It may sound strange to bring up work,
but when we fall in love,
we often consider what that love will do to our life,
and our work and careers are a big part of that.
[The Way We Work]
[Made possible with the support of Dropbox]
All working couples face hard choices,
and these can feel like a zero-sum game.
One partner gets offered a job in another city,
so the other needs to leave their job and start over.
One partner takes on more childcare and puts their career on hold
so the other can pursue an exciting promotion.
One gains and one loses.
And while some couples who make these choices are satisfied,
others regret them bitterly.
What makes the difference?
I've spent the last seven years studying working couples,
and I've found that it's not what couples choose,
it's how they choose.
Of course, we can't control our circumstances,
nor do we have limitless choices.
But for those we do,
how can couples choose well?
First: start early, long before you have something to decide.
The moment you're faced with a hard choice,
say, whether one of you should go back to school
or take a risky job offer,
it's too late.
Choosing well begins with understanding each other's aspirations early on --
aspirations like wanting to start a small business,
live close to extended family,
save enough money to buy a house of our own
or have another child.
Many of us measure our lives by comparing what we're doing
with our aspirations.
When the gap is small,
we feel content.
When it's large,
we feel unhappy.
And if we're part of a couple,
we place at least some of that blame with our partner.
Set aside time at least twice a year
to discuss your aspirations.
I'm a big fan of keeping a written record of these conversations.
Putting pen to paper with our partners
helps us remember each other's aspirations
and that we're writing the story of our lives together.
Next: eliminate options
that don't support the life you want to live together.
You can do this agreeing on boundaries that make hard choices easier.
Boundaries like geography: Where would you like to live and work?
Time: How many working hours a week will make family life possible?
Travel: How much work travel can you really stand?
Once you've agreed to your boundaries, the choice becomes easy
when faced with an opportunity that falls outside of them.
"I'm not going to interview for that job,
because we've agreed we don't want to move across country."
Or, "I'm going to cut back on my overtime
because we've agreed it's essential we spend more time together as a family."
Couples who understand each other's aspirations
and commit to strong boundaries
can let go of seemingly attractive opportunities without regret.
If you're faced with an opportunity that falls within your boundaries,
then what matters is that the choices you make
keep your couple in balance over time,
even if they don't perfectly align with both partners' aspirations
at the same time.
If your choices are mainly driven by one partner
or support one partner's aspirations more than the other,
an imbalance of power will develop.
That imbalance, I've found,
is the reason most working couples who fail do so.
Eventually, one gets fed up with being a prop
rather than a partner.
To avoid this,
track your decisions over time.
Unlike your aspirations and boundaries,
there's no need to keep a detailed record of every decision you make.
Just keep an open conversation going about how able each of you feel
to shape decisions that affect you both.
How will you know you've chosen well?
One common misunderstanding
is that you can only know what choice is right in hindsight.
And maybe it's true we judge life backwards,
but we must live it forwards.
I've found that couples who look back on a choice as a good one
did so not just because of the outcome eventually;
they did it because that choice empowered them individually and as a couple
as they made it.
It wasn't what they chose,
it was that they were choosing deliberately,
and that made them feel closer and freer together.
Pot semblar estrany parlar de feina,
però quan ens enamorem,
ens parem a pensar sovint com ens afectarà l’amor,
i la nostra feina i carreres en són una gran part.
[Com treballem]
[Patrocinat per Dropbox]
Les parelles treballadores s’enfronten a eleccions difícils,
i una de les dues parts pot perdre.
Un aconsegueix una feina en un altra ciutat,
i l’altre ha de deixar la seva i començar de zero.
Un s’encarrega més dels fills i ha de deixar de banda la seva carrera
perquè l’altre pugui aconseguir un ascens.
Un guanya i l’altre perd.
I així com algunes parelles estan contentes amb el que escullen,
altres se’n penedeixen molt.
Quina és la diferencia?
Els darrers 7 anys he estudiat parelles treballadores,
i descobert que no és el que escullen
sinó com ho fan.
No es poden controlar les circumstancies,
ni es tenen possibilitats infinites.
Però per les que tenim,
com poden escollir bé les parelles?
Primer: començar aviat, abans d’haver de decidir.
Quan arribi una situació difícil,
si un dels dos ha de tornar a classe
o arriscar-se amb la feina
és massa tard.
Escollir bé comença per entendre les aspiracions de l’altre
com voler emprendre un petit negoci,
viure prop de la família,
estalviar prou per comprar una casa
o tindre un altre fill.
Molts mesurem les nostres vides comparant el que fem
amb les nostres aspiracions.
Quan la diferencia és petita,
estem satisfets.
Quan és gran,
no ho estem.
I si tenim parella,
culpem, en part, l’altre.
Reservar temps, com a mínim, dos cop l’any
per parlar de les aspiracions.
Sóc partidària de prendre nota per escrit de les converses.
Escriure amb la parella
ens ajuda a recordar les aspiracions de cada un
i que escrivim junts la nostra història.
A continuació, eliminar les opcions
que no ajuden a tindre la vida que voleu junts.
Podeu acordar límits que facilitin les eleccions difícils.
Límits com la geografia: on us agradaria viure i treballar?
Temps: quantes hores laborals per setmana possibilitarien la vida familiar?
Viatge: quants viatges de negocis aguantarieu?
Un cop s'hagin decidit els límits, escollir es fa més fàcil
quan ens trobem amb una oportunitat que no els respecta.
“No faré l'entrevista,
perquè acordàrem no traslladar-nos”.
O “Reduiré les hores extra
perquè acordàrem que és essencial passar més temps junts en família.”
Les parelles que entenen les aspiracions de l’altre
i es comprometen a respectar els límits
poden deixar passar oportunitats que semblen atractives sense penedir-se’n
Si ens trobem amb una oportunitat dintre dels límits,
el que importa aleshores es que l’elecció que fem
mantingui l'equilibri de la parella
tot i que no s’alineï perfectament amb les aspiracions dels dos
al mateix temps.
Si l’elecció la fa principalment una de les parts,
o s’inclina més a favor de l'un que de l’altre,
es crearà un desequilibri de poder.
Aquest desequilibri,
és la raó per la qual moltes les parelles treballadores fallen.
Amb el temps, un dels dos es farta de ser una decoració
més que una parella.
Per evitar-ho,
cal fer un seguiment de les decisions.
A part de les aspiracions i els límits,
no cal prendre nota de totes les decisions que es fan.
Només cal mantenir una conversa oberta sobre la capacitat de cadascú
d'influir en les decisions que us afecten.
Com sabreu que ho heu fet bé?
Erròniament pensem que
l’única manera de saber si ho hem fet bé és jutjar a posteriori.
I potser és veritat perquè avaluem el que ha passat
però hem de viure el que passarà.
He descobert que les persones que consideren una elecció bona
no ho fan únicament pel resultat obtingut,
ho fan perquè l’elecció els ajudà individualment i com a parella
quan la prengueren.
No fou el que escolliren,
sinó que ho van fer conscientment.
i això els va fer sentir més propers i lliures junts.
Puede resultar extraño traer a colación el trabajo,
pero cuando nos enamoramos,
muchas veces consideramos cómo ese amor impactará nuestras vidas,
y nuestros trabajos y carreras son una gran parte de ello.
[Cómo trabajamos]
[Con el apoyo de Dropbox]
Todas las parejas trabajadoras se enfrentan a decisiones duras
y eso les hace sentir como un juego de suma cero.
A uno de los dos le ofrecen un trabajo en otra ciudad,
así que el otro tiene que dejar su trabajo y empezar de cero.
Uno se dedica más a cuidar a los niños y pone su carrera en pausa,
para que el otro pueda procurar un ascenso emocionante.
Uno gana y el otro pierde.
Y mientras algunas de las parejas que toman estas decisiones están conformes,
otras se arrepienten con amargura.
¿Qué es lo que hace la diferencia?
He pasado los últimos 7 años estudiando a parejas trabajadoras,
y he descubierto que no se trata de lo que escogen,
sino de cómo lo escogen.
Está claro que no podemos controlar nuestras circunstancias
y tampoco tenemos opciones ilimitadas.
Pero con las que sí tenemos,
¿cómo pueden las parejas elegir bien?
Primero: Empiecen pronto. Mucho antes de que tengan algo que decidir.
Cuando se enfrentan a una decisión difícil,
por ejemplo, si alguno debería volver a estudiar
o aceptar un trabajo arriesgado,
ya es demasiado tarde.
Las buenas decisiones comienzan con entender pronto las aspiraciones del otro.
Ambiciones como querer empezar un negocio pequeño,
vivir cerca de la familia extendida,
ahorrar lo suficiente para comprarse una casa
o tener otro hijo.
Muchos medimos nuestras vidas
comparando lo que estamos haciendo con nuestras aspiraciones.
Cuando la brecha es pequeña,
nos sentimos contentos.
Cuando es grande,
nos sentimos infelices.
Y si somos parte de una pareja,
le atribuimos una parte de esa culpa a nuestra pareja.
Aparten tiempo, al menos dos veces al año,
para hablar sobre sus aspiraciones.
Soy una gran fan de dejar constancia escrita de estas conversaciones.
Escribirlo a mano con nuestra pareja
nos ayuda a recordar las aspiraciones de cada uno
y que estamos escribiendo la historia de nuestras vidas juntos.
Siguiente: Eliminen las opciones
que no promuevan la vida que quieren tener juntos.
Pueden hacerlo al acordar límites que faciliten la toma de decisiones difíciles.
Límites como la geografía: ¿Dónde les gustaría vivir y trabajar?
Tiempo: ¿Cuántas horas de trabajo a la semana permitirán una buena vida famiiar?
Los viajes: ¿Cuántos viajes de trabajo pueden realmente soportar?
Una vez que han decidido los límites, la decisión se vuelve fácil
cuando se enfrentan a una oportunidad que está fuera de ellos.
"No voy ir a la entrevista para ese trabajo,
porque acordamos que no nos mudaríamos al otro lado del país".
O: "Voy a reducir mis horas extras porque hemos decidido que es esencial
que pasemos más tiempo en familia juntos".
Las parejas que entienden las aspiraciones del otro
y se comprometen a respetar límites fuertes,
pueden rechazar oportunidades aparentemente atractivas sin arrepentirse.
Si se les presenta una oportunidad que está dentro de sus límites,
entonces, lo que importa es que las decisiones que tomen
mantengan el equilibrio de la pareja con el tiempo,
aunque no se ajuste perfectamente
a las aspiraciones de los dos al mismo tiempo.
Si las decisiones las toma generalmente uno de los dos,
o apoyan más las ambiciones de uno que las del otro,
se desarrollará un desequilibrio de poder.
He descubierto que ese desequilibrio
es la razón por la que la mayoría de parejas trabajadoras fracasan.
Con el tiempo, uno se cansa de ser un accesorio en vez de una pareja.
Para evitar esto,
revisen sus decisiones con el tiempo.
A diferencia de sus aspiraciones y límites,
no hace falta mantener una lista detallada de cada decisión que tomen.
Sólo mantengan una conversación abierta, sobre cuán capaz se siente cada uno
de dar forma a las decisiones que los afectan a ambos.
¿Cómo sabrán si han elegido bien?
Un error común es pensar que sólo se puede saber
qué elección era la correcta en retrospectiva.
Y quizás es cierto que juzgamos la vida en retrospectiva,
pero debemos vivirla hacia adelante.
He descubierto que las parejas que recuerdan una decisión como buena,
no lo hacían sólo por el resultado final,
sino porque esa decisión los reforzó, tanto como pareja como individualmente,
mientras la tomaban.
No fue lo que decidieron,
fue porque estaban decidiendo deliberadamente,
y eso los hizo sentirse más unidos y más libres estando juntos.
مطرح کردن کار ممکن است عجیب به نظر برسد،
اما وقتی عاشق می‌شویم،
اغلب به این فکر می‌کنیم که آن عشق با زندگی،
کار و حرفه‌ی ما چه خواهد کرد.
