Return to Video

Komiksy pasują do szkoły

  • 0:01 - 0:02
    Kiedy byłem w piątej klasie
  • 0:02 - 0:07
    kupiłem 57. numer komiksu
    "DC Comics Presents"
  • 0:07 - 0:09
    z obrotowego stojaka
    w miejscowej księgarni.
  • 0:09 - 0:13
    Ten komiks odmienił mi życie.
  • 0:13 - 0:15
    Połączenie słów i obrazów
  • 0:15 - 0:18
    dało mi zupełnie nowe doświadczenie.
  • 0:18 - 0:22
    Od razu zakochałem się w komiksach.
  • 0:22 - 0:25
    Stałem się zapalonym
    czytelnikiem komiksów,
  • 0:25 - 0:27
    ale nigdy nie brałem ich do szkoły.
  • 0:27 - 0:33
    Instynktownie czułem, że komiksy
    nie pasują do szkolnej klasy.
  • 0:33 - 0:35
    Moi rodzice za nimi nie przepadali,
  • 0:35 - 0:38
    więc byłem pewien,
    że nauczyciele też nie będą.
  • 0:38 - 0:40
    W końcu nie używali ich do nauczania.
  • 0:40 - 0:43
    Nie mogliśmy czytać komiksów
    ani powieści graficznych
  • 0:43 - 0:44
    w czasie cichego czytania.
  • 0:44 - 0:48
    Nie sprzedawano ich
    na corocznych targach książki.
  • 0:48 - 0:50
    Mimo to czytałem je.
  • 0:50 - 0:52
    Nawet zacząłem je tworzyć.
  • 0:52 - 0:55
    Wkrótce publikowałem,
  • 0:55 - 0:57
    pisałem i rysowałem komiksy,
  • 0:57 - 0:59
    zarabiając w ten sposób na życie.
  • 0:59 - 1:01
    Zostałem też nauczycielem w liceum.
  • 1:01 - 1:05
    Uczyłem w liceum Bishop O'Dowd
    w Oakland w Kalifornii.
  • 1:05 - 1:07
    Uczyłem po trochu matematyki i sztuki,
  • 1:07 - 1:09
    ale głównie informatyki.
  • 1:09 - 1:11
    Uczyłem tam przez 17 lat.
  • 1:11 - 1:13
    Jako młody nauczyciel
  • 1:13 - 1:17
    próbowałem przynosić komiksy na lekcje.
  • 1:17 - 1:20
    Pamiętam, jak powiedziałem
    uczniom pierwszego dnia,
  • 1:20 - 1:22
    że jestem też komiksiarzem.
  • 1:22 - 1:25
    Nie miałem w planach uczyć ich
    za pomocą komiksów.
  • 1:25 - 1:29
    Miałem raczej nadzieję,
    że uznają, że jestem fajny.
  • 1:29 - 1:30
    (Śmiech)
  • 1:30 - 1:32
    Myliłem się.
  • 1:32 - 1:34
    To było w latach 90.
  • 1:34 - 1:38
    Wtedy komiksy nie były
    tak prestiżowe, jak teraz.
  • 1:38 - 1:40
    Uczniowie nie uznali, że jestem fajny.
  • 1:40 - 1:42
    Wzięli mnie za przygłupa.
  • 1:42 - 1:45
    Co gorsza, gdy tłumaczyłem
    trudny materiał,
  • 1:45 - 1:48
    rozpraszali mnie za pomocą komiksów.
  • 1:48 - 1:51
    Podnosili rękę i pytali:
  • 1:51 - 1:53
    "Panie Yang, kto wygra bitwę,
  • 1:53 - 1:55
    Superman czy Hulk?".
  • 1:55 - 1:56
    (Śmiech)
  • 1:56 - 2:01
    Szybko zdałem sobie sprawę,
    że komiksy i nauczanie nie idą w parze.
  • 2:01 - 2:04
    Wyglądało na to, że w piątej klasie
    miałem dobre przeczucie.
