където да ги сложа.
Това правех зад сцената. Търсех място, където да сложа нещата си.
Знаете колко е важно. Това е смисълът на живота, нали?
Да намерите място за вещите си.
Това е вашата къща - място, където да сложите нещата си.
Ако нямахте толкова неща, нямаше да ви е нужна къща.
Просто щяхте да обикаляте наоколо през цялото време.
Това представлява вашата къща - купчина вещи с покрив.
Когато пътувате със самолет и погледнете надолу,
виждате купчинката на всеки.
Всеки си има своя собствена купчина с неща.
И когато ги оставите, трябва да ги заключите.
Не искате някой да дойде и да вземе някои от нещата ви.
Винаги взимат хубавите неща.
Не се интересуват от боклуците, които запазвате.
Никой не се вълнува от тетрадките ви по математика от 4-ти клас.
Търсят хубавите неща.
Това е вашата къща - място, където съхранявате нещата си,
докато излизате навън и купувате още.
Понякога трябва да се преместите. Трябва ви по-голяма къща.
Защо? Твърде много неща!
Трябва да преместите цялата си покъщнина
и може да приберете някои от нещата си на склад.
Представете си, има цял отрасъл за пазене на вашите вещи.
Достатъчно за вашите неща. Нека поговорим за тези на останалите.
Забелязали ли сте, че когато отиде в нечия друга къща,
не се чувствате като у дома си?
Знаете ли защо? Няма място за нещата ви.
Нещата на някой друг са заели цялото пространство.
И колко са ужасни!
Откъде са взели тези неща?
Ами ако неочаквано се наложи да преспите в нечия къща
и ви заделят само малко място, което не използват често.
Някой е умрял тук преди 11 години
и не са преместили нищо негово!
Или където и да ви сложат да спите,
обикновено до леглото има гардероб, в който няма никакво място за вашите неща.
Нечии други боклуци са там.
Забелязали ли сте, че чуждите вещи са боклуци, а вашите боклуци са вещи?
Понякога отивате на почивка. Трябва да вземете някои неща със себе си.
Не можете да вземете всичко.
Само тези, които харесвате.
И с които ще изглеждате добре през този месец.
Да кажем, че отивате в Хонолулу.
Ще ви трябват два големи куфара.
При това носите още неща в ръцете си и джобовете.
И когато пристигнете в хотелската си стая,
започвате да подреждате нещата си. Това е първото нещо, което правите.
Трябва да сложа това тук, онова там, другото там...
Имаме повече място, отколкото можем да заемем.
Трябва да си купим още неща!
Подреждате всичките си вещи и знаете, че сте на хиляди километри от дома
и не се чувствате спокойни, но знаете, че би трябвало да сте добре,
щом носите някои вещи със себе си.
И си почивате в Хонолулу...
докато не ви се обади приятел от Мауи и каже:
"Защо не дойдете до Мауи през уикенда за няколко дни?".
О, не...
Сега какво да взема?
Ясно. Трябва да вземете дори още по-малко неща.
Достатъчно за уикенд в Мауи.
Отивате там и вече наистина сте се разпрострели.
Имате боклуци по целия свят -
в къщи, на склад, в Хонолулу,
в Мауи, в джобовете си.
Дистрибуторната мрежа става все по-трудна за поддържане.
Чувството за собственост е нормално за монетарната система, която е основана върху потреблението.
Халюциниращата част е представена от тези, които твърдят, че части от Земята са техни.
Държави, градове, градини, земи, частни плажове, плантации
са считани за собствености, принадлежащи на някого.
И всичко това в същата система, която представя някакви хартии на остарял език
като единственото доказателство, всичко това базирано на въображението.
Чувството за собственост те кара да се интересуваш от определени обекти
и когато останалите ги вземат от теб, се пораждат конфликти.
Тъй като монетарната система се базира върху потреблението,
нищо не се предлага безплатно,
въпреки че никога не е било притежавано.
Заради чувството за собственост много хора имат предмети, от които не се нуждаят
или рядко употребяват, но останалите могат да имат полза от тях.
Размяната не е възможна в монетарната система
без подчинение от едната страна.
Чувството за собственост се е развило благодарение на желанието за потребление,
поддържано от монетарната система.
Социалният статус е друга измислица, която е директно свързана с чувството за собственост.
Хората си представят, че изкачват измислена стълба, когато купуват определени предмети,
като завършат университет или са назначени на работа.
Това е фантазия, която може да съществува само в система,
която постоянно желае конкуриращи се потребители.
Без значение дали имате 5 коли, къщи, скъпи часовници, злато, пари;
дали сте лекар, адвокат, учител, механик, продавач -
всичко това е илюзия.
Те са просто разширения на човека.
Като технологиите или информацията.
Технологиите се свързват с предметите, а информацията с образованието.
Вие сте човешко същество и имате достъп до определени технологии -
къща, кола, телевизор, компютър и определена информация -
училище, университет, опит, книги, учения и т.н.
Само това.
Нито едно от тези неща не ви прави по-добър от останалите,
особено в една несправедлива система.
Когато кажат, че всички хора са родени равни, това ме притеснява.
Казах ви. Някои са слаби, други по-тежки, някои имат по-добро зрение от другите.
Не знам какво означава това понятие.
Мисля, че се опитват да говорят за равна възможност за всички, но тя не съществува.
Ако нямате пари за университет,
думите "равни възможности" не означават нищо.
Всичко, което чувам в тази страна, са различията ни.
Само за това говорят медиите и политиците.
Нещата, които ни разделят и ни правят различни един от друг.
По този начин действа управляващата класа във всяко общество.
Опитват се разделят останалите хора.
Оставят ниската и средната класа да се борят помежду си,
за да могат богатите да управляват всичките шибани пари.
Този много прост метод действа.
Всяко различие - за това говорят.
Раса, религия, етническа и национална принадлежност, работа, доходи, образование,
социално положение, сексуалност.
Правят всичко възможно, за да се борим помежду си,
а те да продължават да ходят в банката.
Описах ли икономическите и социалните класи в тази страна?
Висшата класа държи всички пари и не плаща никакви данъци.
Средната класа плаща всички данъци и върши цялата работа.
Бедната класа е там само за да плаши средната класа.
Продължавайте да се хвалите с тези професии.
Монетарната система е създала състезание посредством тази обществена стълба
и е странно, че никой не се замисля каква е крайната награда.
За какво е тази борба и каква е целта на това състезание?
Баба ми беше великолепен човек.
Научи ме как да играя играта Монопол.
Тя разбираше, че целта на играта е да придобиваш.
Тя трупаше всичко, което можеше,
и впоследствие ставаше господар на игралната дъска.
Всеки път взимаше и последния ми долар
и ме оставяше в пълно поражение.
После ме поглеждаше и винаги ми казваше едно и също нещо:
"Един ден ще се научиш как се играе".
Едно лято играх Монопол със съседа почти всеки ден от сутрин до вечер.
Играехме с часове.
И тогава разбрах как се играе играта.
Стигнах до извода, че единственият начин да победиш е да се отдадеш изцяло на трупането на придобивки
и че чрез парите и имуществото се бележат точки.
И до края на онова лято бях станал по-безскрупулен от баба си.
Ако се наложеше, бях готов да наруша правилата, за да спечеля.
И онази есен седнахме с нея да играем.
Отнех всичкото й имущество. Победих я финансово и психически.
Гледах я как дава последния си долар и напуска в пълно поражение.
И тогава тя ме научи на още едно нещо.
Тя каза:
"Сега всичко се връща обратно в кутията".
Всички тези къщи и хотели.
Всички гари, водоснабдяването и електроснабдяването, всички имоти и всичките пари...
сега се връщат обратно в кутията.
Аз не исках да ги връщам обратно!
Тя каза: "Не, нищо от това не беше твое наистина".
Просто се разгорещи заради играта.
Но тя се играе от много отдавна, преди ти да започнеш да играеш,
и ще я има много след като си отидеш – играчите идват и си отиват,
но всичко се връща обратно в кутията.
Къщи и коли,
титли и дрехи,
хамбари и ценни книжа...
даже и тялото ти.
Защото всичко, което заграбя, натрупам и консумирам,
ще се върне обратно в кутията и ще го загубя.
Няма особено голяма възрвъщаемост на инвестициите.
Затова трябва да се запитате:
когато най-накрая получите мечтаната работа,
когато направите най-изгодната сделка и си купите най-луксозния дом,
когато сте си осигурили финансова стабилност
и сте се изкачили по стълбата на успеха до възможно най-високото стъпало...
И когато тръпката вече я няма –
защото тя непременно ще изчезне...
тогава какво?
Колко дълго трябва да вървите по този път,
преди да разберете докъде води?
Никога няма да е достатъчно.
Затова трябва да си зададете въпроса:
кое има значение?
Алтернативни решения
1) Изобилие от продукти и услуги 2) Образование
За да спре това обществено състезание,
трябва да се премахне неравенството между хората,
като се създаде изобилие от блага и услуги,
така че никой да не задържа нищо,
а само ще използва тези предмети и услуги.
Ако се създаде изобилие, валутата ще стане излишна.
Няма да бъде необходима.
Ще има по-малко професии
и чрез образованието ще изчезне чувството за съревнование и надменност.
Наистина е смешно да видим как хората са станали затворници на себе си
чрез чисто въображение.
Странно е как хората се държат като копирни машини -
след като веднъж са установили възприятията си за света,
те ги поддържат и отказват всякаква промяна в тях.
Не сте интелигентна форма на живот,
ако с технологии и информация, които сте създали, вие затваряте себе си.
[Gefühl von Eigentum und Sozialstatus]
Hier ist eine andere Idee, die sich in eine Situation im Geldsystem verwandelt hat.
Viele glauben, dass der Bildschirm, in den man gerade schaut, einem gehört,
dass der Raum, in dem man wohnt, zur eigenen Wohnung gehört
und dass das Auto in der Garage einem selbst auch gehört.
Es tut mir Leid das zu sagen, aber der einzige 'Beweis', den man hat,
dass diese Dinge einem gehören, sind Dokumente.
Denk daran, was diese Dokumente sind
- nur Papiere.
Die menschliche Vorstellungskraft wird hier misshandelt,
weil nicht nur diejenigen, die diese Art von Dingen 'besitzen',
durch 'Dokumente' das Gefühl haben, sie zu besitzen,
sondern auch andere sie als ihre eigenen akzeptieren.
Ich meine, wenn man ein Auto kauft,
gibt der Nachbar durch Vorstellungskraft zu, dass es einem gehört,
genauso wie man selbst zugibt, dass es einem gehört.
Es ist ein sehr riskantes Geschäft, das nur auf Vorstellungskraft basiert.
Man kann nichts besitzen, denk daran!
Das Gefühl von Eigentum oder Besitz ist verrückt geworden,
und viele Menschen sammeln Gegenstände in ihren Nestern,
die sie nicht oder nur selten verwenden.
Denk nur an Schmuck:
das sind viele unnötige Dinge, aber Dinge, die Menschen kaufen.
Das Gefühl des Eigentums macht einen zum eigenen Gefangenen,
da man nur ein Haus besitzt, oder mehr,
weil man gezwungen ist, zu diesen Orten zurückzukehren.
Man fühlt sich auch dazu verpflichtet, sich um die Objekte kümmern,
die der eigenen Meinung nach einem selbst gehören.
Meistens werden Menschen von Dingen, Waren, getrieben
und sie bauen ihr Leben um sie herum auf.
Ich wäre schon etwas früher hier gewesen,
aber sie gaben mir den falschen Umkleideraum
und ich konnte keinen Platz finden, um mein Zeug unterzubringen.
Und ich weiß nicht, wie es euch geht,
aber ich brauche Platz, um mein Zeug unterzubringen.
Das habe ich damals dort gemacht. Ich suche nur nach meinem Zeug.
Ihr wisst, wie wichtig das ist.
Das ist der ganze Sinn des Lebens, nicht wahr?
Zu versuchen einen Platz für sein Zeug zu finden.
Das ist alles, was ein Haus ist.
Ein Haus ist nur ein Ort für Zeug.
Wenn man nicht so viel gottverdammtes Zeug hätte,
würde man kein Haus brauchen.
Man würde die ganze Zeit nur herumlaufen.
Das ist alles, was ein Haus ist.
Es ist ein Haufen Zeug mit einem Deckel darauf.
Wenn man in einem Flugzeug abhebt und nach unten schaut
und man sieht, dass jeder einen kleinen Haufen Zeug hat
Jeder hat seinen eigenen Haufen Zeug.
Und wenn man sein Zeug verlässt, muss man es einsperren.
Man möchte nicht, dass jemand vorbeikommt und Zeug mitnimmt.
Sie nehmen immer das gute Zeug.
Sie wollen nicht den Mist, den man aufhebt.
Es interessiert sich niemand für die Mathe-Klausur in der vierten Klasse.
Sie suchen nach dem guten Zeug.
Das Haus ist nichts weiteres als ein Ort, an dem man sein Zeug aufbewahren kann
während man raus geht und mehr Zeug besorgt.
Jetzt muss man sich manchmal bewegen.
Man muss ein größeres Haus bekommen.
Warum? Zu viel Zeug!
Man muss all sein Zeug bewegen.
Und vielleicht etwas von seinem Zeug einlagern.
Stell dir das vor! Es gibt eine ganze Branche,
die auf darauf basiert auf Zeug aufzupassen.
Genug über euer Zeug. Lass uns über das Zeug anderer Leute reden.
Habt ihr jemals bemerkt,
dass ihr euch in einem Haus von jemand anderem
nie zu 100% zuhause fühlt?
Wisst ihr, warum? Kein Platz für euer Zeug.
Dass Zeug von jemand anderem ist überall.
Und was nur für ein schreckliches Zeug.
Woher haben sie das Zeug?
Und wenn man unerwartet im Haus von jemandem übernachten muss,
und sie einem einen kleinen Raum zum Schlafen geben, den sie nicht oft benutzen.
Jemand ist dort vor 11 Jahren gestorben?
Und sie haben nichts von seinem Zeug bewegt.
Oder wo auch immer sie dir Platz zum Schlafen geben,
meist gibt es neben dem Bett eine Kommode
und auf der Kommode ist nie Platz für dein Zeug.
Der Scheiß von jemand anderem ist auf der Kommode.
Hast du bemerkt, dass deren Zeug Scheiße ist und deine Scheiße Zeug ist?
Jetzt geht man manchmal in den Urlaub. Man muss eigenes Zeug mitbringen.
Man kann nicht all seine Sachen mitbringen.
Nur das Zeug, was man wirklich mag.
Das Zeug, das einem in diesem Monat gut passt.
Sagen wir, man geht nach Honolulu. Wenn man nach Honolulu geht
muss man zwei große Koffer voll Zeug mitbringen.
Zusätzlich das Handgepäck und das Zeug in den Hosentaschen.
Man geht den ganzen Weg nach Honolulu und wenn man ins Hotelzimmer geht,
fängt man an, alle seine Sachen wegzuräumen.
Das ist das erste, was man in einem Hotelzimmer macht:
seine Sachen wegräumen.
Hey, wir haben mehr Platz als wir Zeug haben.
Wir müssen mehr Zeug kaufen.
Und man legt all sein Zeug weg und man weiß,
dass man Tausende von Kilometern von zu Hause weg ist
und man fühlt sich nicht ganz entspannt,
aber man weiß, dass man in Ordnung sein muss,
weil man ein Teil von seinem Zeug bei sich hat.
Und man entspannt sich in Honolulu auf dieser Basis ...
Dann ruft der Freund aus Maui an und sagt:
"Hey, warum kommst du nicht für ein Wochenende nach Maui
und verbringst ein paar Nächte hier?"
Scheiße, nein ...
Was nimmt man jetzt für Zeug mit?
Richtig, man muss eine noch kleinere Version von seinem Zeug mitbringen.
Gut genug für ein Wochenende auf Maui.
Und man geht nach Maui ... Und jetzt ist man wirklich ausgebreitet:
Man hat jetzt überall auf der Welt Scheiße.
Man hat Zeug zu Hause, Zeug eingelagert, Zeug in Honolulu,
Zeug in Maui, Zeug in den Taschen.
Versorgungsleitungen werden länger und schwieriger zu warten.
