"I'm 14, and I want to go home."
"My name is Beth, I'm here for you,
tell me more."
"I've run away before,
but I've never been involved with anything like this.
I think they put drugs in my liquor."
"It sounds like you feel you're not safe.
The fastest way for me to get help to you
is for you to call 911."
"LOL, Beth.
If they hear me, they'll kill me.
They're about to send another man in to have sex with me,
please hurry."
"OK, it sounds like you're in danger.
I can call 911 for you and send help.
You're being very brave."
"Thanks, Beth.
Tell the police to be careful, these men are armed."
I can share this story with you,
because it was widely reported in news outlets throughout the country.
We did call 911.
The police rescued this girl,
two other girls,
and arrested three men,
all at the Motel 6 in San Jose.
My name is Nancy "Beth" Lublin.
I'm the cofounder and CEO of Crisis Text Line,
the free 24/7 service
that helps people by text and Messenger,
with mental health and behavioral health issues.
And when I go on the platform as a crisis counselor,
I use the alias "Beth."
I happen to be the crisis counselor who took that conversation.
But this is what Crisis Text Line is.
It's strangers helping strangers in their darkest moments
to stay alive, feel less alone,
and to remind them how strong they are.
Crisis Text Line launched quietly in August 2013
in Chicago and in El Paso,
and within four months,
we were in all 274 area codes of the United States,
because people used the service,
had a great experience and shared it with their friends --
that's organic growth.
And in six and a half years,
we've now processed about 150 million messages.
The people who use our free 24/7 service
skew young,
because it's text, so they skew young.
45 percent are under the age of 17.
Also poor, racially diverse.
17 percent identify as Hispanic,
and 44 percent LGBTQ.
The top five issues that we see are relationships,
depression, anxiety, self-harm
and in approximately one in four conversations,
suicidal ideation.
Everyone texting us is unhappy,
yet we normally have about an 86 percent satisfaction rating
from our texters.
What makes it so good?
The technology, the data and the people.
So, the technology.
It is not an app.
It's not something you have to download.
It's free,
there's no complicated intake survey,
so it's really user-friendly.
You just text us.
We use machine learning to stack-rank the queue
based on severity.
Kind of like a hospital emergency room would take the gunshot wound
before the kid with a sprained ankle.
We work the same way.
So we take the high-risk cases first.
So the person who swallowed a bottle of pills
would come before someone else.
This is data science to save lives.
But it's humans who do the counseling.
We've trained over 28,000 volunteer crisis counselors
who apply online, go through a background check
and then about a 30-hour training.
And if they pass --
not everybody passes,
there's only a 33 percent pass rate --
they can save lives from their couch.
It's a new gig economy for volunteerism,
like Uber or Lyft for volunteerism.
And we also have full-time staff
with a master's degree in a relevant field.
They're supervisors,
and they watch every conversation and step in if needed.
Thanks to this technology and data
and our volunteer labor model,
we're able to reach tons of people in pain.
People who don't have access to other resources,
like the gay teenager who can't share with his parents,
because they keep telling him to pray the gay away.
Or the girl who can't sleep at 2am
because she's got anxiety about finals
and she doesn't want to disappoint people who love her.
So they text us.
And we love on them.
And we support them,
and we remind them how strong they are.
And we work on a plan together to stay safe.
And we tell them that if this felt good,
sharing with us --
and 68 percent of people say they've shared something with us
they've never shared with another human,
so if it feels good to share with us,
maybe find just one other person in your life tomorrow to share with.
And after our conversation,
they put that safety plan in place.
And maybe they go to sleep.
Or they journal.
Or they listen to BTS or Lizzo,
or they write a letter to their sister
or their boss or to themselves, to read in 12 months.
They stay safe.
Sometimes, people have the ideation,
the plan, the means and the timing
to hurt themselves or someone else,
and we can't deescalate.
Like the man in Texas, five years ago on Christmas Eve,
who told us he only felt pleasure when he inflicted pain
and he wanted to kill women and was going to do it that very night.
In those imminent risk situations,
we call 911.
And thank goodness for 911,
because in that Texas incident,
as reported in the news,
they did send help, they sent the police to his home,
and they found him with an arsenal of loaded weapons
and on record as being in possession of a human foot.
Now, active rescues are less than one percent
of our conversations.
But still, that's about 26 a day.
And six of those a week are for homicide.
Typically school shooters.
We have now completed more than 32,000 active rescues.
Our own data and external studies
show that we're very good at saving lives,
and at changing lives.
We use the data to make it possible for us to change systems.
So for example,
we've learned the best way, the best language to risk-assess
around suicidal ideation
isn't to use the words, "Are you thinking of committing suicide?"
Instead, it's to use words like,
"Are you thinking of death or dying?"
Or "Are you thinking about killing yourself?"
And now, we've shared that language with journalists, to adopt this.
We've shared that language with activists.
We're advising the National Emergency Number Association,
the 911 Association,
on best practices for first responders in suicide.
And we're working with the Veterans Administration
to identify suicidal ideation and intent in veterans.
(Sighs)
Pain isn't an American experience.
It's a human experience.
So we've been growing.
So far, we've been expanding one country at a time:
Ireland, the UK, Canada -- which we did in both French and English.
And we could keep growing, one country at a time.
And it would take us decades
to reach even just a third of the people in the world.
And that's just not acceptable.
We've already seen, since the start of COVID in early March,
a 40 percent increase in our volume.
78 percent of our conversations
include words like "freaked out," "scared," "panic."
People are worried about the COVID virus,
and so they're nervous about symptoms
and they're concerned for family on the front lines.
We're also seeing the impact of the quarantines themselves.
People are away from their routines,
perhaps they're quarantined with abusive people.
So we've seen a 48 percent increase in sexual abuse,
and a 74 percent increase in domestic violence.
One of the biggest impacts we've seen of the virus and the lockdowns
is the financial stress.
We're seeing more people reach out with fears of bankruptcy,
fears of homelessness and other financial ruin.
And right now,
32 percent of our texters
identify as coming from household incomes under 20,000 dollars.
That's up from our typical 19 percent low income.
So we need to grow.
Quickly.
For months, we were planning on announcing that we were going to expand by language:
Five languages in the next five years,
covering 32 percent of the globe.
And then, COVID happened.
Things changed.
And now five years feels like a luxury.
So today, right now,
we are committing to do it in half the time.
Five languages in two and a half years.
We're going to turn on Spanish everywhere,
English everywhere, Portuguese everywhere,
French everywhere,
and the fifth language?
Arabic.
So we're going to bring our service to countries and populations
that have limited mental health services
and almost no data about what's going on.
These include immigrant populations -- who have phones.
And young people, who are often not counted in studies,
but they have phones.
So we're going to shift to language,
which makes the technology easier,
because in addition to text,
we're going to be using WhatsApp and Messenger.
And global expansion helps us with middle-of-the-night capacity,
because we'll have time-zone coverage.
So think about it,
this will be strangers helping strangers around the world.
Like a giant global love machine.
And the fact that the TED community has supported our audacious dream
is just deeply, deeply meaningful,
to me and to everybody on our team.
And the best way for us to show our gratitude
is to just let you know that we are ready and we are fired up.
And we're going to use this support
to impact millions of lives around the world.
Times are hard.
And it's confusing, and it's depressing,
and sometimes, we all feel alone, especially in isolation.
But no matter what age,
no matter what your situation is or where you live,
we'll be at your fingertips, in your pocket.
I've been thinking a lot these last few weeks
about that trafficked girl
who I connected with.
And I hope she's somewhere safe.
I don't know ...
I don't know how she's quarantined
or who she's with,
but I hope she's safe.
And I don't know, last year, how she had our number,
or even how she had access to a phone to reach out to us.
I never asked her.
Because it didn't matter.
What mattered was that she could contact us,
that she did have it, and we got help to her quickly.
And that's the goal,
it's to make it easier for people to get help
than avoid getting help.
That in moments of hardship,
of danger, of physical distance,
that nobody is ever alone.
That thanks to Crisis Text Line,
none of us is ever actually alone.
[Support this initiative at AudaciousProject.org]
"عمري 14 وأريد الذهاب للمنزل."
"اسمي بيث وأنا هنا من أجلك،
أخبرني بالمزيد."
"لقد هربت سابقاً،
لكنني لم أتورط أبداً بأي شيء من هذا القبيل.
أعتقد أنهم وضعوا مخدرات في الخمر الخاص بي."
"يبدو أنك لا تشعر بالأمان.
أسرع طريقة للحصول على المساعدة
الاتصال بـ 911."
"لول، بيث.
إذا سمعوني، فسيقتلونني.
إنهم على وشك إرسال رجل آخر لممارسة الجنس معي،
برجاء أسرعي."
"حسناً، يبدو أنك في خطر.
أستطيع الاتصال بـ 911 وإرسال مساعدة.
أنت شجاعة جداً."
"شكراً، بيث.
أخبري الشرطة أن يأخذوا حذرهم، هؤلاء الرجال مسلحون."
أشارك هذه القصة معك،
لأنه تم الإبلاغ عنها في وسائل الإعلام في جميع أنحاء البلاد.
اتصلنا بـ 911.
أنقذت الشرطة الفتاة،
فتاتان أخريتان،
واعتقلوا ثلاثة رجال،
في فندق 6 في سان خوسيه.
اسمي نانسي "بيث" لوبلن.
المؤسسة والمديرة التنفيذية لخط الأزمة،
مجاني الخدمة ومتاح 24/7
يساعد الأشخاص بواسطة رسالة نصية وماسنجر،
الذين يعانون من مشاكل عقلية وسلوكية.
وعندما أدخل إلى المنصة كمستشارة أزمة،
أستخدم اسم مستعار "بيث."
صادف أنني مستشارة الأزمة التي أجرت هذه المحادثة.
لكن هذا ما يعنيه خط الأزمة.
عبارة عن غرباء يساعدون غرباء في أحلك لحظاتهم
ليبقوا أحياء وتقليل الشعور بالوحدة،
وتذكيرهم بمدى قوتهم.
أُطلق خط الأزمة في أغسطس 2013
في شيكاغو وألباسو،
وفي خلال أربعة أشهر،
كنا في كل الـ 274 منطقة في الولايات المتحدة،
لأن الأشخاص الذين استخدموا الخدمة،
حظوا بتجربة رائعة وشاركوها مع أصدقائهم-
هذا نمو تنظيمي.
وفي ست سنين ونصف،
قمنا باستقبال 150 مليون رسالة تقريباً.
الأشخاص المستخدمين لخدمتنا المجانية
شباب يافعون،
لأننا نستخدم الرسائل، وهذا يناسب الشباب اليافعين.
45% أقل من سن الـ 17.
أيضاً فقراء ومتنوعون عرقياً.
17% يُعرفون أنهم من أصول لاتينية،
و44% مغايري الجنس.
القضايا الخمس الأولى التي نتعامل معها هي العلاقات،
الاكتئاب والقلق وإيذاء النفس
وتقريبًا محادثة من بين أربع محادثات،
التفكير في الانتحار.
كل شخص يراسلنا غير سعيد،
حتى الآن عادةً نسبة الرضا لدينا 86%
من مستخدمي الخدمة.
ما الذي جعلها جيدة جداً؟
التكنولوجيا والبيانات والأشخاص.
لذا، التكنولوجيا.
إنه ليس تطبيقاً.
ليس شيئاً عليك تحميله.
إنه مجاني،
لا يوجد استطلاع معقد،
لذا هو صديق للمستخدم.
عليك فقط مراسلتنا.
نستخدم التعلّم الآلي لترتيب قائمة الانتظار
معتمداً على الخطورة.
مثل غرفة الطوارئ في المستشفى سيُعالج المصاب برصاصة
قبل طفل بكاحل ملتوي.
نعمل بنفس الطريقة.
لذا نتعامل مع الحالات الأعلى خطورة أولاً.
لذا الشخص الذي ابتلع زجاجة حبوب
سيكون قبل شخص آخر.
هذا علم البيانات لإنقاذ الأرواح.
لكن الذين يقدمون الاستشارة بَشَر.
قمنا بتدريب أكثر من 38.000 كمستشاري أزمة متطوعين
الذين يتقدمون عبر الإنترنت، يفحص خلفياتهم
ثم تدريبهم حوالي 30 ساعة.
وإذا نجحوا-
ولا ينجح الجميع،
نسبة النجاح 33% فقط-
يمكنهم إنقاذ أرواح من أماكنهم.
إنه اقتصاد جديد للتطوع
مثل أوبر وليفت للتطوع.
وعندنا فريق يعمل بدوام كامل
حاصلون على درجة الماجستير في مجال ذو صلة.
إنهم مشرفون،
ويراقبون كل محادثة ويتدخلون عندما يتطلب الأمر.
بفضل هذه التكنولوجيا والبيانات
ونموذج العمل التطوعي لدينا،
استطعنا الوصول لكثير من الأشخاص يعانون.
أشخاص لا يستطيعون الوصول لموارد أخرى،
مثل المراهق المثلي الذي لا يستطيع إخبار والديه،
لأنهم يستمرون في إخباره بالدعاء على مثلي الجنس.
أو الفتاة التي لا تستطيع النوم للثانية صباحاً
لأنها قلقة من الاختبارات النهائية
ولا تريد إحباط من يحبونها.
لذا يراسلونا.
ونحن نحبهم.
وندعمهم،
ونذكرهم بمدى قوتهم.
ونعمل على خطة معاً لنبقى بأمان.
ونخبرهم إذا شعروا بارتياح،
أن يشاركونا-
ويقول 68% من الأشخاص أنهم شاركوا أموراً معنا
لم يشاركوها أبداً مع إنسان آخر،
لذا إذا كان من الجيد مشاركتنا،
ربما تجد أحداً آخر في حياتك غداً تشاركه.
وبعد محادثتنا،
يضعون خطة سلامة.
وربما يذهبون للنوم.
أو يدونون.
أو يسمعون بي تي إس أو ليزو،
أو يكتبون خطاباً لشقيقاتهم
أو رؤسائهم أو لأنفسهم، للقراءة في 12 شهراً.
يبقون آمنين.
في بعض الأحيان، يكون لدى الناس الفكرة،
الخطة والوسائل والتوقيت
لإيذاء أنفسهم أو شخصاً آخر،
ولا يمكننا وقف ذلك.
مثل الرجل في تكساس، قبل خمس سنوات عشية عيد الميلاد،
الذي أخبرنا أنه شعر فقط بالسعادة عندما يُلحق أذى
وأراد قتل النساء وكان سيفعل ذلك في تلك الليلة.
في حالات الخطر الوشيكة،
نتصل بـ 911.
وأشكر الله على 911،
لأنه في حادثة تكساس تلك،
كما أقرت وسائل الإعلام،
أرسلوا مساعدة، أرسلوا الشرطة إلى منزله،
ووجدوه مع ترسانة أسلحة محشوة
وفي السجل كانت في حيازته كبضاعة في شاحنة.
الآن، عمليات الإنقاذ النشط أقل من 1%
في محادثاتنا.
لكن يظل، تقريباً 26 في اليوم.
وستة منهم في الأسبوع لجرائم القتل.
عادةً مطلق رصاص في مدرسة.
قمنا إلى الآن بأكثر من 32.000 إنقاذ نشط.
تُظهر بياناتنا الخاصة ودراساتنا الخارجية
أننا جيدون جداً في إنقاذ الأرواح،
وتغيير حيوات الناس.
نستخدم البيانات لتمكنا من تغيير الأنظمة.
لذا على سبيل المثال،
لقد تعلمنا أفضل طريقة، أفضل لغة لتقييم الخطر
حول فكرة الانتحار
ليس استخدام كلمات مثل: "هل تفكر في الانتحار؟"
واستخدام بدلاً عن ذلك كلمات مثل،
"هل تفكر في الموت؟"
أو "هل تفكر في قتل نفسك؟"
والآن، شاركنا هذه اللغة مع الصحفيين، ليتبنّوها،
وشاركناها مع النشطاء.
نقوم بنصح الجمعية الوطنية لرقم الطوارئ،
منظمة 911،
حول أفضل الممارسات للجهات المستجيبة الأولى في حالات الانتحار.
ونعمل مع إدارة المحاربين القدامى
لتحديد الأفكار الانتحارية والنية لديهم.
(تنهيدة)
الألم ليس تجربة أمريكية.
إنه تجربة إنسانية.
لذا نحن نتنامى.
حتى الآن، نقوم بالتوسع في دولة واحدة في كل مرة:
أيرلندا والمملكة المتحدة وكندا- بالإنجليزية والفرنسية.
ونستطيع أن نواصل التنامي، دولة واحدة في كل مرة.
وهذا سيستغرق عقوداً
للوصول حتى إلى ثلث الأشخاص في العالم.
وهذا ليس مقبولاً.
ورأينا بالفعل، منذ بداية كوفيد في أوائل مارس،
زيادة 40% في العدد.
78% من محادثاتنا
متضمنة كلمات مثل "فزع"، "رعب"، "ذعر".
يشعر الأشخاص بالقلق إزاء كوفيد،
ومضطربون جداً من الأعراض
وهم مهتمون بالعائلة في الأساس.
ونرى أيضاً تأثير العزل.
الناس بعيدون عن روتينهم،
ربما عُزلوا مع أشخاص مؤذين.
لذا رأينا 48% زيادة في الاعتداء الجنسي،
و74% زيادة في العنف الأسري.
أحد أكبر التأثيرات التي شهدناها من الفيروس والحظر
هي الضغوطات المالية.
يتواصل معنا أناس خائفون من الإفلاس
ومن التشرد أو أزمة مالية.
وحتى الآن،
32% من مستخدمي الخدمة
دخلهم الأسري أقل من 20.000 دولار
هذا أكثر من 19% من الدخل المنخفض.
لذا نحتاج للتنامي.
بسرعة.
لأشهر، نخطط للإعلان أننا سنتوسع على أساس اللغة:
خمس لغات في الخمس سنوات القادمة،
لتغطية 32% من العالم.
ثم، انتشر كوفيد.
وتغيرت الأمور.
والآن خمس سنوات تبدو كرفاهية.
لذا اليوم، الآن،
نحن ملتزمون بذلك في نصف المدة.
خمس لغات في سنتين ونصف.
سنقوم بإضافة اللغة الأسبانية في كل مكان،
الإنجليزية والبرتغالية في كل مكان،
الفرنسية،
واللغة الخامسة؟
العربية.
لذا سنقوم بنشر خدماتنا في بلدان وشعوب
لديها خدمات صحية ونفسية محدودة
وتقريباً دون بيانات لما يحدث.
هذا يشمل المهاجرين - من لديهم هواتف.
والشباب والذين غالباً لا يدرجون في الدراسات،
لكن لديهم هواتف.
لذا سنتحول إلى اللغة،
التي تُسهل التكنولوجيا،
لأنه بجانب الرسائل النصية،
سنقوم باستخدام ماسنجر وواتس آب.
ويساعدنا التوسع العالمي بسعة منتصف الليل،
لأننا سنغطي نطاق زمني.
لذا فكر في ذلك،
أن غرباء يساعدون غرباء حول العالم.
مثل آلة حب عالمية عملاقة.
وحقيقة أن مجتمع TED قام بدعم حلمنا الجريء
له مغزى عميق جداً،
بالنسبة لي ولأي أحد في فريقنا.
وأفضل طريقة لنُظهر امتناننا
هو أننا مستعدون ومتحمسون.
وسنستخدم هذا الدعم
للتأثير على حياة الملايين حول العالم.
الوقت عصيب.
مربك ومحبط،
وأحياناً، نشعر بالوحدة، خصوصاً أثناء العزل.
لكن مهما كان سنك،
أو حالتك أو مكانك،
سنكون على بُعد ضغطة بأصبعك، أو في جيبك.
كنت أفكر كثيراً في الأسابيع الماضية
في الفتاة ضحية الاتجار
التي تواصلت معها.
وآمل أن تكون آمنة في مكان ما.
لا أعلم...
لا أعلم كيف هي في العزل
أو مع من،
لكن آمل أن تكون آمنة.
ولا أعلم، السنة الماضية، كيف حصلت على رقم هاتفنا،
أو حتى كيف كان لديها إمكانية الوصول إلى هاتف للاتصال بنا.
لم أسألها مطلقاً.
لأنه لا يهم.
ما كان يهمنا أنها استطاعت التواصل معنا،
وقمنا بمساعدتها بسرعة.
وهذا هو الهدف،
جعل الأمر أسهل للناس للحصول على المساعدة
من تجنب المساعدة.
إنه في لحظات المعاناة،
الخطر والتباعد الاجتماعي،
لا أحد وحده أبداً.
بفضل خط الأزمة،
لن يكون أحد منا وحيداً أبداً.
[ادعم المبادرة على AudaciousProject.org]
"Ich bin 14 und ich will nach Hause."
"Mein Name ist Beth, ich bin für dich da,
erzähl mir mehr. "
"Ich bin schon öfter abgehauen,
aber mit so etwas hatte ich es noch nie zu tun.
Ich glaube, die haben mir Drogen ins Getränk getan."
"Das klingt, als fühlst du dich nicht sicher.
Ich kann dir am schnellsten helfen,
wenn du die 911 wählst."
"Haha, Beth.
Wenn sie mich hören, töten sie mich.
Sie schicken gleich noch einen Mann, um mit mir Sex zu haben,
bitte beeil dich."
"Okay, es klingt als bist du in Gefahr.
Ich rufe die 911 an und sie schicken Hilfe.
Du bist sehr tapfer."
"Danke, Beth.
Sag der Polizei, sie soll aufpassen, diese Männer haben Waffen."
Ich kann Ihnen diese Geschichte erzählen,
denn sie wurde über die nationalen Medien verbreitet.
