Polish Untertitel

← Uchodźcy chcą możliwości, nie datków

Einbettcode generieren
31 Sprachen

Zeige Revision 9 erzeugt am 05/25/2018 von Sylwia Gliniewicz.

  1. Obecnie większość uchodźców
    mieszka w miastach,
  2. nie w obozach dla uchodźców.
  3. Stanowimy ponad 60 procent
  4. wszystkich uchodźców na świecie.
  5. Ponieważ większość uchodźców
    mieszka na obszarach miejskich,
  6. trzeba poważnie zmienić
    model działania i sposób myślenia.
  7. Zamiast marnować pieniądze
    na budowę murów,
  8. lepiej wykorzystajmy je na programy,
  9. które pomogą uchodźcom pomóc samym sobie.
  10. (Brawa)

  11. Zawsze jesteśmy zmuszeni
    zostawić cały swój dobytek,

  12. ale nie zdolności i wiedzę.
  13. Pozwólmy uchodźcom
    prowadzić produktywne życie,
  14. a oni pomogą sobie sami
  15. i przyczynią się do rozwoju kraju,
    w którym przebywają.
  16. Urodziłem się w mieście o nazwie Bukavu

  17. w prowincji Kiwu Południowe
  18. w Demokratycznej Republice Konga.
  19. Jestem piątym spośród
    dwanaściorga dzieci w rodzinie.
  20. Mój ojciec, mechanik z zawodu,
  21. bardzo ciężko pracował,
    żeby wysłać mnie do szkoły.
  22. Jak inni młodzi ludzie
  23. miałem plany, marzenia.
  24. Chciałem ukończyć studia,
  25. dostać dobrą pracę,
  26. ożenić się, mieć dzieci
  27. i utrzymać rodzinę.
  28. Tak się nie stało.
  29. Wojna w ojczyźnie zmusiła mnie
    do ucieczki do Ugandy w 2008 roku,
  30. dziewięć lat temu.
  31. Moja rodzina dołączyła do fali uchodźców,
  32. która osiedliła się
    w stolicy Ugandy, Kampali.
  33. We własnym kraju
  34. mieszkałem w mieście,
  35. więc dużo lepiej czuliśmy się w Kampali
    niż w obozie dla uchodźców.
  36. Uchodźcom w miastach

  37. nigdy nie udzielano
    pomocy międzynarodowej,
  38. nawet po uznaniu ich w 1997 roku
    za uchodźców przez Komisarza ONZ.
  39. Oprócz problemu ubóstwa,
    z którym musieliśmy się zmierzyć
  40. tak jak inni ubodzy z tego miasta,
  41. stanęliśmy też wobec wyzwań,
    które niesie za sobą status uchodźcy.
  42. Była to na przykład bariera językowa.
  43. Oficjalny język w Kongo to francuski,
  44. w Ugandzie - angielski.
  45. Nie mieliśmy dostępu
    do edukacji ani opieki zdrowotnej.
  46. Byliśmy narażeni na prześladowanie,
  47. wyzysk, poniżanie i dyskryminację.
  48. Organizacje humanitarne skupiały się
  49. głównie na oficjalnych ośrodkach
    na obszarach wiejskich,
  50. a my nie mieliśmy nic.
  51. Nie chcieliśmy jałmużny.
  52. Chcieliśmy pracować na swoje utrzymanie.
  53. Razem z dwoma kolegami na emigracji

  54. stworzyliśmy organizację,
    która wspiera uchodźców.
  55. YARID, czyli Młodzi Afrykańscy Uchodźcy
    dla Integralnego Rozwoju.
  56. Zaczęliśmy od rozmowy
    ze społecznością kongijską.
  57. Zapytaliśmy ludzi,
  58. co mogliby sami zrobić,
    żeby sprostać tym wyzwaniom.
  59. Programy wsparcia YARID-u są różnorodne,
  60. od klubu piłki nożnej,
    przez lekcje angielskiego,
  61. aż po kurs szycia.
  62. Piłka nożna dodała energii
  63. bezrobotnej młodzieży
  64. i połączyła ludzi z różnych grup.
  65. Darmowe lekcje angielskiego
  66. dały możliwość kontaktu
    ze społecznością Ugandy.
  67. W ten sposób ludzie poznają sąsiadów
    i sprzedają swoje towary.
  68. Szkolenia zawodowe pozwalają
    zdobyć nowe umiejętności
  69. i tym samym dają szansę
    na samodzielność finansową.
  70. Widzieliśmy bardzo wiele rodzin,
  71. które się usamodzielniły
  72. i nie potrzebują już naszej pomocy.
  73. W miarę rozwoju programów YARID-u

  74. zaczęliśmy mieć wpływ
    na osoby z różnych krajów,
  75. z Konga, Rwandy, Burundi,
  76. Somali, Etiopii, Sudanu Południowego.
  77. Pomogliśmy ponad 3000 uchodźców w Kampali
  78. i pomagamy kolejnym.
  79. (Brawa)

  80. Uchodźcy chcą możliwości, nie datków.

  81. Najlepiej znamy naszą społeczność.
  82. Rozumiemy wyzwania i okazje,
    które przed nami stoją
  83. na drodze do samodzielności.
  84. Wiem lepiej niż ktokolwiek inny,
  85. że inicjatywy stworzone
    przez uchodźców naprawdę działają.
  86. Potrzebują uznania i wsparcia ze strony
    społeczności międzynarodowej.
  87. Wesprzyjcie nas, bo na to zasługujemy,
  88. a my odpłacimy się wam z nawiązką.
  89. Dziękuję.

  90. (Brawa).