Benim adım Katrina Spade ve akşam yemeklerinde ölüm
ve ölmekten bahsetmenin gayet normal karşılandığı sağlıkçı bir ailede büyüdüm.
Fakat ailemin çoğunun aksine ben tıp okuluna gitmedim.
Bunun yerine tasarlamayı öğrenmek için mimarlık okuluna gittim.
Orada, öldükten sonra vücuduma ne olacağı hakkında
merak duymaya başladım.
Yakınlarım ve sevdiklerim benimle ne yaparlardı?
Eğer varoluş ve ölümlü olduğumuz gerçeği
moralinizi bozmuyorsa bile,
mevcut cenaze işlerimiz durumu bozacaktır.
Günümüzde, Amerikalıların neredeyse %50'si, geleneksel defni tercih ediyor.
Geleneksel defin tahnitle başlar,
defin görevlilerinin, cesedin vücut sıvılarını boşaltıp
ölü bedeni korumak ve canlıymış gibi göstermek için tasarlanmış
bir karışımla doldurdukları işlem.
Sonra bildiğiniz gibi, cenazeler bir tabut içerisinde,
mezarlıktaki beton kaplı bir mezara
defnedilir.
Biz, yaklaşık olarak, ABD mezarlıklarına
bir Golden Gate Köprüsü inşa edecek kadar metal gömüp
1,800 aileye ev inşa etmeye yetecek kadar odun kullanıp
ve sekiz olimpik yüzme havuzunu dolduracak oranda
formaldehit içeren tahnit sıvısı kullanıyoruz.
Bunun yanı sıra, dünya çapında mezarlıkların kapasiteleri dolmakta.
Görünüşe göre, birine sonsuza kadar yatacağı
bir toprak parçası satmak, mantıklı bir iş değil.
(Kahkaha)
Kimden çıktı bu fikir?
Bazı yerlerde, ne kadar paranız olursa olsun, arsa satın alamıyorsunuz.
Nihayetinde, ölü yakma oranları hızla tavan yaptı.
1950'de, ninenizin ölümden sonra yakılmasını önerecek olsaydınız,
ölüm döşeğinin uzağına tekmelenmeniz muhtemeldi.
Günümüzde Amerikalıların neredeyse yarısı ölü yakımını tercih ediyor,
daha basit,
daha uygun
ve doğaya daha az zararlı olduğunu düşündükleri için.
Eskiden ölü yakımının, çevreci bir son olduğunu düşünürdüm.
Ama bir düşünün.
Ölü yakımı, ölümümüzün ardından dünyaya
bir şeyler geri verme ihtimalimizi yok ediyor.
Cesetleri küle dönüştürmek için enerji ağırlıklı bir işlem uygulanıyor,
havayı kirletiyor ve iklim değişikliğine katkıda bulunuyor.
Bunlarla birlikte, ABD'deki ölü yakımı
her yıl atmosfere 280 milyon kilogram ağırlığında
karbondioksit yayıyor.
Acı verici gerçek ise,
çoğumuzun bu dünyada yapacağı son şey
onu zehirlemek olacak.
Sanki, doğayla aramıza mümkün olabildiğince fazla mesafe koyan
bir statükoyu, bu gerçekliği yok sayarak,
yaratıp kabul etmişiz.
Modern defin işlemlerimiz, ölümden sonraki doğal sürecin
bedende oluşmasını engelleyecek şekildedir.
Başka bir ifadeyle, bu işlemlerin amacı çürümemizi engellemektir.
Ama gerçek şu ki,
doğa, ölüm işinde gerçekten iyidir.
Hepimiz gördük.
Organik malzemeler doğada öldüğünde,
mikrop ve bakteriler onları, besin açısından zengin toprağa dönüştürüp,
yaşam döngüsünü tamamlar.
Doğada, ölümden yaşam doğar.
Mimarlık okulununda bunu düşünüyordum
ve ölüm işlerini yeniden tasarlamak için bir plana koyuldum.
Yeryüzüne faydalı olan
ve korkulan bir şeyden ziyade
doğayı rehber olarak kullanan bir sistem yaratabilir miyim?
Gezegene daha kibar davranan bir şey?
Her şeyden önce o gezegen bizim bütün yaşamımızı,
yaşayan bedenimizi destekliyor.