Wir haben die 911 angerufen.
Die Polizei hat dieses sowie zwei andere Mädchen gerettet
und drei Männer festgenommen,
alle im Motel 6 in San Jose.
Mein Name ist Nancy "Beth" Lublin.
Ich bin Mitgründerin und Geschäftsführerin der Crisis Text Line,
ein kostenloser, rund um die Uhr verfügbarer Service,
der Menschen per SMS und Messenger
bei psychischen Problemen und Verhaltensstörungen hilft.
Und als Krisenberaterin auf der Platform
nutze ich den Namen "Beth".
Ich war zufällig die Krisenberaterin, die dieses Gespräch entgegennahm.
Aber so funktoniert eine Krisenhotline.
Fremde helfen Fremden in ihren dunkelsten Momenten,
dass sie am Leben bleiben, sich weniger alleine fühlen
und um sie zu erinnern, wie stark sie sind.
Die Krisenhotline begann im August 2013,
still und leise in Chicago und El Paso.
Innerhalb von 4 Monaten
waren wir überall in den USA,
denn die Leute nutzten den Service,
machten gute Erfahrungen und teilten sie mit ihren Freunden --
das ist natürlicher Wachstum.
Und in sechseinhalb Jahren,
haben wir etwa 150 Millionen Nachrichten bearbeitet.
Die Menschen, die unseren Service nutzen
sind eher jung,
denn es sind Textnachrichten, daher sind sie eher jung.
45 Prozent sind unter 17.
Sie sind auch arm, ethnisch heterogen,
17 Prozent sehen sich als Hispano-Amerikaner
und 44 Prozent als LGBTQ
Die Top 5 an besprochenen Problemen
sind Beziehungen, Depression, Angst, Selbstverletzung
und in etwa einer von 4 Gesprächen
Suizidgedanken.
Alle, die uns schreiben, sind unglücklich,
trotzdem haben wir normalerweise etwa 86% zufriedene Bewertungen
von unseren Nutzern.
Was macht uns so gut?
Technologie, Daten und Menschen.
Zur Technologie.
Es ist keine App.
Man muss nichts herunterladen.
Es ist kostenlos,
man muss keinen schwierigen Fragebogen durchgehen,
also ist es benutzerfreundlich.
Man schreibt uns einfach.
Wir nutzen Maschinenlernen, um die Nachrichten
basierend auf Schweregrad zu sortieren.
Wie in der Notaufnahme eine Schusswunde
schneller behandelt wird als ein verstauchter Fuß.
Wir arbeiten genauso.
Wir kümmern uns zuerst um die gefährlichen Fälle.
Also die Person, die eine Dose Pillen geschluckt hat,
kommt zuerst dran.
So kann Data Science Leben retten.
Aber Menschen machen die Beratung.
Wir trainierten über 28.000 Freiwillige zu Krisenberatern.
Sie bewerben sich online, machen eine Hintergrundsprüfung
und dann ein 30-stündiges Training.
Und wenn sie bestehen --
nicht jeder besteht,
nur etwa 33 Prozent --
können sie auf ihrer Couch Leben retten.
Es ist Auftragsarbeit für Freiwillige
wie Uber oder Lyft für Freiwilligenarbeit.
Wir haben auch Vollbeschäftigte
mit Masterabschlüssen in den jeweiligen Bereichen.
Sie sind die Supervisoren,
sehen bei allen Gesprächen zu und greifen, wenn nötig, ein.
Dank unser Technologie und unserer Daten
und dem Model der Freiwilligenarbeit,
können wir sehr viele Menschen in ihrem Leid erreichen.
Menschen, die keine anderen Anlaufstellen haben,
wie der homosexuelle Teenager, der nicht mit seinen Eltern sprechen kann,
denn sie sagen, er solle seine Homosexualität wegbeten.
Oder das Mädchen, das um 2 Uhr früh nicht schlafen kann,
weil sie sich um ihre Abschlussprüfungen sorgt
und die Menschen, die sie lieben, nicht enttäuschen möchte.
Also schreiben sie uns.
Und wir geben ihnen Liebe.
Wir unterstützen sie
und wir erinnern sie, wie stark sie sind.
Und wir arbeiten gemeinsam an einem Plan, sicher zu bleiben.
Und wir sagen ihnen, wenn es sich gut anfühlt,
mit uns zu reden --
und 68 Prozent sagen, sie erzählten uns etwas,
was sie noch niemandem sonst erzählten,
also, wenn es sich gut anfühlt, mit uns zu reden,
können sie morgen vielleicht eine weitere Person zum Reden finden.
Und nach unserem Gespräch,
setzen Sie diesen Sicherheitsplan um.
Vielleicht gehen Sie schlafen.
Oder sie schreiben Tagebuch.
Oder sie hören BTS oder Lizzo
oder sie schreiben einen Brief
an ihre Schwester, ihren Boss oder ihr zukünftiges Selbst.
Sie bleiben in Sicherheit.
Manchmal haben Menschen den Gedanken,
den Plan, die Mittel und den Zeitpunkt,
sich selbst oder andere zu verletzten
und wir können nicht deeskalieren.
Wie bei dem Mann in Texas, vor 5 Jahren an Heiligabend,
der uns erzählte, dass er nur Freude empfindet, wenn er andere verletzt
und, dass er Frauen töten möchte und es heute Nacht tun wird.
In solchen akuten Risikosituationen
rufen wir die 911.
Und das ist manchmal bitter nötig,
denn in diesem Fall in Texas,
schickten sie, wie in den Nachrichten berichtet,
die Polizei zu ihm nach Hause
und fanden zahlreiche geladene Waffen.
Er war außerdem im Besitz eines menschlichen Fußes.
Aktive Rettung macht unter 1 Prozent
unserer Gespräche aus.
Das sind aber trotzdem etwa 26 pro Tag.
Und sechs davon pro Woche wegen Mordes.
Häufig Amokläufe an Schulen.
Wir hatten über 32000 aktive Rettungseinsätze.
Unsere eigenen Daten und externe Studien
zeigen, dass wir gute Lebensretter sind
und Leben verändern.
Wir nutzen die Daten, um Systeme zu ändern.
Zum Beispiel,
lernten wir, dass man, um Suizidrisiken einzuschätzen
nicht fragen sollte,
"Planen Sie, sich das Leben zu nehmen?"
Anstelle sollte man fragen,
"Denken Sie über Tod oder Sterben nach?"
Oder "Denken Sie darüber nach, sich umzubringen?"
Und wir teilten diese Sprachwahl mit Journalisten, dass sie sie anwenden.
Wir teilten sie mit Aktivisten.
Wir beraten den nationalen Notrufverband,
den 911 Verband,
zur Ersthilfe bei Selbstmord.
Wir arbeiten mit der Veteranenbehörde,
um bei Veteranen Suizedgedanken und -pläne zu identifizieren.
(Seufzt)
Schmerz ist keine amerikanische Erfahrung.
Es ist eine menschliche Erfahrung.
Deshalb wachsen wir.
Bisher wuchsen wir Land für Land:
Irland, Großbritannien, Kanada -- sowohl auf französisch als auch englisch.
Und wir könnten weiter Land für Land wachsen.
Dann würde es Jahrzehnte dauern,
um auch nur ein Drittel der Weltbevölkerung zu erreichen.
Und das ist einfach nicht akzeptabel.
Seit Beginn der Coronakrise, Anfang März,
stieg die Gesprächsmenge um 40 Prozent.
78 Prozent unserer Gespräche
beinhalten Worte wie "ausflippen", "Angst", "Panik"
Menschen sorgen sich um den Coronavirus
und daher um seine Symptome
und sie haben Angst um ihre Familie an vorderster Front.
Wir sehen auch Einflüsse der Quarantäne.
Menschen sind ohne ihre Alltagsroutine,
vielleicht sind sie mit gewaltätigen Personen in Quarantäne.
Sexueller Missbrauch stieg um 48 Prozent.
Häusliche Gewalt um 74 Prozent.
Den größten Einfluss haben Virus und Quarantäne
auf finanziellen Stress.
Mehr Leute kommen mit Ängsten vor der Insolvenz zu uns,
Angst vor Obdachlosigkeit, Angst vor finanziellem Ruin.
Zur Zeit haben 32 Prozent der Nutzer
ein Haushaltseinkommen von unter 20,000 Dollar pro Jahr.
Vorher waren das etwa 19 Prozent.
Wir müssen also wachsen.
Schnell.
Monatelang planten wir zu verkünden, dass wir Sprache für Sprache wachsen:
5 Sprachen in den nächsten 5 Jahren,
um 32 Prozent der Weltbevölkerung zu erreichen.
Und dann kam Corona.
Die Lage hat sich geändert.
Und jetzt scheinen 5 Jahre wie Luxus.
Daher planen wir heute
es in der Hälfte der Zeit zu schaffen.
Fünf Sprachen in 2,5 Jahren.
Wir werden überall
auf spanisch, englisch, portugiesisch und französisch erreichbar sein.
Und die fünfte Sprache?
Arabisch.
Also bringen wir unseren Service in Länder und Bevölkerungsgruppen
mit wenig Zugang zu Hilfe für psychisch Kranke
und kaum Daten zur Situation.
Dazu gehören auch Einwanderer -- die Handys haben.
Und junge Menschen, die in Studien oft nicht gezählt werden,
aber sie haben Handys.
Also zusätzlich zur Sprache
machen wir die Technologie einfacher,
denn neben SMS
werden wir auch WhatsApp und Messenger nutzen.
Und die globale Erweiterung hilft uns Tag und Nacht erreichbar zu sein,
durch die Verteilung über Zeitzonen.
Stellen Sie sich das vor,
Fremde werden Fremden auf der ganzen Welt helfen.
Wie eine rießige globale Maschinerie der Menschlichkeit.
Und die Tatsache, dass TED unseren kühnen Traum unterstützt,
bedeutet mir und dem ganzen Team sehr sehr viel.
Wir zeigen unsere Dankbarkeit am Besten,
indem wir Ihnen mitteilen, dass wir bereit und voller Motivation sind.
Wir werden diese Unterstützung nutzen,
um Millionen von Leben auf der Welt zu beeinflussen.
Die Zeiten sind hart.
Sie sind verwirrend und deprimierend
und manchmal fühlen wir uns alle allein, gerade in Isolation.
Aber egal wie alt Sie sind,
was Ihre Situation ist oder wo Sie leben
werden wir nur eine Textnachricht entfernt sein.
Ich dachte in den letzten Wochen viel über dieses Mädchen nach,
das Opfer von Menschenhandel,
mit dem ich geschrieben hatte.
Ich hoffe, sie ist in Sicherheit.
Ich weiß nicht ...
Ich weiß nicht, wo sie in Quarantäne ist
oder mit wem,
aber ich hoffe, sie ist in Sicherheit.
Ich weiß nicht, woher sie letztes Jahr unsere Nummer hatte
oder woher sie ein Handy hatte, um uns zu erreichen.
Ich habe sie nie gefragt.
Es spielte keine Rolle.
Es war nur wichtig, dass sie uns erreichen konnte,
dass sie ein Handy hatte und, dass wir schnell Hilfe schicken konnten.
Das ist das Ziel,
es leichter zu machen, Hilfe zu bekommen
als sich keine Hilfe zu holen.
Sodass in schweren Momenten,
Momenten der Gefahr, der Isolation,
niemand je allein ist.
Dass dank der Crisis Text Line
niemand jemals alleine ist.
[Unterstützen sie die Initiative unter AudaciousProject.org]
"Tengo 14 años y quiero irme a casa".
"Me llamo Beth, vine por ti,
cuéntame más".
"Me he escapado antes,
pero nunca me pasó algo como esto.
Pienso que me pusieron drogas en el licor".
"Parece que sientes que no estás a salvo.
La forma más rápida de ayudarte
es decirte que llames al 911".
"LOL, Beth.
Si me escuchan, me matarán.
Están a punto de enviar a otro hombre a tener sexo conmigo.
Por favor, apúrate".
"Está bien, parece que estás en peligro.
Puedo llamar al 911 por ti y enviar ayuda.
Estás siendo muy valiente".
"Gracias, Beth.
Dile a la policía que tenga cuidado, estos hombres están armados".
Puedo compartir esta historia con Uds.
porque se difundió ampliamente en los medios de todo el país.
Llamamos al 911.
La policía rescató a esta chica,
otras dos chicas,
y arrestaron a tres hombres,
todo en el Motel 6 en San José.
Mi nombre es Nancy "Beth" Lublin.
Soy cofundadora y CEO de Crisis Text Line,
el servicio gratuito 24/7
que mediante mensaje de texto y Messenger ayuda a las personas
que tienen problemas de salud mental y de comportamiento.
Y cuando voy a la plataforma como consejera de crisis,
uso el alias "Beth".
Fui la consejera de crisis que tomó esa conversación.
Pero de eso se trata Crisis Text Line.
Son extraños que ayudan a extraños en sus momentos más oscuros
a mantenerse vivos, sentirse menos solos,
y recordarles lo fuertes que son.
Lanzamos Crisis Text Line en silencio en agosto de 2013
en Chicago y en El Paso
y, en cuatro meses,
estábamos en los 274 códigos de área de Estados Unidos,
porque la gente usaba el servicio,
tenía una gran experiencia y lo compartía con sus amigos.
Eso es crecimiento orgánico.
Y en seis años y medio,
ya hemos procesado unos 150 millones de mensajes.
Las personas que usan nuestro servicio gratuito 24/7
tienden a ser jóvenes,
porque es texto, por lo tanto tienden a ser jóvenes.
El 45 % son menores de 17 años.
También pobres, y de alguna minoría.
El 17 % se identifica como hispano,
y el 44 % LGBTQ.
Los cinco problemas principales que vemos son relaciones,
depresión, ansiedad, autolesiones
y en cerca de una de cuatro conversaciones
pensamiento suicida.
Nos escriben personas que no son felices,
y aún así tenemos un índice de satisfacción de un 86 %
por parte de ellas.
¿Que lo hace tan bueno?
La tecnología, los datos y las personas.
La tecnología.
No es una aplicación.
No es algo que tengas que descargar.
Es gratis,
no hay una encuesta de admisión complicada,
así que es realmente fácil de usar.
Sencillamente envías un mensaje de texto.
Usamos aprendizaje automático para priorizar la fila
ordenado por gravedad.
Así como emergencias de un hospital atendería la herida de bala
antes que al niño con esguince de tobillo.
Trabajamos de la misma manera.
Tomamos los casos de alto riesgo primero.
Atenderemos a la persona que se tomó una botella de pastillas
antes que a otra persona.
Eso es ciencia de datos al servicio de salvar vidas.
Pero los consejos son de humanos.
Hemos entrenado a más de 28 000 consejeros voluntarios de crisis
que se anotan en línea, pasan una verificación de antecedentes
y luego un entrenamiento de 30 horas,
si pasan,
no todos pasan,
solo hay una tasa de aprobación del 33 %,
pueden salvar vidas desde su sofá.
Es una nueva economía del voluntariado,
como Uber o Lyft pero del voluntariado.
Y también tenemos personal a tiempo completo
con una maestría en un campo relevante.
Supervisan,
miran cada conversación e intervienen si es necesario.
Gracias a esta tecnología y estos datos
y a nuestro modelo de trabajo voluntario,
podemos llegar a muchísimas personas que sienten dolor.
Personas que no tienen acceso a otros recursos,
como el adolescente gay que no puede compartir con sus padres,
porque siguen diciéndole que rece para alejarse de lo gay.
O la chica que no puede dormir a las 2 de la mañana
porque tiene ansiedad por las finales
y no quiere decepcionar a las personas que la aman.
Y nos escriben.
Y los amamos.
Y los apoyamos,
y les recordamos lo fuertes que son.
Y trabajamos en un plan juntos para mantenerse a salvo.
Y les sugerimos que si compartir con nosotros
les reconforta,
y el 68 % de quienes han compartido algo con nosotros dice
no haber compartido con otra persona,
si les reconforta compartir con nosotros,
tal vez deben encontrar solo otra persona en su vida mañana para compartir.
Y después de nuestra conversación,
ponen en marcha ese plan de seguridad.
Y tal vez se van a dormir.
O escriben en su diario.
O escuchan a BTS o Lizzo,
o le escriben una carta a su hermana
o a su jefe o para ellos mismos, para leer en 12 meses.
Se mantienen a salvo.
A veces, las personas tienen la idea,
el plan, los medios y el tiempo justo
para autolastimarse o a lastimar a otra persona,
y no podemos calmar la situación.
Como el hombre de Texas, hace 5 años en la víspera de Navidad,
que nos dijo que solo sentía placer al infligir dolor
y quería matar mujeres e iba a hacerlo esa misma noche.
En esas situaciones de riesgo inminente,
llamamos al 911.
Y demos gracias al 911,
porque en ese incidente de Texas,
como se informó en las noticias,
enviaron ayuda, enviaron a la policía a su casa,
y lo encontraron con un arsenal de armas cargadas
y en posesión de un pie humano.
Pero los rescates activos son menos del 1 %
de nuestras conversaciones.
Y aún así, son unos 26 al día.
Y seis de esos cada semana son por homicidio.
Por lo general, personas que disparan en escuelas.
Ya hemos completado más de 32 000 rescates activos.
Nuestros propios datos y estudios externos
muestran que somos muy buenos salvando vidas,
y transformando vidas.
Nos valemos de los datos para cambiar sistemas.
Así por ejemplo,
hemos aprendido que la mejor manera, el mejor lenguaje para evaluar riesgos
en torno al pensamiento suicida
no es preguntando, "¿Estás pensando en suicidarte?"
Sino, en cambio, preguntar algo como
"¿Estás pensando en la muerte o en morir?"
O "¿Estás pensando en matarte?
Y ahora, hemos compartido ese lenguaje con periodistas, para adoptarlo.
Hemos compartido ese lenguaje con activistas.
Aconsejamos a la Asociación Nacional de Números de Emergencia,
a la Asociación 911,
sobre mejores prácticas para socorristas en suicidio.
Y estamos trabajando con la Administración de Veteranos
para identificar ideas suicidas e intentos de suicidio en veteranos.
(Suspira)
El dolor no es una experiencia estadounidense.
Es una experiencia humana.
Por eso hemos estado creciendo.
Hasta ahora, nos hemos expandido de a un país a la vez:
Irlanda, Reino Unido, Canadá... lo cual hicimos en francés e inglés.
Y podríamos seguir creciendo de a un país a la vez.
Y nos llevaría décadas
llegar incluso solo a un tercio de las personas del mundo.
Y eso simplemente no es aceptable.
Ya hemos visto desde el comienzo de la COVID a principios de marzo,
un aumento del 40 % en nuestro volumen.
El 78 % de nuestras conversaciones
tienen palabras como "susto", "miedo", "pánico".
La gente está preocupada por el virus de la COVID,
sienten miedo por los síntomas
y les preocupa tener a la familia en la primera línea.
También estamos viendo el impacto de las cuarentenas en sí.
La gente alejada de la rutina,
tal vez están en cuarentena con personas abusivas.
Hemos visto un 48 % de aumento del abuso sexual,
y un aumento del 74 % en la violencia doméstica.
Uno de los mayores impactos que vimos del virus y el confinamiento
es el estrés financiero.
Estamos viendo más personas llegar con miedo a la bancarrota,
miedo a la falta de vivienda y otras ruinas financieras.
Y en este momento,
el 32 % de quienes escriben
indican que vienen de hogares con ingresos menores a USD 20 000.
Eso es mayor que nuestro típico 19 % de bajos ingresos.
Por eso necesitamos crecer.
Rápidamente.
Durante meses, planeamos anunciar que íbamos a expandirnos por idioma:
Cinco idiomas en los próximos cinco años,
cubriendo el 32 % del mundo.
Y entonces llegó la COVID.
Las cosas cambiaron.
Y ahora cinco años parece un lujo.
Entonces hoy, ahora mismo,
nos estamos comprometiendo a hacerlo en la mitad del tiempo.
Cinco idiomas en dos años y medio.
Vamos a habilitar el español en todas partes,
inglés en todas partes, portugués en todas partes,
francés en todas partes,
¿y el quinto idioma?
Árabe.
Llevaremos nuestro servicio a países y poblaciones
que tienen servicios limitados de salud mental
y que casi no cuentan con datos sobre lo que está sucediendo.
Entre ellos las poblaciones de inmigrantes, que tienen teléfonos.
Y los jóvenes, que a menudo no son contados en los estudios,
pero tienen teléfonos.
Lo abordaremos desde el lenguaje,
eso simplifica la tecnología,
porque además del texto,
usaremos WhatsApp y Messenger.
Y la expansión global nos ayuda con la disponibilidad en medio de la noche,
porque cubriremos todos los husos horarios.
Así que piénsenlo,
habrá extraños ayudando a extraños en todo el mundo.
Como una gigantesca máquina de amor global.
Y el hecho de que la comunidad de TED haya apoyado nuestro sueño audaz
es profundamente significativo,
para mí y para todos en nuestro equipo.
Y nuestra mejor manera de demostrar gratitud
es contándoles que estamos listos y entusiasmados.
Y vamos a usar este apoyo
para transformar millones de vidas en todo el mundo.
Son tiempos difíciles.
Y es confuso y deprimente,
y a veces nos sentimos solos, sobre todo en aislamiento.
Pero sin distinción de edad,
ni de cuál sea tu situación o dónde vivas,
estaremos al alcance de tu mano, en tu bolsillo.
En estas últimas semanas he estado pensando mucho
sobre esa chica víctima del tráfico
con quien entré en contacto.
Y espero que esté en un lugar seguro.
No lo sé...
No sé cómo estará pasando la cuarentena,
ni con quién estará,
pero espero que esté a salvo.