  • 2:04 - 2:07
    Komiksy nie pasują do szkoły.
  • 2:08 - 2:09
    Znowu się myliłem.
  • 2:10 - 2:12
    Po kilku latach kariery nauczyciela
  • 2:12 - 2:17
    odczułem na własnej skórze
    edukacyjny potencjał komiksów.
  • 2:17 - 2:20
    Kiedyś miałem zastąpić
    nauczyciela algebry w 2. klasie.
  • 2:20 - 2:23
    Miałem go zastępować przez dłuższy czas.
  • 2:23 - 2:25
    Zgodziłem się, ale był pewien problem.
  • 2:25 - 2:28
    Pełniłem wtedy funkcję szkolnego
    asystenta technologicznego,
  • 2:28 - 2:30
    czyli co kilka tygodni
  • 2:30 - 2:34
    musiałem opuścić jedną
    lub dwie lekcje algebry,
  • 2:34 - 2:37
    bo w sali obok pomagałem
    innemu nauczycielowi
  • 2:37 - 2:39
    przy zajęciach z użyciem komputera.
  • 2:39 - 2:42
    Dla uczniów algebry to było okropne.
  • 2:42 - 2:44
    Długie zastępstwo już jest kiepskie.
  • 2:44 - 2:47
    Ale zastępstwo na zastępstwie?
  • 2:47 - 2:48
    Coś strasznego.
  • 2:48 - 2:52
    Starałem się zapewnić uczniom ciągłość,
  • 2:52 - 2:55
    więc zacząłem nagrywać dla nich lekcje.
  • 2:55 - 2:59
    Później dawałem filmy zastępcy,
    żeby pokazywał je uczniom.
  • 2:59 - 3:03
    Starałem się, żeby filmy były
    jak najbardziej interesujące.
  • 3:03 - 3:05
    Nawet używałem efektów specjalnych.
  • 3:05 - 3:08
    Po skończeniu zadania na tablicy
  • 3:08 - 3:10
    klaskałem w dłonie,
  • 3:10 - 3:12
    a tablica w magiczny sposób
    sama się wycierała.
  • 3:12 - 3:13
    (Śmiech)
  • 3:13 - 3:16
    Myślałem, że to fajne.
  • 3:16 - 3:19
    Byłem pewien, że to się im spodoba.
  • 3:19 - 3:20
    Myliłem się.
  • 3:20 - 3:22
    (Śmiech)
  • 3:22 - 3:25
    Lekcje wideo były katastrofą.
  • 3:25 - 3:27
    Czasami uczniowie mówili mi:
  • 3:27 - 3:30
    "Panie Yang, myśleliśmy,
    że na żywo jest pan nudny,
  • 3:30 - 3:33
    ale na filmach jest pan
    nie do zniesienia".
  • 3:33 - 3:35
    (Śmiech)
  • 3:35 - 3:40
    Zdesperowany zacząłem rysować
    wykłady w postaci komiksów.
  • 3:40 - 3:42
    Robiłem je szybko, bez większego planu.
  • 3:42 - 3:45
    Po prostu brałem marker
    i rysowałem kadr za kadrem.
  • 3:45 - 3:48
    W trakcie rysowania myślałem,
    co chcę przekazać.
  • 3:48 - 3:52
    Takie komiksowe lekcje miały
    od czterech do sześciu stron.
  • 3:52 - 3:57
    Kserowałem je, dawałem zastępcy,
    a on rozdawał je uczniom.
  • 3:57 - 3:59
    Ku mojemu zdumieniu,
  • 3:59 - 4:02
    komiksowe lekcje były
    strzałem w dziesiątkę.
  • 4:02 - 4:05
    Uczniowie prosili o nie nawet wtedy,
  • 4:05 - 4:08
    kiedy mogłem sam prowadzić lekcje.
  • 4:08 - 4:13
    Woleli komiksową wersję mnie
    od tej prawdziwej.
