Turkish subtítols

← Dikkatini vermek | Chris Fraser | TEDxColumbus

Obtén el codi d'incrustació
17 llengües

Showing Revision 5 created 04/09/2020 by Can Boysan.

  1. Bu güzel izleyici kitlesindeki
    herkese sormak istiyorum,
  2. tıpkı onun söylediği gibi,
  3. Çocukluğunuza gitmeyi
  4. hiç düşündünüz mü?
  5. Hiç resmen dikkatinizi vermek
    size öğretildi mi?
  6. Konuşuyorum, birisi oturdu ve dedi ki:
  7. "Adım 1. Adım 2. Adım 3.
  8. Bu şekilde dikkat edersiniz. "
  9. Eğer çocukken nasıl dikkat edeceğiniz
  10. size resmen öğretildiyse
  11. ellerinizi görmek istiyorum.
  12. (Kahkahalar)
  13. Merak edenler için,
  14. az önce o ne dedi?
  15. Bir sonraki sunucunun kim olduğu
    hakkında kimler düşünüyor?
  16. ya da bugün gerçekten
    deodorant kullandım mı?
  17. (Kahkahalar)
  18. Siz de benim gibisiniz.
  19. Gördüğünüz gibi.
  20. Siz de benim gibisiniz.
  21. Aman tanrım.
  22. Mücadele ettim ve hâlâ
    dikkat ederek mücadele ediyorum.
  23. Ve size ne diyeceğim,
  24. sizi ilkokul çağına geri götüreceğim.
  25. Elbise dolabını hatırlıyor musunuz?
  26. Yılın bu zamanında, herkesin paltosu var
  27. ve herkesin rafı var
  28. ve de okula getirdiğiniz şeyleri
    sınıfa getirmenize izin verilmiyor.
  29. Bir gün öğretmenim bunun iyi
    bir fikir olduğunu düşündü -
  30. la-la topraklarında
    olduğum günlerden birinde,
  31. "Chris, Chris."
  32. Beni tuttu, o elbise dolabına
    götürdü ve dedi ki:
  33. "Bence burada daha iyi dikkat edeceksin."
  34. Arkamdaki kapıyı kapattı,
  35. gittim, etrafa baktım, "Oh, evet" dedim.
  36. Tüm paltoları aldım ve hepsini yere attım,
  37. koca bir yığın, koskocaman.
  38. Sonra boş kağıtları alıp yere serdim
  39. ve tam onların üstüne uyuyakaldım,
  40. oraya öylece uzandım,
  41. üç saat orada uyumuşum -
  42. öğretmen beni unuttu.
  43. (Kahkahalar)
  44. Sonra öğretmen kapıyı açtı ve ben uyandım,
  45. ilk aklıma gelen şuydu:
  46. "Yaşasın. Okulda uyudum!
  47. Bu harika."
  48. Sonra da mutlulukla dışarı çıktım
  49. ve giderken arkadaşlarımın
    bana bakmasını sağladım:
  50. "Dostum, orada ne yapıyordun, adamım?"
  51. (Kahkahalar)
  52. "Ne? Ben mi?"
  53. Sonra durum sarpa sardı:
    "Benim neyim var?"
  54. Elbise dolabındaki çocuk bendim.
  55. Ah be dostum.
  56. Ve sonra birkaç yıl ileri sarıyoruz.
  57. Şunu hayal edin: bir sınıf,
  58. güzel dizilmiş masalar
  59. ve işte 1970 tarzı çalışma odası,
  60. arka köşede ve turuncu.
  61. Büyük dairesel, havalı,
    70'ler tarzında bir şey.
  62. Bakabileceğiniz küçük bir penceresi vardı.
  63. Beni buraya koydular.
  64. ve bir gün orada,
    la-la toprakları dışında,
  65. boş boş oturuyordum.
  66. Benim gibi bir çocuğu oraya koydunuz,
  67. dalıp gidiyorum, uzayı
    ve her türlü şeyi düşünüyorum,
  68. etrafa bakıyorum
  69. ve Big Brian'ı görüyorum
  70. ve Big Brian'ın dikkat çekmekte zorlanan
    başka bir çocuğunu görüyorum.
  71. Big Brian'ın popo çatlaması
    tamamen açıkta kalmış gibi
  72. ve kendi kendime düşünüyorum,
  73. Büyük Brian'ın popo çatlağına,
    o fark etmeden önce
  74. kaç tane tükürük topu atabilirim?
  75. (Kahkahalar)
  76. Cevap 20.
  77. (Kahkahalar)
  78. 20.
  79. 20'ye ulaşınca Büyük Brian
    zıpladı ve "Hey!" dedi.
  80. Sonra öğretmenim beni boynumdan tuttu
    ve beni koridora götürdü,
  81. daha fazla boş kâğıt aldı