Y no sé, el año pasado cómo tenía nuestro número
o incluso cómo consiguió un teléfono para comunicarse con nosotros.
Nunca le pregunté.
Porque no importaba.
Lo importante es que pudo contactarnos,
que tuvo nuestro número y le ayudamos rápidamente.
Y ese es el objetivo,
hacer que sea más fácil pedir ayuda
que evitar pedir ayuda.
Que en momentos de dificultad,
de peligro, de distancia física,
que nadie esté solo nunca.
Que gracias a Crisis Text Line,
ninguno de nosotros esté realmente solo.
[Apoya esta iniciativa en AudaciousProject.org]
«من ۱۴ سال دارم و می‌خواهم به خانه بروم.»
«من بت هستم، برای کمک به شما این‌جا هستم،
بیشتر به من بگو.»
«من قبلاً هم فرار کردم،
ولی هرگز درگیر مشکلی مثل این نشده بودم.
فکر می‌کنم در مشروب من دارو ریختند.»
« به نظر می‌آید احساس ناامنی می‌کنی.
سریع‌ترین راه برای کمک به شما
تماس گرفتن با ۹۱۱ می‌باشد.»
« خنده شدید، بت.
اگرصدایم را بشنوند، من را می‌کشند.
آنها به زودی مرد دیگری را برای تعارض به من می‌فرستند،
لطفا عجله کن.»
« باشد، به نظر می‌آید شما در خطر هستید.
می‌توانم با ۹۱۱ تماس بگیرم و کمک بفرستم.
شما خیلی شجاع هستید.»
« ممنون، بت.
به پلیس بگو مراقب باشد، این مردها مسلح هستند.»
می‌توانم این داستان را با شما مطرح کنم،
چون به طور گسترده در رسانه‌های خبری سراسر کشور گزارش شده است.
ما با ۹۱۱ تماس گرفتیم.
پلیس این دختر رو نجات داد،
و هم‌چنین دو دختر دیگر را،
و سه مرد را دستگیر کرد،
همه در متل ۶ در سن خوزه.
اسم من نانسی «بت» لوبلین است.
من بنیان‌گذار و مدیرعامل خط پیام‌گیر در مواقع بحرانی هستم.
خدمات رایگان ۲۴ ساعته
که با پیام و پیام‌رسان به افرادی کمک می‌کند،
که مشکل سلامت روانی و رفتاری دارند.
و زمانی که به عنوان مشاور بحران به صحنه می‌روم،
ازنام مستعار«بت» استفاده می‌کنم.
اتفاقا من مشاور بحرانی بودم که آن مکالمه را انجام داد.
این کار پیام‌گیرمواقع بحرانی است.
این غریبه‌ها به غریبه‌ها در بد‌‌ترین لحظه‌هایشان کمک می‌کنند
تا زنده بمانند، کمتر احساس تنهایی کنند،
و به آنها یادآوری کنند که چقدر قوی هستند.
پیام‌گیر مواقع بحرانی به دور از تبلیغات در آگوست ۲۰۱۳
در شیکاگو و ال پاسو فعالیتش را شروع کرد،
و در مدت چهار ماه،
ما در همه ۲۷۴ کدبندی منطقه‌ای ایالات متحده حضور داشتیم،
چون مردم از خدمات ما استفاده می‌کردند،
تجربه خوبی داشتند و آن را با دوستانشان در میان گذاشتند--
این رشد طبیعی است.
و در شش سال و نیم،
ما اکنون حدود ۱۵۰ میلیون پیام پردازش کردیم.
مردمی که از خدمات ۲۴ ساعته رایگان ما استفاده می‌کنند
اغلب جوان هستند،
چون پیام است، اغلب آنها جوان هستند.
۴۵ درصد آنها زیر۱۷ سال هستند.
همچنین فقیر، متنوع از نظر نژادی هستند.
۱۷ درصد به عنوان لاتین‌تبار شناسایی می‌شوند،
و ۴۴ درصد به عنوان همجنسگرا.
پنج مسأله برتر که ما می‌بینیم روابط،
افسردگی، اضطراب، خودآزاری
و تقریباً در یکی از چهار مکالمه،
افکار خودکشی هستند.
هرکسی که به ما پیام می‌دهد ناراحت است.
با این حال ما معمولاً حدود ۸۶ درصد میزان رضایتمندی داریم
از پیام دهنده‌هایمان.
چه باعث شده این قدر خوب باشد؟
تکنولوژی، اطلاعات و مردم.
خب، تکنولوژی.
یک نرم افزار نیست.
چیزی نیست که شما آن را دانلود کنید.
رایگان است،
هیچ چیز پیچیده‌ای درنحوه استفاده ندارد.
بنابراین واقعاً کاربر پسند است.
شما فقط به ما پیام می‌دهید.
ما از یادگیری ماشین برای اولویت صف
بر اساس شدت بهره می‌بریم.
به نوعی مثل اتاق اورژانس بیمارستان که ترجیح می‌دهد زخم گلوله را درمان کند
قبل از پیچ خوردگی مچ پای بچه.
ما هم همین کار را می‌کنیم.
بنابراین ما ابتدا موارد پرخطر را در نظر می‌گیریم.
بنابراین شخصی که یک بطری قرص بلعیده است
مقدم است به جای کسی دیگر.
این علم داده برای نجات جان انسان‌ها است.
اما این انسان‌ها هستند که مشاوره می‌کنند.
ما بیش از ۲۸,۰۰۰ داوطلب مشاور بحران آموزش دادیم
کسی که آنلاین درخواست می‌دهد، ابتدا سوابقش بررسی می‌شود
و بعد حدود ۳۰ ساعت آموزش می‌بیند.
و اگر قبول بشوند--
همه قبول نمی‌شوند،
تنها ۳۳ درصد میزان قبولی وجود دارد--
آنها می‌توانند از کاناپه‌ی خود زندگی‌ها را نجات دهند.
یک کار جدید موقتی اقتصاد برای داوطلبی است،
مانند «اوبر» یا «لیفت» برای داوطلبی.
و همچنین ما کارکنان تمام وقت داریم
با مدرک کارشناسی ارشد در یک رشته‌ی مرتبط.
آنها سرپرست هستند،
و آنها هر مکالمه‌ای را نظارت می‌کنند و اگر نیاز بود دخالت می‌کنند.
با تشکر از این تکنولوژی و اطلاعات
و مدل کار داوطلبانه ما،
ما توانستیم به مشکلات مردم زیادی برسیم.
مردمی که به منابع دیگر دسترسی ندارند،
مانند پسرهای نوجوان همجنسگرا که با والدین‌شان نمی‌توانند درمیان بگذارند،
چون آنها مدام به او می‌گویند دعا کند همجنسگراها دور شوند.
یا دختری که تا ساعت ۲ نمی‌تواند بخوابد
چون برای امتحان نهایی اضطراب دارد
و او نمی‌خواهد افرادی که دوستش دارند را ناامید کند.
پس به ما پیام می‌دهند.
و ما به آنها عشق می‌ورزیم.
و آنها را حمایت می‌کنیم.
و به آنها یادآوری می‌کنیم که چقدر قوی هستند.
و با هم دیگر روی یک نقشه کار می‌کنیم تا در امان بمانند.
و ما به آنها می‌گوییم که اگر احساس خوبی دارند،
با ما درمیان بگذارند--
و ۶۸ درصد افراد می‌گویند که آنها چیزی را با ما درمیان گذاشتند که
هرگز با انسان دیگری درمیان نگذاشته‌اند،
در این صورت اگر احساس خوبی می‌کنید با ما درمیان بگذارید،
شاید یک شخص دیگر در زندگی آینده شما پیدا شود که با او در میان بگذارید.
و پس از مکالمه ما،
آنها آن نقشه ایمنی را در جایی به کار می‌برند.
و شاید بروند بخوابند.
یا دفترچه خاطرات روزانه بنویسند.
یا به «بنگتن بویز» یا «لیزو» گوش دهند،
یا برای خواهرشان نامه بنویسند
یا به رئیسشان یا به خودشان، برای خواندن در ۱۲ ماه،
در امان می‌مانند.
بعضی اوقات، مردم فکر،
نقشه، روش و زمانبندی
برای صدمه زدن به خودشان یا کسی دیگر دارند
و ما نمی‌توانیم شدت آن را کاهش دهیم.
مانند مردی در تگزاس، پنج سال پیش در شب کریسمس،
که به ما گفت فقط وقتی باعث درد شود احساس لذت می‌کند
و می‌خواست زن‌ها را بکشد و قرار بود همان شب آن کار را بکند.
در آن شرایط خطر حتمی است،
ما با ۹۱۱ تماس گرفتیم.
و خدا را شکر برای ۹۱۱،
چون در آن حادثه تگزاس،
همانطور که در اخبار گزارش شد،
آنها کمک فرستادند، پلیس را به خانه‌اش فرستادند،
و او را با انباری پر از اسلحه پیدا کردند
و آنها ضبط شد به عنوان مالکیت در راه خدمت به انسان.
درحال حاضر، نجات‌های فعال کمتر از یک درصد می‌باشد
از مکالمه‌های ما.
ولی هنوز، آن حدود ۲۶ روز است.
و شش روز از هفته برای قتل است.
معمولاً تیراندازان در مدرسه.
ما تا کنون بیش از ۳۲,۰۰۰ نجات‌ فعالانه داشتیم.
اطلاعات خودمان و مطالعات خارجی
نشان می‌دهد که ما در نجات زندگی‌ها خیلی خوب هستیم،
و در تغییر زندگی‌ها.
ما از اطلاعات استفاده می‌کنیم تا بتوانیم سیستم را تغییر دهیم.
پس به عنوان مثال،
ما بهترین راه را یاد گرفتیم، بهترین طرز حرف زدن برای تشخیص خطر
پیرامون افکار خودکشی
که از این کلمات استفاده نمی‌کنیم، «آیا به ارتکاب خودکشی فکر می‌کنید؟»
به جای آن، از چنین کلماتی استفاده می‌شود،
«آیا به مرگ یا مردن فکر می‌کنید؟»
یا «آیا به کشتن خود فکر می‌کنید؟»
و حالا، ما این طرز حرف زدن را با خبرنگاران درمیان گذاشتیم تا یاد بگیرند.
ما این زبان را با فعالان درمیان گذاشتیم.
ما انجمن شماره اضطراری ملی را مشاوره می‌دهیم،
انجمن ۹۱۱،
بهترین تمرین‌ها برای اولین پاسخ دهندگان در خودکشی.
و ما با اداره‌ی امور سربازان پیشین کار می‌کنیم
تا افکار خودکشی و قصد آن در سربازان پیشین را شناسایی کنیم.
(آه کشیدن)
درد یک تجربه آمریکایی نیست.
یک تجربه انسانی است.
بنابراین ما رشد کرده‌ایم.
تا کنون، ما هر بار یک کشور را توسعه داده‌ایم:
ایرلند، بریتانیا، کانادا-- که ما به دو زبان فرانسوی و انگلیسی انجام دادیم.
و ما توانستیم هربار در یک کشور به رشد کردن ادامه دهیم،
اما این دهه‌ها طول کشید
تا حتی فقط به یک سوم مردم در جهان برسد.
و این فقط قابل قبول نیست.
ما پیش از این هم دیده‌ایم، از شروع کرونا در اوایل مارس
۴۰ درصد افزایش در ظرفیت ما.
۷۸ درصد از مکالمه‌های ما
شامل کلماتی مثل «شوکه شدن»، «ترسیدن»، «وحشت» است.
مردم درباره‌ی ویروس کووید نگران هستند،
همچنین آنها درباره‌ علائم نگران هستند
و آنها نگران خانوادشان در خط‌های مقدم هستند.
ما همچنین اثر مخرب قرنطینه کردن خودشان را می‌بینیم.
مردم از کار‌های روزمره‌شان دور شدند،
شاید آنها با افراد سواستفاده گر قرنطینه شده باشند.
بنابراین ما ۴۸ درصد افزایش در سواستفاده جنسی دیده‌ایم،
و ۷۴ درصد افزایش در خشونت خانگی.
یکی از بزرگترین تاثیراتی که ما از ویروس و قرنطینه دیده‌ایم
استرس مالی است.
ما می‌بینیم بیشتر مردم با ترس از ورشکستگی دست و پنجه نرم می‌کنند،
ترس از بی خانمانی و دیگر نابودی مالی.
و همین حالا،
۳۲ درصد از پیام دهنده‌های ما
که شناسایی شده‌اند درآمد خانوار آنها کمتر از ۲۰,۰۰۰ دلار می‌باشد.
که این ۱۹ درصد پایین‌تر از کمترین درآمد است.
پس ما نیاز داریم رشد کنیم.
به سرعت.
ماه‌ها بود که برنامه ریزی می‌کردیم که اعلام کنیم می‌خواهیم زبان را گسترش دهیم:
پنج زبان در پنج سال آینده،
۳۲ درصد از جهان را پوشش می‌دهد.
و سپس، کووید اتفاق افتاد.
همه چیز تغییر کرد.
و حالا پنج سال مثل نعمت است.
پس امروز، همین حالا،
ما متعهد هستیم تا آن را در نصف مدت انجام دهیم.
پنج زبان در دو و نیم سال.
می‌خواهیم اسپانیایی را در همه جا فعال کنیم،
انگلیسی در همه جا، پرتغالی در همه جا،
فرانسوی در همه جا،
و زبان پنجم؟
عربی.
بنابراین ما قصد داریم خدمات خود را به کشورها و مردمی بیاوریم
که محدودیت خدمات سلامت روانی دارند
و تقریباً هیچ اطلاعاتی که چه اتفاقی می‌افتد نیست.
این شامل جمعیت مهاجران-- آن‌هایی که تلفن دارند.
و جوان‌ها، که اغلب در مطالعات شمرده نمی‌شوند،
اما آنها تلفن دارند.
پس ما می‌خواهیم زبان را تغییر بدهیم،
که تکنولوژی را آسان‌تر می‌کند،
چون علاوه بر پیام دادن،
ما می‌خواهیم از واتس آپ و پیام‌رسان استفاده کنیم.
و توسعه جهانی به ما با ظرفیت نیمه شب کمک می‌کند،
چون ما پوشش منطقه زمانی خواهیم داشت.
پس به آن فکر کنید،
اینطور خواهد شد که غریبه‌ها به غریبه‌ها در سراسر جهان کمک می‌کنند.
مثل یک دستگاه عظیم جهانی عشق.
و این حقیقت که انجمن TED رویای جسورانه ما را حمایت می‌کند
فقط عمیقاً، عمیقاً،
برای من و هر کس در تیم ما معنادار است.
و بهترین روش برای ما که قدرشناسی خود را نشان دهیم
این است که اعلام کنیم ما آماده و مشتاق هستیم.
و قرار است از این حمایت استفاده کنیم
تا روی میلیون ها زندگی در سراسر جهان تأثیر بگذاریم.
لحظه‌ها سخت است.
و گیج کننده و ناراحت کننده است،
و بعضی اوقات، همه ما احساس تنهایی می‌کنیم، مخصوصاً در خلوت خود.
اما مهم نیست در چه سنی هستید،
در چه موقعیتی هستید، یا کجا زندگی می‌کنید،
ما در نوک انگشتانتان، در جیبتان خواهیم بود.
من در این چند هفته اخیر خیلی فکر می‌کردم
درباره‌ی آن دختر قاچاق شده
که من با او حرف زدم.
و امیدوارم درجایی در امان باشد.
نمی‌دانم...
نمی‌دانم چطوری قرنطینه شده است
یا با چه کسی است،
اما امیدوارم که در امان باشد.
و نمی‌دانم، پارسال، چطور شماره ما را داشت،
یا حتی چطور به تلفن دسترسی داشت تا از ما کمک بگیرد.
من هیچوقت از او نپرسیدم.
چون اهمیتی نداشت.
چیزی که مهم بود این بود که او توانسته بود با ما تماس بگیرد،
که توانسته بود، و ما سریعا به او کمک کردیم.
و این هدف است،
این کار را آسان‌تر می‌کند برای مردم که کمک بگیرند
به جای پرهیز از کمک گرفتن،
که در لحظات سختی،
خطر، از فاصله فیزیکی،
که هیچ کس تنها نیست.
که با تشکر از پیام‌گیر مواقع بحرانی،
هیچ کدام از ما درواقع تنها نیستیم.
[این جنبش را در AudaciousProject.org حمایت کنید]
« J'ai 14 ans et je veux rentrer chez moi. »
« Je m'appelle Beth, je suis là pour toi,
dis-moi en plus. »
« J'ai déjà fait une fugue
mais je n'ai jamais été impliquée dans rien de tel.
On a mis de la drogue dans mon verre. »
« Il semble que tu ne te sentes pas en sécurité.
Le moyen le plus rapide pour moi de t'aider
est que tu appelles le 112. »
« LOL, Beth.
S'ils m'entendent, ils me tueront.
Ils vont envoyer un autre homme pour coucher avec moi,
dépêchez-vous svp. »
« Il semble que tu sois en danger.
Je peux appeler le 112 pour toi et envoyer de l'aide.
Tu es très courageuse. »
« Merci Beth.
Dites à la police d'être prudente, ces hommes sont armés. »
Je peux partager cette histoire
car elle a été largement diffusée dans les médias à travers le pays.
Nous avons appelé le 112.
La police a sauvé cette fille,
deux autres filles
et arrêté trois hommes,
tous dans le Motel 6 à San José.
Je m'appelle Nancy « Beth » Lublin.
Je suis cofondatrice et PDG de Crisis Text Line,
le service gratuit et disponible en continu
qui aide les gens via SMS et Messenger
avec des problèmes de santé mentale et comportementale.
Quand je vais sur la plateforme comme conseillère,
j'utilise le pseudonyme « Beth ».
Il s'avère que j'étais la conseillère ayant pris cette conversation.
Mais c'est cela, Crisis Text Line.
Ce sont des inconnus aidant des inconnus lors de leurs moments les plus sombres
pour qu'ils restent en vie, se sentent moins seuls
et pour leur rappeler à quel point ils sont forts.
Crisis Text Line a été lancée discrètement en août 2013
à Chicago et El Paso
et, en l'espace de quatre mois,
nous couvrions les 274 indicatifs régionaux aux États-Unis,
car les gens utilisaient le service,
en avaient une bonne expérience, le partageaient avec leurs amis --
c'est une croissance organique.
En six ans et demi,
nous avons géré environ 150 millions de messages.
Les gens qui utilisent notre service gratuit et en continu
ont tendance à être jeunes,
car c'est par SMS.
45% d'entre eux ont moins de 17 ans.
Ils sont aussi pauvres, multiraciaux.
17% d'entre eux s'identifient comme étant hispaniques
et 44% comme étant LGBTQ.
Les cinq plus gros problèmes que nous observons sont les relations,
la dépression, l'anxiété, l'automutilation
et, dans environ une conversation sur quatre,
les pensées suicidaires.
Tous ceux qui nous envoient des messages sont malheureux,
pourtant nous avons normalement un taux de satisfaction de 86%
parmi nos utilisateurs.
Qu'est-ce qui nous rend si efficaces ?
La technologie, les données et les gens.
La technologie.
Ce n'est pas une appli.
Ce n'est pas quelque chose à télécharger.
C'est gratuit,
il n'y a pas de questionnaire compliqué,
c'est donc très facile à utiliser.
Il suffit d'envoyer un SMS.
Un algorithme d'apprentissage classe les messages
selon leur sévérité.
Un peu comme les urgences d'un hôpital prendraient la blessure par balle
avant l'enfant avec une entorse.
Nous travaillons ainsi aussi.
Nous prenons d'abord les cas à hauts risques.
La personne qui a avalé un flacon de pilules
passerait avant quelqu'un d'autre.
C'est de la science des données pour sauver des vies.
Mais ce sont des humains qui conseillent.
Nous avons formé plus de 28 000 conseillers de crise bénévoles
qui candidatent en ligne, voient leurs antécédents contrôlés
et suivent une formation de 30 heures.
S'ils sont validés --
tout le monde ne l'est pas,
le taux de validation n'est que de 33% --
ils peuvent sauver des vies depuis leur canapé.
C'est une économie de la demande pour le bénévolat,
comme Uber ou Lyft pour le bénévolat.
Nous avons aussi des employés à temps plein
avec une maîtrise dans un domaine apparenté.
Ce sont des superviseurs,
ils suivent chaque conversation et interviennent si nécessaire.
Grâce à cette technologie, ces données
et à notre modèle de travail bénévole,
nous pouvons toucher des tonnes de gens qui souffrent.
Des gens qui n'ont pas accès à d'autres ressources
tels que l'adolescent homosexuel ne pouvant pas parler à ses parents
car ils lui disent de prier pour ne plus être gay.
Ou la fille ne pouvant pas dormir à 2h du matin
car elle est anxieuse pour ses examens
et ne veut pas décevoir les gens qui l'aiment.
Ils nous envoient un SMS.
Nous les aimons.
Nous les soutenons.
Nous leur rappelons à quel point ils sont forts.
Nous établissons ensemble une stratégie pour qu'ils soient en sécurité.
Nous leur disons que si cela leur a fait du bien
de parler avec nous --
68% des gens disent nous avoir dit quelque chose
qu'ils n'ont jamais dit à une autre être humain,
si cela fait du bien de nous le dire,
essayez de trouver une autre personne dans votre vie demain avec qui parler.
Après notre conversation,
ils mettent en œuvre cette stratégie de sûreté.
Peut-être qu'ils vont dormir
ou qu'ils écrivent leurs pensées
ou qu'ils écoutent BTS ou Lizzo
ou qu'ils écrivent une lettre à leur sœur,
à leur patron ou à eux-mêmes à lire dans 12 mois.