Das Gefühl von Eigentum ist für das Geldsystem normal,
das naturgemäß auf Konsum basiert.
Der halluzinierende Teil wird von denen vertreten,
die behaupten, Teile der Erde würden ihnen gehören.
Länder, Städte, Gärten, Ländereien, private Strände, Plantagen
werden als Eigentum betrachtet, als ob sie jemandem gehören,
und alle in dem gleichen System, in dem Papiere (mit einer alten Sprache beigefügt)
als einzige Beweise bereitgestellt werden, die alle auf Vorstellung beruhen.
Das Gefühl von Eigentum lässt einen sich um bestimmte Dinge kümmern,
und wenn andere einem diese Dinge wegnehmen, entsteht ein Konflikt.
Da das Geldsystem auf diesem Konsum basiert,
bietet es nichts für umsonst an,
obwohl es nie etwas besessen hat.
Durch dieses Gefühl von Eigentum besitzen viele Menschen Dinge, die sie nicht brauchen,
die anderen Nutzen bringen könnten, oder sogar Gegenstände, die sie selten verwenden,
aber ein Austausch ist im Geldsystem nicht möglich,
ohne eine Unterwerfung von einer der beiden Parteien.
Das Gefühl von Eigentum wird durch das Verlangen nach Konsum entwickelt,
das vom Geldsystem aufrechterhalten wird.
Sozialstatus ist eine andere Vorstellung und steht in direktem Zusammenhang mit dem Gefühl von Eigentum.
Menschen stellen sich vor, dass sie eine imaginäre Leiter erklimmen, wenn sie bestimmte Dinge kaufen,
ein Studium absolvieren oder einen Arbeitsplatz haben.
Es ist eine Fantasie, die nur in einem System existieren kann,
das ständig konkurrierende Konsumenten will.
Denk daran, egal, dass du fünf Autos, Häuser, teure Uhren, Gold oder Geld hast,
ein Arzt, Anwalt, Lehrer, Mechaniker oder Verkäufer bist,
alles ist nur Einbildung. Nur das.
Alle sind nur Erweiterungen des Menschen,
wie Technologie oder Informationen.
Technologie in Dingen und Informationen in Bildung.
Du bist ein Mensch, der Zugang zu einer bestimmten Technologie
(Haus, Auto, Fernseher, Computer) und bestimmten Informationen
(Schule, Hochschule, Erfahrung, Bücher, Lehren etc.) hat.
Nur das.
Nichts davon macht dich besser als ein anderer Mensch,
besonders in einem ungerechten System.
Wenn man sagt, alle Männer seien gleich geschaffen, stört mich das.
Ich habe dir erzählt: manche sind dünn, manche schwer,
manche sehen besser als andere.
Ich weiß nicht, was das bedeutet.
Aber ich denke, sie versuchen, Chancengleichheit zu erkennen,
und ich weiß, dass es das nicht gibt.
Wenn man kein Geld fürs College hat,
bedeuten die Worte Chancengleichheit nichts.
Alles, was ich in diesem Land höre sind Unterschiede.
Das ist alles, worüber die Medien und die Politiker reden:
Die Dinge, die uns trennen.
Dinge, die uns voneinander unterscheiden.
So funktioniert die herrschende Klasse in jeder Gesellschaft.
Sie versuchen, den Rest der Menschen zu teilen.
Sie halten die untere und die mittlere Klasse miteinander im Kampf
damit sie, die Reichen, mit dem ganzen Geld davonlaufen konnten.
Ziemlich einfache Sache - scheint ganz zufällig zu funktionieren.
Sie werden über irgendeinen Unterschied reden:
Rasse, Religion, ethnischer und nationaler Hintergrund,
Arbeitsplätze, Einkommen, Bildung, sozialer Status, Sexualität.
Alles, was sie tun können, ist uns miteinander kämpfen zu lassen
damit sie weiter zur Bank gehen können.
Wisst ihr, wie ich die wirtschaftlichen und sozialen Klassen in diesem Land beschreibe?
Die Oberklasse behält das gesamte Geld und zahlt keine Steuern.
Die Mittelklasse zahlt alle Steuern, erledigt die ganze Arbeit.
Die Armen sind da, nur um die Mittelklasse zu erschrecken.
Geh weiter arbeiten!
Das Geldsystem hat durch diese soziale Leiter eine Rasse geschaffen
und es ist seltsam, dass niemand fragt, was der ultimative Preis ist.
Für was ist dieser Kampf und was ist der Zweck dieses Rennens?
Meine Großmutter war eine wunderbare Person.
Sie brachte mir bei, wie man das Spiel Monopoly spielt.
Sie hat verstanden, dass der Sinn des Spiels erwerben ist.
Sie häufte alles an, was sie konnte und schließlich
wurde sie die Meisterin des Spiels.
Und letztendlich würde sie jedes Mal meinen letzten Dollar nehmen
und ich würde in völliger Niederlage aufhören.
Und dann sagte sie immer dasselbe zu mir.
Sie sah mich an und sagte:
"Eines Tages wirst du lernen, das Spiel zu spielen."
In einem Sommer habe ich fast jeden Tag
mit einem Nachbarn Monopoly gespielt.
Den ganzen Tag. Wir haben stundenlang Monopoly gespielt.
In diesem Sommer habe ich gelernt, das Spiel zu spielen.
Ich habe verstanden, dass der einzige Weg,
um zu gewinnen, darin besteht,
sich vollständig für das Erwerben hinzugeben.
Ich habe verstanden, dass Geld und Besitztümer der Weg ist, im Spiel zu bleiben.
Und am Ende dieses Sommers war ich rücksichtsloser als meine Großmutter.
Ich war bereit, die Regeln zu ändern, wenn ich dieses Spiel gewinnen musste.
Ich setzte mich mit ihr hin, um diesen Herbst zu spielen.
Ich habe alles genommen, was sie hatte.
Ich habe sie finanziell und psychologisch zerstört.
Ich habe gesehen, wie sie den letzten Dollar gab und in völliger Niederlage aufhörte.
Und dann hatte sie mir noch eine Sache zu lehren.
Dann sagte sie:
Jetzt geht alles wieder zurück in die Schachtel.
All diese Häuser und Hotels.
Alle Eisenbahnen und Versorgungsunternehmen.
Das ganze Eigentum und das wunderbare Geld.
Jetzt geht alles wieder zurück in die Schachtel.
Ich wollte nicht, dass es wieder zurück in die Schachtel geht!
"Nein", sagte sie, "Keins davon gehörte wirklich dir."
Man hat sich eine ganze Weile darüber aufgeregt.
Aber es war schon eine lange Zeit da, bevor man sich an das Spielbrett setzte ...
und es wird hier sein, nachdem man gegangen ist, "Spieler kommen, Spieler gehen"
aber alles geht zurück in die Schachtel
Häuser und Autos ...
Titel und Kleidung ...
gefüllte Scheunen, pralle Portfolios,
.. sogar dein Körper ".
Denn Tatsache ist, dass alles, an das ich mich klammere,
konsumiere und anhäufe ...
zurück in die Box geht und ich werde alles verlieren.
Also muss man sich fragen:
wenn man endlich die ultimative Promotion bekommt,
wenn man den ultimativen Kauf getätigt hat,
wenn man das ultimative Haus kauft,
wenn man finanzielle Sicherheit aufgebaut und die Erfolgsleiter
zur höchsten Sprosse, die man erklimmen kann, erklommen hat ..
und der Nervenkitzel lässt nach ...
und er wird nachlassen ...
dann was?
Wie weit muss man diesen Weg gehen,
bevor man sieht, wohin er führt?
Sicher hat man verstanden, dass es nie genug sein wird.
Also muss man sich selbst die Frage stellen:
Worauf kommt es an?
[ Alternativlösungen ]
[1] Überfluss von Waren und Dienstleistungen 2) Bildung]
Um dieses gesellschaftliche Rennen zu beseitigen,
muss man die Ungleichheit zwischen den Menschen loswerden,
indem man einen Überfluss von Waren und Dienstleistungen produziert,
sodass niemand etwas anhäufen würde,
sondern nur diese Objekte oder Dienstleistungen benutzen würde.
Wenn es einen Überfluss von Waren und Dienstleistungen gäbe,
bräuchten wir keine Währung.
Es würde nicht notwendig sein,
es würde weniger Arbeitsplätze geben
und durch Bildung würden die Menschen das Gefühl von Konkurrenz und Arroganz loswerden.
Es ist wirklich urkomisch zu sehen, wie Menschen
aus reiner Phantasie ihre eigenen Gefangenen sind.
Es ist merkwürdig, wie sich Menschen wie Fotokopierer verhalten:
sobald sich Wahrnehmungen über ihre Welt gebildet haben,
erhalten sie diese Wahrnehmung aufrecht und widersetzen sich jeder Veränderung.
Man ist keine intelligente Lebensform,
wenn man sich mit der Technologien und Informationen, die man erschaffen hat, einschränkt.
Πολλοί από εσάς πιστεύετε ότι η οθόνη στην οποία κοιτάτε τώρα είναι δική σας...
...ότι το δωμάτιο στο οποίο ζείτε ανήκει στο διαμέρισμά σας...
...και ότι το αμάξι στο γκαράζ είναι δικό σας.
Λυπάμαι που σας το λέω, μα η μόνη απόδειξη που έχετε...
...ότι σας ανήκουν, είναι μερικά έγγραφα.
Θυμηθείτε τι είναι τα έγγραφα.
Μόνο χαρτιά.
Aquí hay otra idea convertida en una situación en el sistema monetario
Muchos de vosotros pensáis que el monitor al que estáis mirando ahora es vuestro,
la habitación en la cual vivís pertenece a vuestro apartamento
y el coche en el garaje también es vuestro.
Siento decirlo pero la única prueba que tenéis
de que estos son vuestros, son algunos documentos.
Recuerda lo que los documentos son.
Solo papeles.
La imaginación humana trabaja horas extras aquí
porque no solo aquellos que poseen este tipo de objetos a través de documentos
sienten que les pertenecen, sino que otros también los aceptan como vuestros.
Quiero decir, si tú compras un coche
El vecino por el poder de la imaginación admite que es tuyo
de la misma forma en que tú admites que te pertenece.
Es un trato de mucho riesgo basado solo en la imaginación.
No puedes poseer nada. Tenlo en cuenta.
El sentido de la propiedad o de pertenencia se ha vuelto loco
y mucha gente colecciona objetos en sus nidos que no usan
o usan raramente.
Solo piensa en los objetos decorativos.
Algo innecesario, pero que la gente compra.
El sentido de la propiedad te hace tu propio prisionero
ya que tú solo eres dueño de una casa o incluso más.
Porque estás forzado a volver a esos lugares también
te sientes obligado a tener cuidado de esos objetos que piensas que son tuyos.
La mayoría de veces la gente están impulsadas por cosas, bienes y construyen sus vidas alrededor de ellas.
Hubiera estado aquí un poco antes, pero me dieron el vestuario incorrecto
y no podía encontrar un lugar para poner mis cosas.
Y no se como tú serás, pero yo necesito espacio para poner mis cosas.
Así que, eso es lo que he estado haciendo aquí. Intentando encontrar un lugar para mis cosas.
¿Sabes cuan importante es eso? Es todo el significado de la vida ¿no es así?
Intentar encontrar un lugar para tus cosas.
Eso es todo lo que tu casa es. Tu casa es solo un lugar para tus cosas.
Si no hubieras tenido tantas malditas cosas no hubieras necesitado una casa.
Has estando andando alrededor todo el tiempo.
Eso es todo lo que tu casa es. Es una pila de cosas con una cubierta encima.
Tú ves que cuando despegas en un avión y miras hacia abajo
y ves que todo el mundo tiene una pequeña pila de cosas.
Todo el mundo tiene su propia pila de cosas.
Y cuando dejas tus cosas tienes que encerrarlas.
No quieres que alguien venga y tome alguna de tus cosas.
Siempre toman las cosas buenas.
Ellos no se molestan con esa mierda que estás guardando.
Nadie está interesado en tus papeles de cuarto de aritmética.
Ellos buscan buenas cosas.
Eso es todo lo que tu casa es. Es un lugar para guardar tus cosas
mientras que sales y consigues más cosas.
Ahora a veces tienes que moverte. Tienes que tener una casa mas grande.
¿Porqué? ¡Demasiadas cosas!
Tienes que mover todas tus cosas.
Y quizás poner algunas de tus cosas en un almacén.
Imagina eso. Hay toda una industria basado en vigilar tus cosas.
Suficiente sobre tus cosas. Ahora hablemos sobre las cosas de otros.
¿Te has dado cuenta alguna vez cuando vas a casa de alguien
nunca te sientes como cien por cien en casa?
¿Sabes porqué? No hay sitio para tus cosas.
Las cosas de otro están por todas partes.
Y que cosas tan horribles son.
¿Dónde consiguieron estas cosas?
Y si tienes que estar durante la noche en casa de alguien que conoces inesperadamente
y te dan una pequeña habitación para dormir que no usan habitualmente.
¿Alguien murió aquí hace once años?
Y no han movido ninguna de sus cosas.
O lo que quiera que te den para dormir, normalmente justo aquí en la cama
hay un armario y nunca hay sitio en el armario para tus cosas.
La mierda de alguien está en el armario.
¿Te has dado cuenta que sus cosas son mierda y que tus mierdas son cosas?
Ahora a veces te vas de vacaciones. Tienes que llevarte alguna de tus cosas contigo.
No puedes llevarte todas tus cosas.
Solo las cosas que realmente te gustan.
Las cosas que te quedan bien para ese mes.
Digamos que tienes que ir a Honolulu. Quieres ir a Honolulu.
Tienes que llevar dos grandes maletas de cosas.
Mas lo que cargas en cosas. Mas las cosas en tus bolsillos.
Tu vas a Honolulu y cuando llegas a la habitación de tu hotel
y empiezas a sacar todas tus cosas. Eso es lo primero que hacemos en la habitación de un hotel
es sacar tus cosas.
Ei, tenemos mas lugares entonces tenemos mas cosas.
Vamos a tener que comprar mas cosas.
Y tu pones todas tus cosas fuera y sabes que estás a cientos de millas de casa
y no te sientes del todo cómodo pero sabes que debes estar bien
porque tienes algunas de tus cosas contigo.
Y te relajas en Honolulu en base a eso...
Es entonces cuando tu amigo de Maui llama y dice...
Ei porqué no vienes a Maui para este fin de semana.
Y estás un par de noches aquí.
Oh mierda, noo...
¿Ahora que cosas te llevas?
De acuerdo. Tienes que llevar una versión incluso mas pequeña de tus cosas.
Solo suficientes cosas para un fin de semana en Maui.
Y tú te sales... y tú te sales realmente ahora.
Tienes mierda en todo el mundo.
Tienes cosas en casa, cosas en el almacén, cosas en Honolulu,
cosas en Maui, cosas en tus bolsillos.
Las líneas de suministro están volviéndose mas largas y difíciles de mantener.
El sentido de propiedad es normal para el sistema monetario el cual por naturaleza está basado en el consumo.
La parte alucinante está representada por aquellos que admiten partes de la tierra
como sus posesiones.
Paises, ciudades, jardines, tierras, playas privadas, plantaciones
son consideradas como propiedades. Así que pertenecen a alguien.
Y todo en el mismo sistema que provee algunos papeles con un lenguaje viejo adjunto
así como la única evidencia está toda basada en la imaginación.
El sentido de la propiedad te hace tener cuidado de ciertos objetos
y cuando otros toman esos objetos de ti crea un conflicto.
Porque el sistema monetario está basado en el consumo
no ofrece ningún objeto gratis
incluso si no está poseído por nadie.
A través del sentido de la propiedad mucha gente posee objetos que no necesitan
del que otros podrían beneficiarse o incluso objetos que casi nunca usan
Pero un intercambio no es posible en el sistema monetario
sin ninguna sumisión por alguna de las dos partes.
El sentido de la propiedad está desarrollado por el deseo de consumo
perpetuado por el sistema monetario.
El estatus social es otra imaginación y está directamente relacionado con el sentido de la propiedad.
La gente imagina que escalan una escalera imaginaria cuando compran determinados objetos,
cuando completan un curso en la escuela o tienen un trabajo.
Es una fantasía que solo existen en el sistema que constantemente quiere consumidores competitivos.