[نحوه‌ی کار ما]
[ساخته شده با پشتیبانی از دراپ باکس]
تمام زوج‌های شاغل با انتخاب‌های سختی مواجه می‌شوند،
به‌طوری‌که برد یکی باخت دیگری را رقم می‌زند.
یکی از طرفین پیشنهاد شغلی در شهری دیگر می‌گیرد،
بنابراین دیگری مجبور به ترک شغل و شروعی دوباره می‌شود.
یکی مراقبت از کودک را بیشتر به عهده می‌گیرد و وقفه‌ای در شغلش ایجاد می‌کند
تا دیگری بتواند پیشرفت‌های هیجان انگیزی را در حرفه‌اش دنبال کند.
یکی به دست می‌آورد و دیگری از دست می‌دهد.
و در حالیکه بعضی از این زوج‌ها از انتخاب‌هایشان راضی به نظر می‌رسند،
دیگران به تلخی به حالشان غبطه می‌خورند.
تفاوت در کجاست؟
من ۷ سال گذشته به مطالعه و بررسی زوج‌های شاغل پرداخته‌ام،
و فهمیده‌ام مسئله آنچه که آنها انتخاب می‌کنند نیست،
بلکه نحوه‌ی انتخابشان است که اهمیت دارد.
بدیهی است که ما قادر به کنترل شرایطمان نیستیم،
و گزینه‌های بی حد و حصری نیز نداریم.
اما برای آنچه دراختیار ماست،
زوج‌ها چگونه می‌توانند انتخاب‌های مناسبی انجام دهند؟
قدم اول: زود شروع کنید، قبل از اینکه چیزی برای تصمیم‌گیری پیش بیاید.
زمانیکه با انتخاب سختی مواجه می‌شوید مانند،
بازگشت به تحصیل
یا پذیرفتن شغلی پرمخاطره،
برای تصمیم‌گیری دیر است.
انتخاب صحیح با درک و دانستن آرزوهای اولیه‌ی یکدیگر شروع می‌شود--
خواسته‌هایی مانند شروع یک تجارت کوچک،
زندگی کردن در نزدیکی خانواده،
پس‌انداز پول برای خرید خانه
یا داشتن فرزندی دیگر.
بسیاری از ما معیار سنجش‌مان برای زندگی مقایسه‌ی آرزوهایمان
با کارهایی است که انجام می‌دهیم.
وقتی تفاوت کم است،
احساس رضایت می‌کنیم.
وقتی فاصله زیاد می‌شود،
غمگین می‌شویم.
و اگر در یک رابطه باشیم،
بخشی از تقصیر را به گردن شریکمان می‌اندازیم.
حداقل دو بار در سال زمانی را به صحبت کردن
درباره‌ی آرزوهایتان اختصاص دهید.
من از علاقمندان ثبت اینگونه مکالمات به صورت کتبی هستم.
استفاده از قلم و کاغذ کمک می‌کند
بتوانیم آرزوهای یکدیگر را به یاد بیاوریم
و داستان زندگی‌مان را باهم بنویسیم.
قدم بعد: گزینه‌هایی که برای داشتن
زندگی دلخواهتان مفید نیستند را حذف کنید.
توافق بر سر حد و مرزها می‌تواند تصمیم‌گیری‌های دشوار را آسان کند.
مرزهایی مانند جغرافیا: کجا مایلید زندگی و کار کنید؟
زمان: چند ساعت کار در هفته زندگی خانوادگی را ممکن می‌کند؟
سفر: تا چه اندازه سفرهای کاری برایتان قابل تحمل است؟
هنگامی که در مورد حد و مرزها به توافق برسید، تصمیم‌گیری درباره‌ی
فرصت‌هایی که خارج از حد و مرزهای تعیین شده‌ هستند نیز آسان می‌شود.
«من این مصاحبه‌ی شغلی را انجام نمی‌دهم،
چون ما توافق کردیم ازاین سر کشور به آن سر نرویم».
یا، «من اضافه‌کاری‌هایم را کم می‌کنم
چون ما تصمیم گرفتیم زمان بیشتری را به عنوان خانواده باهم بگذرانیم».
زوج‌هایی که خواسته‌های یکدیگر را درک می‌کنند
و به حد و مرزهای تعیین شده متعهد می‌مانند
می‌توانند بدون پشیمانی از فرصت‌های به ظاهر جذاب صرف نظر کنند.
اگر با فرصتی مواجه شدید که در محدوده‌ی حد و مرزهایتان قرار می‌گیرد،
تصمیمی که می‌گیرید باید در طول زمان
هر دوی شما را در تعادل نگه دارد،
حتی اگر همزمان با خواسته‌های یکی از طرفین
مطابقت کامل نداشته باشد.
اگر تصمیم‌گیری‌ها بیشتر توسط یک نفر صورت بگیرد
یا خواسته‌های یکی از طرفین بیشتر از دیگری حمایت شود،
عدم تعادل قدرت ایجاد خواهد شد.
که این عدم تعادل،
دلیل شکست بسیاری از زوج‌های شاغلی است که اینگونه عمل می‌کنند.
سرانجام یکی از زوج‌ها از حمایتگر بودن
به جای شریک بودن خسته می‌شود.
برای جلوگیری از این اتفاق،
تصمیم‌گیری‌هایتان را در طول زمان دنبال کنید.
بر خلاف خواسته‌ها و حد و مرزهایتان،
نیازی نیست جزئیات هر تصمیمی که می‌گیرید را ثبت کنید.
فقط یک گفت‌وگوی آزاد در مورد توانایی یکدیگر
در شکل‌گیری تصمیماتی که بر هر دو شما موثرند داشته باشید.
چطور می‌فهمید که انتخاب درستی کرده‌اید؟
یک سوء‌تفاهم رایج
این است که فقط پس از روی دادن واقعه می‌توان به درستی آن پی برد.
و شاید قضاوت زندگی با نگاه به گذشته درست باشد،
با این حال باید رو به جلو زندگی کنیم.
من متوجه شده‌ام که بازنگری زوج‌ها در انتخاب‌های خوب گذشته‌شان
نه فقط به دلیل نتیجه‌ی مطلوب نهایی است؛
بلکه به خاطر قدرت بخشیدن به آنها چه از لحاظ فردی و چه یک زوج
نیز صورت می‌گیرد.
مسئله آنچه که آنها انتخاب می‌کنند نیست،
موضوع انتخاب آگاهانه‌ی آنهاست
که موجب حس رهایی و نزدیکی آنها به یکدیگر می‌شود.
Évoquer le travail peut sembler bizarre,
mais en tombant amoureux,
on réfléchit souvent à ce que cet amour fera à notre vie
dont le travail et la carrière en sont une grande part.
[Notre Façon de Travailler]
[Réalisé grâce au soutien de DropBox]
Chaque couple qui travaille affronte des choix difficiles,
qui peuvent ressembler à un jeu à somme nulle.
Si l'un se voit offrir un emploi dans une autre ville,
l'autre doit quitter son emploi et tout recommencer.
L'un peut s'occuper davantage des enfants et met sa carrière de côté,
afin que l'autre puisse bénéficier d'une promotion intéressante.
L'un gagne et l'autre perd.
Et si certains couples qui font ces choix sont satisfaits,
d'autres les regrettent amèrement.
Qu'est-ce qui fait la différence ?
J'ai passé sept ans à étudier les couples qui travaillent
et j'ai constaté que ce n'est pas ce qu'ils choisissent,
mais comment ils le font.
Bien sûr, il est impossible de contrôler les circonstances
et les choix ne sont pas illimités.
Mais pour ceux qui peuvent,
comment les couples peuvent-ils bien choisir ?
Premièrement, commencez tôt, bien avant que vous n'ayez quelque chose à décider.
Au moment d'affronter un choix difficile,
par exemple si l'un doit retourner étudier
ou accepter un emploi risqué,
il est trop tard.
Bien choisir commence par comprendre les aspirations de l'autre dès le début –
des aspirations comme démarrer une petite entreprise,
vivre près de sa famille élargie,
économiser suffisamment pour acheter une maison
ou avoir un autre enfant.
Beaucoup d'entre nous jugent leur vie en comparant leurs réalisations
à leurs aspirations.
Lorsque l'écart est petit,
on se sent satisfait.
Lorsqu'il est élevé,
on se sent malheureux.
Et si l'on est en couple,
on attribue au moins une partie de ce blâme à l'autre.
Prenez le temps au moins deux fois par an
de discuter de vos aspirations.
J'aime beaucoup garder une trace écrite de ces conversations.
Les consigner par écrit avec notre partenaire
nous rappelle les aspirations de l'autre
et que nous écrivons l'histoire de notre vie ensemble.
Ensuite, éliminez les options
qui ne favorisent pas la vie que vous voulez mener ensemble.
Vous pouvez établir des limites qui facilitent les choix difficiles.
Comme la géographie : où aimeriez-vous vivre et travailler ?
Ou le temps : combien d'heures de travail par semaine pour votre vie de famille ?
Les voyages : combien de déplacements professionnels pouvez-vous supporter ?
Une fois que vous avez accepté vos limites, le choix est simple
face à une opportunité qui vous échappe.
« Je ne vais pas passer cet entretien
parce que on a convenu qu'on ne veut pas déménager. »
Ou : « Je vais réduire mes heures supplémentaires
parce que nous pensons qu'il est essentiel de passer plus de temps en famille. »
Les couples qui comprennent les aspirations de chacun
et s'engagent à respecter des limites
peuvent abandonner des opportunités attrayantes sans regret.
Si vous êtes confrontés à une opportunité qui respecte vos limites,
ce qui compte c'est que les choix que vous faites
maintiennent l'équilibre de votre couple au fil du temps,
même s'ils ne correspondent pas entièrement aux aspirations de chacun
en même temps.
Si vos choix sont surtout guidés par l'un des partenaires
ou favorisent davantage les aspirations de l'un plus que de l'autre,
un déséquilibre du rapport de forces va se développer.
Ce déséquilibre, je l'ai constaté,
est la principale raison pour laquelle les couples qui travaillent échouent.
Finalement, l'un en a marre d'être un accessoire
plutôt qu'un partenaire.
Pour l'éviter,
suivez vos décisions au fil du temps.
Contrairement à vos aspirations et limites,
il n'est pas nécessaire de conserver un écrit détaillé de chaque décision.
Conservez seulement un dialogue ouvert sur la capacité de chacun d'entre vous
à prendre des décisions qui vous concernent tous les deux.
Comment saurez-vous que vous avez bien choisi ?
Un préjugé courant
veut que l'on ne puisse savoir quel est le bon choix qu'avec du recul.
C'est peut-être vrai que nous jugeons la vie à l'envers,
mais il faut la vivre en avançant.
J'ai constaté que les couples qui considèrent qu'un choix est bon
ne l'ont pas fait uniquement en raison du résultat final ;
mais parce que ce choix a renforcé leur autonomie individuelle et de couple
telle qu'ils l'ont décidée.
Ce n'est pas ce qu'ils ont choisi,
c'est d'avoir choisi délibérément
et cela les a fait se sentir plus proches et plus libres ensemble.
זה נשמע מוזר לדבר על עבודה,
אבל כשאנחנו מתאהבים,
אנחנו לעתים קרובות לוקחים בחשבון מה האהבה הזו תגרום בחיינו,
והעבודה והקריירות שלנו הנם חלק גדול בזה.
[האופן בו אנחנו עובדים]
[מתאפשר עם התמיכה של Dropbox]
כל הזוגות העובדים עומדים בפני בחירות קשות,
ואלו יכולות להרגיש שהן אחת על חשבון השניה.
לאחד מבני הזוג מציעים עבודה בעיר אחרת.
כך שהשני חייב לעזוב את העבודה שלו ולהתחיל מחדש.
אחד מבני הזוג לוקח על עצמו יותר טיפול בילדים ומשקיע פחות בקריירה שלו
כדי שבן הזוג השני יוכל להשקיע לקבלת קידום.
אחד מהם מרוויח והשני מפסיד.
ובזמן שישנם זוגות שמרוצים לעשות את הבחירות האלה
אחרים מתחרטים עליהן מאוד.
מה גורם להבדל?