Ils demeurent en sécurité.
Parfois, les gens ont les idées,
la stratégie, les moyens et l'opportunité
de se faire du mal ou de blesser quelqu'un
et nous ne pouvons pas désamorcer la situation.
Comme l'homme au Texas, il y a cinq ans, lors du réveillon de Noël,
qui nous a dit ne ressentir du plaisir qu'en infligeant de la douleur
et qu'il voulait tuer des femmes et allait passer à l'acte ce soir-là.
Dans ces situations où le risque est imminent,
nous appelons le 112.
Et dieu merci pour le 112,
car lors de incident au Texas,
comme rapporté aux informations,
ils ont envoyé de l'aide, ils ont envoyé la police chez lui
et ils l'ont trouvé avec un arsenal d'armes chargées
et en possession d'un pied humain.
Les interventions directes représentent moins d'un pour cent
de nos conversations.
Mais cela en fait environ 26 par jour.
Et chaque semaine, six interventions sont pour un homicide.
Généralement, un tireur dans une école.
Nous avons réalisé plus de 32 000 interventions directes.
Nos données et des études externes
montrent que nous sommes très bons pour sauver des vies
et pour changer des vies.
Nous utilisons les données
pour nous permettre de changer les systèmes.
Par exemple,
nous avons appris que le meilleur langage pour évaluer les risques
concernant les pensées suicidaires
n'est pas d'utiliser les mots : « Penses-tu à te suicider ? »
Nous utilisons plutôt des mots comme :
« Penses-tu à la mort ou à mourir ? »
ou « Penses-tu à te tuer ? »
Nous avons partagé ce langage avec des journalistes, pour l'adopter.
Nous l'avons partagé avec des activistes.
Nous conseillons l'association du numéro d'urgences national,
celle du 112,
sur les bonnes pratiques
pour les premiers intervenants sur un suicide.
Nous travaillons avec l'administration des vétérans
pour identifier les pensées et intentions suicidaires
chez les vétérans.
(Soupire)
La douleur n'est pas un sentiment américain.
C'est un sentiment humain.
Alors nous nous sommes développés.
Nous nous sommes développés un pays à la fois :
l'Irlande, le Royaume-Uni, le Canada -- que nous couvrons en français et anglais.
Nous pourrions continuer à nous développer un pays à la fois.
Cela nous prendrait des décennies
pour toucher ne serait-ce qu'un tiers des gens dans le monde.
Ce n'est tout simplement pas acceptable.
Nous avons déjà observé, depuis le début de COVID début mars,
une augmentation de 40% de notre volume de messages.
78% de nos conversations
comprennent des mots comme « flippé », « effrayé », « panique ».
Les gens s'inquiètent au sujet du virus COVID,
les symptômes les rendent nerveux
et ils s'inquiètent pour leur famille en première ligne.
Nous observons aussi l'impact des quarantaines en elles-mêmes.
Les gens sont loin de leur routine,
peut-être sont-ils en quarantaine avec des gens violents.
Nous avons observé une augmentation de 48% des agressions sexuelles
et une augmentation de 74% de la violence domestique.
L'un des plus gros impacts du virus et du confinement que l'on a observés
est le stress financier.
De plus en plus de gens nous contactent, craignant la faillite,
craignant le sans-abrisme et d'autres pertes financières.
Actuellement,
32% des gens nous envoyant des messages
s'identifient comme venant d'un foyer
avec des revenus inférieurs à 20 000 dollars.
En augmentation par rapport
à nos habituels 19% ayant des revenus faibles.
Nous devons nous développer.
Rapidement.
Depuis des mois, nous prévoyions d'annoncer
que nous allions réaliser une expansion par langue :
cinq langues les cinq prochaines années,
couvrant 32% du globe.
Et puis il y a eu le COVID.
Les choses ont changé.
Maintenant, cinq années semblent être un luxe.
Alors aujourd'hui, maintenant,
nous nous engageons à le faire en la moitié du temps.
Cinq langues en deux ans et demi.
Nous allons lancer l'espagnol partout,
l'anglais partout, le portugais partout,
le français partout,
et la cinquième langue ?
L'arabe.
Nous allons offrir notre service à des pays et des populations
qui ont des services de santé mentale limités
et presque aucune donnée sur la situation.
Cela inclut les populations de migrants -- qui ont des téléphones.
Et les jeunes, qui ne sont souvent pas comptés dans les études,
mais ils ont des téléphones.
Notre approche sera par langue,
ce qui simplifie la technologie,
car en plus des SMS,
nous allons utiliser WhatsApp et Messenger.
Et une expansion mondiale nous aide pour la disponibilité au milieu de la nuit
car nous couvrirons tous les fuseaux horaires.
Pensez-y,
il y aura des inconnus aidant des inconnus à travers le monde.
Comme une machine mondiale géante qui distribue de l'amour.
Le fait que la communauté TED ait soutenu notre rêve audacieux
est très, très important
à mes yeux et à ceux de tout le monde dans notre équipe.
Notre meilleur moyen d'exprimer notre gratitude
est de vous dire que nous sommes prêts et enthousiastes.
Nous allons utiliser cette contribution
pour influencer des millions de vies à travers le monde.
Les temps sont difficiles.
Ils sont déroutants et déprimants
et parfois, nous nous sentons seuls, surtout en étant en isolement.
Mais peu importe votre âge,
peu importe votre situation ou votre lieu de résidence,
nous serons à portée de main, dans votre poche.
Ces dernières semaines, j'ai beaucoup réfléchi
à cette fille faisant l'objet d'un trafic
avec qui j'ai été en contact.
J'espère qu'elle est en sécurité quelque part.
J'ignore ...
j'ignore dans quelles conditions elle est en quarantaine
ou avec qui elle est,
mais je l'espère en sécurité.
J'ignore comment, l'année dernière, elle a obtenu notre numéro
ou comment elle a eu accès à un téléphone pour nous contacter.
Je ne lui ai jamais demandé.
Car cela n'importait pas.
Ce qui compte, c'est qu'elle ait pu nous contacter,
qu'elle ait eu ce téléphone, qu'on ait pu l'aider rapidement.
C'est l'objectif :
rendre cela plus facile pour les gens d'obtenir de l'aide
que d'éviter d'obtenir de l'aide.
Que dans des moments difficiles,
dangereux, de distanciation physique,
personne ne soit jamais seul.
Grâce à Crisis Text Line,
personne n'est jamais vraiment seul.
[Soutenez cette initiative sur AudaciousProject.org]
"אני בת ארבע-עשרה, ואני רוצה ללכת הביתה."
"שמי בת', אני כאן בשבילך,
"ספרי לי עוד."
"כבר ברחתי פעם מהבית, אבל אף פעם לא קרה לי דבר כזה.
"אני חושבת שהם שמו סמים במשקה שלי."
"נשמע שאת מרגישה לא מוגנת.
"הדרך המהירה ביותר שבה אני יכולה להשיג לך עזרה
"היא אם את תתקשרי למשטרה."
"ממש מצחיק, בת'.
"אם הם ישמעו אותי, הם יהרגו אותי.
"הם מיד מכניסים עוד גבר כדי לשכב איתי,
"בבקשה, תמהרו."
"אוקי, נשמע שאת בסכנה.
"אני יכולה להתקשר למשטרה ולשלוח עזרה.
"את מאד אמיצה."
"תודה בת'.
תגידי למשטרה להיזהר, האנשים האלה חמושים."
אני יכולה לשתף איתכם את הסיפור,
כי הוא דווח באופן נרחב בערוצי חדשות בכל ארה"ב.
אכן התקשרנו למשטרה.
הם חילצו את הנערה,
שתי נערות נוספות,
ועצרו שלושה גברים,
כולם במוטל-6 בסאן חוזה.
שמי ננסי בת' לובלין.
אני מייסדת-שותפה ומנכ"לית "קו המסרונים החם",
שרות שזמין 24 שעות ביממה ללא עלות
ועוזר, באמצעות מסרונים ומסנג'ר,
לאנשים עם בעיות בריאות נפשית והתנהגותית.
כשאני מחוברת לשירות כיועצת משברים,
אני משתמשת בכינוי "בת'."
במקרה אני הייתי היועצת שענתה לקריאה ההיא.
אבל זו משמעותו של "קו המסרונים החם."
אלה אנשים זרים שעוזרים לאנשים זרים ברגעים האפלים ביותר שלהם
להישאר בחיים, להרגיש פחות בודדים,
ולהזכיר להם כמה הם חזקים.
"קו המסרונים החם" הושק בשקט באוגוסט 2013
בשיקגו ובאל-פאסו,
ותוך ארבעה חודשים,
נמצאנו בכל 274 איזורי החיוג של ארצות הברית,
כי אנשים השתמשו בשירות,
הייתה להם התנסות מוצלחת מאד והם שיתפו אותה עם חבריהם --
זהו גידול טבעי.
ובשש וחצי שנים טיפלנו בערך ב-150 מיליון הודעות.
האנשים שמשתמשים בשירות החופשי והרציף שלנו
הם בדרך כלל צעירים,
אלה מסרונים, אז הם נוטים להיות צעירים.
45 אחוז הם מתחת לגיל 17.
גם עניים, ומגוונים מבחינת גזע.
17 אחוז מזדהים כהיספנים,
ו-44 אחוז להטב"ק.
חמש הבעיות הנפוצות ביותר שאנו רואים הן מערכות יחסים,
דכאון, חרדה, פגיעה עצמית
ובערך ברבע מהפניות,
מחשבות אובדניות.
כל מי שמסמס לנו הוא אומלל,
אבל אנחנו מקבלים בדרך כלל בערך 86 אחוזי שביעות רצון
מהמסמסים שלנו.
מה הופך את זה מוצלח כל כך?
הטכנולוגיה, המידע והאנשים.
על הטכנולוגיה:
זו לא אפליקציה.
זה לא משהו שצריך להתקין.
זה חינם,
אין איזה תהליך הרשמה מסובך,
כך שזה ממש ידידותי למשתמש.
פשוט מסמסים לנו.
אנחנו משתמשים בבינה מלאכותית כדי לתעדף את התור
לפי חומרת המצב.
קצת כמו שחדר מיון יטפל בפצוע ירי
לפני ילד עם נקע בקרסול.
אנחנו עובדים באופן דומה.
אנחנו מטפלים במקרים בעלי סיכון גבוה קודם.
אז זה שבלע בקבוק מלא כדורים
יקבל מענה לפני אחרים.
זהו שימוש במדע נתונים כדי להציל חיים.
אבל בני אדם הם אלה שנותנים את הייעוץ.
הכשרנו למעלה מ-28 אלף יועצי משברים מתנדבים
שמגישים בקשה מקוונת, עוברים בדיקת רקע,
ואז כ-30 שעות הכשרה.
ואם הם עוברים --
לא כולם עוברים,
יש רק 33 אחוזי הצלחה --
הם יכולים להציל חיים מהספה שלהם.
זו תעסוקה מזדמנת חדשה בתחום ההתנדבות,
כמו אובר או גט-טקסי של עולם המתנדבים.
ויש לנו גם צוות במשרה מלאה
בעלי תואר שני בתחום רלוונטי.
הם מפקחים,
והם מתבוננים בכל שיחה ומתערבים אם יש צורך.
הודות לטכנולוגיה הזאת, למידע הזה
ולמודל העסקת המתנדבים שלנו,
אנחנו יכולים להגיע להמוני אנשים שסובלים.
אנשים שאין להם גישה למשאבים אחרים,
למשל הנער ההומוסקסואל שאינו יכול לשתף את הוריו,
כי הם כל הזמן מנסים להמיר אותו להטרוסקסואליות.
או הנערה שאינה יכולה להירדם בשתיים בלילה
כי יש לה חרדות לגבי בחינות גמר,
והיא לא רוצה לאכזב אנשים שאוהבים אותה.
אז הם מסמסים לנו.
ואנחנו מעניקים להם אהבה.
ואנחנו מעניקים להם תמיכה,
ואנחנו מזכירים להם כמה הם חזקים.
ואנחנו עובדים יחד על תוכנית איך להישאר מוגנים.
ואנחנו אומרים להם שאם הם הרגישו טוב לשתף אותנו --
ו-68 אחוז אומרים שהם שיתפו אותנו במשהו
שהם מעולם לא שיתפו עם איש --
אז אם הם מרגישים טוב לשתף אותנו,
אולי תוכלו למצוא מחר רק עוד אדם אחד לשתף איתו.
ואחרי השיחה שלנו,
הם מיישמים את תוכנית הבטחון הזאת.
אולי הם הולכים לישון.
או כותבים ביומן.
או מקשיבים ל-BTS או ליזו,
או כותבים מכתב לאחותם
או לבוס שלהם, או לעצמם, כדי לקרוא בעוד שנה.
הם שומרים על עצמם.
לעתים, לאנשים יש כוונות, תוכניות, אמצעים ועיתוי
לפגוע בעצמם או באחרים,
ואנחנו לא יכולים למנוע את ההסלמה.
למשל האיש מטקסס, לפני חמש שנים בערב חג המולד,
שסיפר לנו שהוא חש הנאה רק כשהוא גורם לכאב
ושהוא רוצה להרוג נשים ומתכוון לעשות זאת באותו לילה.
במצבים כאלה של סיכון מיידי,
אנחנו מתקשרים למשטרה.
ותודה לאל על קיומה של המשטרה,
כי באותו מקרה בטקסס,
כפי שדווח בחדשות,
הם הגיעו אליו הביתה,
ומצאו אותו עם מצבור של כלי נשק טעונים
ותועד שיש ברשותו כף רגל אנושית.
אבל חילוצים אקטיביים הם פחות מאחוז אחד מהשיחות שלנו.
אבל עדיין, זה בערך 26 ביום.
ושישה כאלה בשבוע קשורים לרצח,
בדרך כלל ירי בבתי ספר.
עד עתה היו לנו למעלה מ-32 אלף חילוצים אקטיביים.
נתונים שלנו ומחקרים חיצוניים
מראים שאנחנו טובים מאד בהצלת חיים,
ובשינוי חיים.
אנחנו נעזרים בנתונים כדי לאפשר לנו לשנות מערכות.
לדוגמה,
למדנו כי הדרך הטובה ביותר, השפה הטובה ביותר להערכת הסיכון
סביב מחשבות אובדניות
איננה השימוש במילים, "האם אתה חושב להתאבד?"
אלא, מילים כמו,
"האם אתה חושב על מוות?"
או "האם אתה חושב על להרוג את עצמך?"
ושיתפנו את השפה הזאת עם עיתונאים, כדי שיאמצו אותה.
שיתפנו את השפה הזאת עם פעילים.
אנחנו מייעצים ל"איגוד מספר החירום הלאומי",
"איגוד 911",
על שיטות עבודה מומלצות לנותני מענה ראשוני להתאבדויות.
ואנחנו עובדים עם "המחלקה לענייני חיילים משוחררים"
על זיהוי מחשבות או כוונות אובדניות אצל חיילים משוחררים.
כאב אינו רק חוויה אמריקאית.
הוא חוויה אנושית.
לכן גדלנו.
בינתיים התרחבנו כל פעם למדינה נוספת:
אירלנד, בריטניה, קנדה -- בה אנו פועלים באנגלית וגם בצרפתית.
ונוכל להמשיך לגדול, כל פעם עוד מדינה.
ויקח לנו עשורים
להגיע בקושי לשליש מהאנשים בעולם.
וזה פשוט בלתי מתקבל על הדעת.
כבר ראינו, מאז שפרצה הקורונה בארה"ב בתחילת מרץ,
עלייה של 40 אחוז בנפח הפעילות שלנו.
78 אחוז מהשיחות אצלנו
כוללות מילים כמו "נלחצתי מאד", "מפחד", "פאניקה".
אנשים מודאגים מוירוס הקורונה,
והם נלחצים מסימפטומים
והם דואגים לבני משפחה שנמצאים בחזית.
אנחנו רואים גם את השפעת הבידודים עצמם.
אנשים יצאו מהשגרה שלהם,
אולי הם מבודדים עם אנשים פוגעניים.
אז ראינו עליה של 48 אחוז בפגיעה מינית,
ועליה של 74 אחוז באלימות במשפחה.
אחת ההשפעות הגדולות ביותר שראינו בעקבות הקורונה והבידוד
היא הלחץ הכלכלי.
אנשים רבים יותר פונים אלינו עם חשש מפשיטת רגל,
פחד מלהיות מחוסרי בית או הרס כלכלי אחר.
וברגע זה,
32 אחוז מהמסמסים שלנו
מדווחים שהם מבתים בעלי הכנסה נמוכה מ-20 אלף דולר בשנה.
זו עליה מה-19 אחוזים הרגילים של בעלי הכנסה נמוכה.
אז אנחנו חייבים לגדול.
מהר.
במשך חודשים תיכננו להכריז שאנחנו עומדים להתרחב לפי שפות:
חמש שפות בחמש השנים הבאות,
שיכסו 32 אחוז מהעולם.
ואז הקורונה קרתה.
דברים השתנו.
ועכשיו חמש שנים נראות כמו מותרות.
אז היום, ממש עכשיו,
אנחנו מתחייבים לעשות זאת במחצית מהזמן.
חמש שפות בשנתיים וחצי.
אנחנו הולכים לעבוד עם ספרדית בכל מקום,
אנגלית בכל מקום, פורטוגזית בכל מקום,
צרפתית בכל מקום,
והשפה החמישית?
ערבית.
אנחנו נביא את השירות שלנו למדינות ואוכלוסיות
שיש בהן שירותי בריאות נפשית מוגבלים
וכמעט אין בהן מידע על מה שקורה.
זה כולל אוכלוסיות של מהגרים, שיש להם טלפונים ניידים.
וצעירים, שבדרך כלל לא נספרים במחקרים,
אך יש ברשותם טלפונים.
אז אנחנו הולכים לעבור לשפה,
שתהפוך את הטכנולוגיה לקלה יותר,
כי בנוסף למסרונים,
נשתמש גם בווטסאפ ובמסנג'ר,
וההתרחבות העולמית עוזרת לנו מבחינת תפקוד באמצע הלילה,
כי יהיה לנו כיסוי של כל איזורי הזמן.
אז חישבו על זה,
אלה יהיו אנשים זרים שעוזרים לאנשים זרים סביב העולם.
כמו מכונת אהבה ענקית עולמית.
והעובדה שקהילת TED תמכה בחלום הנועז שלנו
היא מאד מאד משמעותית,
עבורי ועבור כל הצוות שלנו.
והדרך הטובה ביותר שבה אנחנו יכולים להראות הכרת תודה
היא פשוט בזה שנודיע לכם שאנחנו מוכנים ונלהבים.
ואנחנו נשתמש בתמיכה הזאת
כדי להשפיע על חיי מיליונים סביב העולם.
אלה זמנים קשים.
וזה מבלבל, וזה מדכא,
ולפעמים כולנו מרגישים לבד, במיוחד בבידוד.
אך בכל גיל,
בכל מצב שתהיו בו ובכל מקום שתחיו בו,
אנחנו נהיה בקצות אצבעותיכם, בכיס שלכם.
חשבתי רבות בשבועות האחרונים
על הבחורה שסחרו בה
שהייתי איתה בקשר.
אני מקווה שהיא במקום בטוח.
אני לא יודעת...
אני לא יודעת איך היא בבידוד ועם מי היא נמצאת,
אבל אני מקווה שהיא מוגנת.
ואני לא יודעת, בשנה שעברה, מאיפה היה לה המספר שלנו,
או אפילו איך הייתה לה גישה לטלפון כדי להשיג אותנו.
מעולם לא שאלתי אותה.
כי זה לא היה חשוב.
מה שהיה חשוב היה שהיא הצליחה ליצור איתנו קשר,
שהיו לה מכשיר ומספר שלנו, ושהיינו יכולים לעזור לה במהירות.
וזו המטרה,
שיהיה לאנשים קל יותר לקבל עזרה
מאשר להימנע מכך.
שברגעי מצוקה,
סכנה, ריחוק פיזי,
אף אחד לא לבד.
שהודות ל"קו המסרונים החם",
איש מאיתנו לא באמת לבד.