  • 4:13 - 4:15
    (Śmiech)
  • 4:15 - 4:18
    To mnie zaskoczyło,
    bo ci uczniowie są pokoleniem
  • 4:18 - 4:20
    wychowanym na ekranach.
  • 4:20 - 4:26
    Myślałem, że będą woleli
    uczyć się z ekranu, a nie z papieru.
  • 4:26 - 4:28
    Podczas rozmów o tym,
  • 4:28 - 4:31
    dlaczego lubią komiksowe wykłady,
  • 4:31 - 4:35
    zacząłem rozumieć
    edukacyjny potencjał komiksów.
  • 4:35 - 4:38
    W przeciwieństwie
    do podręczników od matematyki,
  • 4:38 - 4:41
    komiksy uczyły wizualnie.
  • 4:41 - 4:43
    Nasi uczniowie dorastali
    w kulturze wizualnej.
  • 4:43 - 4:46
    Są przyzwyczajeni do odbierania
    informacji w ten sposób.
  • 4:46 - 4:49
    Ale w przeciwieństwie
    do innych form wizualnych,
  • 4:49 - 4:54
    takich jak film, telewizja,
    animacje czy wideo,
  • 4:54 - 4:57
    komiksy zapewniają ciągłość.
  • 4:57 - 5:02
    W komiksie przeszłość, teraźniejszość
    i przyszłość są na jednej stronie.
  • 5:02 - 5:09
    To oznacza, że tempo przepływu
    informacji zależy od czytelnika.
  • 5:10 - 5:14
    Kiedy uczniowie nie rozumieją
    czegoś w komiksowej lekcji,
  • 5:14 - 5:18
    mogą ponownie przeczytać ten fragment,
    tak szybko lub wolno, jak potrzeba.
  • 5:18 - 5:22
    To jak wręczenie im pilota do informacji.
  • 5:22 - 5:25
    Nie było tak w przypadku lekcji wideo
  • 5:25 - 5:28
    ani lekcji na żywo.
  • 5:28 - 5:32
    Kiedy mówię, to ja reguluję
    tempo przekazu informacji.
  • 5:32 - 5:36
    Dla niektórych uczniów
    i niektórych informacji
  • 5:36 - 5:38
    te cechy komiksów,
  • 5:38 - 5:44
    ich wizualny i stały charakter sprawiają,
    że są potężnym narzędziem edukacyjnym.
  • 5:44 - 5:46
    Kiedy uczyłem algebry w 2. klasie,
  • 5:46 - 5:51
    pisałem też pracę magisterską
    na Uniwersytecie East Bay w Kalifornii.
  • 5:51 - 5:55
    Doświadczenie z komiksowymi lekcjami
    tak mnie zaintrygowało,
  • 5:55 - 6:00
    że zdecydowałem się poświęcić
    pracę magisterską właśnie komiksom.
  • 6:00 - 6:03
    Chciałem zrozumieć,
    dlaczego amerykańscy nauczyciele
  • 6:03 - 6:08
    w przeszłości tak bardzo nie chcieli
    używać komiksów na lekcjach.
  • 6:08 - 6:10
    Oto, co odkryłem.
  • 6:10 - 6:13
    Komiksy stały się środkiem
    masowego przekazu w 1940 roku.
  • 6:13 - 6:15
    Miesięcznie sprzedawano
    miliony egzemplarzy.
  • 6:15 - 6:17
    Nauczyciele to zauważyli.
  • 6:17 - 6:21
    Wiele innowacyjnych nauczycieli
    zaczęło używać komiksów na lekcjach
  • 6:21 - 6:23
    i eksperymentować.
  • 6:23 - 6:27
    W 1944 roku w czasopiśmie
    "Journal of Educational Sociology"
  • 6:27 - 6:30
    pojawił się cały numer
    poświęcony temu tematowi.
  • 6:30 - 6:33
    Wydawało się, że wszystko idzie naprzód.
  • 6:33 - 6:35
    Nauczyciele zaczynali to rozumieć.
  • 6:35 - 6:37
    Ale nagle pojawił się ten pan.