Recuerda. No importa que tengas cinco coches, casas, relojes caros,
oro, dinero. Que seas doctor, abogado, profesor, mecánico, vendedor.
Es todo imaginación. Solo eso.
Todo es solo alguna extensión del ser humano.
Como la tecnología o la información.
La tecnología vista en objetos e información en educación.
Eres un ser humano que tiene acceso a determinada tecnología.
Casa, coche, televisión, ordenador y determinada información.
Colegio, instituto, experiencia, libros, enseñanzas, etcétera.
Solo eso.
Nada de esto te hace mejor que otro ser humano
especialmente en un sistema injusto.
Cuando dicen que todos los hombres son creados iguales, esto me molesta.
Te lo dije. Algunos son delgados, otros son pesados, algunos tienen mejor vista que otros.
No se lo que eso significa.
Pero creo que están intentando decir igualdad de oportunidades y se que eso no existe.
Si no tienes dinero para ir a la universidad
las palabras "iguales oportunidades" no significan nada.
Así que todo lo que he estado escuchando en este país son nuestras diferencias.
Eso es todo sobre lo que los medios e incluso los políticos están hablando.
Las cosas que nos separan. Cosas que nos hacen diferentes unos de otros.
Esa es la forma en que la clase dominante opera en cualquier sociedad.
Tratan de dividir al resto de la gente.
Mantienen a la clase baja y la clase media luchando una con otra
así que ellos, los ricos pueden correr con todo el jodido dinero.
Las cosas bastante simples parecen funcionar.
Tu sabes, nada diferente. De eso es de lo que van a hablar.
Raza, religión, trasfondo étnico y nacional, trabajos, ingresos, educación,
estatus social, sexualidad.
Cualquier cosa que puedan hacer para mantenernos luchando unos con otros
así que ellos puedan seguir yendo al banco.
¿Tú sabes cómo describo las clases sociales y económicas en este país?
La clase alta tienen todo el dinero, y no paga ninguno de los impuestos.
La clase media paga todos los impuestos, hace todo el trabajo.
Y la clase baja está ahí, solo para asustar a la clase media.
Seguir mostrándonos en esos trabajos!
El sistema monetario a creado una carrera a través de su escalera social
y es extraño que nadie pregunta cual es el último precio.
¿Para que es esta lucha y cual es el propósito de esta carrera?
Mi abuela fue una persona maravillosa,
me enseñó a jugar al Monopoly.
Ella entendía que el quid de la cuestión es adquirir.
Acumulaba todo lo que podía y,
finalmente, se convertía en ama del tablero.
Y eventualmente cada vez que tomaba mi último dolar
y me retiraba en derrota total.
Y entonces, siempre me decía lo mismo.
Ella me miraba y decía:
'un día aprenderás a jugar'.
Un verano, jugué al Monopoly con un vecino casi todos los días,
el día entero; Jugamos al Monopoly durante horas.
y ese verano aprendí a jugarlo.
Y comprendí que la única manera de ganar, es tener una dedicación total de adquirir.
Comprendí que el dinero y las posesiones eran la manera de ganar.
Y al final de ese verano ya era más despiadado que mi abuela.
Estaba listo para torcer las reglas si tuviera que hacerlo para ganar ese juego.
y me senté con ella a jugar ese otoño.
Tomé todo lo que ella tenía. La destruí financiera y psicologicamente
La vi entregar su último dólar y retirarse en total derrota.
Y entonces, tuvo algo más que enseñarme.
Entonces ella dijo:
Ahora todo eso vuelve a la caja.
Todas esas casas y hoteles.
Todos los ferrocarriles y empresas de servicios públicos
Toda esa propiedad y todo ese dinero maravilloso...
Ahora todo eso vuelve a la caja.
¡No quise que volviera a la caja!
No, dijo ella. Nada de esto era realmente tuyo.
Te entusiasmaste mucho por un tiempo.
Pero esto estaba aquí mucho antes de que te sentaras a jugar
y estará aquí después que te hayas ido - los jugadores vienen - y van.
Pero todo vuelve a la caja
Viviendas y automóviles
Títulos y ropas
Incluso tu cuerpo
Porque el hecho es que todo lo que agarre, consuma y acumule
irá a parar nuevamente a la caja y lo perderé todo.
Así que debes preguntarte...
cuando finalmente consigas el ascenso definitivo...
cuando hayas hecho la adquisición definitiva...
cuando compres la vivienda definitiva...
cuando tengas suficiente seguridad financiera y hayas subido la escalera del éxito...
hasta el peldaño más alto que puedas alcanzar...
Y la emoción desaparezca...
y desaparecerá...
¿entonces qué?
Cuánto tienes que caminar por esta senda...
antes de que veas adónde conduce.
Seguramente comprendes que nunca será suficiente.
Así que debes preguntarte lo siguiente:
¿Qué importa?
[ Soluciones alternativas ]
[ 1) Abundancia de bienes y servicios / 2) Educación ]
Para eliminar la carrera social tienes que deshacerte de la desigualdad entre la gente
a través de la producción en abundancia de bienes y servicios,
así que nadie deba mantener nada pero solo usar estos objetos o servicios.
De hecho si hubiera una abundancia de bienes y servicios
No necesitaríamos dinero corriente,
No sería necesario,
y entonces habría solo unos pocos trabajos
y a través de la educación la gente se desharía del sentimiento de competición y arrogancia.
Es realmente delirante ver como los humanos son sus propios prisioneros
a través de la pura imaginación.
Es extraño como los humanos se comportan como fotocopias,
una vez que han establecido sus percepciones acerca de su mundo
perpetúan esas percepciones y se resisten a cualquier cambio en ellos.
No eres una forma inteligente de vida
si te atrapas a ti mismo con la tecnología y la información que tú has creado.
Voici une autre idée mise en situation au sein du système monétaire
Beaucoup d'entre vous pensent que l'écran que vous regardez actuellement vous appartient,
que la pièce dans laquelle vous vivez appartient à votre appartement
et que la voiture dans le garage est aussi la votre.
Désolé de le dire mais la seule preuve que vous
ayez ces choses, sont quelques documents.
Souvenez-vous de ce que sont ces documents.
Seulement des papiers.
L'imagination humaine travaille pleinement ici
pas seulement parce que ceux qui "possèdent" ces objets à travers des documents
ressentent la possession, mais aussi parce que les autres l'acceptent.
Par exemple, si vous achetez une voiture
le voisin avec son pouvoir d'imagination admet que c'est la votre
de la même manière que vous admettez qu'elle vous appartient.
C'est un échange très risqué basé seulement sur l'imagination
Vous ne pouvez rien posséder. Gardez cela en tête
Le sens de propriété ou d'appartenanc est devenu fou
et beaucoup de gens collectionne des objets dans leurs nids qu'ils n'utilsent pas
ou rarement.
Pensez seulement aux objets de décoration.
Des choses inutiles, mais que les gens achètent.
Le sens de la propriété fait de vous votre propre prisonnier
que vous possédiez une ou plusieurs maisons.
Parce que vous êtes obligé de revenir à ces endroits
alors vous vous sentez obligés de faire attention à ces objets que vous pensez être les votre
Souvent les gens sont conduits par des choses, des objets et ils construisent leur vies autour d'eux.
J'aurai voulu être sur scène un peu plus tôt, mais ils m'ont donné le mauvais vestiaire
et je ne pouvais pas trouvez d'endroit pour mettre mes affaires.
Et je ne sais pas pour vous, mais moi j'ai besoin d'espace pour mettre mes affaires.
Donc c'est ce que je faisais là derrière. Essayer de trouver un endroit pour mes affaires.
Vous savez combien c'est important. C'est la raison de vivre, non ?
Essayer de trouver un endroit pour mettre ses affaires.
C'est ce que représente votre maison. Votre maison est un endroit pour vos affaires.
Si vous n'aviez pas toutes ces satanées affaires vous n'auriez pas besoin d'une maison
Vous seriez en train de vous promener tout le temps.
Votre maison c'est ça, une pile de choses avec une couvercle par dessus.
C'est ce que vous voyez au décollage d'un avion en regardant le sol
et vous voyez la petite pile d'affaires de chacun
Tout le monde a sa petite pile de choses.
Et quand vous quittez vos affaires, vous les enfermez.
Vous en voulez pas que quelqu'un vienne et prenne vos affaires.
Ils prennent toujours les meilleurs trucs.
Ils s'en foutent des merdes que vous conservez.
Tout le monde s'en fout de votre diplôme universitaire de maths.
Ils recherchent les bonnes affaires.
C'est tout ce que c'est votre maison. Un endroit pour garder vos affaire
pendant que vous êtes dehors et que vous en ramener encore plus.
Parfois vous devez déménager. Vous avez une maison plus grande.
Pourquoi ? Trop d'affaire!
Vous devez déménager toutes vos affaires.
Et peut être mettre des affaires en stock.
Imaginez ça. Il y a une industrie entière basée sur le stockage de vos affaires.
S'en est assez de vos affaires. Parlons de celles des autres.
Avez-vous déjà remarqué lorsque vous allez dans la maison de quelqu'un d'autre
vous ne vous sentez jamais à 100% comme chez vous ?
Vous savez pourquoi ? Il n'ya a pas de pièce pour vos affaires.
Les affaires de quelqu'un d'autre sont partout.
Et c'est vraiment affreux.
Ou ont-ils eut ces choses ?
Et si vous devez rester dormir chez quelqu'un vous savez inévitablement
qu'ils vous donneront la chambre à coucher qu'ils n'utilisent pas souvent.
Quelqu'un y est-il mort il y a 11 ans ?
Et ils n'ont pas déménagés ses affaires.
Ou que soit l'endroit qu'ils vous donneront pour dormir, il y a d'habitude a coté du lit
une penderie dans laquelle il n'y a jamais de place pour vos affaires.
Les affaires d'une autre personne sont dans la penderie
Avez-vous notez que leur affaires sont de la merde et que votre merde sont des affaires ?
Parfois vous partez en vacances. Vous devez prendre des affaires avec vous.
Vous ne pouvez pas tout prendre.
Juste les affaires que vous aimez vraiment.
Les affaires qui vous iront bien ce mois-ci
On va dire que vous allez a Honolulu. Vous faites tout le voyage jusqu'à Honolulu
Vous devrez prendre deux gros sacs d'affaires.
Plus celles que vous portez, plus les trucs dans vos poches.
Vous faites tout le voyage juqu'à Honolulu et lorque vous entrez dans votre chambre d'hotel
vous commencez à déballer tout vos trucs. C'est la première chose qu'on fait dans une chambre d'hotel
de déballer ses trucs.
Hey on a plus de places que d'affaires.
On va devoir acheter plus d'affaires.
Et vous déballez toutes vos affaires en sachant que vous êtes à des milliers de kilomètres de votre maison
et que vous ne vous sentez pas totalement à votre aise mais que ça va aller
parce que vous avez une peu de vos affaires avec vous.
Et vous vous relaxez à Honolulu avec ça...
C'est quand votre ami de Maui vous apelle et dit...
Hey pourquoi vous ne viendrez pas à Maui pour le weekend.
Passer une ou deux nuits par ici.
Oh merde, noooon....
Quelles affaires je vais devoir prendre ?
Bon. Vous devez prendre une version encore plus petite de vos affaires.
Juste assez pour un week end à Maui.
Et vous n'en pouvez plus... Vous êtes vraiment au bout du roulot...
Vous avez vos merdes partout dans le monde.
Des affaires à la maison, des trucs en stockage, des affaires à Honolulu
des trucs à Maui, des machins dans vos poches.
La notion de propriété est normale pour le système monétaire qui est par nature basé sur la consommation.
La partie hallucinante est celle représentée par ceux qui ont considéré des parties de la planètes
comme le leurs.
Pays, villes, jardins, terrains, plages privées, plantations
sont considérés comme des propriétés privées. En appartenance à quelqu'un.
Tout cela dans le même système qui fournit quelques papiers avec un language ancien
comme seule preuve basée entièrement sur l'imagination.
La notion de propriété vous fait faire attention à certains objets
et quand d'autres vous prennent ces objets cela crée un conflit
Parce que le système monétaire est basé uniquement sur cette consommation
il n'offre pas des objets gratuitement
même si il ne possède rien.
A travers la notion de propriété, beaucoup de gens possèdent des objets dont ils n'ont pas besoin
qui pourraient bénéficier à d'autres ou même des objets qu'ils utilisent que rarement.
Mais un échange n'est pas possible dans le système monétaire
sans une soumission d'une des deux parties.
La notion de propriété est développée par le désir de consommation
perpétuer par le système monétaire
Le statut social est une autre imagination et est directement lié à la notion de propriété.
Les gens imaginent qu'ils peuvent monter une échelle imaginaire lorsqu'ils achètent certains objets;
lorsqu'ils achèvent un cursus universitaire ou qu'ils ont un travail.
C'est un fantasme qui peut seulement exister dans un système qui souhaite constament des consommateurs compétitifs
Souvenez-vous. Peu importe que vous ayez 5 voitures, plusieurs maisons, des montres de luxe
de l'or, de l'argent.. Que vous soyez médecin, avocat, professeur, mécanicien, vendeur
Tout cela est de l'imagination. Seulement ça
Toutes ces choses sont des prolongement de l'être humain.
Tout comme la technologie ou l'information.
La technologie vue comme étant des objets et l'information comme étant l'éducation.
Vous êtes un être humain qui a accès à une certaine technologie:
maison, voiture, TV, ordinateur, et une certaine éducation:
école, université, expérience personnelle, livres, apprentissage etc...
Seulement cela.
Rien de tout cela fait de vous un meilleur être humain qu'un autre
surtout dans un système inéquitable.
Quand ils disent que tous les hommes ont été créés égaux, cela me dérange.
Je vous ai dit. Certains sont maigres, d'autres lourds, certains ont une meilleure accuité visuelle que d'autres.
Je ne sais pas ce que cela signifie.
Mais je pense qu'ils veulent dire égalité des chances, et je sais que cela n'existe pas.
Si vous n'avez pas l'argent pour aller à l'université
les mots égalité des chances ne veulent rien dire.
Donc tout ce que j'entends dans ce pays est lié à nos différences
C'est tout ce dont les média et les politiciens parlent
Les choses qui nous séparent. Les choses qui nous rendent différents les uns des autres.
C'est la manière dont se comporte la classe dominante dans notre scciété
Essayer de diviser les autres
Ils conservent les classes moyennes et les pauvres qui se battent entre elles
pour que les riches puissent tout controler avec ce putain d'argent
C'est ce qui se passe au travail
Vous savez, n'importe quelle différence. C'est ce dont ils vont parler
Race, religion, culture ethnique ou nationale, emplois, salaires, éducation
statut social, sexualité
La seule chose qu'ils font c'est de nous laisser nous battre les uns envers les autres
pour qu'ils puissent continuer d'aller à la banque
Vous savez comment je définirai les classes socio économiques dans ce pays ?
Les riches gardent l'argent et ne payent pas de taxes
La classe moyenne paye des taxes et fait tout le travai
Les pauvres sont là juste pour nettoyer la merde de la classe moyenne
continuant à vouloir du travail
Le système monétaire a créé une course à l'échelle sociale
et c'est étrange que personne demande ce que gagne le premier.
Pourquoi cette course et quel est l'objectif de cette course ?
Ma grand-mère était une personne merveilleuse.
Elle m'a appris à jouer au Monopoly
Elle avait compris que le nom du jeu signifiait acquérir
Elle voulait prendre tout ce qu'elle pouvait et finalement
devenir le maitre du jeu
et finalement chaque fois elle voulait prendre mon dernier dollar
et désirait une défaite totale
Et ensuite elle me faisait chaque fois la même chose.
Elle me regardait et disait:
un jour tu apprendras à jouer à ce jeu.
Un été j'ai joué au Monopoly avec un voisin presque tout les jours
Toute la journée. On jouait au Monopoly pendant des heures
Et cet été j'ai appris à jouer
J'en suis venu à comprendre que la seule façon de gagner c'était de s'engager totalement à acheter
J'ai compris que l'argent et la possession c'était la manière de gagner
Et à la fin de cet été j'étais encore plus rude que ma grand-mère
J'étais prêt à contourner les règles si c'était pour gagner
Et je me suis assis avec elle pour jouer
J'ai pris tout ce qu'elle avait. Je l'ai détruit financièrement et psychologiquement
Je l'ai vu donner son dernier dollar et partir sur une défaite totale.