[לתמיכה במיזם: AudaciousProject.org]
「14歳です 家に帰りたい」
「私はベス あなたの味方よ
もっと話して」
「家出は初めてじゃないけど
こんなことに巻き込まれたことない
お酒に薬を入れられたんだと思う」
「危険を感じているみたいね
一番速く助けを呼ぶ方法は
自分で911（緊急通報用番号）に 電話することよ」
「 アハハ！
もし奴らに聞かれたら 殺されるわ
今にも別の男が入ってきて犯されそう
お願い急いで」
「分かった 危険な状態にいるのね
私が911に電話して助けを呼んであげる
よく勇気を出して相談したわね」
「ありがとう ベス
警察に用心するよう伝えて 奴らは武器を持ってる」
私がこの話を公開できるのは
この国じゅうのニュースメディアで 広く報道された出来事だからです
私達は911に電話しました
警察はこの少女と
他２人の少女を救助し
３人の男を逮捕しました
全員がサンノゼの モーテルにいるところでした
私はナンシー・“ベス”・ルブリン
共同創立者兼CEOを務める Crisis Text Lineは
24時間年中無休の無料サービスです
ショートメールやMessengerを使って
心や行動に問題を 抱える人々を助けています
クライシス・カウンセラーとしての
ここでの名前は “ベス” です
たまたま先ほどの会話の 担当だったわけですが
これこそが当サービスの主旨です
他人が他人に手を差し伸べることで どん底にいる人が
生き続け 孤独感が和らぎ
自分自身の強さを改めて思い出す というものです
Crisis Text Lineは 2013年8月にひっそりと
シカゴとエルパソで立ち上がり
それから４ヶ月と経たずに
アメリカの全市外局番コードに 対応するようになりました
それは このサービスを使った人達が
とても良い体験をし 友達に教えたからです
自然に成長したというわけです
そして６年半で
約1億5000万件の メッセージを処理しました
この 24時間年中無休の 無料サービスの利用者は
若い世代に集中しています
SMSでの相談なので 若者中心なのです
利用者の45％が17歳未満です
また貧困層が多く 人種も様々です
17％はヒスパニックで
44％はLGBTQです
相談内容を上位５つを挙げると
人間関係 鬱 不安障害 自傷行為
そして 相談のおよそ４回に１回が
自殺願望です
相談者の全員が辛い思いをしています
それでも 当サービスの利用者は 通常 約86％の満足度という
評価をくれます
高評価の理由は
そのテクノロジーやデータ そして「人」です
まず テクノロジーです
このサービスはアプリではありません
ダウンロードが必要なものではないのです
無料で
複雑なアンケートもありません
とても使いやすいんです
SMSを送るだけなのですから
機械学習を用いて
相談内容の深刻さで優先順位をつけます
たとえるなら 病院の救急処置室が
足首を捻った子供よりも 銃による傷を優先するようなものです
私達も同じやり方をします
つまりリスクの高い案件を優先します
錠剤を１瓶まるまる 一気飲みした人などは
他の人より優先されるわけです
これが命を救うための データサイエンスです
でもカウンセリングをするのは人間です
これまでに28,000人以上の ボランティアカウンセラーが研修を受けました
オンラインでの申し込み後 身元調査を経て
約30時間のトレーニングという流れです
合格した人が —
誰でも合格するわけではなく
合格率はたった33％ですが —
自宅のソファから人命を救えるのです
「ギグ・エコノミー（単発参加型経済）」 ベースのボランティア活動です
UberやLyftの ボランティア版というわけです
フルタイムのスタッフもいます
関連分野で修士号を持つ人達で
管理責任者として
すべての会話を監督し 必要に応じ介入します
テクノロジーとデータと
ボランティア労働モデルのお陰で
たくさんの 苦しんでいる人々に 手が届くのです
他に頼るつてがない人達
例えば 親に相談できない 十代のゲイの少年
親はゲイでなくなるよう 祈れとしか言わないからです
あるいは午前２時まで眠れない少女
期末試験への不安に苛まれています
自分を愛してくれる人達を 失望させたくないからです
そこで相談が来るわけです
そんな彼らに 私達は愛情を持って接し
支えとなり
自身が持つ本来の強さを 思い出させてあげます
そして彼らの安全を守るため 何をすべきか話し合います
それから こう伝えます
もし悩みを打ち明けて 気持ちが晴れたとしたら —
利用者の68%が
それまで誰にも話したことのなかったことを 私達に話した と言っています —
もし私達に打ち明けて 気持ちが晴れたなら
明日は 身の回りでもう１人だけ 打ち明けられる人を探しなさい と
そして会話の後
相談者は 先ほど話し合った 安全でいるための計画を実行します
それから眠りについたり
日記を書いたりするかもしれません
あるいは BTSやLizzoを聴いたり
手紙を書いたりするかもしれません
姉妹や上司や自分宛に書いて 近い将来読み返すための手紙です
こうして危険を逃れるのです
時折 人は妄想を抱きます
自分や他人を傷つけるための 計画 手段 タイミングについての妄想で
私達には それを鎮められません
例えば５年前のクリスマスイブに 相談してきたテキサスの男性ですが
他人に苦痛を与える時にだけ 喜びを感じると打ち明け
女性を殺したい その夜 殺しに行くつもりだと話しました
そのように差し迫った状況では
911にかけます
911には感謝しています
というのも そのテキサスの件は
報道によると
911はその男性の家に警官を送りました
男性は弾丸を込めた武器の山と
記録によると 人間の足も所持していたそうです
現在 介入救助を要請する相談は
全件数の１%以下です
それでも１日約26件になります
その中で１週間に６件は 殺人に関する相談です
典型なのが学校銃撃犯です
これまでに32,000件の 介入救助をしてきました
私達のデータも外部機関による調査も
私達が多くの人命を救い 彼らの人生を変えたことを
裏付けています
私達は 制度を変えるための手段として データを利用しています
例えば
私達が見いだした最善の方法
つまり自殺願望のリスク評価に使う 最適な言葉とは
「自殺を考えていますか？」 という言い方ではありません
代わりに 次のような言い方をします
「死についてや 死ぬことを考えていますか？」
「自分の手で死を選ぼうと 考えていますか？」
このような表現を使ってもらえるよう 報道関係者に共有し
（自殺予防の）活動家とも共有しましたし
全国緊急番号協会（NENA）や
911協会にも
自殺への第一応答者が 最善の措置をとれるよう助言しています
さらに復員軍人援護局と協力し
自殺願望のある退役軍人を 特定しようとしています
（溜息）
痛み とはアメリカ人だけでなく
人類全体の体験です
だから私達の組織は拡大してきたのです
今までは 活動を一国ずつ広げてきました
アイルランド 英国 カナダでは 英仏両言語で
一国ずつというペースを 維持することもできますが
そのペースだと私達のサービスが
世界人口の３分の１にさえ 届くまでに数十年かかるでしょう
それでは遅すぎるのです
COVID-19が ３月初旬に広がり始めてから
相談件数は40%増加しました
そのうち78％に
「動揺している」「怖い」 「パニック」等の言葉が登場しました
人々はCOVID-19についての不安から
症状について神経質になり
最前線で働く家族を心配します
隔離そのものの影響も出てきています
人々は日常の活動から遠のいていて
もしかしたら 虐待者と一緒に 自宅隔離しているかもしれません
性的虐待が48%増加していますし
家庭内暴力は74%増加しています
私たちが見てきた ウイルスと都市封鎖の最大の影響の一つが
経済的なストレスです
破産したら 住む場所をなくしたら どうしよう などという
経済的な破綻への恐れから 相談してくる人も増えています
今 現在
相談してくる人たちの32%が
世帯収入２万ドル以下だと 自己申告しています
いつもの比率は19％ですので 増加しているというわけです
よってサービスの素早い拡大が必要です
何ヶ月もの間 言語ごとにサービス拡大する という宣言を計画していました
５言語での対応を今後５年間で可能にし
世界人口の32％が利用可能になる という計画です
そこへCOVID-19が起きて
状況は変わりました
今では５年かけるなど 悠長すぎると感じます
だから今日 今ここで
半分の時間でやると約束します
５言語を２年半で達成します
どこであっても スペイン語で
英語でも ポルトガル語でも
フランス語でも対応します
５番目の言語は？
アラビア語です
私達がこれからサービスを提供する相手は
精神衛生サービスがなかなか受けられず
現状のデータが殆どない国々と国民達です
対象には携帯電話を持つ移民も含まれます
そして若者
しばしば調査対象外にされますが 携帯を持っていますからね
私達はテクノロジーを使いやすくしてくれる
言語に移行しようとしています―
なぜならSMSに加えて
WhatsAppとMessengerも 使うつもりだからです
世界的に展開すれば 真夜中でも 相談を受けるキャパが増えます
タイムゾーン全体で サービス提供できるからです
つまりは
世界中で 他人が他人に 手を差し伸べるようになるということです
世界をまたぐ 巨大な 愛の組織といったところですね
TEDコミュニティが 私達の無謀な夢を 支援してくれてきたことは
私とチームの皆にとって
ただただ ありがたいことです
私達の感謝を表す最良の方法は
私達は準備万端で気合十分です と皆さんにお知らせすることです
これから 皆さんの支援を活用し
世界中の 何百万という命に 影響を与えていきます
今は辛い時期ですよね
心が乱れ 気が滅入ります
時には 誰もが孤独を感じます 隔離中は特にそうです
でも何歳の人でも
どんな状況にいる人でも どこに住んでいる人でも
私達と繋がる方法は 皆さんの指先やポケットの中にあります
例の 売春を強要された少女のことを ここ数週間 色々と考えました
私が相談を受けた あの子です
どこか安全な場所にいてほしいと思います
私には
彼女がどうやって隔離生活をしているか 誰と一緒にいるかわかりませんが
無事を願っています
去年 彼女がどうやって 私達の電話番号を知ったのか
どうやって携帯を手に入れて 助けを求められたのかさえ分かりません
聞かなかかったからです
どうでもいいことだったのです
大事なのは 彼女が私達に連絡できたこと そして番号を知っていたこと
そして迅速に助けを呼べたこと
これこそがゴールなのです
助けを得ることが
それを避けることよりも簡単になること
苦難の時や 危険が迫っている時
人と距離を 置かなければいけない時においても
決して誰も独りにしないこと
Crisis Text Lineがあれば
誰も 決して本当に独りではないのです
［AudaciousProject.orgで この取り組みをご支援下さい］
"저는 14살입니다. 집에 가고 싶어요."
"베스라고 해요. 당신을 위해 여기 있을게요.
더 자세히 말해줘요."
"도망도 쳤고
이 일에는 한 번도 가담한 적 없어요.
저들이 제 술에 약을 탄 거 같아요."
"위험한 것 같네요.
위험에 빠져나올 가장 빠른 방법은
911에 신고하는 거예요."
"맙소사, 베스!
제 소리가 들리면 죽일 거예요.
저들이 또 다른 남자를 보내 저와 섹스를 하려고 해요.
제발 서둘러 줘요."
알겠어요. 위험한 상황에 처했네요.
제가 119에 신고를 해서 도움을 줄게요.
당신이 한 행동은 매우 용감했어요."
"고마워요, 베스.
경찰한테 조심하라고 해줘요. 저들은 무장하고 있어요."
이 이야기를 여러분과 할 수 있는 건
이 사건이 전국의 언론매체에 대대적으로 보도되었기 때문입니다.
저희는 119에 신고했습니다.
경찰은 이 소녀와 또 다른 두 명의 소녀를 구출하고
세 명의 남성을 체포했습니다.
장소는 산호세의 모텔식스였습니다.
저는 낸시 "베스" 루블린입니다.
크라이시스 텍스트 라인의 공동 창업자이자 CEO입니다.
연중무휴의 무료 서비스로,
정신 건강 혹은 행동 건강에 문제가 있는 분들을
문자나 메신저를 통해 돕는 서비스입니다.
위기 상담 전문가로 일할 때
제 예명이 "베스"입니다.
저는 앞서 들으신 대화를 우연히 하게된 위기 상담 전문가지만
이게 바로 저희 회사가 하는 일이죠.
가장 힘든 시기를 보내는 낯선 이를 낯선 이가 도움을 주는 거예요.
살아갈 수 있도록 덜 외롭도록
또 스스로가 얼마나 강한지를 일깨워 주면서요.
크라이시스 텍스트 라인은 2013년 8월 자그마하게
시카고와 엘파소에서 문을 열었습니다.
그리고 4개월 만에
274개의 지역 코드가 미전역에 구축되었습니다.
이 서비스를 이용한 사람들이
좋은 경험을 친구들과 공유했기 때문이에요.
자체적으로 성장한 거죠.
시작한지 6년 반이 된 현재
1억5천만 개의 메시지를 수용할 수 있게 되었어요.
이 연중무휴 무료 서비스 이용자는
주로 젋은 층이에요.
문자를 사용하기 때문이죠.
사용자의 45%는 17세 미만이죠.
빈곤층이고 인종도 다양하죠.
17%는 히스패닉계이고
44%는 성 소수자예요.
대화 내용에서 다뤄지는 주요한 5가지 문제는
인간관계와 우울증, 불안, 자해이고
그 중 4건당 1건이
자살 이야기예요.
문자를 보내는 모든 사람이 만족하진 않지만
설문조사 결과 보통 86% 정도는
만족하는 걸로 나타났어요.
이유가 무엇일까요?
기술과 데이터, 사람입니다.
제가 이야기는 기술은
앱을 말하는 게 아닙니다.
다운로드할 필요도 없어요.
이건 무료예요.
복잡한 신규 등록도 없고
사용자가 사용하기 아주 쉬워요.
그냥 문자만 보내면 돼요.
저희는 머신러닝을 이용해서 순위를 매깁니다.
심각한 정도에 따라서요.
병원 응급실에서 총상을 입은 환자는 먼저 치료를 받죠.
발목을 삐끗한 아이보다 먼저 말이죠.
같은 방법으로 운영돼요.
위험도가 높은 경우가 먼저인 거예요.
그래서 알약 한 통을 삼킨 사람이
다른 사람보다 우선인 거죠.
이런 게 목숨을 살리는 데이터 과학이에요.
그러나 상담을 하는 건 사람이에요.
2만8천명이 넘는 사람들이 자원해서
위기 상담 전문가 교육을 받고 있어요.
온라인으로 지원을 하면 신원조회를 거친 후
약 30시간의 교육을 받게 되죠.
이 교육을 통과해야 하는데 모두 통과하는 건 아니고
33% 정도가 합격을 해요.
합격하면 앉아서 사람들의 목숨을 살릴 수 있는 거죠.
자원자들이 만들어낸 새로운 형태의 긱 경제인거죠.
자발적 활동으로 시작된 우버나 리프트와 같은 거예요.
저희는 정규직 직원들도 있어요.
관련 분야 석사학위도 지니고 있죠.
그들은 관리자로서
모든 대화를 모니터링하고 필요한 경우 도움도 주죠.
이런 기술과 데이터
자발적인 노동 모형 덕분에
힘들어하는 수많은 사람에게 도움을 줄 수 있어요.
다른 경로로 소통하지 않는 사람들에게도요.
부모님에게 게이라고 털어놓을 수 없는 청소년처럼요.
게이가 되지 말라고 계속 설득할 것이기 때문이죠.
또 새벽 2시까지 잠을 잘 수 없는 소녀도 있어요.
이 소녀는 기말고사 걱정과
사랑하는 이들을 실망시키고 싶지 않아 두려워하기 때문이에요.
이들이 우리에게 문자를 보내면 우린 그들에게 사랑을 주죠.
그들은 지지해주고
자신이 얼마나 강한지 일깨워줘요.
마음을 놓을 수 있도록 같이 계획을 짜기도 해요.
기분이 나아지면 함께 이야기하자고 말하기도 해요.
그러면 68%의 사람들이 자신에 대해 이야기를 해요.
누구에게도 털어놓은 적이 없는 말을 하는 거죠.
털어놓고 기분이 나아지면
다음날 또 이야기를 하려고 주위의 다른 누군가를 찾겠죠.
이야기를 나눈 후엔
안전하고 실행 가능한 계획을 세워요.
그리고 아마 잠이 들겠죠.
아니면 글을 쓰거나
BTS 또는 Lizzo 노래를 듣고
가족에게 편지를 쓰거나 상사 또는 자신에게 글을 쓰기도 하죠.
1년 후엔 그걸 읽어보도록 하고요.
그럼 그 사람들은 안전한 거예요.
가끔 사람들은 상상을 하기도 하고
계획, 방법 및 타이밍까지 생각해서
자신이나 타인에게 상처를 주려고 해요.
저희가 그런건 멈출 수가 없어요.
텍사스에 사는 한 남성이 크리스마스이브에
여성에게 고통을 줄때 희열을 느낀다고 말한 적이 있었어요.
그리곤 여성을 죽이고 싶다며 그날 밤 그걸 실행하려 한다고 했어요.
이런 급박한 위험 상황에선
911에 신고합니다.
911이 있어서 정말 감사하죠.
텍사스 사건은
뉴스에 보도도 되었어요.
도움을 요청했고 그 남성의 집에 경찰을 보냈어요.
그 집에서 발견된 남성은 다량의 무기를 소지했어요.
그의 집에서 한 사람의 발도 발견되었다는 기록도 있어요.
현재, 적극적 구조가 되는 경우는
우리가 대화를 나누는 사람들 중 1%미만이에요.
그런데 건수로 따지면 하루에 26건 정도예요.
일주일에 6건 정도가 살인에 관한 것이에요.
주로 학교 총기 난사범들이죠.
현재까지 우린 3만 2천명 이상의 목숨을 구했어요.
내부 자료 및 외부 조사에 따르면
저희 회사의 강점은 사람을 살리고
삶을 변화시키는 거라고 해요.
데이터를 이용해 체계를 변화시키는 걸 가능하게 하죠.
예를 들면, 저희는
자살 충동에 관한 위험에 대처할 최선의 대화법을 알게 되었어요.
"자살할 생각이에요?" 이라고 묻는 대신에
"죽음과 죽는 것을 생각하세요?"라고 물어보는 거예요.
또는 "자신에게 해를 가하려고 해요?" 라고 물어요.
현재 저희는 기자들과도 이런 대화법을 사용하도록 공유해요.
운동가들에게도 알려드렸고요.
국가 비상 번호 협회에도 조언해드렸죠.
911협회 말이에요.
자살 방지 응급요원을 위한 모범 사례도 공유했죠.
그리고 재향군인 관리국과도 협업하고 있어요.
군인들의 자살 충동이나 의도를 파악하기 위해서요.
(한숨)
고통은 미국인만 겪는 것이 아니에요.
모든 인간이 겪는 일이지요.
그러면서 성장하는 거죠
지금까지 저희는 한 국가씩 차례차례 진출하고 있어요.
아일랜드와 영국, 캐나다에 진출했어요.
여기선 영어와 불어 둘 다 사용하죠.
저희는 차례차례 다른 국가에도 확장해나가려 합니다.
그렇게 하면, 수십년이 걸려야만
세계 인구의 1/3 정도에 서비스를 제공할 수 있겠죠.
저희는 그보다 더 많은이들에게 다가가고 싶어요.
이미 아시다시피, 3월 초에 닥친 코로나로 인해
저희 서비스량은 40%나 증가했어요.
대화 내용 중 78%에
놀라움과 두려움, 공포란 말이 나와요.
사람들은 코로나바이러스를 두려워하고
그 증상에 겁먹고
최전선에서 일하는 가족들을 염려하고 있어요.
또한 자가격리로 생기는 영향도 목격하고 있어요.
일상에서 벗어나
아마 학대를 받으면서 격리된 사람들도 있을 거예요.
그 결과 성범죄가 48% 늘어났고
가정폭력이 74% 증가했음을 알게 되었어요.
바이러스와 봉쇄조치로 인한 가장 큰 영향 중 하나가
재정 압박이에요.
사람들은 파산할까 봐 더 두려워하고
집을 잃는 것이나 다른 재정적 압박도 걱정하고 있어요.
지금 현재 문자를 보내는 사람들 중 32%가
소득이 2만달러 이하로 확인이 돼요.
저소득층이 보통 19%인데 이를 증가한 수치예요.
그렇기에 우린 성장해야 해요.
그것도 빨리요.
지난 몇 달 동안 다양한 언어 지원을 하기위한 확장 계획을 세웠고 알렸죠.
5년 안에 5개의 언어 지원을 확대해서
전세계 인구 32%가 이용 가능하게 하려고요.
그리고 나서 코로나 사태가 터졌어요.
상황이 바뀌었죠.
지금 5년이란 시간은 사치처럼 느껴져요.
그래서 오늘, 지금
우린 그 절반의 시간에 이 계획을 이룰 거라고 악속할게요.
2년 반 안에 5개의 언어를 구축한단 말이죠.
어디서나 스페인어 이용이 가능하고
영어와 포르투갈어, 프랑스어도 가능할 거예요.
5번째 언어는 무엇일까요?
바로 아랍어입니다.
또한 이 서비스를 일부 국가와 사람들에게도 제공할 거예요.
주로 정신 건강서비스가 한정된 곳이나
무슨 일이 일어났는지에 대한 데이터가 거의 없는 곳과 사람들에게요.
여기엔 전화가 있는 이민자도 포함돼요.
젊은 사람들은 종종 연구 결과에 포함되지 않지만
그들에겐 전화기가 있어요.
그래서 우린 언어 확장을 통해
기술 이용을 용이하게 하려고 해요.
문자 외에도
왓츠앱이나 메신저도 사용할 거예요.
세계적으로 확장하면 한밤중에도 수용 가능량을 증가시킬 수 있어요.
다양한 시간대에 서비스를 제공할테니까요.
그럼 생각해보세요.
낯선 사람이 전 세계의 낯선 사람을 돕는거예요.
사랑을 세계적으로 나누는 거대한 기계처럼요.
TED 단체가 이 대담한 꿈을 지지한다는 사실이
우리 팀 모두와 제게는 아주 아주 뜻깊어요.
감사의 표시를 할 수 있는 가장 좋은 방법은
우리가 준비되었고 열의에 차있음을 여러분께 알려드리는 거예요.
이런 응원을 바탕으로
전 세계 수백만 명의 삶에 영향을 끼칠 거예요.
어려운 시기입니다.
혼란스럽고 암울하죠.
때때론 외로워요. 고립된 상태에서 특히 그렇죠.
나이도 상관없고
어떤 상황이든 어디에 살든 관계없어요.
주머니 속 휴대폰의 버튼만 누르면 도움을 줄 거예요.
지난 몇 주간 생각을 많이 했어요.
저와 대화를 나누었던 그 인신매매 소녀에 대해서요.
그 소녀가 어디선가 무사하게 있길 바래요.
모르겠어요.
어떻게 소녀가 갇혔는지
누구랑 같이 있었는지 모르지만
무사하길 바래요.
지난해 그 소녀가 어떻게 우리 번호를 알았는지
심지어 어떻게 전화해서 연결되었는지도 몰라요.
물어 본적이 없어요.
그건 중요하지 않았기 때문이죠.
중요한 건 우리에게 연락할 수 있었고
전화가 있어서 빨리 도와주었단 거예요.
그런 게 우리 목표예요.
사람들이 도움을 피하기 보다는 쉽게 도움을 받게 하는 것 말이죠.