אני הקדשתי את שבע השנים האחרונות בלימוד זוגות עובדים,
ומצאתי שזה לא מה שזוגות בוחרים,
אלא איך הם בוחרים.
אנחנו לא יכולים כמובן לשלוט בנסיבות,
וגם אין לנו אין סוף ברירות.
אבל עם אלו שכן יש לנו,
כיצד יכולים זוגות לבחור היטב?
ראשית: התחילו מוקדם, הרבה לפני שיש לכם משהו ספציפי להחליט.
ברגע שאתם עומדים בפני בחירה קשה,
למשל, אם אחד מכם צריך לחזור ללימודים,
או לקבל הצעת עבודה לא בטוחה,
זה כבר מאוחר מדי.
בחירה טובה מתחילה עם הבנת השאיפות אחד של השני מוקדם --
שאיפות כמו רצון להקים עסק פרטי,
לגור קרוב למשפחה,
לחסוך מספיק כסף לקנות בית משלנו
או ללדת ילד נוסף.
רבים מאיתנו בוחנים את חיינו על-ידי השוואה של מה שאנחנו עושים
עם השאיפות שלנו.
כשהפער קטן,
אנחנו מרוצים.
כשהוא גדול,
אנחנו מרגישים אומללים.
ואם אנחנו חלק מזוג,
אנחנו מאשימים, לפחות חלקית, את בן הזוג שלנו.
פנו לעצמכם זמן לפחות פעמיים בשנה
לדבר על השאיפות שלכם.
אני מאמינה גדולה של שמירת רשומות של השיחות האלה.
כתיבה ביחד עם בן זוגנו
תעזור לנו לזכור את השאיפות אחד של השני
ושאנחנו כותבים יחד את הסיפור של חיינו המשותפים.
הצעד הבא: מחיקת אפשרויות
שאינן תומכות בחיים שאתם רוצים לחיות ביחד.
אתם יכולים לעשות זאת תוך הסכמה על גבולות שיקלו על לקיחת החלטות קשות.
גבולות כמו מיקום: איפה אתם רוצים לחיות ולעבוד?
זמן: כמה שעות עבודה שבועיות יאפשרו חיי משפחה טובים?
נסיעות: עם כמה נסיעות עבודה אתם מסוגלים לחיות?
ברגע שהחלטתם על הגבולות, הבחירות ייראו קלות
כשעומדים בפני הזדמנות שנופלת מחוץ להם,
"אני לא מתכוונת להתראיין לעבודה הזאת,
בגלל שהחלטנו שאנחנו לא רוצים לעבור לגור בחו"ל."
או, "אני מתכוון לחתוך את השעות הנוספות שלי
בגלל שהחלטנו שזה חיוני שנבלה יותר זמן ביחד כמשפחה."
זוגות שמבינים את השאיפות אחד של השני
ומתחייבים לגבולות חזקים
יכולים לוותר על הזדמנויות שנראות אטרקטיביות ללא חרטה.
אם אתם עומדים בפני הזדמנות שנופלת בתוך הגבולות שקבעתם,
אז מה שחשוב הוא שהבחירות שאתם עושים
שומרות על שיווי המשקל הזוגי שלכם למשך זמן,
גם אם הן לא מתיישרות בצורה מושלמת עם השאיפות של שני בני הזוג
באותו זמן.
אם הבחירות מונעות בעיקר על-ידי אחד מבני הזוג
או תומכות בשאיפות של אחד מבני הזוג יותר מהשני,
יתפתח חוסר איזון כוחות.
אני מצאתי שחוסר האיזון הזה,
הוא הסיבה לכישלון של רוב הזוגות העובדים שנכשלו.
לבסוף, אנשים מואסים לשמש אביזר בלבד
במקום שותף.
כדי להימנע מזה,
עקבו אחרי ההחלטות שלכם לאורך זמן.
שלא כמו עם השאיפות והגבולות שלכם,
אין צורך לשמור רשומות מפורטות של כל החלטה שאתם עושים.
רק שמרו על שיח פתוח לגבי כמה כל אחד מכם מרגיש יכולת
לעצב החלטות שמשפיעות על שניכם.
איך תדעו שבחרתם היטב?
אי-הבנה נפוצה
היא שניתן לדעת אם ההחלטה הייתה נכונה רק בדיעבד.
ואולי זה נכון שאנחנו שופטים את החיים אחורה,
אבל אנחנו חייבים לחיות אותם קדימה.
אני מצאתי שזוגות שמחשיבים החלטה שנעשתה בעבר כנכונה
עושים כך לא רק בגלל התוצאה הסופית;
הם עושים זאת בגלל שהבחירה העצימה אותם כיחידים וכזוג
בזמן שעשו אותה.
זה לא מה שהם בחרו,
אלא שהם בחרו מתוך כוונה,
וזה גרם להם להרגיש קרובים וחופשיים יותר ביחד.
Talán furcsán hangzik, hogy felhozom a munkát,
de amikor szerelembe esünk,
sokszor számításba vesszük,
milyen hatással lesz a szerelem az életünkre,
és a munkánk valamint a karrierünk nagy szerepet játszanak ebben.
[Így dolgozunk mi]
[Létrejött a Dropbox támogatásával]
Minden dolgozó pár nehéz döntések előtt áll,
és ezek lehetnek tét nélküli játszmák.
Az egyik félnek munkát ajánlanak fel egy másik városban,
így a másiknak ott kell hagynia a munkáját és elölről kezdeni.
Az egyik fél jobban kiveszi részét a gyereknevelésben,
felfüggeszti karrierjét,
így a másik fél küzdhet egy kiváló előléptetésért.
Az egyik nyer, a másik veszít.
És míg egyes párok, akik e döntéseket hozzák, elégedettek,
addig mások keservesen megbánják őket.
Mi a különbség?
Az elmúlt hét évet dolgozó párok tanulmányozásával töltöttem,
és rájöttem, a kulcs nem az, mit választanak a párok,
hanem az, hogyan választanak.
Természetesen nem tudjuk uralni körülményeinket,
és korlátlan választási lehetőségeink sincsenek.
De hogyan tudnak a párok jól választani
a meglévők közül?
Először is, kezdjék korán, még jóval az előtt, hogy választani kéne.
A nehéz döntés előtt álló pillanatban –
mondjuk, egyikük újrakezdené az iskolát,
vagy elfogadna egy rizikós munkaajánlatot –
már túl késő.
A jó választás azon alapszik, hogy időben megértik egymás vágyait –
vágyakat, mint egy kisvállalkozás elkezdése,
a nagycsalád közelében élni,
elég pénzt gyűjteni egy saját házra,
vagy még egy gyereket vállalni.
Sokan az alapján mérik életüket,
hogy összehasonlítják vágyaikkal, amit tesznek.
Amikor kicsi a különbség,
elégedettnek,
amikor viszont nagy,
boldogtalannak érzik magukat.
És ha kapcsolatban vannak,
részben partnerüket hibáztatják.
Évente legalább kétszer időt kell szakítani arra,
hogy megbeszéljék vágyaikat.
Nagy híve vagyok annak,
hogy készüljön feljegyzés e beszélgetésekről.
Tollat ragadni partnerünkkel segít abban,
hogy észben tartsuk egymás vágyait,
és hogy közösen írjuk életünk történetét.
A következő: azon lehetőségek a megszüntetése,
melyek nem segítik a közös életet.
Meghúzhatják ezeket a határokat, amik megkönnyítik a nehéz döntéseket.
Határok, mint a földrajz: Hol szeretnének élni és dolgozni?
Idő: Heti hány munkaóra mellett lehetséges a családi élet?
Utazás: Hány üzleti út férne igazán bele?
Amint leszögezték a határokat, a döntés könnyűvé válik,
amikor egy olyan lehetőséget kapnak, ami ezen kívül esik.
"Nem megyek arra az állásinterjúra,
mert eldöntöttük, hogy nem akarunk az ország másik felébe költözni".
Vagy: "Le fogom csökkenteni a túlóráimat,
mert megegyeztünk, hogy a család, több időt tölt együtt".
Azok a párok, akik megértik egymás vágyait,
és elköteleződnek az erős határok mellett,
megbánás nélkül engedhetik el a látszólag vonzó lehetőségeket.
Ha a határokon belüli lehetőségekkel találják szembe magukat,
akkor az számít, hogy a döntés, amit meghoznak,
tartósan egyensúlyban tartja a párkapcsolatot,
még akkor is, ha nem teljesen felel meg mindkét fél vágyainak
egyidejűleg.
Ha döntéseiket nagyrészt csak az egyik fél hozza meg,
vagy az egyik fél vágyait jobban támogatja, mint a másikét,
hatalmi kiegyensúlyozatlanság alakul ki.
A kiegyensúlyozatlanság, amit találtam, felelős azért,
hogy a legtöbb dolgozó pár elbukik.
Végül az egyik megunja,
hogy inkább támaszték, mintsem társ.
Azért, hogy ezt elkerüljétek,
kövessétek időről-időre döntéseiket.
Ellentétben a vágyakkal és határokkal,
nem kell részletes jegyzőkönyvet készíteni minden egyes meghozott döntésről.
Csak beszélgessenek nyíltan arról, hogy mennyire érzik késznek magukat
mindkettőjüket befolyásoló döntést hozni.
Honnan fogják tudni, hogy jól döntöttetek?
Egy gyakori félreértés,
hogy csak utólag tudhatják, hogy jó döntést hoztak.
És talán igaz, hogy utólag ítéljük meg az életet,
de muszáj előre tekinteni.
Úgy találtam, hogy a párok,
akik jónak tartják döntéseiket,
nem csak a végkifejlet miatt éreznek így;
hanem azért, mert a döntés egyénileg és párként is elősegítette a fejlődésüket,
az, ahogy meghozták.
Nem azért, amit választottak,
hanem azért, mert szándékosan választottak,
és ettől közelebb kerültek egymáshoz és szabadabbá váltak.
Kedengarannya aneh untuk membicarakan pekerjaan,
tapi saat kita jatuh cinta,
kita sering menimbang apa gunanya cinta dalam hidup kita,
dan pekerjaan serta karier kita adalah bagian besar dari itu.
[Cara Kita Bekerja]
[Disponsori oleh dukungan dari Dropbox]
Semua pasangan yang bekerja menghadapi pilihan sulit,
dan rasanya seperti permainan zero-sum.
Seorang mendapat tawaran kerja di kota lain,
maka, pasangannya harus berhenti kerja dan mulai dari awal.
Seorang harus lebih fokus mengurus anak dan menunda kariernya
agar pasangannya dapat naik pangkat.
Yang satu untung dan yang satu rugi.
Beberapa pasangan puas dengan keputusan yang dibuat,
tapi yang lainnya, amat menyesalinya.
Apa yang membedakannya?
Saya menghabiskan tujuh tahun terakhir mempelajari pasangan yang bekerja,
saya temukan masalahnya itu bukanlah apa yang mereka pilih,
tapi bagaimana mereka memilih.
Tentu saja, kita tidak bisa mengontrol keadaan kita,
pilihan kita pun terbatas.
Tapi yang dapat kita lakukan,
bagaimana pasangan memilih dengan tepat?
Pertama, mulai lebih awal, jauh sebelum Anda memutuskan sesuatu.
Saat Anda dihadapkan oleh pilihan sulit,
entah karena harus melanjutkan pendidikan
atau mengambil tawaran kerja berisiko,
itu sudah telat.
Memilih dengan tepat dimulai dari memahami aspirasi masing-masing sejak awal
--aspirasi seperti keinginan untuk memulai usaha kecil,
tinggal dekat keluarga besar,
menabung untuk membeli rumah sendiri,
atau punya anak lagi.
Banyak dari kita menilai hidup dengan membandingkan pekerjaan
dengan aspirasi kita.
Jika selisihnya kecil,
kita merasa puas.
Jika selisihnya besar,
kita tak merasa senang.
Dan jika kita berpasangan,
kita akan menyalahkan sebagiannya pada pasangan kita.
Luangkan waktu setidaknya dua kali setahun
untuk mendiskusikan aspirasi Anda.