Mais elle avait encore une chose à m'apprendre
Elle dit
Maintenant tout retourne dans la boîte
Toutes ces maisons et hotels
Toutes ces gares et companies publics. Tout ces terrains et cet argent merveilleux
Maintenant tout retourne dans la boîte
Je ne voulais pas que ça retourne dans la boîte !
Non dit-elle. Aucune de ces choses n'étaient réellement à toi.
Tu les as animées pendant un moment
Mais elles étaient là bien avant que tu ne t'assis devant le plateau de jeu
et elles resteront bien après que tu sois parti, "les joueurs vont et viennent"
mais tout retourne dans la boîte
Maisons et voitures...
titres et vêtements..;
...même ton propre corps"
Parce que le fait est que tout ce que j'ai tenu fermement et consommer sur le plateau de jeu
est retourné dans la boîte et que j'ai tout perdu
Alors vous devez vous demandez
quand vous avez finalement eu la dernière des promotion
quand vous avez fait le meilleur achat
que vous avez achetez cette super maison...
que vous avez sécurisé vos finances et que vous avez gravis l'échelle du succès
le plus haut possible qu'il soit...
et que le plaisir disparait...
et il disparaitra
alors quoi ?
Jusqu'où devrez vous marcher le long de cette route
avant de voir ou elle mène ?
Vous devez surement comprendre que ça ne sera jamais assez.
Donc vous devez vous poser la question:
Qu'est-ce qui importe ?
Solutions Alternatives
1) Abondance des biens et services / 2) Education
Pour arrêter cette course sociale on doit se débarasser des ingélités entre les gens
à travers la production en abondance de biens et services,
pour que personne ne possèque quelque chose mais qu'il puisse l'utiliser
En réalité si il y avait une abondance des biens et services
nous n'aurions pas besoin de monnaie
cela ne serait pas nécessaire,
et il y aurait moins d'emplois
et à travers l'éducation les gens se débarasserait du sentiment de compétition et d'arrogance
C'est vraiment hilarant de voir comment les êtres humains sont leurs propres prisoniers
seulement à travers de la pure imagination.
C'est étrange comment les humains se comportent comme des photocopieurs
une fois qu'ils ont établis les perceptions de leur monde
ils perpétuent ces perceptions et résistent au moindre changement
Vous n'êtes pas une forme de vie intelligente
si vous êtes piégés par la technologie et l'information que vous avez vous-même créé
translated : bersamapapa@gmail.com
Berikut adalah ide lain, yang menjadi situasi, di dalam sistem moneter.
Banyak dari Anda berpikir bahwa monitor yang Anda sedang lihat sekarang adalah milikmu,
ruang di mana Anda tinggal di apartemen milik Anda
dan mobil di garasi juga milikmu.
maaf saya harus katakan, akan tetapi yang membuktikan bahwa itu adalah milik Anda
adalah hanya beberapa dokumen.
Ingat apa arti dokumen tersebut.
Hanya kertas.
Imajinasi manusia bekerja lembur di sini
karena tidak hanya mereka yang "memiliki" objek melalui dokumen semacam ini,
merasa seperti mereka memiliki mereka, tetapi yang
lain juga menerima benda - benda itu sebagai milik Anda.
Maksudku, jika Anda membeli mobil
Tetangga, dengan kekuatan imajinasi mengakui bahwa itu adalah milik Anda
dengan cara yang sama Anda mengakui bahwa itu milik Anda.
Ini adalah kesepakatan yang sangat beresiko hanya berdasarkan imajinasi.
Anda sebenarnya tidak dapat memiliki apapun. Ingat itu dalam pikiran anda !
Rasa properti atau kepemilikan telah menggila
dan banyak orang mengumpulkan benda-benda di
sarang mereka, yang mereka sendiri malahan tidak gunakan
atau jarang gunakan
Cobalah pikirkan tentang objek dekorasi.
Beberapa hal yang tidak perlu, tetapi hal yang orang beli.
Rasa kepemilikan membuat Anda menjadi tahanan sendiri
karena Anda hanya memiliki satu rumah atau bahkan lebih.
Karena Anda dipaksa untuk kembali ke tempat-tempat itu.
sehingga Anda merasa berkewajiban untuk mengurus
benda-benda tersebut, yang Anda pikir adalah milik Anda.
Sering kali orang didorong oleh hal-hal, barang dan
mereka membangun hidup mereka di sekitar mereka.
Saya seharusnya sampai kesini sedikit lebih cepat,
tapi mereka memberi saya ruang ganti yang salah
dan saya tidak bisa menemukan tempat untuk meletakkan barang-barang saya.
Dan aku tidak tahu bagaimana Anda, tapi aku butuh
tempat untuk meletakkan barang-barang saya.
Jadi, itulah yang saya telah lakukan dibelakang panggung sana
Hanya mencoba untuk menemukan temapt untuk barang-barang saya.
Anda tahu betapa pentingnya itu. Itulah makna seluruh makna hidup, bukan?
Mencoba untuk menemukan tempat untuk barang-barang Anda.
Itu lah guna rumah Anda. Rumah Anda adalah tempat untuk barang-barang Anda.
Jika Anda tidak memiliki begitu banyak hal -
hal sialan itu, Anda tidak akan perlu rumah.
Anda akan hanya berjalan di sekitar sepanjang waktu.
Itulah guna rumah Anda . Ini adalah tumpukan barang dengan penutup di atasnya.
Anda melihat bahwa ketika Anda tebang tinggi
di pesawat terbang, dan Anda melihat ke bawah
dan Anda melihat semua orang punya sedikit tumpukan barang.
Semua orang punya tumpukan barang mereka sendiri.
Dan ketika Anda meninggalkan barang-barang Anda Anda harus mengunci itu.
Anda tidak ingin seseorang untuk datang dan mengambil beberapa barang-barang Anda.
Mereka selalu mengambil hal-hal yang baik.
Mereka tidak repot-repot dengan barang - barang tidak berguna yang anda simpan
tidak ada maling yang tertarik pada makalah kelas 4 matematika anda.
Mereka mencari hal-hal yang bagus.
hanya Itulah semua guna rumah Anda. Hanyalah tempat untuk menyimpan barang-barang Anda
saat Anda pergi keluar dan mendapatkan lebih banyak BARANG !
Sekarang kadang-kadang Anda harus bergerak.
Anda harus mendapatkan rumah yang lebih besar.
Mengapa? Terlalu banyak BARANG !
Anda harus memindahkan semua barang-barang Anda.
Dan mungkin menempatkan beberapa barang-barang Anda dalam GUDANG !
Bayangkan itu. Ada seluruh industri berdasarkan
menjaga dan mengawasi barang-barang Anda.
Cukup tentang barang-barang Anda. Mari kita bicara tentang BARANG - BARANG orang lain.
Apakah Anda pernah melihat ketika Anda pergi ke rumah orang lain
Anda TIDAK pernah merasa seperti seratus persen di rumah?
Anda tahu mengapa? Tidak ada ruang untuk barang-barang Anda.
BARANG orang lain ada DI seluruh tempat itu !
Dan betapa mengerikannya barang - barang itu !
Dari Mana mereka mendapatkan barang ini?
Dan jika Anda harus menginap malam di rumah seseorang yang Anda kenal tiba-tiba
dan mereka memberikan sedikit ruang untuk tidur
yang mereka tidak sering gunakan....
Seseorang meninggal di situ sebelas tahun yang lalu?
Dan mereka tidak pindahkan satupun dari barang-barangnya !
Atau di mana pun mereka memberi Anda tidur, biasanya di sini di tempat tidur
Ada lemari dan tidak pernah ada ruang di lemari untuk barang-barang Anda.
Barang orang lain ada di dalam lemari.
Pernahkah Anda memperhatikan bahwa barang-barang
mereka adalah "sampah" dan "sampah" Anda adalah barang ?
Sekarang kadang-kadang Anda pergi berlibur. Anda harus
membawa beberapa barang-barang Anda dengan Anda.
Anda tidak bisa membawa semua barang-barang Anda.
Hanya hal-hal yang Anda benar-benar suka.
Hal yang sesuai dengan Gaya Anda dengan baik di bulan itu.
Katakanlah Anda akan pergi ke Honolulu. Anda akan pergi jalan - jalan jauh ke Honolulu.
Anda akan harus mengambil dua tas besar barang.
ditambah Anda membawa barang - barang. Ditambah barang-barang di saku Anda.
Anda pergi jauh - jauh ke Honolulu dan ketika Anda masuk ke kamar hotel Anda
dan Anda mulai menyingkirkan semua barang-barang Anda.
Itu adalah hal pertama yang kita lakukan di kamar hotel
adalah untuk mengatur barang-barang Anda.
Taruh barang disini, taruh barang dibawah sini ini ada cukup tempat untuk barang ini
aku taruh barang diatas sini, kamu taruh barangmu diatas sana, dan juga disini,
Hey kita punya lebih banyak tempat daripada kita punya barang-barang.
Kami akan harus membeli lebih banyak BARANG ! ! !
Dan Anda menempatkan semua barang-barang Anda kesitu dan
Anda tahu bahwa Anda BERADA ribuan mil dari rumah
dan Anda tidak merasa cukup tenang tetapi Anda tahu bahwa Anda harus merasa OK
karena Anda memiliki beberapa barang Anda ikut dengan Anda.
Dan Anda bersantai di Honolulu atas dasar itu...
Itu adalah ketika teman Anda dari Maui menelepon dan mengatakan...
Hey kenapa kau tidak datang ke Maui untuk akhir pekan.
Menghabiskan beberapa malam di sini.
Oh sial, tidaaaak...
Sekarang barang apa yang harus Anda bawa?
Oh ya benar... kini Anda Harus membawa versi lebih kecil dari barang-barang Anda.
Barang yang cukup Hanya untuk akhir pekan di Maui.
Dan Anda mendapatkan lebih... Dan Anda benar-benar menyebar sekarang.
Anda telah mendapat "sampah" DARI seluruh dunia ! ! !
Anda sudah punya barang - barang di rumah, barang-barang
dalam penyimpanan, barang-barang di Honolulu,
hal di Maui, barang - barang di saku Anda.
Garis Pasokan semakin panjang dan semakin sulit untuk menjaganya !
Rasa properti adalah normal untuk orang di dalam sistem moneter
yang oleh alam didasarkan pada konsumsi.
Bagian berhalusinasi diwakili oleh mereka yang mengakui bagian dari bumi
sebagai milik mereka.
Negara, kota, kebun, tanah, pantai pribadi, perkebunan
dianggap sebagai properti. Sebagai barang milik seseorang.
Dan semua dalam sistem yang sama yang menyediakan
beberapa kertas dengan bahasa kuno yang melekat
sebagai satu-satunya bukti yang semuanya hanya berdasarkan imajinasi.
Rasa properti, membuat Anda peduli tentang benda-benda tertentu
dan ketika mengambil benda-benda dari anda, tindakan tersebut menciptakan konflik.
Karena sistem moneter berdasarkan konsumsi ini
tidak menawarkan suatu objek sebagai hal yang gratis
meskipun tidak pernah dimiliki oleh siapapun.
Melalui rasa kepemilikan, banyak orang memiliki barang yangi mereka tidak perlukan
yang padahal orang lain bisa mendapatkan keuntungan darinya
atau bahkan benda-benda mereka jarang digunakan.
Tapi pertukaran barter tidak memungkinkan dalam sistem moneter
tanpa pengajuan dari salah satu dari dua pihak.
Rasa properti dikembangkan oleh keinginan konsumsi
diabadikan oleh sistem moneter.
Status sosial adalah imajinasi lain dan itu
secara langsung berkaitan dengan rasa kepemilikan
Orang membayangkan bahwa mereka memanjat sebuah tangga
imajiner ketika mereka membeli benda-benda tertentu,
ketika mereka menyelesaikan kursus perguruan tinggi atau memiliki pekerjaan.
Ini adalah fantasi yang hanya bisa ada dalam sistem
yang terus-menerus ingin konsumen kompetitif.
Ingat. Tidak peduli bahwa Anda memiliki lima mobil, rumah, jam tangan mahal,
emas, uang. Anda dokter, guru pengacara, mekanik, salesman.
Semua hanya imajinasi. Hanya itu.
Semua hanya beberapa ekstensi dari manusia.
seperti Teknologi, atau informasi.
Teknologi terlihat pada objek dan informasi di bidang pendidikan.
Anda adalah manusia yang memiliki akses ke teknologi tertentu.
Rumah, mobil, televisi, komputer, dan informasi tertentu.
Sekolah, perguruan tinggi, pengalaman, buku, ajaran dll
Hanya itu.
Tidak satupun hal ini membuat Anda lebih baik dari manusia lain
terutama dalam sistem yang tidak adil.
Ketika mereka mengatakan semua manusia diciptakan sama, itu mengganggu saya.
Saya katakan. Beberapa orang kurus, beberapa berat, beberapa
memiliki pandangan mata yang lebih baik maka orang lain.
Aku tidak tahu apa artinya.
Tapi saya pikir mereka mencoba untuk memberitahu
kesempatan yang sama dan saya tahu bahwa hal itu tidak ada.
Jika Anda tidak memiliki uang ke perguruan tinggi
kata-kata kesempatan yang sama, tidak berarti apa-apa.
Jadi hanya itulah yang saya dengarkan tentang kita
di negeri ini adalah perbedaan-perbedaan kita.
Itulah yang semua dimedia dan politisi yang pernah bicarakan.
Hal-hal yang memisahkan kita. Hal-hal yang membuat kita berbeda satu sama lain.
Itulah cara kelas penguasa beroperasi di setiap masyarakat.
Mereka mencoba untuk membagi kebanyakan orang.
Mereka menjaga kelas rendah dan kelas menengah berkelahi satu sama lain
sehingga mereka, orang kaya bisa lari dengan semua uang sialan.
Hal Cukup sederhana, kebetulan bisa berhasil.
Kau tahu, apapun yang berbeda. Itu adalah apa yang akan mereka bicarakan.
Ras, agama, latar belakang etnis dan nasional, pekerjaan, pendapatan, pendidikan,
status sosial, seksualitas.
Apa pun yang mereka bisa lakukan, agar tetap menjaga kita berkelahi satu sama lain
sehingga mereka dapat terus pergi ke bank.
Kau tahu. Saya menggambarkan kelas ekonomi dan sosial di negara ini?
sang kelas atas menyimpan semua uang, dan tidak membayar sedikitpun pajak.
Kelas menengah membayar semua pajak, dan melakukan semua pekerjaan.
dan si miskin ada, hanya untuk menakut-nakuti
setengah mati orang - orang dari kelas menengah.
Terus membuat mereka untuk hadir pada pekerjaan-pekerjaan itu !
Sistem moneter telah menciptakan ras, melalui tangga sosial ini
Dan itu adalah aneh bahwa tidak ada bertanya apa harga tertinggi yang harus dibayar ?
Untuk apa laga ini dan apa tujuan dari lomba ( Ras = Race ) ini?
Sekarang nenek saya adalah orang yang baik luar biasa
Dia mengajari saya bagaimana memainkan permainan Monopoli.
Dia mengerti bahwa nama dari permainan ini adalah untuk menguasai....
Dia akan menumpuk segala yang dia bisa, dan akhirnya
ia akan menjadi penguasa dari papan itu.
Dan akhirnya setiap kali dia akan mengambil dolar terakhir saya
dan saya akan berhenti dalam kekalahan total.
Dan kemudian dia akan selalu mengatakan hal yang sama kepada saya.
Dia akan menatapku dan berkata....
Suatu hari, kamu akan belajar untuk bermain game ini.
Di Satu musim panas, saya memainkan permainan Monopoly dengan tetangga hampir setiap hari.
Sepanjang hari. Kami bermain Monopoli selama berjam-jam.
Dan musim panas itu saya belajar untuk bermain game itu.
Aku sampai pada pemahaman bahwa satu-satunya cara untuk menang
adalah dengan membuat komitmen total untuk akuisisi.
Aku sampai pada kepahaman bahwa uang dan harta
itu adalah cara untuk menjaga skor.
