[Bu konuşma (ve giriş) doğaçlama olup
izleyicilerin önerdiği bir konu hakkındadır.
Konuşmacı slayt gösterilerinin içeriğini bilmemektedir.]
Moderatör: Sıradaki konuşmacı --
(Kahkahalar)
aslında --
inanılmaz bir --
(Kahkahalar)
inanılmaz deneyimli bir dilbilimci,
MIT'de bir laboratuvarda küçük bir araştırma ekibiyle çalışıyor.
Dilimiz üzerinde çalışmalar yaparak
ve insanlarla iletişim şeklimiz üzerinde çalışarak
insan içtenliğinin sırrını keşfetti.
Bize bakış açısını sunması için lütfen alkışlayın,
Anthony Veneziale.
(Alkışlar)
(Kahkahalar)
Anthony Veneziale: Neler yaşadığınızı bildiğimi düşünüyor olabilirsiniz.
Burada bana bu kırmızı daire üzerinde
veya ekranda bakıyor olabilirsiniz.
Bir dakikanın altıda biri gecikme var.
Kendimi yakaladım mı? Yakaladım.
Dönmeden kendimi görmeyi başardım
ve o küçük gecikme biraz da olsa bir ayrım yaratıyor.
(Kahkahalar)
Ayrım da insan dili ve o dilin kavrayışında yaşanan şeyin ta kendisi.
Tabii ki MIT'de küçük bir laboratuvardan çalışıyorum.
(Kahkahalar)
O yüzden edinebileceğimiz her görüşü kabul ediyoruz.
(Kahkahalar)
Bu, genellikle kompütasyonel bir zorlukla ilişkilendirilmiyor
ancak bu konuda, istikrarlı bir vizyon
ve gözlemsel bir bildirimin
daha önce fark ettiğimizden çok daha ortak yanı olduğunu gördük;
bunu da ilk slaytta görebiliyoruz.
(Kahkahalar)
(Alkışlar)
Bunu kavrayış şekliniz hemen şu oluyor ''Bu haşlanmış yumurta mı?''
(Kahkahalar)
''Acaba bu yumurtanın yapısal bütünlüğü
taş olduğu görünen şeyin ağırlığını kaldırabilmesinden mi ibaret?
Bir saniye, o gerçek bir taş mı?''
Görsel bilgiyle karşılaştığımızda sorular soruyoruz.
Duyusal bilgi olduğu zaman ise bu yaşanıyor.
(Kahkahalar)
Zihinlerimizdeki sel duvarı tıpkı Shanghai sokakları açılıyor.
(Alkışlar)
Kavrayacak o kadar bilgi var ki
o kadar fikir, konsept, duygu ve tabii hassas noktalar,
bunları genelde paylaşmak istemeyiz.
O yüzden saklanırız
ve içtenliğin sel duvarı dediğimiz o şeyin arkasına sığınırız.
(Kahkahalar)
Peki bu duvar başka ne tutuyor olabilir?
Bu duvarın temelleri ne üzerine kurulu?
Öncelikle...
(Kahkahalar)
bunun altı genotip için farklı olduğunu gözlemledik.
(Alkışlar)
Tabii bu genotipleri kategorize edebiliriz,
nöro normatif deneyim ve nöro çeşitli deneyim olarak.
(Kahkahalar)
Ekranın sağ tarafında
nöro çeşitli düşünceye ilişkin artışlar görüyorsunuz.
Nöro çeşitli beynin rastgele bir anda düzenlediği ve hesaba kattığı
genel olarak sadece iki duygusal durum var,
bu yüzden onların duygusal olarak şimdiki duruma bağlı olma ihtimalini
ortadan kaldırıyoruz.
Ancak sol tarafta nöro normatif beyni görüyorsunuz,
genellikle herhangi bir zamanda
beş farklı duygusal bilişsel bilgiyi alabiliyor.
Bunlar 75, 90 ve 60'lık dilimlerde gördüğünüz küçük varyasyonlar
ve tabii bir de 25, 40 ve 35'lik dilimlerdeki ciddi fark var.
(Kahkahalar)
Peki bu farklı çelişkileri birbirine bağlayan ve yapılandıran
sinirsel ağ da ne?
(Kahkahalar)
Korku.
(Kahkahalar)
(Alkışlar)
Hepimiz biliyoruz ki korku amigdalada yerleşik
ve çok doğal bir tepkime,
ayrıca görsel algıyla çok yakından ilişkilendiriliyor.