Ve ben bunu çizim tahtasının
her yerine koyarken
telefon çaldı.
Arkadaşım Kate'di.
"Tam inekleri kompost eden çiftçileri
duydunuz mu?" dedi.
''Mmm.'' dedim.
(Kahkahalar)
Tarım kurumlarındaki çiftçilerin yıllardır
çiftlik hayvanı mortalite kompostu denilen bir şeyi uyguladıklarını
ortaya çıktı.
Mortalite kompostu, azotu yüksek bir hayvanı aldığınız
ve karbonu yüksek kompostlayıcı materyallerle kapladığınız yerdir.
Bu aerobik bir süreçtir, bu nedenle oksijen gerektirir
ve bol miktarda nem gerektirir.
En basit düzenekte, yüksek karbon içeren odun parçaları ile
kaplanır ve yağmurun
nem sağlaması ve esintilerin oksijen sağlaması için
dışarı da bırakılır.
9 ay içinde,
geriye kalan besin açısından zengin organik gübredir.
Et tamamen organik gübreye dönüşmüştür,
kemikler gibi.
Biliyorum.
(Kahkahalar)
Kendimi kesin ayrıştırma ineği derdim
fakat bir bilim insanı olmaktan çok uzağım
ve bunun doğru olduğunu söyleyebileceğiniz
şeylerden biri ayrıştırma sürecine ''sihir'' demem.
(Kahkahalar)
Yani, insanlar olarak yapmamız gereken
doğanın işini yapabilmesi için doğru ortamı oluşturmak.
Antibakteriyel sabunun tersi gibi.
Onlara karşı savaşmaktansa,
mikrop ve bakterileri kollarımızı açıp karşılayalım.
Yeni moleküllerin içinde birleşen
bu küçük, muhteşem yaratıklar
molekülleri daha küçük molekül ve atomlara bölüyorlar.
Başka bir deyişle, inek dönüştürüldü.
Artık bir inek değildir.
Doğaya geri döndürüldü.
Gördünüz mü? Bu bir sihir.
Aramayı cevapladıktan sonra
kafamda yanan ampulü hayal edebilirsiniz.
İnsanları alıp onları toprağa dönüştürecek
hayvancılık mortalite kompostunun prensiplerine dayanan
bir sistem tasarlıyordum.
Hızlı geçen 5 yılda
proje asla hayal edemeyeceğim şekilde kendi yolunda gelişti.
İnsanları toprağa dönüştüren, hayvancılık mortalitesi kompostunun
bilime dayanarak ölçeklenebilir, değiştirilebilir, kâr amacı gütmeyen
kentsel bir model yaptık.
Toprak bilimi, ayrışma, alternatif ölüm bakımı,
hukuk ve mimarlık konularında uzmanlarla
partner olduk ve işbirliği yaptık.
Bu sistemin protitipini yapmak için bireylerden ve kuruluşlardan
fon topladık ve
dünyanın farklı yerlerinden binlerce insanın bunun bir seçenek
olmasını istediğini duyduk.
Tamam.
Sonraki birkaç yılda,
Seattle'da tam ölçekli insan geri dönüşüm tesisi kurmak
bizim amacımız oldu.
(Alkış)
Hayal edin,
halka açık bir park,
cenaze evlerinin bir bölümü,
sevdiğimiz insanların mezarlarının bir kısmı,
doğanın döngüleri ile tekrardan bağlanacağımız
ve bedenlere kibarlık ve saygı ile yaklaşacağımız bir yer.
Altyapı kolaydı.
Dikey bir çekirdeğin içinde,
gövdeler ve ağaç yongaları hızlandırılmış doğal ayrışma
veya kompost hâline gelir
ve toprağa dönüştürülür.
Biri öldüğünde bedeni insan gübresi tesisine götürülür.
Ölenler basit bir örtü içinde sarıldıktan sonra,
aile ve arkadaşları tarafından
doğal ayrıştırma sistemini içeren çekirdeğin üzerine taşınır.
Tören sırasında,
bedeni çekirdeğin üstüne kibarca koyarlar
ve odun parçalarıyla kaplarlar.
Bu insandan toprağa dönüşü başlatır.
Sonraki birkaç hafta beden doğal olarak gübreye döner.