Dan pada akhir musim panas, saya menjadi lebih kejam dari nenek saya.
Aku sudah siap untuk melanggar aturan jika saya harus memenangkan pertandingan itu.
Dan saya duduk dengan di sini untuk bermain pada musim gugur itu.
Aku mengambil semua yang ia miliki. Aku hancurkan
dia dari sisi finansial dan psikologis.
Aku melihat dia memberikan dolar terakhir
miliknya dan dia berhenti dalam kekalahan total.
Dan dia memiliki satu hal lagi, yang dia ajarkan kepada saya....
Kemudian ia berkata.....
Sekarang semuanya kembali kedalam kotak.....
Semua rumah dan hotel itu....
Semua kereta api dan perusahaan utilitas. Semua
properti itu dan semua uang yang indah itu....
Sekarang semuanya kembali ke dalam kotak....
Aku tidak ingin mengembalikan semua itu ke dalam kotak!
Tidak katanya.....
Tak satu pun dari hal itu yang benar-benar milik kamu....
Anda menjadi semangat memanas tentang hal itu untuk sementara waktu....
Tapi barang - barang itu sudah ada sejak lama
bahkan sebelum kamu duduk didepan papan...
dan papan itu akan berada di sini setelah kamu pergi, "pemain datang, pemain pergi"
tapi itu semua harus kembali dalam kotak....
Rumah dan mobil...
Gelar dan pakaian...
Target yang harus dipenuhi, folder rencana yang rapi...
... bahkan tubuh Anda "...
Karena kenyataannya, adalah bahwa segala sesuatu
yang saya kumpulkan dan konsumsi dan saya timbun...
akan kembali dalam kotak dan saya akan kehilangan semua...
Tidak akan terlalu banyak pengembailan investasi dalam hal itu... ( Kematian )...
Jadi, Anda harus bertanya pada diri sendiri...
ketika Anda akhirnya mendapatkan promosi utama,
ketika Anda telah membuat pembelian utama...
ketika Anda membeli rumah utama...
Ketika Anda telah menyimpan keamanan finansial dan menaiki tangga kesuksesan
ke anak tangga tertinggi yang mungkin bisa Anda daki itu ...
dan getaran kesenangan itu akan mereda...
"dan itu akan luntur"...
lalu apa?
Seberapa jauh Anda harus berjalan menyusuri jalan itu...
sebelum Anda melihat kemana hal itu mengarah?
Tentunya Anda mengerti, bahwa hal itu tidak akan pernah cukup.
Jadi, Anda harus bertanya pada diri sendiri sebuah pertanyaan:
Apa Yang paling berarti...?
[Solusi Alternatif]
[1) Kelimpahan barang dan jasa 2) Pendidikan]
Untuk menghapus balapan sosial ini, Anda harus
menyingkirkan ketidaksamaan antara orang-orang
Melalui menghasilkan kelimpahan barang dan jasa,
sehingga tidak ada yang akan memiliki apa-apa
dan hanya akan menggunakan benda-benda atau jasa tersebut.
Bahkan, jika ada kelimpahan barang dan jasa
kita tidak akan memerlukan aliran mata uang,
itu tidak akan diperlukan,
dan sehingga akan ada pekerjaan lebih sedikit
dan melalui pendidikan orang akan menyingkirkan perasaan kompetisi dan arogansi.
Ini benar-benar lucu, untuk melihat bagaimana manusia, adalah tahanan mereka sendiri
melalui imajinasi murni.
Sungguh aneh bagaimana manusia berperilaku seperti mesin fotokopi,
setelah mereka telah menetapkan persepsi tentang dunia mereka
Mereka mengabadikan persepsi mereka dan menolak perubahan kepada mereka.
Anda bukan bentuk kehidupan cerdas
jika Anda memperangkap diri anda sendiri dengan
teknologi dan informasi yang Anda sendiri telah buat.
translated : bersamapapa@gmail.com
[Senso della proprietà e status sociale]Ecco un altra idea trasformata in situazione nel sistema monetario
Molti di voi pensano che lo schermo che stanno guardando sia loro,
la stanza in cui vive sia del suo appartamento
e la macchina in garage sia anche sua.
Mi spiace ma l'unica prova che hai
che siano tue,sono solo alcuni documenti.
Ricorda cosa sono questi documenti.
Solo carte.
L'immaginazione umana lavora fuori orario qui
perchè non solo quelli che "possiedono"queste cose con questi documenti
sentono come se queste cose gli appartengano,ma altri accettano che siano loro.
Voglio dire,se compri un auto
il vicino con il potere dell'immaginazione ammette che sia tua
nello stesso modo in cui tu ammetti che appartenga a te.
E' un affare molto rischioso basato solo sull'immaginazione.
Non puoi possedere niente.Tienilo a mente.
Il senso di proprietà e di possesso è impazzito
e molte persone accumulano cose nel loro rifugio che non usano
o usano raramente.
Basta pensare e tutti gli oggetti decorativi.
Alccne cose non necessarie,ma cose che la gente compra.
Il senso di proprietà ti rende prigioniero di te stesso
da quando hai solo una casa o anche di più.
Siccome sei forzato a tornare indietro in quei posti,
ti senti anche obbligato a prenderti cura di questi oggetti che pensi siano tuoi.
Spesso la gente è guidata dalle cose,dai beni e costruiscono le loro vite attorno a loro.
Vorrei essere uscito un pò prima, ma mi hanno dato il camerino sbagliato
e non potevo trovare un posto dove mettere la mia roba.
E non so come sei,ma ho bisogno di posto per la mia roba.
Quindi,questo è quello che stavo facendo di nuovo lì.Sto solo cercando di trovare la mia roba.
Sai quanto è importante sia questo.Questo è il significato della vita.Non lo è?
Provare a trovare un posto per le tue cose.
Questo è tutto ciò che è la tua casa.La tua casa è un posto per le tue cose.
Se non hai così tante dannate cose non hai avresti bisogno di una casa.
Potresti camminare tutto il tempo.
Ecco cosa è la tua casa.E' un mucchio di cose con una coperta sopra.
Lo vedi quando decolli con un aereo e guardi giù
e vedi che tutti hanno un piccolo mucchio di cose.
Tutti hanno il loro mucchio di cose.
E quando lasci la tua roba devi mettergli il lucchetto.
Non vuoi che venga qualcuno e prenda qualcosa dalle tue.
Si prendono sempre la roba migliore.
Non si preoccupano di queste stronzate che stai conservando.
e a nessuno interessa del tuo diploma in matematica.
cercano la roba migliore.
Questo è quello che è la tua casa.Un posto dove tenere le tue cose,
mentre sei uscito,a prendere altre cose.
A volte devi trasferirti.Devi prendere una casa più grande.
Perchè?Troppa roba!
Devi spostare tutte le tue cose.
E magari metterne alcune in deposito.
Immagina che.Cè un intera industria che stocca e guarda la tua roba.
Basta parlare della tua roba.Parliamo di quella altrui.
Hai mai notato che quando vai a casa di qualcunaltro
non ti senti mai al 100% a casa?
Sai perchè?Non ci sono stanze per le tue cose.
La roba di qualcunaltro è tutta in giro.
E che roba terribile che è.
M;a dove l hanno presa?
E se dovete pernottare a casa di qualcuno che conosci inaspettatamente
e ti danno una piccola stanza per dormire che non usano spesso.
Qualcuno è morto qui 11 anni fa?
Non hanno mosso niente.
O ovunque ti mettano a dormire,di solito vicino al letto
c'è un comò e non c'è mai alcuna camera sul comò per la vostra roba.
La roba di qualcuno è sul comò.
Hai mai notato che la loro roba è merda e la tua merda è roba?
A volte vai in vacanza.E devi portarti delle cose.
Non puoi portare tutto
solo le cose che ti piacciono davvero.
Le cose che ti stanno bene quel mese.
Diciamo che vai a Honolulu.Andrai a fino a Honolulu.
Dovrai portare due grosse borse di cose
oltre alla roba a mano e quella nelle tasche.
Vai fino a Honolulu e quando arrivi nella tua camera d albergo
e cominci a tirare fuori i vestiti.Questa è la prima cosa che si fa quando si arriva,
si disfano i bagagli.
Hey abbiamo più posti di quanta roba abbiamo.
Dobbiamo comprare più cose.
E metti tutta la tua roba da parte e sai che sei a mille miglia da casa
e non ti senti tranquillo ma sai che devi stare bene
perchè hai alcune cose tue cone te.
E ti rilassi a Honlulu su queste basi...
Poi ti chiamamo i tuoi amici da Maui e dicono...
Hey perchè non vieni a Maui per il weekend?
Passi un paio di notti qui.
Oh merda nooo...
Adesso che cosa ti porti??
Esatto.Devi prendere una versione più piccola di tutte le tue cose.
Abbastanza per il weekend a Maui.
Arrivi...e sei davvero esapando adesso.
Hai roba sparsa per tutto il mondo.
Hai cose a casa, nel deposito,a Honolulu,
a Maui e nelle tasche.
Le formiture sono sempre più lunghe e difficili da mantenere.
Il senso di proprietà è normale per il sistema monetario che è basato sul consumo.
La parte allucinante è rappresentata da quelli che ammettono parti della Terra
come loro proprietà.
Paesi,città,giardini,terre,spiagge private,piantagioni
sono considerate come fossero proprietà.Come appartenessero a qualcuno.
E tutto nello stesso sistema che fornisce solo carte con un vecchio linguaggio allegato
come unica prova tutto basato sull'immaginazione.
Il senso di proprietà ti fa tenere cura di certe cose
e quando altri prendono queste cose da te si crea un conflitto.
Perchè il sistema monetario è basato su questo consumo
non offre niente gratis
anche se non ha mai posseduto nulla.
Con il senso di proprietà la gente possiede cose di cui non ha bisogno
di cui altri potrebbero beneficiare o anche oggetti che usano raramente.
Ma uno scambio non è possibile nel sistema monetario
senza sottomissione da una delle due parti.
Il senso di proprietà è sviluppato dal desiderio del consumo
perpetuato dal sistema monetario.
Lo status sociale è un altra immaginazione ed è direttamente correlata al senso di proprietà.
La gente sogna di salire una scala immaginaria dove comprano certe cose,
dove completano gli studi o hanno un lavoro.
E' una fantasia che può solo esistere in un sistema che vuole costantemente consumatori competitivi.
Ricorda.Non importa che tu abbia 5 auto,case,orologi costosi,
oro,soldi.Un dottore,avvocato,insegnante,meccanico,commerciante.
Sono tutte fantasie.Solo questo.
Sono tutte solo estensioni dell essere umano.
Come la tecnologia o l'informazione.
La tecnologia si vede negli oggetti,l'informazione nell'istruzione.
Tu sei un essere umano che ha accesso a determinate tecnologie,
Case,auto,computer e certe informazioni,
Scuola ,università,esperienza,e insegnamenti ecc.
solo questo.
Niente di questo ti rende migliore di un altro uomo
specialmente in un sistema ingiusto.
Quando dicono che tutti gli uomini sono stati creati uguali,mi infastidisce.
Te l ho detto.Alcuni sono magri,altri pesanti,altri hanno una vista migliore.
Non so cosa significhi.
Ma penso che stiano provando a dire pari opportunità,ma so che non esistono.
Se non hai i soldi al università
la parola pari opportunità significa niente.
Quindi tutto quello che ho sentito dire in questo paese sono le nostre differenze.
Tutti i media e i politici ne parlano.
Le cose che ci separano.Cose che ci rendono differenti l uno dall altro.
Questo è il modo in cui opera la classe dirigente in ogni società.
Cercano di dividere il resto della popolazione.
Tengono le classi basse e medie a combattersi tra loro
così loro,i ricchi possono scappare con tutti i fottuti soldi.
Abbastanza semplice cosa succede a lavorare.
Sai,ogni cosa è diversa.Ecco di cosa stanno parlando.
Razza,religione,etnia e retaggio nazionale,lavori,entrate,istruzione,
stato sociale e seesualità.
Tutto quello che possono fare è tenerci a combattere gli uni contro l altro
così possono continuare ad andare in banca.
Sai come descrivo la classe sociale e l'economia in questo paese?
La classe alta tiene tutti i soldi ,e non paga niente di tasse
La classe media paga tutte le tasse e fa tutto il lavoro.
I poveri sono lì a spaventare la merda della classe media.
Continua a mostare quei lavori !
Il sistema monetario ha creato una razza su questa scala sociale
ed è strano che nessuno chieda quale sarà il premio definitivo.
Per cosa è questa lotta e quale lo scopo di questa razza?
Mia nonna era una persona meravigliosa.
Mi ha insegnato a giocare a Monopoli.
Aveva capito che lo scopo del gioco era acquisire.
Accumulava tutto quello che poteva e alla fine diventava
la padrona della tavolo.
E alla fine ogni volta prendeva il mio ultimo dollaro
e io perdevo tutto.
E poi ogni volta mi diceva la stessa cosa.
Mi guardava e diceva:
Un giorno imparerai a giocare questo gioco.
Un'estate giocai a Monopoli quasi tutti i giorni con il mio vicino.
Tutto il giorno.Giocavamo a Monopoli per ore.
E quell 'estate imparai a giocare.
Capii che il solo modo per vincere è quello di avere un impegno totale per l'acquisizione.
Capii che il denaro e le proprietà erano il modo di fare punti.
E alla fine dell'estate ero anche più spietato di mia nonna.
Ero pronto a infrangere le regole se dovevo vincere.
Mi sedetti con lei a giocare quell autunno.
Presi ogni cosa che aveva.La distrussi finanziariamente e psicologicamente.
La vidi darmi il suo ultimo dollaro in una sconfitta totale.
Ma aveva un'ultima cosa da insegnarmi.
Così disse:
"Ora tutto torna nella scatola."
Tutte le case e gli hotel.
Le compagnie elettriche e ferrovie.Tutte le proprietà e tutti quei fantastici soldi.
Tutto torna nella scatola.
Non volevo che tornassero nella scatola!
No disse.Niente di tutto ciò è realmente tuo.
Ti sei scaldato tutto per unò.
Ma è stato troppo tempo in giro prima che ti risiedi al tavolo....
e sarà qui quando te ne andrai,"i giocatori vanno e vengono"
Ma tutto torna nella scatola.
Case e auto...
titoli e vestiti...
...anche il tuo corpo.
Perché il fatto è che tutto ciò che tengo e consumo e accumulo ...
sta tornando nella scatola eli perderò tutti.
Quindi devi chiederti...
quando finalmente ti danno la tua promozione,
fai il tuo ultimo acquisto...
quando compri la tua ultima casa..
quando hai raggiunto la sicurezza economica e salito la scala del successo
al gradino più alto che puoi salire
tutto il brivido scema...
"e scemerà"...
poi cosa?
Quanto hai bisogno di percorrere questa strada
prima di vedere dove porta?
Sicuramente capisci che non sarà mai abbastanza
Quindi devi farti la domanda:
Cosa importa?
[Soluzioni alternative]
[1)Abbondanza di beni e servizi /2) Istruzione]
Per rimuovere questa razza sociale dei liberarti dell ineguaglianza tra le persone
producendo un'abbondanza di beni e servizi,
così nessuno possiederà niente ma useranno solo questi beni e servizi.
Infatti se ci fosse una tale abbondanza
non ci sarebbe bisogno di moneta
non sarebbe necessario,
ci sarebbero meno lavori
e con l'istruzione la gente si libererebbe dalla competizione e dall'arroganza.
E' divertente vedere come l uomo sia prigioniero di se stesso
attraverso la pura immaginazione.
E' strano come gli uomini si comportino come fotocopiatrici,
una volta stabilite le percezioni sul loro mondo
perpetuano queste percezioni e resistono a ogni loro cambio.
Non sei una forma di vita intelligente
se sei intrappoli te stesso con tecnologie e informazioni che hai creato.