고난과 위험, 실질적 거리가 느껴지는 순간에도
아무도 혼자가 아니에요.
크라이시스 텍스트 라인이 있다면,
우리 중 누구도 절대 혼자가 아닙니다.
[AudaciousProject.org 를 지지합니다.]
"Ik ben 14 en ik wil naar huis."
"Mijn naam is Beth. Ik ben er voor je.
Vertel me meer."
"Ik ben vaker weggerend,
maar ik heb nog nooit zoiets meegemaakt.
Ik denk dat ze drugs in mijn drankje deden."
"Het klinkt alsof je je niet veilig voelt.
De snelste manier om hulp te krijgen
is om zelf 112 te bellen."
"LOL, Beth.
Als ze me horen, vermoorden ze me.
Er komt zo nog een man binnen om seks met me te hebben.
Haast je alsjeblieft!"
"Oké, het klinkt alsof je in gevaar bent.
Ik kan 112 voor je bellen en hulp sturen.
Je bent erg dapper."
"Bedankt, Beth.
Zeg de politie voorzichtig te zijn. Deze mannen zijn bewapend."
Ik kan dit verhaal met je delen,
omdat het door het hele land veelvuldig gedeeld is in het nieuws.
We hebben 112 gebeld.
De politie redde dit meisje,
twee andere meisjes,
en arresteerde drie mannen,
allemaal bij Motel 6 in San José.
Mijn naam is Nancy 'Beth' Lublin.
Ik ben de medeoprichter en CEO van Crisis Text Line,
de gratis 24-uursservice
die mensen helpt via sms en Messenger
met geestelijke en gedragsmatige gezondheidsproblemen.
Wanneer ik aan het werk ben als crisisadviseur
gebruik ik de alias 'Beth'.
Ik was de crisisadviseur die dat gesprek voerde.
Dit is dus Crisis Text Line.
Vreemden die vreemden helpen tijdens hun donkerste momenten
om te overleven, zich minder eenzaam te voelen
en om ze te eraan te herinneren hoe sterk ze zijn.
Crisis Text Line startte in augustus 2013
in Chicago en El Paso,
en binnen vier maanden
waren we actief in alle 274 netnummers in Amerika,
omdat mensen die de service gebruikten
een goede ervaring hadden en het deelden met hun vrienden --
dat is natuurlijke groei.
In zes en een half jaar
hebben we 150 miljoen berichten verwerkt.
De mensen die onze gratis 24-uursdienst gebruiken,
zijn jong,
omdat het sms is, dus ze zijn jong.
45 procent is onder de 17 jaar.
Ze zijn ook arm, etnisch divers.
17 procent is Latino
en 44 procent is LGBTQ.
De top vijf problemen zijn relaties,
depressie, angsten, zelfverminking
en ongeveer een op de vier gesprekken
gaat over suïcidale gedachten.
Iedereen die ons sms't is ongelukkig,
maar we halen een score van 86 procent tevredenheid
van onze sms'ers.
Wat maakt het zo goed?
De technologie, de data en de mensen.
Over de technologie:
het is geen app.
Je hoeft het niet te downloaden.
Het is gratis,
zonder ingewikkelde intakeprocedure;
het is erg gebruiksvriendelijk.
Je sms't ons gewoon.
We gebruiken machinaal leren
om de wachtrij te ordenen op basis van de ernst,
zoals de spoedafdeling eerst de schotwond behandelt
vóór het kind met de verstuikte enkel.
Zo werken wij ook.
De zaken met hoog risico komen eerst.
Degene die teveel pillen heeft geslikt,
komt vóór iemand anders.
Dit is datawetenschap om levens te redden.
Het zijn echter mensen die begeleiden.
We hebben meer dan 28.000 vrijwillige crisisadviseurs getraind,
die zich online aanmelden, gecontroleerd worden
en ongeveer 30 uur training krijgen.
En als ze slagen --
niet iedereen slaagt,
het slagingspercentage is maar 33 procent --
kunnen ze levens redden thuis vanaf de bank.
Het is een nieuwe economie voor vrijwilligerswerk
zoals Uber of Lyft voor vrijwilligerswerk.
We hebben ook fulltime personeel
met een masterdiploma in een relevant veld.
Zij zijn toezichthouders
en controleren elk gesprek en grijpen in wanneer nodig.
Dankzij deze technologie en data
en ons vrijwilligerswerkmodel
kunnen we veel mensen bereiken die pijn hebben.
Mensen die geen toegang hebben tot andere bronnen,
zoals de homoseksuele tiener die niets met z'n ouders kan delen,
omdat ze hem blijven zeggen het homo-zijn weg te bidden.
Of het meisje dat om 2 uur 's nachts wakker ligt
omdat ze angst heeft voor examens
en ze haar familie niet wil teleurstellen.
Dus ze sms'en ons.
We geven ze liefde.
We ondersteunen ze
en we herinneren ze eraan hoe sterk ze zijn.
We werken samen een plan uit om veilig te blijven.
En we zeggen ze als dit goed voelt,
delen met ons --
en 68 procent zegt dat ze iets met ons gedeeld hebben
wat ze nog nooit met een ander gedeeld hebben --
dat als het goed voelt om het met ons te delen,
zoek dan misschien iemand anders om het ook mee te delen.
Na ons gesprek
stellen ze een veiligheidsplan op.
En misschien gaan ze weer slapen
of in hun dagboek schrijven,
of luisteren naar BTS of Lizzo,
of schrijven een brief aan hun zus,
of aan hun baas of aan zichzelf, om over 12 maanden te lezen.
Ze blijven veilig.
Soms hebben mensen het idee,
het plan en de middelen
om zichzelf of anderen iets aan te doen
en kunnen we ze niet helpen.
Zoals de man in Texas, vijf jaar geleden op kerstavond,
die alleen plezier voelde als hij een ander pijn deed;
hij wilde vrouwen vermoorden en zou dat die avond gaan doen.
In deze dreigende risicosituaties
bellen we 112.
En godzijdank voor 112,
want bij dat incident in Texas
zoals te zien was op het nieuws,
stuurden ze de politie naar zijn huis
en ze vonden hem met een arsenaal aan geladen wapens
en, volgens het verslag, in het bezit van een menselijke voet.
Actieve reddingen zijn minder dat één procent
het onderwerp van onze gesprekken.
Maar toch zijn dat er ongeveer 26 per dag.
En zes per week gaan over moord --
meestal schoolschutters.
We hebben meer dan 32.000 actieve reddingsacties voltooid.
Onze eigen data en extern onderzoek
tonen dat wij erg goed zijn in het redden van levens
en in het veranderen van levens.
We gebruiken de data om systemen te kunnen veranderen.
Bijvoorbeeld,
wij hebben de beste taal geleerd
om risico's in te schatten bij zelfmoordgedachten.
We zeggen niet: "Overweeg je om zelfmoord te plegen?"
In plaats daarvan vragen we:
"Denk je aan de dood of doodgaan?"
of: "Denk je er over jezelf te doden?"
We hebben deze taal gedeeld met journalisten.
We hebben het gedeeld met activisten.
We adviseren het nationaal noodnummer,
de 112-samenwerking,
hoe eerstehulpverleners moeten handelen bij zelfmoord.
We werken samen met de Veterans Administration
om suïcidale gedachten te herkennen bij veteranen.
(Zucht)
Pijn is geen Amerikaanse beleving.
Het is een menselijke beleving.
Dus we groeien.
Tot zover kwamen erbij:
Ierland, de UK, Canada -- in zowel Frans en Engels.
En we kunnen blijven groeien, land per land.
Het zou tientallen jaren kosten
om zelfs maar een derde van de wereld te bereiken.
Dat is gewoon niet acceptabel.
Sinds de start van COVID, begin maart,
is de hoeveelheid toegenomen met 40 procent.
78 procent van onze gesprekken
bevatten worden als 'bang zijn', 'angst' en 'paniek'.
Mensen maken zich zorgen over het COVID-virus,
dus ze zijn gespannen over symptomen
en maken ze zich zorgen over familie in de frontlinie.
We zien ook de gevolgen van quarantaine.
Mensen missen hun routine
of zitten misschien in quarantaine met gewelddadige mensen.
We zien een toename van 48 procent in seksueel misbruik
en een toename van 74 procent in huiselijk geweld.
Een van de grootste gevolgen die we zien vanwege het virus en de lockdown
is de financiële stress.
Steeds meer mensen met angst voor faillissement,
angst om dakloos te worden of een financiële ondergang.
En 32 procent van onze sms'ers
zegt nu dat hun gezin moet rondkomen
met minder dan 20.000 dollar.
Meer dan de gebruikelijke 19 procent met een laag inkomen.
Dus we moeten groeien.
Snel.
Maandenlang was het plan om uit te breiden per taal:
vijf talen in de komende vijf jaar,
wat 32 procent van de wereld beslaat.
En toen kwam COVID.
Dat veranderde de zaak.
Vijf jaar voelt nu als een luxe.
Dus vandaag
leggen we ons toe om dit in de helft van de tijd te doen.
Vijf talen in twee en een half jaar.
We gaan overal Spaans gebruiken,
overal Engels, overal Portugees,
overal Frans,
en de vijfde taal?
Arabisch.
Dus we gaan onze service aanbieden aan landen en bevolkingen
met een beperkte geestelijke gezondheidszorg
en weinig gegevens over wat er aan de hand is.
Inclusief immigranten -- die hebben telefoons.
Jonge mensen worden vaak niet meegeteld in onderzoek,
maar ze hebben telefoons.
We gaan over op taal,
wat de technologie gemakkelijker maakt,
want naast sms
gaan we ook WhatsApp en Messenger gebruiken.
Wereldwijde expansie helpt ons bij de capaciteit 's nachts,
omdat we dan tijdzonedekking hebben.
Bedenk eens,
dit zijn vreemden die vreemden helpen over de hele wereld,
als een grote wereldwijde liefdesmachine.
En dat de TED-gemeenschap onze gedurfde droom ondersteunt,
is gewoon heel waardevol
voor mij en iedereen in ons team.
En om onze dankbaarheid te tonen
laten we je weten dat we er klaar voor zijn en we er zin in hebben.
Deze ondersteuning gaan we gebruiken
om het verschil te maken over de hele wereld.
Het zijn moeilijke tijden.
Het is verwarrend en deprimerend
en soms voelen we ons eenzaam,
vooral in isolatie.
Maar hoe oud je ook bent,
wat je situatie is of waar je woont,
wij zijn binnen handbereik, in je broekzak.
De laatste weken denk ik vaak aan dat verhandelde meisje
met wie ik contact had,
en ik hoop dat ze ergens veilig is.
Ik weet het niet ...
Ik weet niet hoe ze in quarantaine zit
of met wie ze is,
maar ik hoop dat ze veilig is.
Ik weet niet hoe ze vorig jaar aan ons nummer kwam
of hoe ze aan een telefoon kwam.
Ik heb dat nooit gevraagd,
want het deed er niet toe.
Het ging erom dat ze contact met ons op kon nemen,
en dat we haar snel konden helpen.
Dat is het doel:
om het gemakkelijker te maken om hulp te krijgen
dan hulp te vermijden.
Dat in moeilijke momenten,
bij gevaar, bij fysieke afstand
niemand ooit alleen is.
Dat dankzij Crisis Text Line
niemand eigenlijk ooit alleen is.
[Steun dit initiatief via AudaciousProject.org]
"Tenho 14 anos e quero ir para casa".
"Chamo-me Beth, estou aqui para o que precisares,
"conta-me mais coisas".
"Já fugi antes,
"mas nunca me envolvi em nada assim.
"Acho que colocaram droga na minha bebida."
"Parece-me que não te sentes segura.
"A forma mais fácil de arranjares ajuda
"é ligares para o 112".
"LOL, Beth.
"Se eles me ouvem, matam-me.
"Vão mandar entrar outro homem para ter sexo comigo.
"Por favor, despacha-te".
"Está bem, parece que estás em perigo.
"Posso ligar para o 112 e enviar-te ajuda.
"Estás a ser muito corajosa".
"Obrigada, Beth.
"Diz à polícia para terem cuidado, eles estão armados".
Estou a contar-vos esta história
porque foi amplamente divulgada nos noticiários do país.
Nós ligámos para o 112.
A polícia resgatou aquela rapariga,
duas outras raparigas,
e prendeu três homens,
todos no Motel 6 em San Jose.
Chamo-me Nancy "Beth" Lublin.
Sou cofundadora e a CEO da Crisis Text Line,
o serviço gratuito e ininterrupto
que ajuda pessoas por texto e pelo Messenger,
com problemas de saúde mental e comportamental.
Quando entro na plataforma como conselheira da Crisis
uso o nome de código "Beth".
Calhou ser eu a conselheira nesta conversa.
Mas é isto que é a Crisis Text Line.
Estranhos que ajudam estranhos nos seus momentos mais sombrios
a manterem-se vivos, a sentirem-se menos sozinhos,
e lembrar-lhes como são fortes.
A Crisis Text Line foi lançada sem alarde em agosto de 2013
em Chicago e em El Paso.
Em quatro meses,
estávamos em todos os 274 códigos de área dos EUA,
porque as pessoas que usaram este serviço,
gostaram da experiência e transmitiram-na aos seus amigos.
Isto é crescimento orgânico.
Em seis anos e meio,
processámos cerca de 150 milhões de mensagens.
As pessoas que usam o nosso serviço gratuito e ininterrupto
habitualmente são jovens.
Como é por texto, atrai mais os jovens.
45% são menores de 17 anos.
Também são pobres, de diversas etnias.
Uns 17% identificam-se como hispânicos,
e 44% são da comunidade LGBTQ.
Os cinco assuntos principais são relações, depressão,
ansiedade, automutilação
e uma em quatro conversas
é quase sempre sobre tendências suicidas.
Todos os que nos enviam mensagens sentem-se infelizes,
e, apesar disso, alcançamos cerca de 86% de índice de satisfação
dos nossos utilizadores.
O que torna este serviço tão bom?
A tecnologia, os dados e as pessoas.
Quanto à tecnologia.
Não é um aplicativo.
Não é uma coisa que tenha de ser descarregado.
É gratuito, não necessita de uma inscrição complicada
portanto, é muito fácil de usar.
Basta mandarem-nos uma mensagem.
Usamos a tecnologia para classificar as prioridades
com base na gravidade.
Tal como num hospital, que atende primeiro o ferimento de um tiro
e só depois um tornozelo torcido.
Trabalhamos do mesmo modo.
Cuidamos primeiro dos casos de alto risco.
A pessoa que tomou um frasco inteiro de comprimidos
será atendida antes de qualquer outra.
Isto é ciência de dados para salvar vidas.
Mas são pessoas que aconselham.
Treinámos mais de 28 000 conselheiros voluntários
que se inscreveram "online",
verificámos os antecedentes e demos-lhe uma formação de 30 horas.
E se eles passam
— porque nem todo a gente passa.
a taxa de aprovação é apenas de 33% —
eles podem salvar vidas sentados nos seus sofás.
É uma nova forma de trabalho para o voluntariado,
é como a Uber ou a Lyft do voluntariado.
Também temos funcionários a tempo inteiro
com mestrado em áreas relevantes.
São os supervisores
que observam cada conversa e intervêm, se necessário.
Graças a esta tecnologia e aos dados
e ao nosso modelo de trabalho voluntário,
conseguimos alcançar muitas pessoas que sofrem.
Pessoas que não têm acesso a outros recursos,
como o adolescente homossexual que não pode falar com os pais,
porque lhe dizem para ele rezar para afastar esse mal.
Ou a rapariga que não consegue dormir às duas da manhã
com ansiedade por causa dos exames finais
e não quer desiludir as pessoas que a amam.
Aí mandam-nos mensagens.
E nós acarinhamo-los
e apoiamo-los
e lembramos-lhes como são fortes.
Trabalhamos juntos num plano de segurança.
E dizemos-lhes que, se se sentem bem
a partilhar connosco
— 68% das pessoas dizem que partilharam algo connosco
que nunca partilharam com outra pessoa —
então, se se sentem bem a partilhar connosco,
talvez encontrem outra pessoa na vida futura com quem partilhar.
Depois da nossa conversa,
eles põem em ação o plano de segurança.
E talvez vão dormir.
Ou escrever no diário.
Ou ouvir os BTS ou a Lizzo,
ou escrever uma carta para a irmã,
para o chefe ou para si mesmos para ler daqui a 12 meses.
Ficam em segurança.
Às vezes, as pessoas têm a ideia,
o plano, os meios e o momento certo
para se ferirem a si mesmos ou a outra pessoa qualquer
e não temos como impedi-los.
Como o homem no Texas, há cinco anos, na véspera do Natal,
que nos disse que só sentia prazer quando causava sofrimento
e queria matar mulheres e ia fazê-lo naquela mesma noite.
Nessas situações de risco iminente,
nós ligamos para o 112.
E graças a Deus pelo 112,
porque nesse incidente no Texas,
como transmitido nos noticiários,
eles enviaram a polícia a casa do homem,
e encontraram-no com um arsenal de armas carregadas,
constando no registo que possuía um pé humano.
Os resgates ativos são menos de 1% das nossas conversas.
Mas mesmo assim, são cerca de 26 por dia.
E seis por semana são para homicídios.
Normalmente, atiradores em escolas.
Atingimos agora mais de 32 000 resgates ativos.
Os nossos dados e estudos exteriores
mostram que somos muito bons a salvar vidas,
e a mudar vidas.
Usamos os dados para possibilitar a mudança dos sistemas.
Por exemplo,
vimos que o melhor modo, a melhor linguagem para avaliar riscos
numa situação de suicídio
não é usando as palavras: "Está a pensar em suicidar-se?"
Em vez disso, usar palavras como:
"Está a pensar na morte ou em morrer?"
Ou "Está a pensar em se matar?"
E partilhámos esta linguagem com os "media", para a adotarem.
Partilhámos essa linguagem com ativistas.
Aconselhamos a Associação Nacional de Números de Emergência,
a 911 Association,
sobre as melhores práticas para os socorristas a suicídios.
Estamos a trabalhar com a Administração de Veteranos
para identificar tendências e intenções suicidas em veteranos.
O sofrimento não é uma experiência americana.
É uma experiência humana.
Temos vindo a crescer.
Até agora, temo-nos expandido para um país de cada vez:
a Irlanda, o Reino Unido, o Canadá, tanto em inglês como em francês.
Podíamos continuar a crescer, um país de cada vez.
Demoraríamos décadas
a alcançar apenas um terço da população mundial.
Não dá para aceitar.
Já vimos, desde o começo da COVID, no início de março,
um aumento de 40% no nosso volume.
Uns 78% das nossas conversas
incluem palavras como "de cabeça perdida", "assustado" e "em pânico".
As pessoas estão preocupadas com o vírus da COVID,
e preocupam-se com os sintomas
e estão aflitos por terem a família nas linhas da frente.
Também estamos a ver o impacto das quarentenas.
As pessoas abandonaram as suas rotinas,
talvez estejam isoladas com pessoas violentas.
Vimos um aumento de 48% nos casos de abuso sexual,
e 74% de aumento nos casos de violência doméstica.
Um dos maiores impactos do vírus e do confinamento
é o "stress" financeiro.
Somos contactados por mais pessoas com medo da falência,
com medo de ficar sem casa e com outros problemas financeiros.
Neste momento, uns 32% dos nossos utentes
identificam-se como pertencendo a famílias
de rendimentos inferiores a 20 000 dólares.
A nossa percentagem habitual de baixos rendimentos é 19%.
Portanto, precisamos de crescer.
E rapidamente.
Durante meses, planeamos anunciar que íamos expandir por idiomas:
Cinco idiomas nos próximos cinco anos,
cobrindo 32% do globo.
E então, apareceu a COVID.
As coisas mudaram.
E agora cinco anos parecem um luxo.
Então hoje, neste momento,
estamos a comprometer-nos a fazer isso em metade do tempo.
Cinco idiomas em dois anos e meio.
Vamos usar o espanhol em toda a parte,
o inglês e o português em toda a parte,
o francês em todo a parte.
E o 5.º idioma?
O árabe.
Vamos levar o nosso serviço a países e populações
que têm serviços limitados de saúde mental
e quase nenhuns dados sobre o que está a acontecer.
Isto inclui a população imigrante, que possui telemóvel,
e jovens que, geralmente, não são contabilizados em estudos,
mas que possuem telefones.
Então vamos mudar para idiomas
o que torna a tecnologia mais fácil,
porque, além do texto,
vamos usar o WhatsApp e o Messenger.
A expansão global ajuda-nos com a capacidade noturna,
porque teremos de cobrir os fusos horários.
Então pensem nisso,
serão estranhos a ajudar estranhos pelo mundo inteiro.
Como uma enorme máquina de amor mundial.
E o facto de a comunidade TED estar a apoiar este sonho audacioso
é profundamente significativo,
para mim e para todos na nossa equipa.
A melhor forma de mostrarmos a nossa gratidão
é contar que estamos preparados e animados.
E que vamos usar esse apoio
para causar impacto em milhões de vidas em todo o mundo.
São tempos difíceis.
É confuso e deprimente
e, às vezes, sentimo-nos sozinhos, principalmente no isolamento.
Mas, qualquer que seja a idade,
qualquer que seja a vossa situação ou onde quer que vivam,
estaremos ao alcance dos vossos dedos, dentro dos vossos bolsos.
Tenho pensado bastante nestas últimas semanas
naquela rapariga que foi traficada
com quem estive em contacto.
Espero que ela esteja a salvo nalgum lugar.
Não sei...
Não sei como ela se isolou
ou com quem está,
mas espero que esteja a salvo.
Não sei como, no ano passado, ela arranjou o nosso número,
ou como teve acesso a um telemóvel para falar connosco.