  • 6:37 - 6:41
    Psycholog dziecięcy, dr Fredric Wertham.
  • 6:41 - 6:45
    W 1954 roku napisał książkę
    "Seduction of the Innocent".
  • 6:45 - 6:50
    Twierdzi w niej, że komiksy
    powodują przestępczość nieletnich.
  • 6:50 - 6:51
    (Śmiech)
  • 6:51 - 6:53
    Mylił się.
  • 6:53 - 6:55
    Dr Wertham był całkiem przyzwoitą osobą.
  • 6:55 - 6:58
    Większość kariery poświęcił
    młodocianym przestępcom,
  • 6:58 - 7:03
    gdzie zauważył, że większość
    jego klientów czyta komiksy.
  • 7:03 - 7:07
    Dr Wertham nie zauważył tylko,
    że w latach 1940 i 1950
  • 7:07 - 7:11
    prawie wszystkie dzieci
    w Ameryce czytały komiksy.
  • 7:11 - 7:15
    Dr Wertham próbował udowodnić
    swoją tezę w wątpliwy sposób.
  • 7:15 - 7:18
    Jego książka sprawiła, że senat USA
  • 7:18 - 7:21
    przeprowadził serię przesłuchań,
    żeby sprawdzić,
  • 7:21 - 7:24
    czy komiksy faktycznie powodują
    przestępczość nieletnich.
  • 7:25 - 7:27
    Przesłuchania trwały prawie dwa miesiące.
  • 7:27 - 7:32
    Nic nie stwierdzono,
    ale zadano okropną krzywdę
  • 7:32 - 7:36
    reputacji komiksów w oczach
    amerykańskiej opinii publicznej.
  • 7:36 - 7:39
    Później wszyscy poważani
    amerykańscy nauczyciele
  • 7:39 - 7:42
    wycofali się i nie używali
    komiksów przez dziesiątki lat.
  • 7:42 - 7:47
    W latach 70. kilku śmiałków
    ponowiło próbę.
  • 7:47 - 7:51
    Całkiem niedawno, może dziesięć lat temu,
  • 7:51 - 7:56
    komiksy zyskały sobie szerszą akceptację
    wśród amerykańskich nauczycieli.
  • 7:56 - 8:00
    Komiksy i powieści graficzne
    zaczynają nareszcie wracać
  • 8:00 - 8:02
    do amerykańskich szkół.
  • 8:02 - 8:06
    Dzieje się to nawet w Bishop O'Dowd,
    gdzie kiedyś uczyłem.
  • 8:06 - 8:08
    Pan Smith, jeden z moich kolegów,
  • 8:08 - 8:11
    używa książki Scotta McClouda
    "Zrozumieć komiks"
  • 8:11 - 8:12
    na lekcjach literatury i filmu,
  • 8:12 - 8:15
    ponieważ daje ona uczniom
    możliwość dyskusji
  • 8:15 - 8:20
    na temat związku słów z obrazami.
  • 8:20 - 8:24
    Pan Burns co roku zadaje
    uczniom stworzenie komiksu.
  • 8:24 - 8:28
    Przez ćwiczenie przedstawienia
    powieści za pomocą obrazów
  • 8:28 - 8:30
    Burns zachęca ich,
    żeby głęboko zastanowili się
  • 8:30 - 8:32
    nie tylko nad historią,
  • 8:32 - 8:35
    ale także nad sposobem
    jej opowiedzenia.
  • 8:35 - 8:38
    Pani Murrock używa mojej książki
    "American Born Chinese"
  • 8:38 - 8:40
    na lekcjach angielskiego.
  • 8:40 - 8:43
    Dla niej powieści graficzne
    są świetnym sposobem
  • 8:43 - 8:46
    wypełnienia wymagań podstawy programowej.
  • 8:46 - 8:49
    Zgodnie z nią uczniowie
    powinni umieć analizować,
  • 8:49 - 8:54
    jak elementy wizualne wpływają
    na znaczenie, nastrój i piękno tekstu.