所有感と社会的地位
貨幣制度を別の角度から見よう
あなたは今あなたが見ているモニターを
あなたのものだと思っている
車も家も
だがそれを証明するのは
書類でしかない
書類というのはただの紙だ
人間の想像力がここにある
紙で所有していると思っているからだ
他人もそれを認めていると思っている
例えばあなたが車を買えば
隣人はそれをあなたのものだと認める
あなたがそう思っているように
これは想像力に基づく危険な行為だ
実はあなたは何も所有できない
所有感はおかしな結果を生む
人は持っているものをほとんど使わない
ただの飾りだ
必要なくても買う
所有の感覚は人をものの囚人にする
家を所有すればそこに帰らされ
ものの面倒を見る義務を感じるのだ
人はもののために駆り立てられている
ちょっと聞いてくれ
ものを置く場所が見当たらないが
僕にはものを置く場所が必要だ
とにかく場所を探さないと
それこそが人生の意味だろ？
ものを置く場所を探す
家がそのものを置く場所だ
ものがなければ家はいらない
ずっと歩いてればいい
もののために家が必要だ
みんなが家にものを置いてる
ものの山だ
そして鍵をかける
誰かが盗るかもしれない
しかも良いものだけ
ゴミは無事なのに
誰も数学の教科書には興味ない
良いものが盗られる
それが家を持つ意味であり
ものはさらに増える
そしてより大きな家に引っ越す
なぜ？
ものが多すぎて
で ものを移動させる
ものは倉庫にもある
倉庫のものを監視する会社もある
他人のものの話もある
他人の家は自分の家だとは感じない
なぜ？
あなたの置き場所がないから
他人のもので埋まってる
ひどいもので
どこで買ったんだよ
他人の家に泊まることになったら
ものにあふれた部屋でこう思う
誰かが11年前に死んだのか？
ものが全然動いてない
部屋にはドレッサーがあるが
あなたのものは入れられない
ドレッサーにもクソが入ってるのか？
そうだ あなたのクソが入る余地はない
旅行に行く時には
ものを持っていく
全部は無理だから
本当に好きなものだけ
ひと月分だけのものを
ホノルルに大荷物を持っていくとする
手荷物もポケットに入るものも
ホテルについたらものを置く
まず真っ先にものを置く
これはここ これはここ…
ものを置く場所が増えた
もっとものを買わなきゃ！
家からは何千キロも離れてて
少し不安にもなるが大丈夫だ
ここにもものはあるから
そうしてホノルルでリラックスする
するとマウイの友人から電話が来た
マウイにも来て過ごすといいよ
大変だ
何を持っていこう
全部の小さいバージョンを持っていこう
これでマウイで過ごせる
そうして世界中のクソを手に入れる
家に 倉庫に
ホノルルに マウイに ポケットに
そして供給網は拡大したのである
消費に基づく貨幣制度では
所有の感覚は普通のことだ
地球の一部を所有するのも幻想の一種だ
国 都市 庭 土地
プライベートビーチや農園は
誰かの財産だとされている
そして想像力に基づいて作られた紙が
誰かの所有物である証拠として
添付されている
所有感が人にものを気にさせ
他人がそれを取れば争いが生まれる
貨幣制度は消費に基づくため
所有されていないものさえ
無料にはならない
所有感から人は必要がなく
他人には必要なものも所有する
使わないものを交換するのも
貨幣制度下では不可能だ
余っているものでさえ
所有感は貨幣制度が作る
消費の欲望が発達させた
地位もまた幻想であり
所有感と直接関連している
人は架空の階梯を登っている
大学や仕事において
それはとめどない消費を望む
制度の中だけにある空想だ
車を５台持つのも
家も 高級時計も
金も 金も
医者も 弁護士も 教師も
機械工も セールスマンも
すべては幻想でしかない
すべて人間が発展させたものだ
技術や情報のように
技術は物質の中で
情報は教育の中で
人は技術に触れる
家 車 テレビ コンピューターで
人は情報に触れる
学校 大学 経験 本などで
それだけだ
どれも人を人より優れたものにはしない
特にこの不公正な制度の下では
偽善者どもは平等という言葉を使う
でも実際人は体重も視力も違う
意味不明だ
機会の平等を作ろうともしてるが
そんなものはない
大学に行く金がなければ
"機会の平等"など無意味だ
違いがあると言う
メディアも政治家もそう言う
何かが私たちを分断していると
そうやって人々を低い次元に押し込める
中流階級同士で戦わせ
金持ちがさらに金を儲ける
それが起きてることだ
違いがあると言う
人種 宗教 民族的背景 仕事 収入
学歴 地位 性別 何でも
そうやって互いに戦わせ金は銀行に行く
この国には階級制度がある
上流階級は金を儲け 税金を払わない
中流階級は働き 税金を払う
貧困層は中流階級から落ちた人たち
それがこの現実世界
貨幣制度は架空の階梯を作るが
その究極目標については語らない
この競争の目的は何なのか？
祖母は素晴らしい人でした
モノポリーを教えてくれた
祖母はそのゲームをよく理解していた
最後にはすべてを手に入れ勝者となった
いつも私は金を全部むしり取られ 負けた
いつも私にこう言っていた
いつかゲームのやり方がわかる
ある夏私はモノポリーにハマり
毎日一日中やっていた
そしてゲームのやり方を学んだ
勝つコツは所有権を得ることだった
それがスコアを守る方法だ
その夏 私は祖母よりも冷酷になった
勝つためならどんなことでもやった
そしてその秋 祖母とゲームをした
私は祖母の財産をすべて奪い取り
経済的にも心理的にも破壊した
その時 もう一つ教えてくれた
こう言った
すべては箱に戻る
家もホテルも
鉄道も会社も
すべての資産 すべての金も
すべては箱に戻る
私は戻したくなかった
だめ と祖母は言った
あなたのものじゃない
今あなたが夢中なゲームも
あなたが遊ぶ前には
多くの人がそれで遊んでいった
でもすべては箱に戻る
家も車も
権利書も服も
ポートフォリオも
あなたの体も
事実 今人が持っているものはすべて
箱に戻り 失う
何も所有してはいない
自分自身に問え
地位を手に入れたら
高級品を手に入れたら
豪邸を手に入れたら
大金を手に入れたら
成功の階段を最上段まで登りきったら
スリルは消え
すべて手にしたら
どうなる？
行き先不明の道をどこまで歩くのか
終わりなどないと気づくはずだ
だから自分自身に問え
何が重要かを
競争をやめさせ 不平等をなくすべきだ
ものが豊富にある世界では
誰も自分のものを所有しない
ものが豊富にあるから通貨は必要ない
必要なのは少しの仕事と
競争心や傲慢さをなくすための教育だ
人間が想像力の囚人となっているのは
おかしなことだ
みんなコピー機のようになっている
一度確立した世界認識を永続化させ
変えようとしない
知的生命とは言えない
自身が作った技術や情報に囚われるなら
[Poczucie własności i statusu społecznego]
Oto kolejny pomysł, który został zrealizowany w systemie monetarnym.
Wielu z Was myśli, że monitor na który teraz patrzysz, jest twoj,
pokój, w którym mieszkasz należy do twojego mieszkania
i samochód w garażu jest również twój.
Przykro mi to mówić, ale to co udwowadnia, że coś masz
że to jest twoje, to jakieś dokumenty
Pamiętaj, jakie te dokumenty są.
Tylko papiery.
Ludzka wyobraźnia pracuje tutaj po godzinach
bo nie tylko ci, którzy „posiadają” tego rodzaju przedmioty
dokumenty spadkowe, czują się ich właścicielami,
ale inni też zaakceptują je jako twoje.
To znaczy, jeśli kupisz samochód
sąsiada wyobraźnia przyznaje, że jest twoj
w taki sam sposób, jak przyznajesz to należy do ciebie.
To bardzo ryzykowny interes, opiera się wyłącznie na wyobraźni.
Nie możesz niczego posiadać. Miej to na uwadze.
Poczucie własności albo własność oszalała
i wiele osób kolekcjonuje przedmioty w swoich gniazdach, z których nie korzystają
lub używają rzadko.
Pomyśl tylko o przedmiotach dekoracyjnych.
Kilka niepotrzebnych rzeczy, ale rzeczy, które ludzie kupują.
Poczucie własności czyni cię swoim własnym więźniem
skoro posiadasz tylko jeden dom, a nawet więcej,
ponieważ jesteś zmuszony do powrótu do tych miejsc,
również czujesz się zobowiązany dbać o te obiekty
które uważasz za swoje.
W większości przypadków ludzie są napędzani przez rzeczy, towary,
i budują swoje mieszka wokół nich.
Byłbym tutaj trochę wcześniej,
ale mi podali niewłaściwą szatnię
i nie mogłem znaleźć miejsca położyć moich rzeczy.
I nie wiem, jak się masz, ale potrzebuję miejsca na swoje rzeczy.
Więc to właśnie tam robiłem. Po prostu szukam miejsca na swoje rzeczy.
Wiesz jakie to ważne. To jest cały sens życia. prawda?
Próbujesz znaleźć miejsce na swoje rzeczy.
To wszystko, czym jest twój dom. Twój dom to tylko miejsce na Twoje rzeczy.
Gdybyś nie miał tyle cholernych rzeczy nie potrzebowałbyś domu.
Po prostu byś chodził wokół przez cały czas.
To wszystko, czym jest twój dom. To stos rzeczy z przykrywką.
Widzisz to, kiedy startujesz w samolocie i patrzysz w dół
i widzisz wszystkich mających trochę rzeczy.
Każdy ma swoje własny stos rzeczy.
A kiedy odejdziesz od twoich rzeczy, musisz je zamknąć.
Nie chcesz, żeby ktoś przyszedł i wziął trochę twoich rzeczy.
Zawsze biorą dobre rzeczy.
Nie przeszkadza im to gówno, które ratujesz.
Nikt nie jest zainteresowany twoim Arkuszami z arytmetyki do klasy 4.
Szukają dobrych rzeczy.
To wszystko, czym jest twój dom. To miejsce do przechowywania twoich rzeczy
podczas gdy ty wychodzisz i zdobywasz więcej rzeczy.
Teraz czasem trzeba się przeprowadzić. Musisz kupić większy dom.
Czemu? Za dużo rzeczy!
Musisz przenieść wszystkie swoje rzeczy.
A może schować trochę swoich rzeczy w magazynie.
Wyobraź sobie, że Jest cały przemysł w oparciu o pilnowanie twoich rzeczy.
Dość o twoich rzeczach. Porozmawiajmy o rzeczach innych ludzi.
Czy kiedykolwiek zauważyłeś, kiedy idziesz do cudzego domu
nigdy nie czujesz się jak sto procent w domu?
Wiesz dlaczego? Brak miejsca na twoje rzeczy.
Czyjeś rzeczy są wszędzie.
A jakie to okropne.
Skąd oni wzięli te rzeczy?
A jeśli musisz zostać na noc w czyimś domu kogo znasz, tak niespodziewanie
i dają ci trochę miejsca do spania którego nie używają tego często.
Ktoś tu umarł jedenaście lat temu?
I nie przenieśli żadnych jego rzeczy.
Albo gdziekolwiek dadzą ci spać, zwykle tutaj, przy łóżku
jest komoda. Nigdy nie ma miejsca na komodzie na twoje rzeczy.
Czyjeś gówno leży na komodzie.
Czy zauważyłeś, że ich rzeczy są gówniane a twoje gówno to coś?
Teraz czasami wyjeżdżasz na wakacje. Musisz zabrać ze sobą trochę swoich rzeczy.
Nie możesz zabrać wszystkich swoich rzeczy.
Tylko rzeczy, które naprawdę lubisz.
Rzeczy, które pasują do ciebie w tym miesiącu.
Powiedzmy, że jedziesz do Honolulu. Pojedziesz aż do Honolulu.
Będziesz musiał wziąć dwie duże torby rzeczy.
Poza tym nosisz rzeczy. Plus rzeczy w kieszeniach.
Jedziesz aż do Honolulu i kiedy wchodzisz do swojego pokoju hotelowego
i zaczynasz odkładać wszystkie swoje rzeczy. To pierwsza rzecz, którą robimy w pokoju hotelowym
jest odłożenie swoich rzeczy.
Hej, mamy więcej miejsc niż mamy rzeczy.
Będziemy musieli kupić więcej rzeczy.
I odłożyłeś wszystkie swoje rzeczy i ty wiesz, że jesteś tysiące mil od domu
i nie czujesz się całkiem swobodnie ale wiesz, że musisz być OK
bo masz trochę swoich rzeczy ze sobą.
I na tej podstawie wypoczywasz w Honolulu...
To wtedy twój przyjaciel z Maui dzwoni i mówi...
Hej, dlaczego nie przyjdziesz do Maui na weekend?
Spędź tu kilka nocy.
O kurwa, noo...
A teraz jakie rzeczy przynieść?
Dobrze. Musisz przynieść jeszcze mniejszą wersja swoich rzeczy.
Wystarczy rzeczy na weekend do Maui.
A ty przestań... są teraz naprawdę rozłożone.
Masz gówno na całym świecie.
Masz rzeczy w domu, rzeczy w magazynie, rzeczy w Honolulu,
rzeczy w Maui, rzeczy w twoich kieszeniach.
Linie zaopatrzenia dostają dłuższe i trudniejsze w utrzymaniu.
Poczucie własności jest normalne dla systemu monetarnego
który z natury jest w oparciu o konsumpcję.
Część halucynacyjna jest reprezentowana przez tych, którzy przyznają części ziemi
jako własne.
Kraje, miasta, ogrody, ziemie, prywatne plaże, plantacje
są uważane za właściwości. Jako własność kogoś.
A wszystko w tym samym systemie, który zapewnia niektóre dokumenty z załączonym starym językiem
jako jedyny dowód, wszystko oparte na wyobraźni.
Poczucie własności sprawia, że zależy ci na pewnych przedmiotach
a kiedy inni biorą te przedmioty od ciebie tworzy się konflikt.
Ponieważ system monetarny opiera się na tym zużyciu
nie oferuje żadnych takich obiektów za darmo
mimo że nigdy nic nie posiadał.
Przez poczucie własności wiele osób posiada przedmioty, których nie potrzebuje
z których inni mogliby skorzystać a nawet przedmioty, których rzadko używają.
Ale wymiana nie jest możliwa w systemie monetarnym
bez żadnego podania z jednej z dwóch stron.
Rozwija się poczucie własności przez chęć konsumpcji
utrwalone przez system monetarny.
Status społeczny to kolejna wyobraźnia i jest to bezpośrednio związane z poczuciem własności.
Ludzie wyobrażają sobie, że wspinają się po wyobrażonej drabinę, gdy kupują określone przedmioty,
kiedy ukończą studia albo znajdują pracę.
To fantazja, która może istnieć tylko w systemie który nieustannie chce konkurencyjnych konsumentów.
Pamiętaj. Nieważne, że masz pięć samochodów, domy, drogie zegarki,
złoto, pieniądze. Jesteś lekarzem, prawnikiem, nauczycielem, mechanikiem, sprzedawcą.
Wszystko to tylko wyobraźnia. Tylko to.
Wszyscy są tylko jakimś przedłużeniem istoty ludzkiej.
Jak technologia czy informacja.
Technologia widziana w przedmiotach i informacja w edukacji.
Jesteś człowiekiem, który ma dostęp do określonej technologii.
Domu, samochódu, telewizora, komputera i pewnych informacji.
Szkół, studiów, doświadczeń, książek, nauki itp.
Tylko to.
Nic z tego nie czyni cię lepszym niż inny człowiek
zwłaszcza w niesprawiedliwym systemie.
Kiedy mówią wszyscy ludzie są sobie równi, to mnie niepokoi.
Mówiłem Ci. Niektóre są szczupłe, niektóre ciężkie, niektórzy mają lepszy wzrok niż inni.
Nie wiem, co to znaczy.
Ale myślę, że próbują powiedzieć o równych możliwościach, wiem, że to nie istnieje.
Jeśli nie masz pieniędzy na studia
słowa równe szanse nic nie znaczy.
Więc wszystko, o czym słyszałem w tym kraju są nasze różnice.
To wszystko media i tzw politycy ciągle o tym mówią.
Rzeczy, które nas dzielą.
Rzeczy, które nas tworzą różnią się od siebie.
Tak brzmi orzeczenie klasa działa w każdym społeczeństwie.
Próbują dzielić resztę ludzi.
Zachowują dolną i środkową, klasy walczą ze sobą
aby oni, bogaci, mogli uciekać z tymi pieprzonymi pieniędzmi.
Dość prosta rzecz się udaje.
Wiesz, cokolwiek innego. O tym będą rozmawiać.