Mikroplar ve bakteriler, zengin, dünyevi toprak olan yeni bir
bir madde oluşturmak için önce karbon olurlar,
sonra protein.
Bu toprak yeni bir hayat oluşturmak için kullanılabilir.
Sonunda, bir limon ağacı olabilirsiniz.
(Alkış)
Evet, teşekkürler.
(Alkış)
Şu anda kim limonlu pasta yapmayı düşünüyor?
(Kahkahalar)
Limon damlası?
Daha güçlü bir şey?
Çekirdeği konuşlandırmaya ek olarak
bu binalar anma hizmetleri ve yaşam sonu planlaması için
alan sağlayarak yasayı desteklemeye çalışacaktır.
Geri dönüş potansiyeli çok büyük.
Eski kiliseler ve endüstriyel depolar, toprak yapabileceğimiz
ve hayatı onurlandırabileceğimiz bir yere dönüştürülebilir.
Kremasyon oranlarının artması
ve dinsel ilişkinin azalmasıyla
geçen yüz yıl boyunca seyreltilmiş ayin görüşünü
geri getirmek istiyoruz.
Bizim Seattle'daki tesisimiz dünyanın her yerinde yapılması için
bir model olabilir.
Güney Afrika, Avustralya,İngiltere ve daha ötesindeki
topluluklardan haber aldık.
Başkalarının teknik özellikleri
ve düzenleyici en iyi uygulamaları içerecek tesisleri tasarlamalarına
ve inşa etmelerine yardımcı olacak
bir tasarım aracı oluşturuyoruz.
Bireylere, kuruluşlara, ve yolun sonunda,
belediyelere kendi şehirlerinde tesislerini
inşa etmelerine yardım etmek istiyoruz.
Fikrimiz içinde aynı sistemi içeren bu mekânların her birinin
diğerlerinden farklı görünmesi ve hissettirmesi.
Oldukları bölge ve hizmet ettikleri insanlara göre
dizayn edilmeleri gerekiyor.
Diğer fikir ise destek gösteren çalışanların bakım ile ilgili
ailelere ve sevdiklerinin bedeninin hazırlanma sürecine yardım etmeleri.
Kafa karıştıran ve güçsüzleştiren uygulamaları ortadan kaldırıyor
güzel ve anlamlı ve şeffaf bir sistem
yaratıyoruz.
Biz insanın ekolojik ölüm bakımına erişimin
insan hakkı olduğuna inanıyoruz.
Eskilerden gelen sözü bilirsiniz,
eğer bir ineği gübre yapabilirsen, insanı da yaparsın.
(Kahkahalar)
Doğru olduğu ortaya çıktı.
2014'ten bu yana, Kuzey Carolina'nın tepelerinde,
Western Carolina Üniversitesi'nde
Adli Antropoloji Bölümü ile pilot bir proje yürütüyoruz.
Altı donörün vücudu odun parçaları ile kaplanmış hâlde,
oksijen esintiden sağlanıyordu,
mikroplar ve bakteriler işlerini yapıyordu.
Pilot programı doğar gübrelemenin insan vücudunu toprağa çevirmede
kullanmanın münkün olduğunu
göstermemize yardımcı oldu
ve diğere üniversitelerle de çalışıyoruz.
Washington State Üniversitesi'nin toprak bilimcileri,
mezun öğrencileri,
civaya ne olduğunu anlamamız için
civalı alaşım ile dişleri kaplama konusunda çalışıyorlar.
Daha sonra, kompostlama sürecinde
kemoterapi ilaçlarına ve ilaçlara ne olacağını ve ek bir iyileştirme
gerekip gerekmediğini belirlemek
için deneylere başlayacağız.
Bu arada,
dönüştürme, özellikle bu tip dönüştürme
çok fazla sıcaklık ortaya çıkarıyor.
Bir hafta sonra beşinci donörümüzün bedenini dönüştürmeye başladık,
odun parçası öbeğindeki sıcaklık 158 Fahrenheit dereceye
ulaştı.
Bu ısıyı enerjiyi yaratmak için
veya soğukta ısınmak için kullandığınızı hayal edin.
Ölüm bakımı devrimi başladı.
Yaşıyor olmak için heyecan verici bir zaman.
Teşekkürler.
(Alkış)