  • 8:55 - 8:57
    Pani Counts zgromadziła w bibliotece
  • 8:57 - 9:00
    imponującą kolekcję powieści graficznych
    dla uczniów Bishop O'Dowd.
  • 9:00 - 9:06
    Razem z innymi bibliotekarzami
    promuje komiksy.
  • 9:06 - 9:10
    Na początku lat 80.,
    gdy w artykule szkolnej gazetki
  • 9:10 - 9:14
    pojawiła się informacja,
    że w bibliotece są powieści graficzne,
  • 9:14 - 9:17
    zwiększyło się jej wykorzystanie
    o około 80 procent,
  • 9:17 - 9:21
    a także rozprowadzanie materiałów,
    nie będących komiksami
  • 9:21 - 9:23
    o około 30 procent.
  • 9:23 - 9:27
    Zainspirowani amerykańskimi nauczycielami
  • 9:27 - 9:29
    autorzy komiksów zaczęli tworzyć
  • 9:29 - 9:32
    więcej materiałów edukacyjnych
  • 9:32 - 9:34
    dla dzieci w wieku szkolnym,
    niż kiedykolwiek dotąd.
  • 9:34 - 9:37
    Większość z nich dotyczy języka,
  • 9:37 - 9:40
    ale coraz więcej komiksów
    i powieści graficznych
  • 9:40 - 9:43
    poświęca się też matematyce
    i naukom ścisłym.
  • 9:43 - 9:48
    Komiksy i powieści graficzne
    o naukach ścisłych są jak nieznany ląd,
  • 9:48 - 9:50
    który czeka na odkrycie.
  • 9:50 - 9:52
    Ameryka wreszcie zauważyła,
  • 9:52 - 9:57
    że komiksy nie powodują
    przestępczości nieletnich.
  • 9:57 - 9:58
    (Śmiech)
  • 9:58 - 10:02
    Widzi, że komiksy są jednym
    z narzędzi nauczyciela.
  • 10:02 - 10:05
    Nie ma powodu, żeby trzymać
    komiksy i powieści graficzne
  • 10:05 - 10:07
    z dala od edukacji.
  • 10:07 - 10:09
    One uczą wizualnie,
  • 10:09 - 10:12
    dają uczniom pilota do wiedzy.
  • 10:13 - 10:15
    Mają w sobie potencjał, który czeka,
  • 10:15 - 10:19
    żeby kreatywni ludzie,
    jak wy, go wykorzystali.
  • 10:19 - 10:21
    Dziękuję.
  • 10:21 - 10:24
    (Brawa)
Titel:
Komiksy pasują do szkoły
Sprecher:
Gene Yang
Beschreibung:

Komiksy i powieści graficzne są jednym z narzędzi każdego nauczyciela, stwierdza Gene Luen Yang, autor komiksów i nauczyciel. Z kolorowymi, pełnymi humoru rysunkami w tle Yang zgłębia historię komiksów w amerykańskiej edukacji. Ujawnia też zaskakujące fakty na temat potencjału komiksów, które mogą pomóc dzieciom w nauce.

more » « less
Video Language:
English
Team:
closed TED
Projekt:
TEDTalks
Duration:
10:36
Rysia Wand approved Polnisch subtitles for Comics belong in the classroom
Rysia Wand edited Polnisch subtitles for Comics belong in the classroom
Agnieszka Fijałkowska accepted Polnisch subtitles for Comics belong in the classroom
Agnieszka Fijałkowska edited Polnisch subtitles for Comics belong in the classroom
Agnieszka Fijałkowska edited Polnisch subtitles for Comics belong in the classroom
Agnieszka Fijałkowska edited Polnisch subtitles for Comics belong in the classroom
Agnieszka Fijałkowska edited Polnisch subtitles for Comics belong in the classroom
Agnieszka Fijałkowska edited Polnisch subtitles for Comics belong in the classroom
Alle Anzeigen

Untertitel in Polish

Revisionen