Rasowe, religijne, etniczne i narodowe pochodzenie, praca, dochód, wykształcenie,
status społeczny, seksualność.
Wszystko, co mogą zrobić, to utrzymać naszą walkę ze sobą
żeby mogli dalej chodzić do banku.
Wiesz, opisuję ekonomię i klasy społeczne w tym kraju?
Klasa wyższa zachowuje wszystkie pieniądze, nie płaci podatków.
Klasa średnia płaci wszystkie podatki, wykonuje całą pracę.
Biedni są tam tylko po to, żeby straszyć gówno z klasy średniej.
Pokazuj dalej na te prace!
System monetarny utworzył wyścig po tej drabinie społecznej
i dziwne, że nikt nie pyta, jaka jest ostateczna cena.
O co ta walka , jaki jest cel tego wyścigu?
Teraz moja babcia była cudowną osobą.
Nauczyła mnie grać w grę Monopoly.
Rozumiała tę grę, to zdobywanie.
Gromadziła wszystko, mogła w końcu
by zostać mistrzem lub zarządem.
I ostatecznie za każdym razem wzięła mojego ostatniego dolara
i zrezygnowałem w całkowitej porażce.
A potem zawsze powiedziała mi to samo.
Spojrzała na mnie i powiedziała.
Pewnego dnia się nauczysz grać w grę.
Pewnego lata grałem w Monopoly z sąsiadem prawie codziennie.
Cały dzień. Graliśmy Monopol godzinami.
Tego lata nauczyłem się grać w grę.
Doszedłem do tego zrozumienia jedynym sposobem na wygraną jest
zarobić sumę i poświęcić w zakup.
Zrozumiałem, że pieniądze i posiadłości, to jest sposób na utrzymanie wyniku.
I do końca tamtego lata Byłem bardziej bezwzględny niż moja babcia.
Byłem gotów nagiąć zasady gdybym musiał wygrać tę grę.
I usiadłem z nią by zagrać tej jesieni.
Wziąłem wszystko, co miała.
Zniszczyłem ją finansowo i psychicznie.
Patrzyłem, jak tutaj oddała ostatniego dolara i wycofała się w całkowitej porażce.
A ona miała jeden więcej rzeczy do nauczenia mnie.
Potem powiedziała.
Teraz wszystko wraca do pudełka.
Wszystkie te domy i hotele.
Wszystkie koleje i spółki komunalne.
Cała ta własność i wszystkie te wspaniałe pieniądze.
Teraz wszystko wraca do pudełka.
nie chciałem tego oddać do pudełka!
Nie, powiedziała. Żaden z nich nie był tak naprawdę twój.
Cały się rozgrzałem myśląc o tym przez chwilę.
Ale tu to było od dłuższego czasu zanim zasiadłeś do gry...
i będzie tu, kiedy odejdziesz, „Gracze przychodzą, gracze odchodzą”
ale wszystko wraca do pudełka
Domy i samochody...
tytuły i ubrania...
...nawet twoje ciało”.
Bo faktem jest, że wszystko co Ściskam, konsumuję i gromadzę...
wróci do pudełka i wszystko stracę.
Trzeba więc zadać sobie pytanie...
kiedy w końcu dostaniesz ostatnią promocję,
kiedy zrobiłeś ostateczny zakup...
kiedy kupujesz ostateczny dom...
kiedy zgromadziłeś środki finansowe dla bezpieczeństwa i wspiąłeś się po drabinie sukcesu
na najwyższy szczebel ciebie, ewentualnie możesz się na to wspiąć,
i dreszczyk emocji mija...
"i to się skończy"...
co wtedy?
Jak daleko musisz idź tą drogą
zanim zobaczysz dokąd to prowadzi?
Z pewnością zrozumiesz, że nigdy nie będzie dość.
Musisz więc zadać sobie pytanie:
Co jest ważne?
[ Alternatywne rozwiązania ]
[ 1) Obfitość towarów i usług / 2) Edukacja ]
Usuwanie tego wyścigu społecznego
musisz się pozbyć nierówności między ludźmi
poprzez wytwarzanie obfitości towarów i usług,
więc nikt by nie trzymał czegokolwiek
ale tylko korzystał z tych obiektów lub usług.
W rzeczywistości, gdyby istniała obfitość towarów i usług
nie potrzebowalibyśmy waluty,
nie będzie to konieczne,
więc pracy byłoby mniej
a poprzez edukację ludzie by się pozbyli poczucia rywalizacji i arogancji.
To naprawdę zabawne jak istoty ludzkie są swoimi własnymi więźniami
poprzez czystą wyobraźnię.
To dziwne, jak ludzie zachowują się jak kserokopiarki,
gdy już się ustaliły wyobrażenia o ich świecie
utrwalają te spostrzeżenia i opierają się wszelkim ich zmianom.
Nie jesteś inteligentną formą życia
jeśli wpadniesz w pułapkę technologii i informacji, które stworzyłeś.
Aqui está outra ideia que se transformou em uma situação no sistema monetário.
Muitos de vocês pensam que o monitor que você está olhando agora é seu,
o quarto em que você vive pertence ao seu apartamento
e o carro na garagem também é seu.
Desculpe dizer, mas a única prova que você tem
que estas coisas são suas, são alguns documentos.
Lembre-se o que esses documentos são.
Somente papéis.
A imaginação humana trabalha muito aqui
porque não só aqueles que "possuem" pensam que estes documentos
lhes garantem a posse, mas que os outros também o aceitam como seus.
Quero dizer, se você comprar um carro,
o vizinho, pelo poder da imaginação, admite que é seu,
da mesma forma que você admite pertencer a você.
É um negócio muito arriscado com base apenas na imaginação.
Você não pode possuir nada. Mantenha isso em mente.
O senso de propriedade ou posse enlouqueceu
e muitas pessoas colecionam objetos em seus lares sem nunca usá-los,
ou usando-os raramente.
Basta pensar nos objetos de decoração.
São desnecessários, mas as pessoas compram.
O senso de propriedade faz de você seu próprio prisioneiro,
já que você só possui uma casa ou algo mais.
Porque você é forçado a voltar a esses lugares também,
você se sente obrigado a cuidar desses objetos que você acha que são seus.
A maioria das vezes as pessoas são movidas por coisas, bens, e constroem suas vidas em torno deles.
Eu teria saído daqui mais cedo, mas eles me deram o camarim errado
e eu não consegui encontrar um lugar para colocar as minhas coisas.
E eu não sei como você é, mas eu preciso de um lugar para colocar as minhas coisas.
Então, é isso que estou fazendo de volta aqui. Apenas tentando encontrar as minhas coisas.
Você sabe como isso é importante. É o sentido da vida. Não é?
Tentando encontrar um lugar para as suas coisas.
Isso é tudo que sua casa é. Apenas um lugar para guardar o seu material.
Se você não tiver todas essas malditas coisas, você não precisa de uma casa.
Você ficaria apenas andando o tempo todo.
Isso é tudo que sua casa é. Um monte de coisas com uma tampa sobre elas.
Quando você anda de avião e olha para baixo,
vê que todo mundo tem uma pilha de coisas.
Todo mundo tem sua própria pilha de coisas.
E quando você deixa o seu material tem que trancá-lo,
você não quer que alguém venha e tome algumas das suas coisas.
Eles sempre levarão as coisas boas.
Eles não se incomodam com essa porcaria que você está salvando.
Ninguém está interessado nos seus papéis aritméticos da 4ª série.
Eles estão olhando para as coisas boas.
Isso é tudo que sua casa é. É um lugar para você guardar suas coisas
enquanto você sai para pegar mais coisas.
Mas às vezes você tem que se mover. Você tem que ter uma casa maior.
Por quê? Muita coisa!
Você tem que mover todas as suas coisas.
E talvez colocar algumas de suas coisas no armazenamento.
Imagine só. Há toda uma indústria baseada em manter os olhos sobre as suas coisas.
É o suficiente sobre as suas coisas. Vamos falar de coisas de outras pessoas.
Você já notou que quando vai para a casa de outra pessoa,
você nunca se sente cem por cento?
Sabe por quê? Não há espaço para as suas coisas.
As coisas de alguém estão em todo o lugar.
E que coisa horrível que é!
De onde tiraram isso?
E se você, inesperadamente, tiver de passar a noite na casa de alguém que você conhece
e dão-lhe um pouco de espaço para dormir, que eles não usam com frequencia.
Alguém morreu aqui 11 anos atrás?
E eles não movem qualquer das coisas deles.
Ou onde quer que você vá dormir, geralmente aqui numa cama
há uma cômoda e nunca há qualquer espaço nela para suas coisas.
A merda de alguém está na cômoda.
Você já reparou que o seu material é merda e merda é o seu material?
E quando você sai de férias. Você tem que levar algumas de suas coisas com você.
Mas você não pode levar todas as suas coisas.
Somente as coisas que realmente gosta.
As coisas que irão ser úteis neste mês.
Vamos dizer que você vá para Honolulu. Vai percorrer todo o caminho para Honolulu.
Vai ter que levar duas malas grandes de coisas.
Encha sua mala de coisas. Coloque coisas nos seus bolsos.
Você vai no caminho para Honolulu e quando você entra em seu quarto de hotel
e começa a guardar todas as suas coisas. Essa é a primeira coisa que fazemos em um quarto de hotel
é arrumar todas as coisas.
Hey, nós vamos a mais lugares, então temos que comprar mais coisas.
Nós vamos ter que comprar mais coisas.
E você coloca todas as suas coisas fora e sabe que está a milhares de quilômetros de casa
e você sente um desconforto, mas você sabe que deve estar tudo OK
porque você tem algumas de suas coisas com você.
E você relaxa em Honolulu com base nisso...
É quando seu amigo de Maui liga e diz:
"Hey, por que você não vem para Maui no final de semana?
passar um par de noites aqui."
Merda, nãão..
E agora, que material você trouxe?
Certo. Você terá de levar uma versão ainda menor de suas coisas.
Apenas o material suficiente para um fim de semana em Maui.
E você começa denovo... e você realmente se joga nos materiais.
Você tem merda em todo o mundo.
Você tem coisas em casa, coisas no armazenamento, coisas em Honolulu,
coisas em Maui, coisas nos seus bolso.
Linhas de fornecimento estão ficando mais e mais difíceis de manter.
O senso de propriedade é normal no sistema monetário, que, por natureza, é baseado no consumo.
A parte alucinante é representada por aqueles que admitem partes de terra
como sendo suas.
Países, cidades, jardins, terras, praias privadas, plantações
são considerados como sendo propriedades. Como pertences de alguém.
E tudo em um mesmo sistema que fornece alguns papéis com uma linguagem antiga
como a única evidência disso, baseado em imaginação.
O senso de propriedade faz você se preocupar com certos objetos
e quando o outro toma esses objetos cria-se um conflito.
Como o sistema monetário é baseado no consumo,
ele não oferece qualquer objeto de graça,
mesmo que não exista propriedade de nada.
Através do senso de propriedade muitas pessoas compram o que não precisam,
que poderiam beneficiar aos outros ou mesmo objetos que raramente usam.
Mas a troca não é possível no sistema monetário
sem a submissão de uma das duas partes.
O senso de propriedade é desenvolvido pelo desejo de consumo
perpetuado pelo sistema monetário.
O status social é outra imaginação e está diretamente relacionado com o senso de propriedade.
Pessoas imaginam que sobem uma escada imaginária quando compram certos objetos,
quando completam um curso universitário ou obtém um emprego.
É uma fantasia que só pode existir no sistema que constantemente quer que os consumidores sejam competitivos.
Lembre-se. Não importa se você tem cinco carros, casas, relógios caros,
ouro, dinheiro. Que você seja médico, professor, advogado, mecânico, vendedor.
Tudo é apenas imaginação. Só isso.
Tudo isso é somente uma extensão do ser humano.
Como tecnologia e informação.
Tecnologia é vista em objetos e informação na educação.
Você é um ser humano que tem acesso a uma determinada tecnologia:
casa, carro, televisão, computador. E algumas informações:
escola, faculdade, experiências, livros, ensinamentos, etc.
Somente isso.
Isso não faz de você melhor que outro ser humano,
especialmente em um sistema injusto.
Quando dizem que todos os homens são criados iguais, isso me incomoda.
Eu te disse. Alguns são magros, alguns são gordos, alguns têm o olho com uma melhor visão.
Eu não sei o que isso significa.
Mas acho que eles estão se referindo a igualdade de oportunidades, que eu sei que não existe.
Se você não tiver dinheiro para a faculdade,
as palavras de igualdade de oportunidades não significam nada.
Então tudo tudo o que tenho ouvido falar neste país é sobre nossas diferenças.
Isso é tudo o que a mídia e os políticos vivem falando.
As coisas nos separam. Coisas nos tornam diferentes uns dos outros.
Essa é a forma como a classe dominante opera em qualquer sociedade,
eles tentam dividir o resto das pessoas,
eles mantêm as classes baixas e médias lutando umas contra as outras,
para que eles, os ricos, possam fugir com toda a merda do dinheiro.
Bastante simples quando você pensa no emprego.
Você sabe, nada diferente. Isso é sobre o que eles vão falar.
Raça, religião, etnia, nacionalidade, emprego, renda, educação,
status social, sexualidade.
Tudo o que podemos fazer é continuar lutando uns com os outros
para que eles possam continuar indo para o banco.
Você sabe, eu descrevo as classes econômicas e sociais neste país?
A classe alta obtém todo o dinheiro, não paga os impostos.
A classe média paga todos os impostos, faz todo o trabalho.
Os pobres estão lá, só para assustar a merda da classe média.
Continue assistindo a estes postos de trabalho!
O sistema monetário criou uma folha corrida desta escada social
e é estranho que ninguém se pergunta qual é o preço final.
Para que é essa luta e qual o propósito final?
Bem, minha avó era uma pessoa maravilhosa,
ela me ensinou a jogar banco imobiliário.
Ela entendeu que o objetivo do jogo é adquirir,
ela iria acumular tudo que pudesse, e eventualmente,
se tornaria o mestre do jogo.
E, finalmente, toda vez que ela ia tomar o meu último dólar,
e eu gostaria de sair com uma derrota total,
ela sempre me dizia a mesma coisa.
Ela olhava para mim e dizia:
"Um dia você vai aprender a jogar o jogo."
Um verão, eu joguei banco imobiliário com um vizinho quase todos os dias,
durante todo o dia, jogamos por várias horas.
E nesse verão eu aprendi a jogar o jogo.
Eu me dei conta que a única maneira de ganhar é fazer um compromisso total com a aquisição.
Eu entendi que o dinheiro e os bens são a maneira de manter a pontuação,
e até o final daquele verão, eu me tornei mais cruel do que a minha avó.
Estava pronto para driblar as regras se eu tivesse que ganhar este jogo,
e eu me sentei aqui para fazê-lo cair.
Tomei tudo que ele tinha. Eu o destruí financeira e psicologicamente.
Eu o assisti dar o seu último dólar e desistir em completa derrota.
E ela tinha mais uma coisa para me ensinar,
então ela disse:
"Agora, tudo volta para a caixa.
Todas estas casas e hotéis.
Todas estas estradas de ferro e empresas de serviços públicos. Tudo que é propriedade e todo esse dinheiro maravilhoso.
Agora tudo volta para a caixa."
Eu não quero que volte para a caixa!
"Não", ela disse. "Nenhum deles era realmente seu.
Você ficou bastante irritado com isso por um tempo,
mas foi tudo em torno de um longo tempo em que ficou sentado jogando..
e tudo vai ficar aqui quando você se for, jogadores vêm, jogadores vão,
e tudo volta para a caixa
Casas e carros...
títulos e roupas...
...até mesmo o seu corpo".
O fato é que tudo o que eu agarrar, consumir e acumular
está indo de volta para uma caixa e eu vou perder tudo.
Então você tem que se perguntar...
quando você finalmente conseguir a promoção final,
quando você fizer a sua compra final,
quando você comprar sua casa final,
quando você alcançar a segurança financeira e subir a escada do sucesso
para o degrau mais alto que puder escalar,
e a emoção desaparecer..
"e isso foi tudo"...
então o quê?
Até onde você tem que andar por esse caminho
antes de ver onde ele leva?
Certamente você entende que nunca será o suficiente,
então faça a si mesmo a pergunta:
O que importa?