Saya senang menyimpan catatan tertulis mengenai diskusi ini.
Menulis sesuatu dengan pasangan kita
membantu kita mengingat aspirasi satu sama lain
dan kita menulis kisah tentang kehidupan kita bersama.
Selanjutnya: hilangkan pilihan
yang tak mendukung kehidupan yang ingin kalian jalani.
Anda bisa membuat kesepakatan ini
pada batasan yang memudahkan pilihan sulit.
Batasan seperti tempat: Di mana Anda ingin tinggal dan bekerja?
Waktu: Berapa jam kerja dalam seminggu agar kebutuhan keluarga terpenuhi?
Perjalanan: Berapa banyak perjalanan kerja yang bisa Anda lakukan?
Saat Anda sepakat pada batasan, maka membuat keputusan akan mudah
ketika dihadapkan pada peluang yang tidak sejalan dengan visi Anda.
"Saya tak akan mendatangi wawancara kerja itu,
karena kita telah sepakat untuk tak pindah ke daerah lain."
atau, "Saya akan memotong waktu lembur
karena kita telah sepakat bahwa menghabiskan waktu bersama itu penting."
Pasangan yang saling memahami aspirasi satu sama lain
dan berkomitmen pada batasan yang kuat
dapat melepaskan peluang menarik tanpa penyesalan.
Jika Anda dihadapkan oleh peluang yang bertabrakan dengan batasan Anda,
maka, yang terpenting adalah bahwa pilihan yang dibuat
menjaga keseimbangan hubungan Anda dari waktu ke waktu,
bahkan jika pilihan itu tidak sejalan dengan aspirasi keduanya
pada waktu yang sama.
Jika pilihan kebanyakan didorong oleh salah satu dari pasangan
atau mendukung aspirasi satu pasangan lebih dari yang lain,
maka, akan muncul ketidakseimbangan kekuasaan.
Ketidakseimbangan itu
adalah alasan utama dari gagalnya kehidupan pasangan yang bekerja.
Pada akhirnya, salah satunya akan merasa muak menjadi penopang,
daripada pasangan.
Untuk menghindarinya,
lacaklah keputusan Anda dari waktu ke waktu.
Tidak seperti aspirasi dan batasan,
Anda tidak perlu menyimpan catatan detail dari setiap keputusan Anda.
Anda hanya harus sering mengkomunikasikan apa yang Anda dan pasangan rasakan
untuk membuat keputusan yang memengaruhi kalian berdua.
Bagaimana Anda tahu Anda telah memilih dengan tepat?
Satu kesalahpahaman yang umum
adalah bahwa Anda tahu pilihan yang benar saat melakukan kilas balik.
Mungkin benar bahwa kita menilai hidup kita di masa lalu,
tapi kita harus hidup menuju masa depan.
Saya menemukan bahwa pasangan yang menilai suatu pilihan itu tepat,
mereka menilainya bukan hanya dari hasil akhirnya;
mereka menilainya tepat karena pilihan itu menguatkan mereka
sebagai pasangan maupun individu
seiring mereka melakukannya.
Itu bukanlah apa yang mereka pilih,
itu mengenai apa yang mereka pilih secara hati-hati,
dan itu membuat mereka merasa lebih dekat dan lebih bebas bersama.
Può sembrare strano parlare di lavoro,
ma quando ci innamoriamo,
pensiamo spesso a come quell'amore potrebbe influenzare le nostre vite,
e il nostro lavoro e la carriera hanno un ruolo importante.
[Come lavoriamo]
[Realizzato grazie al supporto di Dropbox]
Tutte le coppie che lavorano affrontano scelte difficili,
che possono sembrare un gioco a somma zero.
Al partner viene offerto un lavoro in un'altra città,
quindi l'altro deve lasciare il suo lavoro e ricominciare.
Un partner si occupa di più dei figli e mette da parte la carriera
affinché l'altro possa perseguire un'interessante promozione,
Uno vince e l'altro perde.
Mentre alcune coppie sono felici di fare queste scelte,
altre le rimpiangono amaramente.
Dove sta la differenza?
Negli ultimi sette anni ho studiato le coppie che lavorano,
e ho scoperto che il problema non è quello che le coppie decidono,
ma di come decidono.
Ovviamente non possiamo controllare le circostanze,
e non abbiamo neanche scelte illimitate.
Ma per quelli che lo fanno,
come riescono le coppie a fare delle buone scelte?
Innanzitutto: iniziare presto, molto prima di dover decidere.
Nel momento in cui si deve fare una scelta difficile,
se uno dei due torna a scuola
o accetta un'offerta rischiosa,
è troppo tardi.
Si comincia a fare una buona scelta quando si capiscono le aspirazioni altrui,
aspirazioni quali voler iniziare una piccola attività,
vivere vicino ai parenti,
risparmiare abbastanza per comprare una casa
o avere un altro figlio.
Molti valutano la propria vita paragonando ciò che si fa
alle proprie aspirazioni.
Quando la differenza è minima,
ci sentiamo soddisfatti.
Quando è grande,
siamo infelici.
E se siamo parte di una coppia,
incolpiamo almeno un po' il partner.
Trovate il tempo almeno due volte all'anno
per parlare delle vostre aspirazioni.
Sostengo molto l'idea di trascrivere queste conversazioni.
Cominciare a scrivere con il partner
ci aiuta a ricordare le reciproche aspirazioni
e che stiamo scrivendo insieme la storia delle nostre vite.
Poi: eliminate le opzioni
che non sostengono la vita che volete vivere insieme.
Potete fare ciò stabilendo i confini che facilitano le decisioni difficili.
Confini geografici: Dove vorreste vivere e lavorare?
Tempo: quante ore di lavoro a settimana renderanno possibile la vita familiare?
Viaggi: quanti viaggi di lavoro potete sostenere?
Una volta che avete concordato i confini, la scelta diventa facile
quando si presenta un'opportunità che non rientra in essi.
"Non farò il colloquio per quel lavoro,
perché abbiamo deciso che non vogliamo trasferirci".
Oppure: "Farò meno straordinari
perché abbiamo concordato che è importante passare più tempo in famiglia".
Le coppie che comprendono le reciproche aspirazioni
e si impegnano a stabilire confini solidi
possono rinunciare a opportunità in apparenza invitanti senza rimpianto.
Se vi si presenta un'opportunità che rientra nei vostri confini,
allora l'importante è che le scelte che fate
mantengano la coppia in equilibrio nel tempo,
anche se non sono del tutto conformi alle aspirazioni di entrambi
contemporaneamente.
Se le vostre scelte sono perlopiù guidate dal partner
o le aspirazioni di uno ricevono più supporto di quelle dell'altro,
si svilupperà uno squilibrio di potere.
Tale squilibrio, ho scoperto,
è la ragione per cui molte coppie che lavorano falliscono.
Alla fine, uno non ne può più di essere un sostegno
anziché un partner.
Per evitare ciò,
monitorate le vostre decisioni nel tempo.
Diversamente dalle vostre aspirazioni e confini,
non è necessario registrare nel dettaglio ogni decisione che prendete.
Mantenete solo una conversazione aperta su quanto vi sentite capaci
di stabilire decisioni che riguardano entrambi.
Come sapere se avete scelto bene?
Un equivoco comune
è che si riconosce la scelta giusta solo con il senno di poi.
E forse è vero che giudichiamo la vita a posteriori,
ma dobbiamo viverla in avanti.
Ho scoperto che le coppie che ripensano a una scelta come giusta,
lo fanno non solo per via del risultato finale,
ma perché quella scelta li ha rafforzati come individui e come coppia
mentre la facevano.
Non riguardava ciò che avevano scelto,
riguardava il fatto che stessero scegliendo volutamente,
e ciò li ha fatti sentire più vicini e più liberi insieme.
仕事の話を持ち出すのは 変に思えても
恋愛をすると
その恋が人生にどんな影響を及ぼすか 考えることがよくあります
実は 仕事やキャリアは 恋愛から大きな影響を受けるのです
［シリーズ 働き方］
［協賛：Dropbox］
共働きカップルは皆 厳しい選択を迫られ
誰も得をしないように 感じることもあるでしょう
一人が別の街で職を得たら
もう一人が退職して 再スタートを迫られたり
一人が子育てを担い 仕事を休止をすることで
もう一人が昇進を 目指したりできるのです
勝ち負けが出てしまうのです
このような選択に 満足しているカップルもいますが
ひどく後悔するカップルもいます
違いは何なのでしょう？
ここ７年間 共働きカップルを研究して
分かったのは 重要なのは何を選ぶかではなく
どう選ぶかだということです
もちろん 状況を コントロールできませんし
選択肢が無限に あるわけでもありません
でも 選択する場合
どうやって上手く 選べばいいのでしょう？
その１ 決断を迫られる ずっと前に考え始めること
厳しい選択を迫られる時にはー
学業に復帰する必要があるとか
リスクを伴う職に就くとか―
すでに遅いのです
上手な選択の第一歩は お互いの望みを早めに理解することです
例えば 小さなビジネスを始めたいとか
親戚のそばで暮らしたいとか
家を買うために貯金したいとか
もう一人子供がほしいなどです
多くの人は 自分の望みと 現状を比べて
人生を測ります
その差が小さければ
満足を覚えますが
その差が大きければ
不幸だと感じます
そして カップルであれば
その責任の一端を 相手に押し付けてしまうのです
１年に少なくとも２回は 時間を設けて
自分の望みを話し合いましょう
私はこういう会話の記録は 常に書き留めておきます
パートナーと一緒に 紙に書き留めることで
お互いの望みを 思い起こしやすくなり
一緒に人生の物語を したためることにもなります
その２ 一緒に送りたい人生を 妨げる選択肢をなくしましょう
難しい選択をより簡単にするために 条件を決めておくといいでしょう
例えば地理的条件です どこに住んで働きたいか？
時間的条件なら 週何時間労働なら家族との時間を過ごせるか？
移動条件なら 仕事でどれくらいなら移動できるか？
条件を決めておくと 巡ってきた機会が
その条件に当てはまらない場合 選択がしやすくなります
「あの仕事の面接には行かない
遠くへは引っ越したくないと 決めていたから」とか
「残業は減らすことにしよう
家族で一緒に過ごすのが大事だと 決めていたから」などです
お互いの望みをよく理解し
条件をきちんと守れるカップルは
一見魅力的に見える機会も 後悔することなく断れます
条件を満たす機会が 巡ってきた時に
重要なのは 二人の選択が
長い目で見た時に 両者に公平であることであって
ある選択が同時に両者の望みを 完璧に叶えなくても
構わないのです
もし二人の選択が 片方によってなされたり
片方の望みを 重視するものであれば
力の不均衡が生まれます
私の研究によると その不均衡こそが
共働きカップルが 上手くいかなくなる原因です
片方がパートナーではなく お飾りであることに
嫌気がさしてくるのです
これを避けるためには
二人が下す決断を 長い目でたどってゆきましょう
望みや条件と違って
決断をすべて細かに 記録する必要はありません
ただ 両者に影響する決断に 各々が参加できていると感じているかは
率直に話してゆきましょう
良い選択だったかを どう判断できるでしょう？
よくある誤解のひとつは
何が正しい選択なのかは 後からしかわからないというものです
確かに 人生を振り返って 判断するかもしれませんが
未来を向いて生きるべきです
ある選択を「良かった」と 振り返るカップルは
結果だけを見て そう考えたのではなく
選択をする過程で個人またカップルとして 力づけられたからこそ
そう考えたのです
重要なのは何を選んだかではなく
カップルが時間をかけ 慎重に選択したことであり
その結果 二人は より親密かつ自由になれたのです
직장 얘기를 꺼내는 게 이상할 수 있지만
우리가 사랑에 빠지면
우리는 그 사랑이 우리의 삶과 일에 무슨 영향을 줄지 생각하고,
직장은 그 중 큰 비율을 차지합니다.
[우리가 일하는 방식]
[드롭박스 지원 제작]
모든 맞벌이 커플은 어려운 선택을 마주하게 되는데
이것은 제로섬 게임같이 느껴집니다.