    ve beni koridorda bıraktı.
  82. Koridorda otururken
  83. "Dostum, ne kadar da havalı." dedim
  84. Ama sonra yine aynı şu düşünce:
  85. "Benim sorunum ne adamım?"
  86. "Neden buradayım?"
  87. Kurtuldum - aman tanrım.
  88. Cehennemden kurtuldum -
    yani, ilkokuldan
  89. ve sonra ortaokul -
  90. ortaokul hakkında konuşmayalım bile.
  91. Ama işte lise mezuniyetindeyiz.
  92. Lise mezuniyeti -
  93. Burada oturuyorum, sırada,
  94. herkes mutlu,
  95. şimdi olduğum gibi terliyorum
  96. çünkü mezun olmam için
    İspanyolca sınavından 94 almak zorundayım
  97. ve orada oturuyorum, düşünüyorum,
  98. "Lütfen Tanrım,
  99. elbise dolabındaki çocuk
    olmama tekrar izin verme.
  100. Çalışma odasındaki çocuk
    olmama izin verme.
  101. Bu sefer değil, lütfen."
  102. Bakın ne diyeceğim.
  103. Ben bu yüzden bugün burada duruyorum.
  104. Çocukları elbise dolabına koymanın,
  105. onları çalışma odalarına koymanın
  106. ve sadece onlara "Dikkatli ol" demenin
    dışında bir alternatif öneriyorum.
  107. Önermek istiyorum
  108. çünkü hayatımın neşesi,
  109. dikkatle ilgili zorlukları olan çocuklar
    ve yetişkinlerle olan terapimde saklı.
  110. Onları farkındalık eğitimiyle
    tanıştırıyorum,
  111. size nasıl dikkat edeceğinizi öğretiyorum:
  112. "Adım 1. Adım 2. Adım 3.
  113. Bu şekilde dikkat edersiniz. "
  114. Keşke biri bana zihnini
    Büyük Brian'ın popo çatlaklarından
  115. bu sıkıcı matematiğe,
  116. saçlarımı yolmak istiyormuşum
    gibi hissettiren bu sıkıcı şeylere
  117. nasıl geri getireceğini öğretmiş olsaydı.
  118. Nasıl söylesem,
  119. "Şimdi değil, zihnim.
  120. Öğretmenin acayip sallanan küpelerine bak,
  121. sonra ona dikkat ettiğimi düşünecek."
  122. Ama bu işe yarar.
  123. Bakın ne diyeceğim.
  124. Size bugünkü hediyem
    farkındalığın ufak tadı.
  125. Bu küçük farkındalığın tadı dört adımdadır
  126. ve böylece birazdan
  127. sizi dört adıma götüreceğim.
  128. İlk adım şudur:
  129. Herkesin gözlerini kapattıracağım,
  130. ikinci adım,
  131. Bu zili çalacağım -
  132. en iyi yeteneğinize
    odaklanmanızı sağlayacağım -
  133. Bazılarımız için, ben de dahil,
    zor olduğunu biliyorum
  134. buna odaklanın,
    sadece zil sesine odaklanın.
  135. Bu kadar.
  136. Üçüncü adım ise,
  137. ben burada olduğum halde,
  138. zihninizin dolaştığını fark ederseniz
  139. onu yavaşça zil sesine geri getirin,
  140. sadece yavaşça geri getirin.
  141. Dördüncü adım ise,
    artık duyamadığınız zaman,
  142. gözlerinizi açın ve elinizi kaldırın,
    sonra etrafımıza bakacağız.
  143. Tamam!
  144. İşte başlıyoruz.

  145. Bir. İki. Üç. Kapatın gözlerinizi.
  146. (Zil sesi)
  147. Herkes etrafına baksın.
  148. Güzel.
  149. 720 kişi aynı anda
    aynı şeye dikkat ediyor.
  150. Güzel.
  151. Öyleyse buradaki herkesin
  152. farkındalık eğitimi ile ilgili
    iyi haberi yaymasını
  153. ve gidip öğrenmesini,
  154. çocuklarına öğretmesini,
  155. kendine meydan okumasını istiyorum.
  156. Bu yüzden, bir devrime
    başlamak istiyorum
  157. çünkü artık hayalciliğimizi, kaşifliğimizi
  158. ve üreticiliğimizi kaybetmek istemiyoruz.
  159. Sadece gelecekteki Edison'larımızı,
  160. Einstein'larımızı, Picasso'larımızı,
    Louisa May Alcott'larımızı
  161. ve gelecekteki harika TED sunucularımızı
    teşvik etmek istiyoruz.
  162. Çok teşekkür ederim.
  163. (Alkış)