Sözlü algıyla bu kadar yakından ilişkilendirilmiyor,
bu yüzden korku alıcılarımız
genellikle sözlü, sözcüklü ve dile ait bilişsel kullanım olmadan önce
bize uyarmaya başlayacaktır.
Bu korku anlarında gördüğümüzde
tabii ki şaşırırız.
Belli bir yolda buluruz kendimizi,
genellikle içtenlikten uzak bir yolda.
(Kahkahalar)
Tabii erkek algısı ve kadın algısı arasında bir fark var,
ayrıca trans bireyler, bu spektrum arasındaki bireyler
ve cinsiyet spektrumu dışındaki bireyler arasında da.
(Kahkahalar)
Ancak korku, tüm tepki sistemlerimizin altında yatan merkezi mekanizma.
Kaç veya savaş ilk tepkimelerden biri,
kimi sürüngenlere özgü bir tepkime olduğunu söylüyor.
Amigdalanın boynuzlarından kendimizi nasıl kurtarabiliriz?
(Kahkahalar)
Bunun sırrını size şimdi söylemek istiyorum.
(Alkışlar)
Tüm bunlar çok ama çok anlamlı bir hâl alıyor.
(Kahkahalar)
Bu işin sırrı...
birbirimize sırtımızı dönmekte yatıyor.
Kulağa aslında beklediğinizin tersi gibi geldiğini biliyorum
ama bir ilişkide sırtınızı partnerinize döndüğünüzde
ve sırtınızı onun sırtına yasladığınızda -
(Kahkahalar)
görsel ipuçlarını ortadan kaldırıyorsunuz.
(Kahkahalar)
(Alkışlar)
Başarısız olan ilk olmaya
daha yatkın oluyorsunuz
ve başarısız olan ilk olmak --
(Kahkahalar)
başkalarını memnun etmek için yaptıklarımızın önüne geçer,
partnerlerimiz ve kendimiz için de.
Milyarlarca ve milyarlarca dolar harcıyoruz;
giyime, makyaja, son çıkan gözlüklere...
ama para ve zaman harcamadığımız şey
birbirimizle bağlantı kurmak;
gerçekçi, dürüst ve görsel alıcılardan arınmış bir bağlantı.
(Alkışlar)
(Kahkahalar)
Kulağa zor geliyor, değil mi?
(Kahkahalar)
Ama bu konuda agresif olmak istiyoruz.
Kanepede öylece oturmak istemiyoruz.
Bugün bir tarihçinin de dediği gibi,
Bazen yerimizden kalkıp o kanepeyi devre dışı bırakmak önemli.
Bunu nasıl yapabiliriz?
Evet, ''ICE'' bunun bir parçası.
Görüş, anlayış ve empati.
İngilizce baş harfleri I, C, E.
(Alkışlar)
Ve bu ICE metotunu kullandığımızda
olasılıklar bizden çok daha büyük bir hâl alıyor.
Hatta sizden çok daha küçük bir hâl.
Moleküler düzeyde,
Bence o görüş...
TED'de bugüne dek izlediğiniz her konuşmanın altındaki ana tema
ve biz bu küçük gezegendeki yolculuğumuza devam ettikçe de öyle olacak,
bu daracık yolda, bu uçurumda...
gördüğümüz gibi, evet, ölüm kaçınılmaz.
(Kahkahalar)
Hepimizi aynı anda mı karşılayacak?
Bence bu sorguladığımız değişken.
(Kahkahalar)
Bence zamanımız biz ICE metodunu kullandıkça uzuyor
ve sırtımızı birbirimize yasladığımızda
ve birlikte yapıcı olduğumuzda
korkuyu arkamızda bırakarak
ve bu yola doğru --
(Kahkahalar)
Bu kısmı sileceklerdir --
(Kahkahalar)
olgunlaşmış bir sevgi deneyimi,
anlayış,
kendi iç gözünüzden paylaştığınız gerçeğe dair bir içtenlik,
hepimizin dokunabileceği bir kalp,
hissedebileceği,
kahverengileştiği için atmayacağımız
muhtemelen daha lezzetli olacak bir deneyim,
topladığımız deneyimi ikiye bölebilelim,
o çekirdeği, o kalbi,
her birimizin var olduğu fikrini
birbirimizle paylaşalım.
Çok teşekkür ederim.
(Alkışlar)