한 명은 다른 도시에 일자리를 제의 받고,
다른 한 명은 일자리를 떠나 새로 시작해야 합니다.
한 명은 육아에 더 신경쓰고 일을 그 후순위에 둬서
다른 한 명이 더 신나게 승진할 수 있도록 합니다.
한 명은 얻고 다른 한 명은 잃습니다.
이런 선택을 하는 몇몇 커플들은 만족하지만,
다른 커플들은 많이 후회합니다.
차이가 무엇일까요?
저는 지난 7년동안 맞벌이 커플들에 대한 연구를 통해서
알게 된 것은 커플들이 무엇을 선택하는지가 아닌
어떻게 선택하는 지가 중요하다는 겁니다.
물론, 우리는 우리의 상황을 통제할 수 없고
선택지가 무한하지도 않습니다.
하지만 통제와 선택이 가능하다면
어떻게 연인들이 선택을 잘 할 수 있을까요?
첫째, 결정해야할 일이 생기기 훨씬 전에 빨리 시작하는 것입니다.
여러분이 어려운 선택을 마주했을 때,
예를 들어, 한쪽이 학업을 다시 시작하거나,
힘든 일자리를 제의 받으면
때는 이미 늦었습니다.
잘 선택하는 것은 빨리 서로의 열망을 이해하는 것에서 시작합니다.
열망은 작은 사업을 하는 것,
대가족 근처에 사는 것,
자택을 구입할 만큼의 돈을 저축하거나
아이를 더 갖는 것을 포함하죠.
많은 사람들은 열망과 현재 우리가 하는 일들을 비교하며
삶을 측정합니다.
차이가 적으면,
만족감을 느낍니다.
차이가 크면,
불행함을 느낍니다.
그리고 우리가 커플이면,
우리는 그 불만의 일부분을 연인에게 갖습니다.
일 년에 최소 두 번은
여러분의 열망을 이야기하는 시간을 가지세요.
저는 이런 대화를 하면서 필기를 하는 것을 매우 좋아합니다.
연인과 종이에 글로 쓰는 것은
서로의 열망을 기억하고
함께 사는 삶을 만들어가는 데 도움을 줍니다.
다음은 여러분이 함께 살고 싶은 삶의 모습에
부합하지 않는 선택지를 제거하는 것입니다.
어려운 선택지를 쉽게 만드는 경계선상에 대해 동의를 하면 됩니다.
지리적 위치와 같은 경계선말이죠.
여러분은 어디에서 살고 일하고 싶나요?
시간. 일주일에 몇 시간이 가족의 삶을 사는 것을 가능하게 할까요?
여행. 여러분은 얼만큼의 출장을 버틸 수 있나요?
여러분이 경계를 인정하면, 선택지 밖의 것을 마주했을 때
선택이 쉬워집니다.
"나는 그 취업 면접은 보지 않을거야.
우리가 다른 나라로 이사가지 않기로 결정했으니까."
혹은 "야근을 좀 줄여야겠어.
우리가 가족과 시간을 더 많이 보내는 게 중요하다고 동의했으니까."
서로의 열망을 이해하고
강한 경계를 인정하는 연인들은
매력적으로 보이는 기회들을 후회없이 포기할 수 있습니다.
여러분이 여러분의 경계 안에 있는 기회를 마주한다면,
중요한 것은 여러분이 하는 선택이
동시에 상대의 열망과 완벽히 맞지는 않더라도
시간이 지나면서 균형을 지킬 수 있도록 해야 합니다.
여러분의 선택이 여러분의 애인에 의해서 행해지거나
여러분보다 애인의 열망을 지지하는 것이라면,
힘의 불균형이 생길 것입니다.
저는 그 불균형이
대부분의 맞벌이 연인들이 실패하는 계기라는 것을 발견했습니다.
결국, 한 명이 상대방보다 더 버팀목이 되는 것에 지칩니다.
이것을 피하려면,
여러분의 결정을 시간이 지남에 따라 기록하세요.
여러분의 열망과 경계와 다르게,
여러분이 하는 모든 결정에 대해 자세한 기록을 남길 필요는 없습니다.
그저 두 사람에게 영향을 주는 결정에 여러분이 어떻게 느끼는지에 대한
열린 대화가 지속되게 하세요.
여러분이 잘 선택했다는 것을 어떻게 알까요?
한 가지 흔한 오해가
여러분의 선택이 옳았는지는 나중에서야 알 수 있다는 겁니다.
우리가 삶을 되돌아보며 평가하는 건 아마 사실일지라도
우리는 앞을 보며 살아야 합니다.
저는 알게 된 것은 선택을 좋은 선택으로 여기며
되돌아 본 연인들은 결국 결과뿐만 아니라
그들이 한 선택이 개인에게도 연인 관계에도
힘을 실어 주었기 때문에 그렇게 했다는 사실입니다.
어떤 선택을 했느냐가 아니라
그들이 신중하게 선택을 했다는 사실이
두 사람 사이를 더 돈독하게 하고 더 자유롭게 했습니다.
အလုပ်ကို တင်ပြတာက ထူးဆန်းနေပုံရပေမဲ့
ကျွန်မတို့ ချစ်မိကြတဲ့အခါ
အချစ်က ကျွန်မတို့ဘဝကို ဘာဖြစ်စေမယ် ဆိုတာကို မကြာခဏ တွေးမိကြပြီး
အလုပ်နဲ့ သက်မွေးအလုပ်တွေက ဒါရဲ့ အစိတ်အပိုင်းကြီးတစ်ခုပါ။
[TED: ကျွန်ုပ်တို အလုပ်လုပ်ပုံ]
[Dropbox ပံ့ပိုးမှုနှင့် ဖြစ်ပေါ်စေသည်]
အလုပ်လုပ်တဲ့စုံတွဲတွေဟာ ခက်ခဲတဲ့ရွေးချယ်မှုတွေကိုရင်ဆိုင်ရကာ
ဒါတွေက တစ်ဖက်နိုင် တစ်ဖက်ရှုံးတဲ့ ကစားပွဲမျိုးပါ။
ကြင်ဖက်တစ်ယောက်က အခြားမြို့မှာ အလုပ်တစ်ခုရတော့
နောက်တစ်ယောက်က အလုပ်ကနေ ထွက်ပြီး အစကနေ ပြန်စဖို့လိုတယ်။
ကြင်ဖက်တစ်ယောက်က ကလေးစောင့်ရှောက်မှု ပိုလုပ်ပြီး အလုပ်ကို ဆိုင်းထားတော့
တစ်ယောက်က စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ရာထူးတိုးတစ်ခုကိုဆက်လုပ်နိုင်တယ်။
တစ်ယောက်က နိုင်၊ တစ်ယောက်က ရှုံးပေါ့။
ဒီရွေးချယ်မှုတွေ လုပ်တဲ့ စုံတွဲတချို့က စိတ်ကျေနပ်ကြပေမဲ့
တချို့ကတော့ ခါးခါးသီးသီး နောင်တရကြတယ်။
ဘာကြောင့် မတူခြားနားကြတာလဲ။
လွန်ခဲ့တဲ့ ခုနှစ်နှစ် အလုပ်လုပ်တဲ့ စုံတွဲတွေကို လေ့လာရင်း
တွေ့ရှိရတာက စုံတွဲတွေရဲ့ ရွေးချယ်မှု မဟုတ်ဘဲ၊
သူတို့ ရွေးချယ်ပုံကိုပါ။
တကယ်တမ်းက အကြောင်းခြင်းရာတွေကို ကျွန်မတို့ မထိန်းချုပ်နိုင်တာ
ဖြစ်နိုင်သလို အကန့်အသတ်မဲ့ ရွေးစရာတွေ ရှိနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။
ဒါပေမဲ့ ရှိတဲ့သူတွေအတွက်
စုံတွဲတွေဟာ ဘယ်လို ကောင်းမွန်စွာ ရွေးချယ်နိုင်သလဲ။
ပထမ၊ စောစော စတင်ပါ၊ ဆုံးဖြတ်ဖို့ တစ်ခုခု မရှိခင် အစောကြီးကတည်းကပါ။
ခက်ခဲတဲ့ ရွေးချယ်မှုနဲ့ ရင်ဆိုင်တဲ့ ကာလဟာ
သင်တို့ တစ်ဦးဦးက ကျောင်းပြန်တက်ဖို့ (သို့)
စွန့်စားတဲ့အလုပ်ကိုလက်ခံတာ
ဒါက နောက်ကျလွန်းပါပြီ။
ကောင်းစွာ ရွေးချယ်မှုက တစ်ဦးစီရဲ့ ကနဦး ရည်မှန်းချက်တွေကို နားလည်တာနဲ့ စတင်တယ်။
ရည်မှန်းချက်တွေက ဥပမာ လုပ်ငန်းလေး တစ်ခု စချင်တာ၊ ဆေွမျိုးသားချင်းတွေ
ပါတဲ့ မိသားစုနဲ့ နီးနီးနေဖို့၊
ကိုယ်ပိုင်အိမ်တစ်လုံး ဝယ်ဖို့ ငွေစုတာ၊
နောက်ထပ်ကလေးယူဖို့ ဆိုတာတွေပါ။
ကျွန်မတို့ အများအပြားက ကိုယ်လုပ်နေတာ တွေကို ကိုယ်ရည်မှန်းချက်တွေနဲ့
နှိုင်းယှဉ်ရင်း ဘဝတွေကို တိုင်းတာကြတယ်။
ကွာဟာချက် သေးတုန်းမှာ
ကျေနပ်မိကြတယ်။
ကြီးမားတဲ့အခါမှာတော့
မပျော်မရွင် ဖြစ်ကြတယ်။
စုံတွဲတစ်တွဲရဲ့ အစိတ်အပိုင်းဆိုရင်
အနည်းဆုံး တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် အပြစ်ပုံချကြတယ်။
ရည်မှန်းချက်တွေကို ဆွေးနွေးဖို့ အနည်းဆုံး
တစ်နှစ်ကို နှစ်ကြိမ် အချိန် သီးသန့်ဖယ်ထားပါ။
ကျွန်မက ဒီစကားဝိုင်းတွေရဲ့ ရေးထားတဲ့ မှတ်တမ်းတစ်ခု ထားရာမှာ သိပ်ဝါသနာပါတယ်။
သင့်အဖော်နဲ့အတူ တစ်ဦးစီရဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေကို
မှတ်မိအောင် ကူညီဖို့ စာရွက်မှာ ရေးမှတ်ခြင်းနဲ့
ကျွန်မတို့ရဲ့ ဘဝဇာတ်လမ်းကို အတူတူ ရေးခြင်းပါ။
နောက်တစ်ခုက သင်တို့ အတူနေချင်တဲ့
ဘဝကို အထောက်အပံ့မပြုတဲ့ ရွေးစရာတွေကို ဖယ်ထုတ်ပါ။
ခက်ခဲတဲ့ ရွေးချယ်မှုတွေကို ပိုလွယ်စေတဲ့ နယ်နိမိတ်တွေမှာ သဘောတူရင်း လုပ်နိုင်တယ်။
ပထဝီလို နယ်နိမိတ်တွေ။ ဘယ်မှာ အလုပ်လုပ်ပြီး နေချင်တာလဲ။
အချိန်။ တစ်ပတ်ကို အလုပ်ချိန် ဘယ်နှနာရီက မိသားစု ဘဝကို ဖြစ်နိုင်စေမလဲ။
ခရီး။ အလုပ်နဲ့ ခရီးသွားတာကို ဘယ်လောက်များများ ရပ်တည်နိုင်လဲ။
နယ်နိမိတ်တွေကို သဘောတူပြီဆိုတာနဲ့ ဒါတွေရဲ့ အပြင်မှာ ကျရောက်တဲ့
အခွင့်အလမ်းတစ်ခုနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ရွေးချယ်မှုက လွယ်လာတယ်။
" နိုင်ငံကူးပြီး မပြောင်းချင်ဘူးလို့
သဘောတူထားလို့ ဒီအလုပ်အတွက် လူတွေးဆွေးနွေးတာ မလုပ်တော့ဘူး။"
(သို့) မိသားစုအနေနဲ့ အတူတူ အချိန် ပိုကုန်ဆုံးတာက
အရေးပါတယ်လိုသဘောတူထားလို့ အချိန်ပို အလုပ်ကို ငါ လျှော့ချတော့မယ်။"
တစ်ဦးစီရဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေကို နားလည်ပြီး ခိုင်မာတဲ့
နယ်နိမိတ်တွေမှာ နှစ်မြှုပ်ထားကြတဲ့ စုံတွဲတွေဟာ
ဆွဲဆောင်မှုရှိပုံရတဲ့ အခွင့်အလမ်းတွေကို နောင်တကင်းစွာ စွန့်လွှတ်နိုင်ကြတယ်။
သင်တို့ နယ်နိမိတ်တွေအတွင်း ကျရောက်တဲ့ အခွင့်အလမ်းတစ်ခုနဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင်
အရေးပါတာက သင်လုပ်တဲ့ ရွေးချယ်မှုတွေက ကြာလာတဲ့အခါ
သင်တို့စုံတွဲကို ဟန်ချက် ညီအောင် ထိန်းပေးတာပါ။
အဖော်နှစ်ဦးစလုံးရဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေနဲ့ တစ်ချိန်တည်းမှာ အတိအကျ
မကိုက်ညီဘူးဆိုတာတောင်ပါ။
သင့်ရွေးချယ်မှုတွေဟာ အဖော်တစ်ယောက်ရဲ့ အဓိက စေ့ဆော်ခံရတာ
(သို့) အဖော်တစ်ယောက်က တစ်ယောက်ရဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေကို ပိုပံ့ပိုးတာဆိုရင်
အင်အား မညီမျှမှု ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မယ်။
ကျွန်မ တွေ့ရှိတာက ဒီမညီမျှမှုဟာ
အလုပ်လုပ်တဲ့ စုံတွဲအများစု ဒီလိုလုပ်ဖို့ ပျက်ကွက်တဲ့ အကြောင်းရင်းပါ။
နောက်ဆုံးမှာတော့ အဖော်ဆိုတာထက် ပံ့ပိုးသူဖြစ်နေရတာကို
တစ်ယောက်က စိတ်ကုန်လာတယ်။
ဒါကို ရှောင်ရှားဖို့
ကြာလာတဲ့အခါ သင့်ဆုံးဖြတ်ချက်တွေကို ခြေရာခံပါ
သင့်ရည်မှန်းချက်တွနဲ့ နယ်နိမိတ်တွေနဲ့မတူဘဲ
သင်ချလိုက်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တိုင်းရဲ့ အသေးစိတ် မှတ်တမ်းတစ်ခု ထားဖို့ မလိုတာပါ။
နှစ်ဦးစလုံးကို သက်ရောက်စေတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် တွေကို ပုံဖော်ဖို့ တစ်ဦးစီ ခံစားနိုင်ပုံ
အကြောင်း ပွင့်လင်းတဲ့ ဆွေးနွေးမှုကို ဆက်ရှိစေတာပါ။
သင် အသေအချာ ရွေးချယ်ထားတာကို သင်ဘယ်လိုသိမလဲ။
ဖြစ်နေကျ နားလည်မှုလွဲတာတစ်ခုက
ဘယ်ရွေးချယ်မှုက မှန်တယ်ဆိုတာကို အချိန်လွန်မှသာ သိနိုင်တာပါ။
ဘဝကို နောက်ပြန် အကဲဖြတ်ကြတယ် ဆိုတာ မှန်လောက်ပေမဲ့
ရှေ့ဆက်ပြီး နေထိုင်ရမှာပါ။
ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အကောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြန်ကြည့်တဲ့ စုံတွဲတွေကိုတွေ့တယ်။
ဒီလိုလုပ်တာက နောက်ဆုံး ရလဒ်ကြောင့်သာ မဟုတ်ဘဲ
ဆုံးဖြတ်ချက်က သူတို့ လုပ်ခဲ့တဲ့အတိုင်း တစ်ဦးချင်းအနေနဲ့ရော စုံတွဲအဖြစ်နဲ့ပါ
သူတို့ကို အားအင်ပေးတာကြောင့်ပါ။
ဒါက သူတို့ ရွေးချယ်တာ မဟုတ်ဘဲ
သူတို့တွေ တမင်တကာ ရွေးချယ်နေခဲ့တာပါ။
ဒါက သူတို့ကို ပိုနီးစပ်ပြီး အတူတကွ ပိုလွတ်လပ်စေတယ်လို့ ခံစားမိစေတာပါ။
Pode parecer estranho trazer o trabalho à tona.
mas, quando nos apaixonamos,