Nunca lhe perguntei.
Porque não é importante.
O importante foi ela ter-nos contactado,
ter conseguido e nós a termos ajudado rapidamente.
É esse o objetivo,
tornar mais fácil a ajuda às pessoas
do que evitar pedir ajuda.
Que, em momentos de dificuldades,
de perigo, de distanciamento social,
ninguém jamais fique sozinho.
E graças à Crisis Text Line,
nenhum de nós está realmente sozinho.
[Apoiem esta iniciativa em AudaciousProject.org]
"Tenho 14 anos e quero ir para casa."
"Meu nome é Beth, pode contar comigo,
me diga mais."
"Eu já fugi antes, mas nunca me envolvi com algo assim.
Acho que puseram drogas na minha bebida."
"Parece que você não se sente segura.
A maneira mais rápida de obter ajuda é você ligar para a emergência."
"Só rindo, Beth. Se me ouvirem, vão me matar.
Estão prestes a mandar outro homem pra fazer sexo comigo, por favor, rápido."
"Certo, você parece estar em perigo.
Posso ligar para a emergência e enviar ajuda.
Você está sendo muito corajosa."
"Obrigada, Beth.
Diga à polícia para ter cuidado, esses homens estão armados."
Posso compartilhar essa história,
porque foi amplamente divulgada em agências de notícias de todo o país.
Ligamos para a emergência.
A polícia resgatou essa garota, mais outras duas
e prendeu três homens,
tudo no Motel 6 em San Jose.
Meu nome é Nancy "Beth" Lublin.
Sou cofundadora e diretora executiva da "Crisis Text Line",
serviço gratuito 24 horas, 7 dias por semana,
que ajuda pessoas por mensagem de texto e Messenger,
com problemas de saúde mental e comportamental.
Quando entro na plataforma como conselheira de crise,
uso o pseudônimo "Beth".
Eu fui a conselheira de crise que participou daquela conversa.
A Crisis Text Line é isso.
São estranhos ajudando estranhos em seus momentos mais sombrios
a permanecerem vivos, sentirem-se menos sozinhos
e lembrá-los de como são fortes.
A Crisis Text Line foi lançada discretamente em agosto de 2013
em Chicago e em El Paso, e em quatro meses
estávamos em todos os 274 códigos de área dos Estados Unidos,
porque as pessoas usaram o serviço,
tiveram uma ótima experiência e compartilharam com os amigos;
isso é crescimento orgânico.
E em seis anos e meio, já processamos cerca de 150 milhões de mensagens.
Os usuários de nosso serviço gratuito, 24 horas por dia, 7 dias por semana,
tendem a ser jovens,
porque são mensagens de texto.
Deles, 45% têm menos de 17 anos.
Também são pobres, racialmente diversos.
E 17% se identificam como hispânicos e 44% são LGBTQ.
Os cinco principais problemas que vemos são de relacionamentos,
depressão, ansiedade, autolesão
e, em aproximadamente uma em cada quatro conversas,
pensamentos suicidas.
Todos que nos escrevem estão infelizes,
no entanto, normalmente temos cerca de 86% de satisfação
com nossos voluntários.
O que nos torna tão bons?
A tecnologia, os dados e as pessoas.
Então, a tecnologia.
Não é um aplicativo.
Não é algo que você precise baixar.
É grátis,
não há pesquisa de satisfação complicada, então é realmente fácil de usar.
É só enviar uma mensagem.
Usamos aprendizado de máquina para ordenar a fila
com base na gravidade.
Como um pronto-socorro que atende um ferimento à bala
antes da criança que torceu o tornozelo.
Trabalhamos da mesma maneira, pegamos os casos de alto risco primeiro.
Uma pessoa que engoliu um frasco de comprimidos
viria antes de outra.
É ciência de dados para salvar vidas.
Mas são humanos que fazem o aconselhamento.
Treinamos mais de 28 mil conselheiros voluntários para crises,
que se inscrevem on-line, têm os antecedentes verificados
e fazem um treinamento de 30 horas.
Se eles passam;
nem todo mundo passa, há uma taxa de aprovação de apenas 33%;
podem salvar vidas do sofá deles.
É uma nova "atividade" de voluntariado, como o Uber ou Lyft.
Temos pessoal em período integral com mestrado em algum campo relevante.
Eles são supervisores,
observam todas as conversas e intervêm, se necessário.
Graças a esta tecnologia e dados, e ao nosso modelo de trabalho voluntário,
conseguimos alcançar inúmeras pessoas que estão sofrendo.
Pessoas sem acesso a outros recursos,
como o adolescente gay que não pode compartilhar com seus pais,
porque continuam lhe dizendo pra rezar pra deixar de ser gay.
Ou a garota que não consegue dormir às duas da manhã,
porque está ansiosa com as provas finais
e não quer decepcionar as pessoas que a amam.
Então eles nos escrevem e nós os amamos.
Nós os apoiamos e os lembramos o quão fortes eles são.
Trabalhamos juntos num plano para mantê-los seguros.
E dizemos a eles que se foi bom compartilhar conosco;
68% das pessoas dizem que falaram conosco como nunca fizeram com outro humano;
então, se é bom compartilhar conosco,
talvez encontrem apenas mais uma pessoa na vida deles amanhã para compartilhar.
E depois da nossa conversa,
eles colocam esse plano de segurança em prática.
E talvez consigam dormir.
Ou façam um diário.
Ou escutem a música de BTS ou Lizzo, escrevam uma carta para a irmã,
para o chefe ou para si mesmos, para ler em 12 meses.
Eles se sentem seguros.
Às vezes, a pessoa tem a ideia, o plano, os meios e a oportunidade
para machucar a si mesma ou outra pessoa, e não temos como impedir.
Como um homem no Texas, há cinco anos na véspera de Natal,
que nos disse que só sentia prazer quando infligia dor,
que queria matar mulheres e o faria naquela mesma noite.
Nessas situações de risco iminente, ligamos para a emergência.
E ainda bem que esse número existe, porque naquele incidente no Texas,
como relatado nos noticiários, eles enviaram a polícia para a casa dele,
o encontraram com um arsenal de armas carregadas
e na posse de um pé humano.
Resgates ativos são menos de 1% das nossas conversas.
Mas ainda assim, são cerca de 26 por dia.
Seis desses por semana são por homicídio.
Normalmente atiradores em escolas.
Realizamos mais de 32 mil resgates ativos.
Nossos próprios dados e estudos externos
mostram que somos muito bons em salvar e mudar vidas.
Usamos os dados para possibilitar a alteração de sistemas.
Então, por exemplo,
descobrimos que a melhor maneira e linguagem para avaliar riscos
em torno da ideação suicida
não é usar as palavras: "Está pensando em cometer suicídio?"
Em vez disso, é usar palavras como: "Está pensando em morte ou em morrer?"
Ou: "Você está pensando em se matar?"
E agora compartilhamos essa linguagem com os jornalistas, para adotarem isso.
Mesma coisa com ativistas.
Aconselhamos a Associação Nacional de Números de Emergência,
a "Associação 911",
sobre práticas recomendadas para socorristas de suicidas.
E trabalhamos com a Administração de Veteranos
para identificar ideação e intenção suicidas neles.
O sofrimento não é uma experiência apenas dos norte-americanos.
É uma experiência humana, então, estamos crescendo.
Até agora, expandimos um país de cada vez:
Irlanda, Reino Unido, Canadá; esse último em francês e inglês.
Poderíamos continuar crescendo, um país de cada vez.
Mas levaria décadas
para atingir apenas um terço das pessoas no mundo.
E isso não é aceitável.
Desde o início da COVID no início de março
vimos um aumento de 40% em nosso volume.
De nossas conversas, 78% incluem palavras como "assustado", "com medo", "pânico".
As pessoas estão apreensivas com a COVID, nervosas com os sintomas
e preocupadas com a família nas linhas de frente.
Também estamos vendo o impacto das próprias quarentenas.
As pessoas não têm seguido a rotina delas,
talvez estejam em quarentena com pessoas abusivas.
Vimos um aumento de 48% no abuso sexual
e de 74% na violência doméstica.
Um dos maiores impactos que vimos do vírus e do confinamento
é o estresse financeiro.
Mais pessoas nos procuram com medo de falência,
temores de falta de moradia e outras ruínas financeiras.
E neste momento, 32% de nossos voluntários
se identificam com rendas domésticas abaixo de US$ 20 mil anuais.
Isso é superior à nossa típica renda baixa de 19%.
Então, precisamos crescer, rapidamente.
Há meses planejávamos anunciar que expandiríamos:
cinco idiomas nos próximos cinco anos,
cobrindo 32% do planeta.
E então, a COVID aconteceu.
As coisas mudaram.
E agora cinco anos parecem um luxo.
Então hoje
estamos nos comprometendo a fazê-lo na metade do tempo.
Cinco idiomas em dois anos e meio.
Vamos ativar o espanhol, o inglês, o português e o francês em qualquer lugar.
E o quinto idioma? Árabe.
Levaremos nosso serviço para países e populações
que têm serviços de saúde mental limitados
e quase nenhuma informação sobre o que está havendo.
Isso inclui populações de imigrantes, com celulares.
E os jovens, que frequentemente não são computados em estudos,
mas eles têm celulares.
Transferimos para o idioma, o que facilita a tecnologia,
porque, além de mensagens de texto, vamos usar o WhatsApp e o Messenger.
E a expansão global nos ajuda com atendimento no meio da noite,
porque teremos cobertura de fuso horário.
Então pense sobre isso:
serão estranhos ajudando estranhos em todo o mundo.
Como uma máquina de amor global gigante.
E o fato da comunidade TED ter apoiado nosso sonho audacioso
é profundamente significativo,
para mim e para todos da nossa equipe.
E o melhor jeito de mostrar nossa gratidão
é contando que estamos prontos e empolgados.
E nós vamos usar esse apoio
para impactar milhões de vidas em todo o mundo.
São tempos difíceis.
É confuso e deprimente,
e, às vezes, nos sentimos sozinhos, especialmente no isolamento.
Mas não importa a idade,
qual seja a sua situação ou onde você mora,
estaremos ao seu alcance, no seu bolso.
Nas últimas semanas, pensei muito naquela garota sendo traficada
com quem eu me conectei.
E espero que ela esteja num lugar seguro.
Eu não sei como está a quarentena dela
ou com quem ela está, mas espero que esteja segura.
E eu não sei como ela obteve o nosso número no ano passado,
ou até como teve acesso a um telefone para nos contatar.
Eu nunca perguntei a ela.
Porque isso não importava.
O que importava era que ela pôde entrar em contato conosco
e que conseguimos ajuda rapidamente.
E esse é o objetivo,
tornar mais fácil para as pessoas obterem ajuda
ao invés de se esquivarem dela.
Que em momentos de dificuldade, de perigo, de distância física,
ninguém nunca esteja sozinho.
Graças ao Crisis Text Line, nenhum de nós nunca está sozinho.
[Apoie esta iniciativa no AudaciousProject.org]
"14 yaşındayım ve eve gitmek istiyorum."
"Adım Beth, senin için buradayım,
bana daha fazla anlat."
"Daha önce de kaçmıştım
ama böyle bir şeye hiç karışmamıştım.
Sanırım içkime uyuşturucu koydular."
"Güvende olmadığını hissediyor gibisin.
Sana yardım etmemin en hızlı yolu
911'i araman."
"Sesli güldüm, Beth.
Eğer beni duyarlarsa öldürürler.
Benimle birlikte olması için içeri başka bir adam göndermek üzereler,
lütfen acele et."
"Tamam, anladığım kadarıyla tehlikedesin.
911'i arayıp sana yardım gönderebilirim.
Çok cesur davranıyorsun."
"Teşekkürler, Beth.
Polise dikkatli olmasını söyle, bu adamlar silahlı."
Bu hikayeyi sizinle paylaşabiliyorum,
çünkü ülke genelindeki haber medya organlarında yayımlandı.
911'i gerçekten aradık.
Polis bu kızı ve diğer iki kızı kurtardı
ve üç adamı tutukladı
tüm hepsi San Jose'deki Motel 6'da oldu.
Benim adım Nancy "Beth" Lublin.
Kriz Mesaj Hattı ortak kurucusu ve CEO'suyum.
Ücretsiz 7/24 bu hizmet,
insanlara mesaj ve Messenger aracılığıyla
ruh sağlığı ve davranışsal sağlık sorunlarına yardım ediyor.
Platforma gittiğimde kriz danışmanı olarak
"Beth" lakabını kullanıyorum.
Bu konuşmayı yapan kriz danışmanı bendim.
Kriz Mesaj Hattı işte budur.
Yabancılar en karanlık anlarında hayatta kalmak,
daha az yalnız hissetmek
ve onlara güçlü olduklarını hatırlatmak için yabancılara yardım ediyor.
Kriz Mesaj Hattı Ağustos 2013'te
Chicago ve El Paso'da sessizce başlatıldı
ve dört ay içinde,
Amerika Birleşik Devletleri'nin tüm 274 alan kodlarındaydık
çünkü insanlar bu hizmeti kullandı,
harika bir deneyim edindiler ve arkadaşları ile paylaştılar.
Bu organik bir büyüme.
Ve altı buçuk sene içinde,
yaklaşık 150 milyon mesajı inceledik.
Ücretsiz 7/24 hizmetimizi kullananlar
gençleri etkiliyorlar
çünkü bu bir mesaj, bu yüzden onlar gençleri etkiliyorlar.
Yüzde 45'i 17 yaşın altında.
Ayrıca fakir ve ırksal olarak da farklı.
Yüzde 17'si Hispanik,
ve yüzde 44'ü LGBTQ.
Gördüğümüz ilk beş konu
ilişkiler, depresyon, anksiyete, kendine zarar verme
ve yaklaşık dört konuşmadan birinde
intihar düşüncesi.
Bize mesaj atan herkes mutsuz
ama hala bize mesaj atan insanlardan
yüzde 86 memnuniyet oranına sahibiz.
Bunu bu kadar iyi yapan ne?
Teknoloji, veriler ve insanlar.
Yani, teknoloji.
Bu bir uygulama değil.
İndirmeniz gereken bir şey değil.
Ücretsiz,
karmaşık bir alım anketi yok,
bu yüzden gerçekten kullanıcı dostu.
Bize sadece mesaj atıyorsunuz.
Makine öğrenimini, şiddetine göre
sıraya dizmek için kullanırız.
Hastane acil servisinde ayak bileği burkulan çocuktan önce
kurşun yarası almış birini almakmış gibi bir şey.
Aynı şekilde çalışıyoruz.
Bu yüzden önce yüksek riskli vakaları alıyoruz.
Yani bir şişe hap yutan kişi
diğerlerinden önce gelir.
Bu hayat kurtarmak için veri bilimi.
Yani danışmanlık yapan insanlar.
Çevrim içi başvuru yapan,
28.000'den fazla gönüllü kriz danışmanı eğittik.
bir geçmiş kontrolü yaptık, daha sonra 30 saatlik bir eğitim verdik.
Ve eğer geçerlerse
-ki herkes geçemiyor,
sadece yüzde 33'lük bir geçme oranı var-
kendi kanepelerinde hayat kurtarabilirler.
Bu gönüllülük için yeni bir iş ekonomisi,
Uber veya Lyft gönüllülüğü gibi.
Ayrıca ilgili bir alanda yüksek lisans derecesine sahip
tam zamanlı personelimiz var.
Onlar süpervizör
ve her konuşmayı izleyip gerekirse müdahele ediyorlar.
Bu teknoloji, veriler
ve gönüllü işgücü modelimiz sayesinde,
acı çeken tonlarca insana ulaşabiliriz.
Diğer kaynaklara erişimi olmayan kişiler,
ailesiyle paylaşamayan eşcinsel bir genç gibi
çünkü ona dua ile eşcinsellikten kurtulabileceğini söyleyip duruyolar.
Ya da finalleri için endişeli olan gece 2'de uyuyamayan kız.
Onu sevenlerini hayal kırıklığına uğratmak istemiyor.
Bu yüzden bize mesaj atıyorlar.
Biz de onları seviyoruz.
Onları destekliyoruz,
onlara ne kadar güçlü olduklarını hatırlatıyoruz.
Güvende kalmak için birlikte bir plan üzerinde çalışıyoruz.
Ve bizimle paylaşımda bulunmak onları iyi hissettiriyorsa --
Çünkü insanların yüzde 68'i
başka bir insanla hiç paylaşmadıkları bir şeyi
bizimle paylaştıklarını söylüyor.
O yüzden bizimle paylaşmak iyi hissettiriyorsa
belki yarın hayatınızda paylaşacak başka bir kişi bulmalısınız.
Konuşmamızdan sonra,
güvenlik planını uygulamaya koydular.
Belki uyumaya giderler
ya da günlük tutarlar
ya da BTS veya Lizzo'yu dinlerler
ya da 12 ay içinde okumaları için
kız kardeşlerine, müdürlerine veya kendilerine mektup yazarlar.
Güvende kalırlar.
Bazen insanlar kendilerini
ya da bir başkasını incitecek bir ideolojiye,
plana, araçlara ve zamanlamaya sahip olurlar
ve biz de hızını düşüremeyiz.
Teksas'taki adam gibi beş yıl önce Noel arifesinde,
bize sadece acı çektirdiğinde ve kadınları öldürmek istediğinde
ve bunu o gece yapacakken mutlu olduğunu söyleyen adam.
Buna yakın risk durumlarında
911'i ararız.
Ve 911'e şükürler olsun,
çünkü o Teksas olayında,
haberlerde bildirildiği gibi,
yardım gönderdiler, polisi evine gönderdiler
ve onu yüklü bir silah cephanesiyle buldular
ve bir insan ayağına sahip olduğunu kayıt altına aldılar.
Şimdilik aktif kurtarmalar konuşmalarımızın yüzde birinden daha az.
Ama yine de bu günde yaklaşık 26.
Haftada altı tanesi cinayet için.
Genellikle okulda silahlı saldırı.
Şimdi 32.000'den fazla aktif kurtarma işlemini tamamladık.
Kendi verilerimiz ve dış çalışmalarımız,
hayat kurtarmada ve hayatları değiştirmede
çok iyi olduğumuzu gösteriyor.
Verileri sistemleri değiştirebilmek için kullanıyoruz.
Örnek olarak
intihar düşüncesiyle ilgili
risk değerlendirmesi için en iyi dili öğrendik.
"İntihar etmeyi mi düşünüyorsun?" kelimelerini kullanarak değil.
Bunun yerine,
"Ölümü ya da ölmeyi mi düşünüyorsun?"
Veya "Kendini öldürmeyi mi düşünüyorsun?"
Şimdi de bunu benimsemek için bu dili gazetecilerle paylaştık.
Bu dili aktivistlerle paylaştık.
İntihardaki ilk müdahale ekipleri için
en iyi uygulamalar hakkında Ulusal Acil Durum Numarası Derneği,
911 Derneği'ne önerilerde bulunuyoruz.
Ve eski askerlerde intihar düşüncesi ve niyetini belirlemek için
ABD Eski Asker İdaresi ile birlikte çalışıyoruz.
(İç çeker)
Acı, Amerikan tecrübesi değildir.
Bu bir insan tecrübesi.
Yani büyüyoruz.
Şimdiye kadar, her seferinde bir ülkeye genişliyoruz:
İrlanda, İngiltere, Kanada - Fransızca ve İngilizce olarak yaptık.
Büyümeye devam edebilirdik, her seferinde bir ülke.
Ve dünyadaki insanların
sadece üçte birine bile ulaşmamız onlarca yıl alırdı.
Bu kabul edilemezdi.
COVID'in Mart ayı başlarında başlamasından bu yana
hacmimizde yüzde 40'lık bir artış gördük.
Sohbetlerimizin yüzde 78'i
"uçmuş," "korkmuş," "panik" gibi kelimeleri içeriyor.
İnsanlar COVID virüsü hakkında endişe duyuyorlar
bu nedenle semptomlar için gerginler
ve ön hatlardaki aile için endişeliler.
Ayrıca karantinaların kendilerine olan etkisini de görüyoruz.
İnsanlar rutinlerinden uzak,
belki de ağzı bozuk insanlarla karantinaya alınırlar.
Bu nedenle cinsel istismarda yüzde 48,
aile içi şiddette yüzde 74 artış gördük.
Virüs ve yasaklar üzerinde gördüğümüz en büyük etkilerden biri
finansal baskı.
İflas, evsizlik korkusu ve diğer mali yıkım korkularıyla
daha fazla insanın ulaştığını görüyoruz.
Ve şimdi,
muhataplarımızın yüzde 32'si
20.000 doların altında hane halkı gelirlerine sahip.
Bu, yüzde 19'luk tipik düşük gelirimizden kaynaklanıyor.
Bu yüzden büyümemiz gerekiyor.
Hızlı bir şekilde.
Aylarca, dile göre genişleyeceğimizi duyurmayı planlıyorduk:
Önümüzdeki beş yıl içinde
dünyanın yüzde 32'sini kapsayan beş dil.
Ve sonra COVID ortaya çıktı.
İşler değişti.
Şimdiyse beş yıl bir lüks gibi geliyor.
Bugün, şu anda,
bunu yarı zamanda yapmayı taahhüt ediyoruz.
İki buçuk yılda beş dil.
Her yerde İspanyolca,
İngilizce, Portekizce,
Fransızca'yı açacağız.
Beşinci dil ise
Arapça.
Bu nedenle hizmetimizi sınırlı akıl sağlığı hizmetleri olan
ve neler olup bittiğine dair neredeyse hiç veri bulunmayan
ülkelere ve nüfuslara getireceğiz.
Bunlar arasında telefonu olan göçmen nüfusu da var.