[ Soluções alternativas ]
[ 1) Abundância de bens e serviços / 2) Educação ]
Para remover esta raça social você deve se livrar da desigualdade entre as pessoas
através da produção de uma grande quantidade de bens e serviços,
para que ninguém se veja obrigado a acumular nada, apenas utilizar os bens e serviços.
De fato, se houvesse abundância de bens e serviços,
não precisaríamos de moeda,
ela não seria necessária,
e assim haveria menos empregos
e através da educação o povo iria se livrar do sentimento de competição e arrogância.
É realmente hilário ver como os seres humanos são seus próprios prisioneiros
através de pura imaginação.
É estranho como os seres humanos se comportam como fotocopiadoras,
depois de terem estabelecido as percepções sobre o seu mundo,
perpetuam essas percepções e resistem a qualquer mudança para eles.
Você não é uma forma inteligente de vida
se você ficar preso na tecnologia e informação que você criou.
İşte yine parasal sistemin bir duruma dönüştürdüğü bir fikir.
Şu anda pek çoğunuz, önünüzdeki monitörün size ait olduğunu düşünüyorsunuz.
İçinde bulunduğun oda, dairene ait.
Garajdaki araba da senin.
Üzülerek söylüyorum ki, bunların sana ait olduğunu
gösteren tek şey bir grup belge.
Bu belgelerin ne olduğunu hatırla.
Sadece kağıt.
İnsanın hayal gücü bu konuda fazla mesai yapıyor.
Çünkü bunu böyle düşünen sadece bu tür objelere kağıt üzerinde 'sahip' olan insanlar değil,
diğerleri de bunu kabul ediyor.
Bir araba aldığında,
komşun da hayal gücünü kullanarak arabanın sana sahip olduğunu kabul ediyor.
Sen de aynı sebeplerden ötürü bu şeyin sana ait olduğunu düşünüyorsun.
Bu, sadece hayal gücüne dayanan çok riskli bir iddia.
Bir şeye asla sahip olamazsın. Unutma.
Bu sahip olma meselesi çığrından çıktı, ve pek çok kişi
kullanmadığı veya nadiren kullandığı pek çok şeyi
yuvasında saklıyor.
Sadece dekorasyon amaçlı şeyleri,
veya insanların aldığı gereksiz şeyleri düşünme.
Mülkiyet hissi seni kendi mahkumun haline getiriyor.
Çünkü bir veya birden fazla eve sahipsin.
Bu yerlere dönmek zorunda olduğun için, buralarda bulunan ve sana ait
olduğunu düşündüğün objelere de bakmak durumunda olduğunu düşünüyorsun.
Çoğu zaman, insanları eşyalar yönetir. İnsanlar, hayatlarını eşyalar etrafında kurarlar.
Buradan daha erken çıkardım, ama bana yanlış soyunma odasını verdiler,
ben de kendi eşyalarımı nereye koyacağımı bulamadım.
Kim olduğunu bilmiyorum ama eşyalarımı koyacak bir yere ihtiyacım var.
Arkada yaptığım şey bu, eşyalarımı koyabileceğim bir yer bulmak.
Bunun ne kadar önemli olduğunu biliyorsun. Hayatın tek amacı bu, öyle değil mi?
Sana ait şeyleri koyacak bir yer bulmak.
Evin bundan ibaret. Evin, sadece eşyalarını koyduğun bir yer.
O kadar çok eşyan olmasaydı, lanet bir eve de ihtiyacın olmazdı.
Devamlı etrafta yürüyor olurdun.
Evin bundan ibaret. Üzeri kapalı bir eşya yığını.
Bir uçağa binip aşağıya baktığında
herkesin bir eşya yığını olduğunu görürsün.
Herkesin kendine ait bir eşya yığını var.
Eşya yığınını geride bırakınca üzerine kilit vurman gerekir.
Birinin gelip eşyalarını almasını istemezsin.
Geldiklerinde de hep iyi eşyaları alıyorlar.
Sakladığın o şeyleri de fazla düşünme.
Kimse senin 4. sınıftan kalma matematik defterini istemiyor.
İyi eşyaları istiyorlar.
Senin evin bundan ibaret. Eşyalarını tuttuğun bir yer.
Çıkınca da daha fazla eşya alıyorsun.
Arada sırada hareket etmen gerekiyor. Daha büyük bir eve ihtiyacın var.
Neden mi? Çünkü çok fazla eşyan var.
Tüm eşyalarını taşıman gerekiyor.
Belki eşyalarının bir kısmına depoda saklıyorsun.
Düşünebiliyor musun? Sadece eşyalarına bakmakla meşgul olan koskoca bir meslek var.
Neyse, senin eşyalarını bir kenara bırakalım. Başka insanların eşyalarından bahsedelim.
Başka birinin evine gittiğinde tam evde gibi
hissetmediğini fark ettin mi?
Neden, biliyor musun? Orada senin eşyaların için yer yok.
Bütün ev, bir başkasının eşyalarıyla dolu.
Ne kadar da kötü bu evdeki eşyalar?
Nereden almışlar böyle şeyleri?
Habersiz gidip birinin evinde kalacak olsan,
sana pek kullanmadıkları küçük bir oda verirler.
Bu odada 11 yıl önce biri ölmüş.
Eşyalarını da olduğu gibi bırakmışlar.
Ya da senin yatırdıkları herhangi bir yer. Genellikle tam burada, bir yatakta yatarsın.
Bir komodin vardır ve komodinde senin eşyalarını koyman için hiç yer yoktur.
Komodinin üzerindeki şeyler bir başkasına aittir.
Farkettin mi, onların sahip olduğu eşyalar b*ktan, senin eşyaların da eşya gibi eşya?
Bazen tatile gidersin. Giderken eşyalarını götürmen gerekir.
Her şeyini götüremezsin.
Sadece sevdiğin şeyleri yanına alısın.
O ay üzerinde iyi duran şeyleri alırsın.
Diyelim Honolulu'ya gidiyorsun.Ta Honolulu'ya kadar gitmen gerekiyor.
Yanında da iki koca çanta eşya getiriyorsun.
Bir de el bagajın var. Ha, bir de cebindekileri unutmayalım.
Ta Honolulu'ya kadar gidiyorsun. Otel odana girer girmez yaptığın ilk şey
eşyalarını kaldırmak. Otel odasına girdiğimizde ilk olarak hep bunu yaparız.
Eşyalarımızı kaldırırız.
Hah! Eşyalarımızla doldurabileceğimizden daha fazla yer var bu odada!
Daha fazla eşya alacağız.
Eşyanı kaldırıyorsun ve evden binlerce mil uzakta olduğunu farkediyorsun.
Ondan sonra o kadar rahat hissetmiyorsun ama özellikle rahatsız edici bir durum olmadığını da biliyorsun.
Çünkü eşyalarının bir kısmı yanında.
Bundan ötürü Honolulu'da rahat hissediyorsun.
Ondan sonra, Maui'deki arkadaşın seni arıyor ve
'Hey, bu haftasonu neden Maui'ye gelmiyorsun?
Burada bir iki gece kalırsın.' diyor.
Aman, deme ya!
Şimdi hangi eşyalarını taşıyacaksın?
Evet, şimdi daha bile az eşyayla yolculuğa çıkman gerekiyor.
Maui'de bir haftasonu geçirmeye yetecek kadar eşya.
Gidiyorsun. Şimdi iyice yayıldın.
Eşyalarını dünyanın dört bir yanına saçtın.
Evde eşyaların duruyor, depoda eşyaların duruyor, Honolulu'da eşyaların duruyor,
şimdi de Maui'de eşyaların var, ceplerin de eşya dolu.
Üretim bantları git gide uzuyor ve sürdürülemez bir hale geliyor.
Mülkiyet hissi, parasal sistem için normal, çünkü sistem, doğası gereği tüketim üzerine kurulu.
Buradaki halüsinasyonu görenler de dünyanın belli kısımlarının
kendilerine ait olduğunu düşünenler.
Ülkeler, şehirler, bahçeler, tarlalar, özel kumsallar, çiftlikler
hep özel mülk olarak görülüyor. Birilerine ait şeyler.
Ve aynı sistem üzerinde eski bir dil yazılı bir takım kağıtlar veriyor.
Bunlar, hayal gücüne dayalı ve mülkiyetin tek kanıtı.
Mülkiyet hissi, senin belli tür eşyaları önemsemeni sağlıyor.
Başkaları senden bu eşyaları alında, ihtilaf ortaya çıkıyor.
Çünkü parasal sistem, tüketime dayanıyor.
Bu eşyaları sana bedavaya vermiyor ama
kendisi de hiç bir zaman bu eşyalara sahip olmadı.
Mülkiyet hissinden ötürü pek çok insan, ihtiyaç duymadığı eşyalara sahip.
Başkalarına faydası olabilecek eşyalar veya kendilerinin çok fazla kullanmadığı eşyalar.
Ancak parasal sistemde, bir taraf diğerine itaat etmeden
değiş tokuş mümkün değil.
Mülkiyet hissi, tüketim arzusundan kaynaklanıyor.
Parasal sistem bunu devam ettiriyor.
Sosyal statü de hayal ürünü, ve direkt olarak mülkiyet hissinden kaynaklanıyor.
İnsanlar, belli eşyaları satın aldıklarında sanal bir merdivenden çıktıklarını düşünüyorlar.
Üniversite'de bir dersi geçtiklerinde veya işe girdiklerinde de aynı şekilde hissediyorlar.
Bunların hepsi, sadece bir biriyle rekabet eden tüketiciler üreten bir sistemin fantazisi.
Unutma, beş tane araban, evlerin, pahalı saatlerin,
altının, paran. Doktor, avukat, öğretmen, tamirci, satıcı olman.
Bunların hepsi sadece hayal ürünü.
Bunların hepsi, insanın uzantısı.
Teknoloji veya bilgi gibi.
Teknolojiyi eşyalarda, bilgiyi de eğitimde görebilirsin.
Sen, belli teknolojilere erişimi olan bir insansın.
Ev, araba, televizyon, bilgisayar ve bir miktra bilgi.
Lise, üniversite, deneyim, kitaplar, öğretiler.
Sadece bunlar.
Bunların hiç biri seni bir başka insandan daha üstün kılmıyor,
özellikle sistemin adaletsiz olduğunu düşününce.
İnsanların eşit yaratıldığını duyduğumda bundan rahatsız oluyorum.
Sana söyledim, kimileri zayıf, kimileri şişman, kimilerinin gözleri daha iyi görüyor.
Eşitliğin ne anlama geldiğini bilmiyorum.
Ancak sanıyorum fırsat eşitliğinden bahsediyorlar. Ama böyle bir şey de yok.
Üniversiteye gidecek paran yoksa,
eşitlik kelimesinin bir anlamı kalmıyor.
Bu ülkede duyduğum tek şey bir birimizden ne kadar farklı olduğumuz.
Bütün medya ve politikacılar sadece bundan bahsediyorlar.
Bizi birbirimizden ayıran şeyler. Bizi farklılaştıran şeyler.
Bir toplumun yönetici sınıfı hep böyle işler.
İnsanların geri kalanını bölmeye çalışırlar.
Alt ve orta sınıfları birbirlerine düşürürler,
bu sayede zenginler tüm parayı alıp kaçabilir.
Kulağa epey basit geliyor, ama iyi işliyor.
Anlıyor musun? Farklı herhangi bir şey. Hep bundan bahsedecekler.
Irk, din, etnik veya milli kimlik, meslek, gelir, eğitim
sosyal statü, cinsiyet...
Birbirimizle savaşmaya devam etmemizi sağlayacak herhangi bir şey.
Bu sayede onlar da devamlı bankaya gidecekler.
Anlıyor musun? Ben bu ülkedeki sosyo-ekonomik sınıfları şöyle tanımlıyorum:
Üst sınıf paranın hepsini alıyor ve hiç vergi vermiyor.
Orta sınıf tüm vergileri veriyor ve tüm işi yapıyor.
Fakirlerin yegane fonksiyonu da orta sınıfı korkutmak.
Sen en iyisi işine gitmeye devam et!
Parasal sistem, bu sosyal merdiven sayesinde bir yarış yarattı,
ancak, gariptir ki, bunun bedelinin ne olduğunu kimse sormuyor.
Bu kavga neden? Bu yarış neden?
Anneannem muhteşem bir kadındı.
Bana nasıl Monopoly oynayacağımı öğretti.
Oyunun kuralının daha fazlasını edinmek olduğunu anlıyordu.
Bir süre sonra elde edebildiği her şeyi alıp
oyun tahtasının sahibi oluyordu.
Bir süre sonra da elimde kalan son doları alıp
beni tamamen yenilmiş halde bırakırdı.
Ondan sonra da bana hep şunu tekrarlardı.
Gözümün içine bakın
'Sen de bir gün oyunu oynamayı öğreneceksin' derdi.
Bir yaz, neredeyse her gün komşumuzla Monopoly oynadım.
Gün boyu. Saatlerce Monopoly oynardık.
O yaz, oyunu oynamayı öğrendim.
Kazanmanın tek yolu kendini tamamen daha fazlasını edinmeye adamaktı.
Anladım ki para ve mülk skor tutmaya yarıyor.
Yaz sonunda, anneannemden daha da acımasız olmuştum.
Oyunu kazanmak için kuralları esnetmeye razıydım.
Sonbaharda tekrar anneannemle oynamaya başladık.
Elindeki her şeyi aldım, onu hem parasal hem de psikolojik olarak yenmiştim.
Onun son dolarını verip mağlup bir şekilde oyunu bırakmasını izledim.
Sonra, bana öğreteceği bir şey daha olduğunu söyledi.
Döndü dedi ki:
Şimdi bunların hepsi kutuya geri girecek.
Tüm evler, oteller,
demiryolları, elektrik işletmeleri... Tüm o mülk ve o kocaman para yığını.
Hepsi kutuya girecek.
Kutuya girmelerini istemiyordum.
Hayır, dedi. Bunların hiç biri sana ait değildi.
Biraz celallendin.
Ancak bu kutu, sen oyuna oturmadan çok uzun süre önce buradaydı.
Ve senden sonra da burada olacak. Oyuncular gelir ve gider.
Ve her şey kutuya geri döner.
Evler ve arabalar...
Ünvanlar, portföyler ve giysiler...
Bedenin bile...
Gerçek şu ki, tutunduğum, tükettiğim, yığdığım şeylerin hepsi
bir kutuya girecek ve hepsini kaybedeceğim.
Bu yatırımın pek getirisi yok.
Kendine sorman gerek:
En üst terfiyi aldığında...
En büyük siparişi verdiğinde...
En iyi evi aldığında...
Kendini mali olarak güvene aldığında ve başarı merdivenini
en üst basamağa kadar tırmandığında...
ve heyecanın sona erdiğinde...
buna şüphe yok, heyecan sona erecek.
Sonra ne olacak?
Nereye gittiğini görmeden önce bu yolda
daha ne kadar daha yürüyeceksin?
Asla yeterli olmayacağını anladığından eminim.
Dolayısıyla kendine sorman gerekiyor?
Önemli olan nedir?
[ Alternatif Çözümler ]
[ 1) Mal ve hizmet bolluğu / 2) Eğitim ]
Bu sosyal yarışı sona erdirmek için insanlar arasındaki eşitsizliği ortadan kaldırman gerekir.
Bunu başarmak için mal ve hizmetlerin bollaştırman gerekiyor.
Bu sayede, kimse kullanmadığı mal ve hizmetlere sahip olmaz.
Mal ve hizmetler bolca bulunuyor olsaydı,
paraya bile ihtiyacımız olmazdı.
Gereği kalmazdı.
İşler de azalırdı.
Eğitim yoluyla insanları rekabetçi ve kibirli yanları ortadan kalkardı.
İnsanların hayal güçlerini kullanarak kendi kendilerini mahkum
etmelerini izlemek gerçekten komik.
Dünyayla ilgili gözlemlerini yaptıktan sonra insanların
fotokopi makinesi gibi işlediğini görmek garip.
Gözlemlerini tekrar etmeye çalışıyorlar ve değişime karşı direniyorlar.
Eğer kendini yarattığın teknoloji ve bilgiyi kullanarak
hapsediyorsan, zeki bir yaşam formu olamazsın.