consideramos frequentemente o que esse amor vai fazer na nossa vida
e os nossos trabalhos e carreiras são uma grande parte disso.
[Como funcionamos]
[Patrocinado pela Dropbox]
Todos os casais que trabalham enfrentam escolhas difíceis,
e isso pode parecer um jogo de soma zero.
Um deles obtém a proposta de um emprego noutra cidade,
e, por isso, o outro precisa de deixar o seu trabalho e recomeçar.
Um deles assume o cuidado dos filhos e põe a sua carreira de lado
para o outro poder beneficiar de uma excitante promoção,
Um deles ganha e outro perde.
E enquanto alguns casais que fazem essas escolhas se sentem satisfeitos,
outros arrependem-se amargamente.
Qual é a diferença?
Eu passei os últimos sete anos a estudar casais que trabalham
e descobri que não é o que os casais escolhem,
mas como eles escolhem.
Claro, não podemos controlar as circunstâncias,
nem temos escolhas ilimitadas.
Mas para os que têm,
como é que os casais podem fazer boas escolhas?
Primeiro: comecem cedo, muito antes de haver alguma coisa para decidir.
No momento em que enfrentam uma escolha difícil,
digamos, se um de vocês deve voltar para a escola
ou aceitar uma oferta de emprego,
é tarde demais.
As boas escolhas começam por entender de antemão as ambições um do outro,
ambições como querer começar um pequeno negócio,
viver perto de uma família grande,
poupar dinheiro para comprar uma casa
ou ter outro filho.
Muitos de nós avaliamos a nossa vida
comparando o que já fizemos com as nossas ambições.
Quando a distância é pequena,
sentimo-nos contentes.
Quando é grande, sentimo-nos infelizes.
E se fazemos parte de um casal,
atribuímos, pelo menos, uma parte da culpa ao nosso parceiro.
Reservem tempo, pelo menos, duas vezes por ano
para discutirem as vossas ambições.
Sou adepta de ter um registro escrito dessas conversas.
Pôr tudo no papel com o nosso parceiro
ajuda-nos a recordar as ambições de cada um
e que estamos a escrever juntos a história da nossa vida.
A seguir: eliminar as opções
que não se coadunam com a vida que querem viver juntos.
Podem fazê-lo acordando quais os limites
que tornam mais fáceis as escolhas difíceis.
Limites como a geografia: Onde gostarias de viver e trabalhar?
Tempo: quantas horas de trabalho por semana tornará possível a vida familiar?
Viagens: quantas viagens de trabalho conseguem aguentar?
Depois de acordados os limites, as escolhas tornam-se fáceis
quando confrontados com oportunidades que estão fora desses limites.
"Eu não vou àquela entrevista de emprego,
"porque acordámos em não querer sair do país."
Ou "Vou reduzir as minhas horas extras
"porque acordámos que é essencial passar mais tempo com a família."
Os casais que entendem as ambições um do outro
e estão comprometidos com limites fortes
podem rejeitar oportunidades atrativas sem se arrependerem.
Se forem confrontados com uma hipótese que se encontra dentro desses limites
o que importa é que as escolhas que fazem
mantenham o casal em equilíbrio ao longo do tempo
mesmo que não estejam de acordo com as ambições um do outro
nesse momento.
Se as escolhas forem orientadas apenas por um deles
ou se um deles apoia mais as ambições do outro,
desenvolver-se-á um desequilíbrio de poder
Descobri que esse desequilíbrio
é a razão do fracasso da maioria dos casais que trabalham.
Com a continuação, fartamo-nos de ser um apoio
e não um parceiro.
Para evitar isso,
acompanhem as vossas decisões ao longo do tempo.
Ao contrário das ambições e limites,
não há necessidade de ter um registo detalhado de todas decisões que tomam.
Basta manter uma conversa aberta sobre como cada um de vocês se sente capaz
de tomar decisões que vos afetam a ambos.
Como vão saber se escolheram bem?
Um mal-entendido comum
é que só se pode saber qual é a escolha certa em retrospetiva.
E talvez seja verdade que julgamos a vida ao contrário,
mas temos de o viver para a frente.
Descobri que os casais que olham para trás, para uma escolha boa
não o fazem apenas por causa do resultado final;
fizeram-no porque essa escolha os capacitou individualmente e como casal
enquanto o fizeram.
Não foi o que eles escolheram,
foi que eles estavam a escolher deliberadamente,
e isso fê-los sentir-se mais próximos e mais livres juntos.
Pode parecer estranho falar de trabalho,
mas, ao nos apaixonarmos,
muitas vezes consideramos o papel do amor em nossa vida,
e nosso trabalho e nossa carreira representam uma parte importante.
[A Maneira como Trabalhamos]
[Este vídeo conta com o apoio da Dropbox]
Todos os casais que trabalham enfrentam escolhas difíceis,
que podem parecer um jogo de soma zero.
Um parceiro recebe uma oferta de emprego em outra cidade.
Então o outro precisa abandonar o emprego e recomeçar.
Um parceiro passa a cuidar dos filhos e faz uma pausa na carreira
para que o outro possa buscar uma promoção interessante.
Um ganha, e o outro perde.
Enquanto alguns casais que fazem essas escolhas ficam satisfeitos,
outros se arrependem amargamente.
O que faz a diferença?
Passei os últimos sete anos estudando casais que trabalham
e descobri que não se trata do que os casais escolhem,
mas de como fazem suas escolhas.
Claro, não podemos controlar nossa situação econômica,
nem temos escolhas ilimitadas.
Mas como os casais podem fazer boas escolhas dentre as disponíveis?
Primeiro: comece cedo, muito antes de ter algo para decidir.
Quando você enfrenta uma escolha difícil,
digamos, se um de vocês deve voltar a estudar
ou aceitar uma oferta arriscada,
é tarde demais.
Uma boa escolha começa com a compreensão das aspirações um do outro desde o início,
aspirações como querer abrir um pequeno negócio,
morar perto de parentes,
economizar dinheiro para comprar uma casa
ou ter outro filho.
Muitos de nós medimos nossa vida comparando o que estamos fazendo
com o que desejamos fazer.
Quando a diferença é pequena, ficamos satisfeitos.
Quando é grande, ficamos infelizes.
E, se somos um casal,
colocamos, pelo menos, parte da culpa no parceiro.
Reserve um tempo, ao menos duas vezes por ano,
para discutir suas aspirações.
Sou adepta de manter essas conversas por escrito.
Pôr no papel as coisas com o parceiro
nos ajuda a lembrar das aspirações um do outro
e de que estamos escrevendo a história de nossa vida juntos.
Em seguida, elimine opções
que não dão apoio à vida que vocês desejam viver juntos.
Você pode fazer isso
concordando com limites que facilitam escolhas difíceis.
Limites como a geografia: onde você gostaria de morar e trabalhar?
Tempo: quantas horas de trabalho por semana
tornarão a vida familiar possível?
Viagem: quantas viagens de trabalho você realmente suporta?
Ao concordar com seus limites,
a escolha se torna fácil
quando confrontada com uma oportunidade fora desses limites.
"Não vou a essa entrevista de emprego
porque concordamos em não nos mudar pelo país."
Ou: "Vou reduzir minhas horas extras
porque concordamos que é fundamental passarmos mais tempo juntos em família".
Casais que entendem as aspirações um do outro
e se comprometem com limites sólidos
podem abrir mão de oportunidades aparentemente atraentes sem se arrepender.