Genellikle çalışmalarda sayılmayan
ama telefonları olan gençler.
Bu nedenle
teknolojiyi kolaylaştıran dile geçeceğiz.
Çünkü mesaja ek olarak
WhatsApp ve Messenger kullanacağız.
Küresel genişleme, gece yarısı kapasitemize yardımcı oluyor
çünkü saat dilimi kapsamımız olacak.
Öyleyse bir düşünün,
bu yabancılar dünyadaki yabancılara yardım edecek.
Dev bir küresel aşk makinesi gibi.
TED topluluğunun cesur hayalimizi desteklemesi,
benim ve ekibimizdeki herkes için
çok derin ve son derece anlamlı.
Minnettarlığımızı göstermenin en iyi yolu,
hazır olduğumuzu size bildirmek.
Bu desteği tüm dünyada milyonlarca yaşamı etkilemek için kullanacağız.
Zor zamanlar.
Bu kafa karıştırıcı ve iç karartıcı ve bazen hepimiz,
özellikle karantinada yalnız hissediyoruz.
Ama hangi yaşta olursa olsun,
durumunuz ne olursa olsun veya nerede yaşarsanız yaşayın
cebinizde, parmaklarınızın ucunda olacağız.
Geçtiğimiz birkaç haftadır
bağlantı kurduğum insan ticareti mağduru kız hakkında
çok şey düşünüyordum.
Umarım güvenli bir yerdedir.
Bilmiyorum.
Nasıl karantinaya aldındığını
veya kiminle birlikte olduğunu bilmiyorum
ama umarım güvendedir.
Geçen yıl, numaramızı nasıl bulduğunu,
hatta bize ulaşmak için bir telefona nasıl eriştiğini bilmiyorum.
Ona hiç sormadım.
Çünkü önemli değildi.
Önemli olan bizimle iletişime geçebilmesi, bizi bulmasıydı.
Ve ona hızla yardım ettik.
Amacımız da bu.
İnsanların yardım almaktan kaçınmaması,
daha kolay yardım almasını sağlamak.
Zor anlarda,
tehlike, fiziksel uzaklık anlarında,
aslında kimse yalnız değil.
Kriz Mesaj Hattı sayesinde
hiçbirimiz aslında yalnız değiliz.
[Bu girişimi AudaciousProject.org'da destekleyin]
“我今年 14 岁，我想回家。”
“我叫贝丝，有我在这儿帮你，
请告诉我更多信息。”
“我以前也从家里逃出来过，
但是从来没有经历过这样的事。
我觉得他们在我的酒里下药了。”
“听起来你觉得自己不安全。
对我来说，能够最快帮到你的方法
就是让你打报警电话。”
“呵呵，贝丝。
如果他们听到我，会杀了我的。
他们就要派另一个人进来强奸我了，
请赶快。”
“好的，听起来你处于极大的危险中。
我能帮你报警并且派来支援。
你很勇敢。”
“谢谢你，贝丝。
告诉警方要当心，这些人有武器。”
我可以跟你们分享这个故事，
是因为这件事在全国各地 的新闻媒体上被广泛报道过。
我们确实报了警。
警察解救了这个女孩，
以及另外两名女孩，
并且逮捕了三名男子，
就在圣何塞的 6 号汽车旅馆。
我叫南希 “贝丝” 卢布林。
我是 “Crisis Text Line” 的 共同创始人兼首席执行官，
我们提供每周 7 天、 每天 24 小时的免费服务，
通过短消息的形式帮助那些
有心理或行为健康问题的人。
当我以危机顾问的身份登陆平台时，
我用化名 “贝丝”。
我碰巧就是负责 那次对话的危机顾问。
但 “Crisis Text Line” 就是这样，
由陌生人帮助那些 正处于最黑暗时刻的其他陌生人，
帮助他们活命，不再感到那么孤独，
并提醒他们，他们有多坚强。
“Crisis Text Line” 于 2013 年 8 月
在芝加哥和埃尔帕索悄然开通。
在四个月内，
我们就扩展到全美国 274 个区号覆盖的地区，
因为使用过这项服务的人
有着非常好的体验， 并且分享给了他们的朋友们——
这就是有机增长。
在六年半的时间里，
我们已经处理了约 1.5 亿条信息。
使用我们这项 7*24 小时免费服务的人
偏年轻，
因为要使用短信，所以他们偏年轻——
45% 的用户在 17 岁以下——
同时相对贫穷，种族多样。
17% 的人是西班牙裔，
44% 的人是 LGBTQ 群体。
我们看到的前五个问题是情感危机，
抑郁、焦虑、自残，
同时大约有四分之一的人
有自杀想法。
每个给我们发消息的人都不快乐。
然而，通常在发消息给我的人中，
86% 表示满意。
为什么效果这么好呢？
这要归功于我们的技术、数据和人。
那么，技术方面，
它不是一个应用。
不是什么你必须要下载的软件。
它是免费的，
也没有复杂的采用调查，
所以对用户十分友好。
你只需要给我们发短信就行了。
根据情况的严重性， 我们使用机器学习
对需求进行排序。
类似医院急诊室 会优先处理枪伤患者，
再处理扭伤脚踝的孩子一样。
我们的工作原理是一样的。
所以我们优先处理高危事件。
因此吞下一整瓶药自杀的人
会优先于其他人接受服务。
这是拯救生命的数据科学。
但咨询工作是由人来负责的。
我们已经培训了超过 28000 名志愿危机顾问，
他们在网上申请， 等待背景调查，
然后接受大约 30 小时的培训。
如果他们通过测试——
不是每个人都能通过,
只有 33% 的通过率——
他们就可以坐在沙发上拯救生命了。
对于志愿服务来说， 这是一种新的网络经济，
就像志愿者领域的 Uber 或 Lyft 一样。
我们也有在相关领域
具有硕士学位的全职员工。
他们是监管者，
他们监察每一次对话， 必要时还会介入。
多亏了这项技术和数据
以及我们的志愿者工作模式，
我们能够触及成千 上万遭受痛苦的人们。
那些无法获得其他资源的人，
比如不能与父母分享心事的 同性恋青少年，
因为他们不断地告诉他 要去排斥同性恋。
或者凌晨两点睡不着觉的女孩，
因为她对期末考试很焦虑，
她不想让爱她的人失望。
所以他们会给我们发短信。
我们关爱他们。
我们支持他们。
我们提醒他们，他们是多么的坚强。
我们会一起制定一个 能够保持安全的计划。
我们还会告诉他们，如果这感觉不错，
可以大胆我们分享心事——
68% 的人说， 他们和我们分享了一些
从没与其他人分享过的东西，
所以如果和我们分享感觉很好，
也许明天就在可以生活中 找到另一个人去分享。
在和我们对话之后，
他们开始把安全计划落实到位。
也许他们会去睡觉，
或者写日记，
或者去听听流行歌曲，
或写信给他们的姐妹、
老板，或写给 12 个月后的自己。
总之，他们是安全的。
有时候，这些人有想法、
计划、手段与时机
去伤害自己或他人，
而我们无法防止这种行为。
就像五年前的圣诞节前夜， 德克萨斯州的一个男人告诉我们，
他只有在遭受痛苦时才会感到快乐，
并且他想杀女人， 当天晚上就想这么做。
在那些迫在眉睫的危险情况下，
我们就报警。
真是谢天谢地，
因为在那次德克萨斯事件中，
正如新闻报道的那样，
911 确实派警察去了他家，
他们在一个上满膛的武器库找到了他。
根据记录，警察在那里 发现了一只人类的脚。
虽然需要出击救援的情况
还不到我们通话总数的百分之一。
但这也相当于每天 26 次，
并且一周中有六次是谋杀案。
通常是校园枪击者。
目前，我们已进行了 3.2 万多起主动救援。
我们自己的数据和外部研究表明，
我们在拯救生命 和改变人们的生活方面
起到了非常积极的作用。
我们利用这些数据来改变社会体系。
例如，
我们学会了如何用最恰当的语言
来评估自杀想法。
不是用 “你在考虑自杀吗？”
取而代之的是，要用这样的措辞，
“你在思考死亡或者濒死吗？”
或者 “你在思考要不要杀了自己吗？”
现在，我们已经和记者们 分享了这种语言去采用。
我们也已经和活动家们 分享了这种语言。
我们正在向国家紧急号码协会，
911 协会，
处理自杀的第一应答者 提供最佳实践的建议。
我们正与退伍军人管理局合作，
识别退伍军人的自杀意图和倾向。
（叹气）
痛苦不仅仅是美国人独有的体验,
而是全人类的体验。
所以我们一直在成长。
目前为止，我们一直 保持一次扩展一个国家：
在爱尔兰、英国、加拿大 ——我们都同时用了法语和英语。
我们可以保持 一次一个国家的增长。
可能要花上几十年
才能扩展到世界上 三分之一的人口。
而我们不能接受这样的速度。
我们已经看到，自 3 月初 新冠疫情开始以来，
我们的服务总量增长了 40%。
78% 的对话中
包含这样的字眼： “吓坏了”、“害怕”、“恐慌”。
人们对新冠病毒感到焦虑，
所以他们对相关症状感到紧张，
也担心在前线工作的家人。
我们也看到了隔离本身的影响。
人们脱离了他们的日常生活，
也许他们跟有暴力 倾向的人在一起隔离。
我们看到性虐待的案例增加了48%，
而且家庭暴力增加了 74%。
我们所看到的病毒和 封锁带来的最大影响之一
是财务压力。
我们看到越来越多的人 由于担心破产，
担心无家可归和 其他经济困境而寻求帮助。
现在，
32% 的短信发送者
来自年收入低于 2 万美元的家庭。
这比我们通常服务的 19% 的低收入家庭要高。
因此我们需要壮大，
迅速地壮大。
几个月来，我们一直在计划宣布 我们将按语言进行扩展：
在未来五年内，我们将扩展五种语言，
覆盖全球 32% 的人口。
这时候，新冠疫情发生了，
打乱了我们的计划。
现在看来，五年时间好像太漫长了。
所以今天，现在，
我们承诺用一半的时间来完成。
在两年半的时间里 完成五种语言的拓展。
我们要在各地启用西班牙语，
在各地启用英语， 在各地启用葡萄牙语，
在各地启用法语，
那么第五语言是什么呢？
阿拉伯语。
因此，我们将把我们的服务带给那些
心理健康服务有限、
并且对现状几乎没有 任何数据的国家和人群。
这些人包括有手机的移民。
还有年轻人，那些通常 不算在上学的年轻人，
但是他们有电话。
所以我们将转而以语言为导向，
这使得这项技术更容易实现。
因为除了发短信外，
我们还将使用 WhatsApp 和 Messenger。
而且全球扩张有助于 提升我们的夜间服务能力，
因为我们将实现全时区覆盖。
想想看吧，
这会是世界各地的 陌生人帮助陌生人，
就像一个巨大的全球化爱心机器。
TED 社区对我们的大胆梦想 予以支持这一事实，
对我和我们团队的每一个人来说，
都是非常非常有意义的。
我们表达感激之情的最好方式
就是让你们知道，我们已经准备好了， 我们已经箭在弦上了。
我们将利用这种支持
来影响全世界数百万的生命。
生活不易。
令人困惑，令人沮丧，
有时，我们都会感到孤单， 尤其是在封闭的环境中。
但无论你多大年纪，
无论你的处境如何， 无论你生活在哪里，
我们都近在咫尺，就在你的口袋里。
最近几周我一直在想
和我联系的那个
被拐卖的女孩。
我希望她现在在某个安全的地方。
我不知道——
我不知道她现在是怎么隔离的，
或者她和谁在一起，
但我希望她是安全的。
我也不知道，去年她是 怎么知道我们的电话号码的，
甚至不知道她是怎么 拿到电话来联系我们的。
我从没问过她。
因为这不重要。
重要的是她能联系到我们，
她这么做了，而我们很快就帮到她了。
这就是我们的目标，
让人们更容易得到帮助，
而不是避免得到帮助。
在困难时刻，
在危险的时刻，即使距离遥远，
也没有人是孤立无援的。
多亏了 “Crisis Text Line”，
我们中没有人是真正孤单的。
[请访问 AudaciousProject.org 以支持这项倡议 ]
「我十四歲，且我想回家。」
「我叫貝絲，我會來幫你，
多告訴我一些。」
「我以前逃跑過，但我從來 沒有遇過像這樣的事。
我認為他們在我的酒裡下藥。」
「聽起來你覺得你不安全。
我能幫你最快取得協助的方式
就是請你打 911。」
「（大笑），貝絲。 若他們聽見，他們會宰了我。
他們馬上就要再送一個男人 過來和我性交了，請快點。」
「好的，聽起來你身在危險中。
我能幫你打 911 找人過去協助你。
你非常勇敢。」
「謝謝，貝絲。 請告訴警方要小心，
這些人有武器。」
我可以和各位分享這個故事是因為
全國各地的新聞管道都在報導它。
我們確實打了 911。
警方救出了這個女孩 及另外兩個女孩，
並逮捕了三名男子，
都在聖荷西的六號汽車旅館。
我叫南西「貝絲」拉布林。
我是「危機訊息生命線」的 共同創辦人及執行長，
它是種免費的全年無休服務，
用文字訊息來協助大家
處理心理健康與行為健康問題。
當我以危機顧問的身份 上這個平台時，
我用「貝絲」這個化名。
我剛好是接到那次對話的危機顧問。
但這就是危機訊息生命線。
這個服務是讓陌生人協助陌生人， 讓他們在最黑暗的時刻
能夠活下來，感覺不那麼孤單，
並提醒他們，他們有多堅強。
危機訊息生命線於 2013 年八月就在
芝加哥及艾爾帕索安靜地推出，
四個月之內，
我們就觸及了美國 兩百七十四個地區，
因為用過這個服務的人
有很棒的體驗，而和朋友分享——
那是種有機增長。
至今已有六年半，
我們處理過的訊息 大約有一億五千萬則。
使用我們全年無休免費服務的人
偏向年輕人，
因為是文字訊息， 所以偏向年輕人。
45% 的使用者不到十七歲。
還有貧窮，各種不同種族的人。
17% 的使用者是西班牙裔，
44% 是 LGBTQ 族群。
我們接到的前五名問題是
關係、憂鬱、焦慮、自我傷害，
還有大約四之一的對話
會談到自殺。
所有發訊息給我們的人都不快樂，
但一般來說我們的訊息使用者
對我們的滿意度是約 86%。
什麼原因讓它這麼好？
科技、資料，和人。
科技方面。
它不是一個應用程式。
它不是你必須要下載的東西。
它是免費的，
沒有複雜的調查，
非常容易使用。
你只要發文字訊息給我們。
我們會用機器學習，將收到的訊息 根據嚴重度強制排定順序。
有點像醫院的急診室會把槍傷病患
排在扭到腳的小孩前面。
我們也是這樣運作。
我們先接高風險的案件。
所以吞下了一瓶藥丸的人
會排在其他人前面。
這是能救命的資料科學。
但，做諮詢的是人類。
我們訓練了超過 兩萬八千名危機顧問志工，
他們在線上申請，經過背景調查，
接著接受約三十小時的訓練。
如果他們通過—— 並非人人都能通過，
只有 33% 的通過率——
他們就能坐在 自家沙發上拯救人命。
這是種志願服務的新零工經濟，
就像志願服務的優步或 Lyft。
我們也有全職員工，
具有相關領域的碩士學位。
他們是主管，
他們會觀看每一個對話， 在必要時會介入。
因為有這項技術、資料，
以及我們的志工勞動模型，
我們可以接觸到 一大堆在痛苦中的人。
沒有辦法取得其他資源的人，
比如同性戀青少年無法跟父母談，
因為父母一直告訴他 要禱告同性戀會消失。
或者是到了半夜兩點 還睡不著的女孩，
因為她對期末考很焦慮，
她不想要讓愛她的人失望。
他們會發訊息給我們。
而我們會對他們付出愛，
我們會支持他們，
我們會提醒他們，他們有多堅強。
我們會一起做計畫， 確保他們平安。
我們也會告訴他們，如果 跟我們分享的感覺很好——
68% 的人說他們跟我們分享了
他們從來沒有和其他人分享過的事。
如果跟我們分享的感覺很好，
也許明天去找你生命中的 另一個人，跟他分享。
在我們交談之後，
他們會執行安全計畫。
也許他們是去睡覺。
或者他們會寫日記。
或者他們會聽 防彈少年或莉佐的音樂，
或者他們會寫信給他們的姐妹、
他們的老闆，或他們自己， 等十二個月後再讀。
他們會保持平安。
有時，有些人會有念頭、
計畫、手段、時機，
去傷害他們自己或他人，
而我們無法阻止惡化。
就像德州的一名男子， 五年前，在聖誕夜，
他告訴我們，他唯一能感到 快樂的時候就是讓別人受苦，
他想要殺害女性， 且打算在那天晚上進行。
在那些急迫的高風險情況下，
我們會打 911。
謝天謝地有 911 的幫忙，
因為在那德州事件中，
如新聞所報導的，
911 派遣警方到他的家中，
他們發現他有一堆 裝了彈藥的武器，
且記錄上還說 他擁有一隻人類的腳。
我們的交談當中只有
不到 1% 的主動救助。
但一天仍然有 約二十六件這種案件。
每週有六件這類案件是殺人。
通常都是校園槍擊殺人犯。
我們現在已經完成了 三萬兩千次主動救助。
我們自己的資料及外部研究
顯示我們非常擅長拯救人命，
以及改變人生。
我們用資料，讓我們可以改變系統。
比如，
我們發現，若要對 自殺念頭做風險評估，
最好的方式，最好的語言
並不是用「你有想要自殺嗎？」
而是用比如
「你有在想著死亡或死去嗎？」
或者「你有在想著殺死自己嗎？」
我們已經和記者分享了 這種語言，讓他們採用。
我們也有和活動家分享。
我們建議國家緊急電話號碼協會，
911 協會，
提供第一線應變人員遇到 自殺案件時的最佳做法。
我們也和退除役軍人管理局合作，
找出有自殺念頭 和意圖的退除役軍人。
（嘆氣）
不是美國人才會經歷到痛苦。
人類都會經歷到。
所以，我們一直在成長，
目前，我們是一次擴展一個國家：
愛爾蘭、英國、加拿大—— 那裡有法語和英語的服務。
我們可以繼續成長， 一次增加一個國家。
我們可能要花數十年
才能接觸到世界上 三分之一的人口。
那是無法接受的。
我們已經發現，從三月初 新型冠狀病毒疫情開始之後，
我們的訊息量增加了 40%。
我們的對話有 78%
都包含有「嚇壞了」、 「害怕」、「慌張」等字詞。
大家都很擔心新型冠狀病毒，
所以他們對症狀會很緊張，
且他們憂心在前線的家人。
我們也看到了 隔離檢疫帶來的衝擊。
大家遠離了生活慣習，
也許他們跟暴力的人隔離在一起。
我們發現性虐待增加了 48%，
家暴增加了 74%。
病毒和封城帶來最大的衝擊之一，
就是財務壓力。
我們發現有更多人來求助 是因為懼怕破產、
懼怕無家可歸及其他 傾家蕩產的可能。
現在，
發訊息給我們的人有 32%
來自收入不到兩萬美金的家庭。
通常我們的使用者 只有 19% 是低收入戶。
所以我們必須要擴張，
必須要快速擴張。
數個月來，我們都在計畫宣佈 我們打算要擴充語言：
接下來五年擴充到五種語言，
涵蓋全球 32% 的人口。
接著，新型冠狀病毒出現了。
一切改變了。
現在連五年也感覺很奢侈。
所以，現在，
我們投入心力希望把時間減半。
兩年半擴充到五種語言。
我們要在各地開啟西班牙語，
在各地開啟英語、葡萄牙語、
法語，
第五種語言呢？
阿拉伯語。
我們將我們的服務帶給 心理健康服務有限
且幾乎沒有資料記錄 發生狀況的國家與人口。
這些對象包括移民人口 在內——但要有手機。
還有年輕人，通常研究 不會把他們納入，
但他們有手機。
所以我們打算要改變語言，
讓科技變得更簡單，
因為除了文字訊息，
我們也打算用 WhatsApp 和 Messenger。
全球性的擴張會讓我們 具有半夜服務的能力，
因為我們會涵蓋不同的時區。
想想看，
這會變成是世界各地的 陌生人幫助陌生人。
就像一台巨型的全球愛心機器。
TED 社群一直在 協助我們大膽的夢想，
這點有著非常深刻的意義，
對我以及對我們團隊的 每個人皆是如此。
我們表達感激的最佳方式，
就是讓你們知道， 我們準備好了，蓄勢待發。
我們會用這些支援，
來影響全世界數百萬條生命。
這是個辛苦的時代。
我們會感到困惑、感到沮喪，
有時，我們會覺得孤單， 特別是被隔離時。
但，不論是哪個時代，
不論你遇到什麼情況或身在何處，
我們都會在你的指尖 所及之處，在你的口袋裡。
過去幾週我想了很多
關於我接觸到的那位 被人口販運集團控制的女孩。
我希望她平安地在某個地方。
我不知道……
我不知道她被如何隔離 或她和誰在一起，
但我希望她平安。
我不知道去年她如何 得知我們的電話號碼，
或者她如何取得手機和我們聯絡。
我沒有問她。
因為那並不重要。
重要的是，她能聯絡我們，
她確實有我們的聯絡方式， 而我們很快地幫了她。
那就是目標，
我們希望讓大家感到，取得協助
比避免取得協助更容易。
在艱難的時刻，
危險的時刻，有實體距離的時刻，
沒有人是孤獨的。
因為有危機訊息生命線，
沒有人是真正孤獨的。
〔支持這個活動，請至 AudaciousProject.org〕