Se você se depara com uma oportunidade dentro de seus limites,
então o que importa é que as escolhas que você faz
mantêm o casal em equilíbrio ao longo do tempo,
mesmo que não se alinhem perfeitamente com as aspirações de ambos ao mesmo tempo.
Se suas escolhas forem motivadas principalmente por um parceiro
ou apoiarem mais as aspirações de um do que as do outro,
haverá um desequilíbrio de poder.
Descobri que esse desequilíbrio
é o motivo pelo qual a maioria dos casais que trabalham fracassa.
Por fim, a pessoa se cansa de ser um acessório
em vez de ser um parceiro.
Para evitar isso,
acompanhe suas decisões ao longo do tempo.
Ao contrário de suas aspirações e limites,
não é necessário manter um registro detalhado de cada decisão tomada.
Mantenha apenas uma conversa aberta
sobre como cada um de vocês se sente capaz de tomar decisões que afetam ambos.
Como você saberá que fez uma boa escolha?
Um equívoco comum
é que só conseguimos saber qual é a escolha certa em retrospecto.
Talvez seja verdade que julgamos a vida de trás para frente,
mas devemos vivê-la para a frente.
Descobri que casais que refletiam sobre uma boa escolha
faziam isso não apenas por causa do resultado final,
mas porque essa escolha lhes conferia poder individual e como casal,
enquanto a faziam.
Não se tratava do que os casais escolhiam,
mas de que eles estavam escolhendo de modo planejado,
e isso os fazia se sentirem mais próximos e mais livres juntos.
Poate sună ciudat să vorbim despre muncă,
dar când ne îndrăgostim,
adesea luăm în considerare ce va face iubirea din viețile noastre,
iar munca și carierele noastre constituie o mare parte din ea.
[Modul în care muncim]
[Disponibil cu sprijinul Dropbox]
Toate cuplurile care muncesc se confruntă cu alegeri dificile,
iar ele pot părea ca un joc cu sumă nulă.
Unui partener îi este oferit un post într-un alt oraș,
deci celălalt trebuie să-și dea demisia și s-o ia de la capăt.
Un partener se va ocupa mai mult de copil și își va ține cariera pe loc
pentru ca celălalt să poată da curs unei promovări captivante.
Unul câștigă, iar altul pierde.
Iar în timp ce unele cupluri care fac aceste alegeri sunt mulțumite,
altele le regretă amar.
Ce face diferența?
Ultimii șapte ani i-am petrecut studiind cupluri care muncesc
și am descoperit că problema nu e ce aleg cuplurile,
ci cum aleg.
Desigur, nu putem controla situațiile
și nici nu avem alegeri infinite.
Dar acolo unde putem,
cum facem alegerea potrivită?
Unu: începeți devreme, cu mult înainte de a avea de făcut o alegere.
Când vă confruntați cu o alegere dificilă,
să zicem, dacă unul din voi se-ntoarce la școală
sau preia un post riscant,
e prea târziu.
Alegerea potrivită începe prin înțelegerea timpurie și reciprocă a aspirațiilor,
aspirații precum dorința de a începe o mică afacere,
de a trăi aproape de familia lărgită,
de a aduna destui bani pentru propria casă
sau de a avea un alt copil.
Mulți dintre noi ne evaluăm viețile comparând ceea ce facem
cu aspirațiile noastre.
Când diferența e mică,
suntem mulțumiți.
Când e mare,
suntem nefericiți.
Iar dacă facem parte dintr-un cuplu,
o parte din vină o dăm pe partener.
Faceți-vă timp cel puțin de două ori pe an
pentru a vă discuta aspirațiile.
Mie îmi place să păstrez o evidență scrisă a acestor conversații.
A scrie împreună cu partenerii noștri
ajută să ne știm aspirațiile unul altuia
și să ne scriem povestea vieții împreună.
Doi: eliminați alegeri
care nu sprijină viața pe care doriți să o aveți împreună.
Puteți face asta stabilind limite care fac alegerile grele mai ușoare.
Cum ar fi limite geografice: Unde ai vrea să locuiești și să muncești?
Timp: Câte ore de lucru pe săptămână vor face viața de familie posibilă?
Călătorii: Cât de mult puteți suporta să fiți plecat în delegație?
Odată ce v-ați hotărât asupra limitelor, alegerile devin ușoare
când te lovești de o oportunitate care nu se încadrează în limite.
„Nu voi merge la acel interviu,
deoarece am hotărât că nu vrem să ne mutăm în altă parte.”
Sau, „Mai renunț la orele suplimentare,
deoarece am căzut de acord că e esențial să petrecem mai mult timp în familie.”
Cuplurile care-și înțeleg aspirațiile unul altuia
și respectă niște limite solide
pot renunța mai ușor la oportunități aparent ademenitoare fără regret.
Dacă te lovești de o oportunitate care se încadrează în limite,
atunci ceea ce contează e ca alegerile pe care le faci
să păstreze echilibrul cuplului în timp,
chiar dacă nu se aliniază perfect cu aspirațiile ambilor parteneri
în același timp.
Dacă alegerile sunt făcute în principal de un singur partener
sau vin în sprijinul unui partener mai mult decât al celuilalt,
se va produce un dezechilibru de putere.
Am aflat că acel dezechilibru
este motivul pentru care eșuează majoritatea cuplurilor care muncesc.
În cele din urmă, unul se satură să fie mai mult un accesoriu
decât un partener.
Pentru a evita acest lucru,
urmăriți-vă hotărârile în timp.
Spre deosebire de aspirații și limite,
nu e nevoie să țineți o evidență detaliată a fiecărei decizii pe care o luați.
Doar aveți o discuție deschisă despre cât de capabili vă simțiți
să luați decizii care vă afectează pe amândoi.
Cum o să știți că ați ales bine?
O neînțelegere frecventă e
că îți poți da seama care alegere e corectă doar în retrospectivă.
Și poate e adevărat că uneori judecăm lucrurile pe dos,
dar trebuie să mergem mai departe.
Cuplurile care consideră o alegere făcută ca fiind una bună
au făcut așa nu doar din cauza rezultatului în sine;
au făcut-o deoarece acea alegere i-a împuternicit individual și în cuplu
pe măsură ce au reușit.
Nu e vorba despre ce au ales,
e vorba că au ales în mod deliberat,
lucru care i-a făcut să se simtă mai apropiați și mai liberi împreună.
Может показаться странным упоминать работу,
но когда мы влюбляемся,
то часто задумываемся о том, как эта любовь повлияет на нашу жизнь
и на её неотъемлемую часть — нашу работу и карьеру.
[Как мы работаем]
[Стало возможным при поддержке Dropbox]
Все работающие пары сталкиваются с трудным выбором,
и это может казаться игрой с нулевой суммой.
Одному партнёру предлагают работу в другом городе,
поэтому другому нужно уволиться и начать всё сначала.
Одному приходится брать на себя уход за детьми и откладывать карьеру,
чтобы другой смог получить продвижение по службе.
Один выигрывает, другой проигрывает.
И хотя некоторые пары довольны таким выбором,
другие горько о нём сожалеют.
В чём разница?
Последние семь лет я изучала работающие пары
и обнаружила, что важно не то, что́ выбирают пары,
а как они выбирают.
Конечно, мы не можем контролировать все обстоятельства,
и у нас нет безграничного выбора.
Но в рамках имеющегося
как парам выбрать правильно?
Первое: начните рано, задолго до того, как нужно будет что-то решать.
Когда вы обнаруживаете себя перед выбором,
должен ли кто-то из вас продолжить учёбу
или принять предложение о работе,
уже слишком поздно.
Правильный выбор начинается с понимания стремлений друг друга на раннем этапе —
таких стремлений, как желание начать малый бизнес,
жить рядом с родственниками,
накопить достаточную сумму, чтобы купить дом
или завести ещё одного ребенка.
Многие из нас измеряют свою жизнь, сравнивая то, как она проходит,
с нашими стремлениями.
Когда разрыв небольшой,
мы довольны.
Но когда он большой,
мы чувствуем себя несчастными.
И если мы в паре,
мы возлагаем как минимум часть этой вины на нашего партнёра.
Не реже двух раз в год выделяйте время на то,
чтобы обсудить ваши стремления.
Я обожаю записывать такие разговоры.
Совместные заметки на бумаге
помогают нам помнить стремления друг друга
и то, что мы вместе пишем историю нашей жизни.
Далее: исключите варианты,
которые не ведут вас к жизни, о которой вы оба мечтаете.
Это можно сделать, согласовав границы, которые облегчат трудный выбор.
Границы вроде географии: где бы вы хотели жить и работать?
Время: сколько рабочих часов в неделю обеспечат нормальную семейную жизнь?
Путешествия: сколько командировок вы действительно можете выдержать?
Как только вы согласуете границы, выбор облегчится,
потому что какие-то опции будут выпадать за их пределы.
«Я не буду собеседоваться на эту работу,
потому что мы договорились, что не хотим переезжать».
Или: «Я собираюсь сократить сверхурочные,
потому что мы договорились проводить больше времени вместе как семья».
Пары, понимающие желания друг друга
и придерживающиеся строгих границ,
могут отпустить, казалось бы, заманчивую возможность без сожаления.
Если вы столкнулись с возможностью, которая входит в ваши рамки,
тогда важно, чтобы ваш выбор
сохранял равновесие в паре с течением времени,
даже если он не идеально соответствуют стремлениям обоих партнёров
одновременно.
Если ваш выбор в основном определяется одним партнёром
или поддерживает стремления одного партнёра больше, чем другого,
то будет развиваться дисбаланс сил.
Я обнаружила, что этот дисбаланс —
причина того, что большинство работающих пар терпят неудачу.
В конце концов, один устаёт быть опорой,
а не партнёром.
Чтобы избежать этого,
отслеживайте свои решения с течением времени.
В отличие от ваших стремлений и границ,
нет необходимости вести подробный учет каждого принятого вами решения.
Просто продолжайте открыто обсуждать то, насколько каждый из вас
способен принимать решения, которые влияют на вас обоих.
Как понять, что вы сделали правильный выбор?
Есть распространённое заблуждение,
что вы можете понять правильность выбора только задним числом.
Возможно, мы судим о жизни, оглядываясь назад,
но мы должны жить, смотря вперёд.
Я обнаружила, что пары, которые довольны своим выбором,
приняли его не только ради результата;
они приняли его потому, что такой выбор усилил
как каждого из них, так и их пару.
Дело было не в том, что́ они выбрали,
а в том, что они выбрали это осознанно,
и поэтому они почувствовали себя ближе и свободнее вместе.
Možda zvuči čudno pominjati posao,
ali kad se zaljubljujemo,
često razmatramo kako će ta ljubav uticati na naš zivot,
a naš posao i karijere su veliki deo toga.
[Način na koji radimo]
[Omogućeno uz podršku Dropbox-a]
Svi parovi koji rade suočavaju se sa teskim odlukama,
i to može biti kao igra sa nultim zbirom.
Jednom partneru se ponudio posao u drugom gradu,
pa drugi treba da napusti svoj posao i počne opet.
Jedan partner preuzima više brige o deci i stavlja svoju karijeru na čekanje
tako da bi drugi mogao da juri uzbudljiva unapređenja.
Jedan dobija, a jedan gubi.
Dok su neki parovi koji donose ove odluke zadovoljni,
drugi se zbog njih gorko kaju.
Šta pravi razliku?
Poslednjih sedam godina proučavam parove koji rade,
i saznala sam da se ne radi o tome šta parovi biraju,
nego kako biraju.
Naravno, ne možemo kontrolisati naše okolnosti,
niti imamo bezgranične izbore.
Ali za one koje imamo,
kako parovi mogu da izaberu dobro?
Prvo: počnite rano, mnogo pre nego što morate da odlučite nešto.
U trenutku kada ste suočeni sa teškim izborom,
recimo, da jedno od vas treba da se vrati u školu
ili prihvati rizičnu poslovnu ponudu,
prekasno je.
Izabrati dobro počinje razumevanjem međusobnih težnji na vreme -
težnji kao želji da započnete mali posao,
živite u blizini šire porodice,
uštedite dovoljno novca da kupite svoju kuću
ili dobijete još jedno dete.
Mnogi od nas mere svoj život upoređivanjem onoga što radimo
sa našim težnjama.
Kad je jaz mali,
osećamo se zadovoljno.
Kada je veliki,
osećamo se nesrećno.
A ako smo deo para,
svaljujemo barem deo krivice na našeg partnera.
Odvojite vreme najmanje dva puta godišnje
da razgovarate o vašim težnjama.
Veliki sam fan vođenja pisane evidencije ovih razgovora.
Zapisivanje sa našim partnerima
pomaže nam da se setimo međusobnih težnji
i da pišemo priču naših života zajedno.
Sledeće: eliminišite opcije
koje ne podržavaju život koji želite da živite zajedno.
Možete učiniti ovo određivanjem granica koje vam olakšavaju donošenje odluke.
Granice kao geografija: gde biste voleli da živite i radite?
Vreme: koliko radnih sati nedeljno će učiniti porodični život mogućim?
Putovanje: koliko poslovnih putovanja možete podneti?
Jednom kada odredite svoje granice, odluka postaje laka
kada se suočite sa prilikom koja pada van njih.
"Neću ići na intervju za taj posao,
zato što smo se dogovorili da ne želimo da se selimo."
Ili, "Smanjiću prekovremeni rad
zato što smo se dogovorili da je bitno da provodimo vreme zajedno kao porodica."
Parovi koji razumeju međusobne težnje
i posvete se jakim granicama
mogu odustati od naizgled atraktivnih prilika bez kajanja.
Ako ste suočeni sa prilikom koja ne spada unutar vaših granica,
onda je važno da odluka koju donesete
balansira vremenom vašu vezu,
čak i ako se ne poklapa sa težnjama oba partnera
u isto vreme.
Ako vaše odluke uglavnom donosi jedan partner
ili podržavaju težnje jednog partnera više od drugog,
doći će do neravnoteže.
Našla sam da je ta neravnoteža
razlog zašto većina radnih parova ne uspe.
Na kraju, jedan se zasiti time što je rekvizit,
a ne partner.
Da biste izbegli ovo,
pratite svoje odluke vremenom.
Za razliku od vaših težnji i granica,
nema potrebe da vodite detaljnu evidenciju svake odluke koju ste doneli.
Samo vodite otvoren razgovor o tome kako se oboje osećate
da oblikujete odluke koje utiču na vas oboje.
Kako ćete znati da ste izabrali dobro?
Jedan uobičajeni nesporazum
je da možete samo znati koji izbor je pravi u retrospektivi.
I možda je istina da sudimo o životu unazad,
ali moramo ga živeti unapred.
Saznala sam da parovi koji gledaju na odluke unazad kao dobre,
čine to ne samo zbog ishoda na kraju;
čine to jer ih je taj izbor učinio jačim individualno i kao par
dok su odlučivali.
Nije ono što su odabrali,
nego to da su birali namerno,
i to je učinilo da se osećaju bliže i slobodnije zajedno.
İş konusunu açmak kulağa tuhaf gelebilir
ama aşık olduğumuzda
sıklıkla bu aşkın hayatımıza ne yapacağını düşünürüz
ve işimiz ve kariyerimiz bunun büyük bir parçası.
[Çalışma Şeklimiz]
[Dropbox'ın destekleriyle yapıldı]
Çalışan bütün çiftler zor kararlarla karşılaşır
ve bu kararlar kazananı olmayan bir oyun gibi hissettirebilir.
Bir eş başka bir şehirde iş teklifi alır,
böylece diğer eşin işini bırakması ve en baştan başlaması gerekir.
Bir eş çocukların sorumluluğunu daha çok üstlenir ve kariyerini beklemeye alır,
böylece diğer eş heyecanlı bir terfi peşinde koşabilir.
Biri kazanır diğeri kaybeder.
Bu seçimleri yapan bazı çiftler memnun olurken
diğerleri bin pişman olur.
Bu farklılığı yaratan nedir?
Son yedi yılımı çiftler üzerine çalışarak geçirdim
ve önemli olan şeyin çiftlerin ne seçtiği değil,
nasıl seçtiği olduğunu buldum.
Tabii ki koşullarımızı kontrol edemeyiz,
sınırsız seçeneklerimiz de yok.
Ama sahip olduğumuz seçenekler içinde
çiftler en iyisini nasıl seçebilir?
Birincisi, bir şeye karar vermeden uzun zaman önce, erkenden başlayın.
Zor bir kararla karşılaştığınız an,
diyelim ki hanginizin okula geri dönmesi gerektiğine
ya da riskli bir iş teklifini kabul etmesi gerektiğine
karar vermek için çok geç.
İyi bir seçim yapmak en başında birbirinizin isteklerini anlamakla başlar.
Küçük bir iş kurmak,
akrabaların yakınında yaşamak,
ev almak için yeterince para biriktirmek
ya da başka bir çocuk sahibi olmak gibi istekler.
Birçoğumuz hayatımızı isteklerimizle ne yaptığımızı
karşılaştırarak ölçüyoruz.
Açıklık küçükken memnun oluyoruz.
Açıklık büyükken mutsuz hissediyoruz.
Eğer bir çiftin parçasıysak
bu suçun birazını eşimizin üzerine atıyoruz.
İsteklerinizi tartışmak için yılda en az iki kere zaman ayırın.
Bu konuşmaların yazılı bir kaydını tutmayı çok seviyorum.
Eşimizle birlikte kağıda dökmek
her birimizin isteklerini
ve hayatımızın hikayesini birlikte yazdığımızı hatırlamamıza yardım eder.
İkincisi, birlikte yaşamak istediğiniz hayatı
desteklemeyen şıkları eleyin.
Zor kararları kolaylaştıran sınırlar üzerinde anlaşarak bunu yapabilirsiniz.
Coğrafya: Nerede yaşamak ve çalışmak istersiniz?
Zaman: Aile hayatını mümkün kılmak için bir haftada kaç saat çalışmalısınız?
Seyahat: Kaç tane iş seyahatine dayanabilirsiniz?
Sınırlarınız üzerinde bir kere anlaşınca onların dışında kalan
bir fırsatla karşılaşıldığında seçim yapmak kolaylaşır.
"Bu iş görüşmesine gitmeyeceğim
çünkü başka yere taşınmak istemediğimiz konusunda anlaşmıştık."
Ya da " Mesai saatimi azaltacağım
çünkü bir aile olarak zaman geçirmemizin önemli olduğu konusunda anlaşmıştık."
Birbirlerinin isteklerini anlayan
ve güçlü sınırlar koyan çiftler
cazip görünen fırsatları pişmanlık duymadan reddedebilir.
Sınırlarınızı kapsayan bir fırsatla karşılaşırsanız
o zaman önemli olan şey yaptığınız seçimin
eşlerin isteklerine tamamen uygun olmasa da
ilişkinizi zaman içinde dengede tutması.
Eğer seçenekleriniz çoğunlukla bir eş tarafından kontrol ediliyorsa
ya da bir eşin isteklerini diğerinden daha çok destekliyorsa
bir güç dengesizliği gelişir.
Çalışan çiftlerin başarısız olmasının
en büyük sebebi bu dengesizlik.
Nihayetinde birisi eş olmak yerine destek olmaktan bıkıyor.
Bundan kaçınmak için zaman içinde kararlarınızı gözden geçirin.
İstekleriniz ve sınırlarınızın aksine
yaptığınız her seçimin detaylı bir kaydını tutmaya gerek yok.
Sadece ikinizi de etkileyen kararları şekillendirirken
nasıl hissettiğiniz hakkında açık bir sohbet yaratın.
En iyisini seçtiğinizi nasıl bileceksiniz?
Hangi seçeneğin doğru olduğunu
sadece sonradan anlayacağınız görüşü yaygın bir yanlış anlaşılma.
Hayatı geçmişle yargılarsak belki de doğru
ama ileriye yönelik yaşamalıyız.
Bir seçimi iyi olarak anımsayan çiftlerin
nihayetinde verdiği sonuç için öyle anımsadıklarını değil
bu seçimin onları hem bireysel hem de çift olarak
güçlendirdiği için öyle anımsadıklarını buldum.
Konu seçtikleri şey değildi, bilerek seçtikleri içindi
ve bu onları birlikte daha yakın ve daha özgür hissettirdi.
提及工作也許聽起來很奇怪，
但是當我們墜入愛河時，
我們常會考慮到愛情 將對生活產生怎樣的影響，
而工作和事業是其中的一大部分。
【工作之道】
【Dropbox 贊助】
所有雙職涯伴侶 都會面臨一些艱難的選擇，
有時像是無法令雙方 都滿足的零和賽局。
其中一方在另一座城市找到一份工作，
導致另一方得放棄工作，重新開始。
一方承擔了更多的育兒責任 並暫時擱置了事業，
好讓另一方在事業上衝刺。
一得一失。
有些伴侶對做出的選擇感到滿意，
而有些則深感遺憾。
什麼造成了這種區別？
我花了七年的時間研究雙職涯伴侶，
我發現問題不在他們選擇了什麼，
而是他們如何選擇。
當然，我們無法掌控客觀條件，
也沒有無限的選擇。
但是對於那些可以做的選擇，
伴侶們該如何明智地從中取捨呢？
首先，提早開始； 要在面臨抉擇之前早就規劃好。
當你們面臨艱難抉擇的那一刻，
例如其中一方是否該重返校園，
或是否該接受一份有風險的工作，
這時候才規劃就太晚了。
明智的抉擇得從 及早了解彼此的目標開始；
比如，想要創業，
與家族成員住得近一些，
存夠錢來買自己的房子
或是再添一個寶寶。
將自己的目標和實際發生的狀況做比較
是許多人衡量自己生活滿意度的方式。
當差距小的時候，
我們就會滿足。
而當差距大的時候，
我們就會不快樂。
而且，如果我們有伴侶的話，
我們會把部分責任歸咎於對方。
每年至少安排兩次
來討論你們的目標。
我非常喜歡把這些對話用筆記錄下來。
與伴侶一起動筆記錄
幫助我們記住彼此的目標，
讓我們一起寫兩人共同生活的故事。
第二，消除無法讓你們達成 共同生活目標的選項。
用雙方同意的限度， 讓艱難的選擇變得容易些。
比如在地理上， 你想在哪裡生活與工作？
在時間安排上，每週工作多少時間 才能留給家庭足夠的時間？
在出差方面，你實際上能承受多少？
一旦雙方同意這些限度，
當你面對的事情超出限度，
選擇就變得容易了。
「我不會去面試那份工作，
因為我們已經同意 不搬到那麼遠的地方。」
或者，「我將減少加班時間， 因為我們同意，
擁有更多的家庭共聚的時光更重要。」
那些理解彼此目標
並堅守雙方限度的伴侶
可以放棄看似誘人的機會而不後悔。
如果機會降臨時 剛好落在你們的限度之內，
那麼重要的是，即使你們所做的選擇
在一時間無法同時滿足雙方的目標，
但最終還是能讓雙方保持平衡，
如果你們的選擇主要 由某一方來推動，
或者比較傾向支持某一方的目標，
那就會出現權力的分配不均。
我發現，這種不均衡
是大多數雙職涯伴侶失敗的原因。
最終，一方會厭倦一直被當作道具，
而不是伴侶。
為了避免這種情況，
將你們做的決定都記錄下來。
目標和限度要有詳細的紀錄，
但沒有必要詳細記錄 你們所做的每個決定。
只需堅持開誠佈公地討論，
在做出影響雙方的決定時， 你們覺得各自有多少影響力。
你怎麼知道自己做了明智的選擇呢？
一種普遍誤解是，
你只有在事後才能知道 是否做了正確的選擇。
這也許是事實， 我們都是回過頭來檢討生活，
但是生活必須向前看。
我發現，當伴侶回顧時 覺得自己做對了決定，
他們如此認為， 不僅是由於其最終結果，
更因為在個人及伴侶層面上，
他們在做那個決定時 都感到自己的重要性。
關鍵不是他們選擇了什麼，
而是他們慎重地做了選擇。
這使他們在一起時， 感到更加親近和自由。